«Κομπάρσος» ο Ερντογάν στα καφενεία της Σύμης

Έξι ημέρες δια­κο­πών στη Σύμη, δεν είναι ασφαλώς αρκετές για να κατα­λά­βει κανείς την καθη­με­ρι­νό­τητα των μονίμων κατοί­κων της και να αντι­λη­φθεί τα προ­βλή­ματά τους. Αρκούν, όμως, για να κατα­γρά­ψει τους βασι­κούς προ­βλη­μα­τι­σμους και τις ανη­συ­χίες των ακριτών μας.

Πρώτα και κυριό­τερα, μπορώ να σας δια­βε­βαιώσω πως η λέξη «Ερντο­γάν» ακού­γε­ται πολύ συχνό­τερα στα καφε­νεία στο Παγκράτι, παρά σε αυτά της Σύμης.

Η Τουρκία δεν απο­τε­λεί ουσια­στική απειλή για τους Συμια­κούς. Το νησί, όπως άλλωστε μας δια­βε­βαί­ω­σαν, είναι πολύ καλά οχυ­ρω­μένο. Κάμερες κατα­γρά­φουν  νύχτα – μέρα κάθε κίνηση, ενώ τα φυλάκια σε στρα­τη­γικά σημεία, ουσια­στικά βάζουν  φρένο σε κάθε παρά­τολμη σκέψη από την απέ­να­ντι πλευρά. Όσο για τα τουρ­κικά μαχη­τικά, όποτε κάνουν την εμφά­νισή τους, «συνο­δεύ­ο­νται» πάντα από ελλη­νικά.

Το τελευ­ταίο διά­στημα, μάλιστα, παρά το γεγονός ότι εμείς οι Αθη­ναίοι ασχο­λού­μα­στε καθη­με­ρινά με το ζήτημα, στα ανοιχτά της Σύμης επι­κρα­τεί ηρεμία.

Επέ­μεινα στην ερώτηση, αλλά η απά­ντηση δεν άλλαξε: Οι Συμια­κοί δεν θεωρούν απειλή τη γει­το­νική Τουρκία, με την οποία άλλωστε έχουν καθη­με­ρινά ανοι­χτούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νίας. Εδώ και πολλά χρόνια συνερ­γά­ζο­νται στο εμπόριο και τον του­ρι­σμό. Το νησί το καλο­καίρι «βου­λιά­ζει» από Τούρ­κους του­ρί­στες, οι οποίοι θέλουν τη Σύμη ελλη­νική και ελεύ­θερη. Σε αυτήν απο­λαμ­βά­νουν, άλλωστε, την ελευ­θε­ρία κινή­σεων που δεν έχουν στην Τουρκία του Ερντο­γάν.

Για να κλεί­σουμε το κεφά­λαιο «ελλη­νο­τουρ­κικά», πρέπει, πάντως, να σημειώ­σουμε, πως ορι­σμέ­νοι κάτοι­κοι του νησιού εμφα­νί­ζο­νται ανή­συ­χοι για το γει­το­νικό Καστε­λό­ριζο, το οποίο εκτι­μούν πως πράγ­ματι μπορεί να έχει «μπε­λά­δες», αν δεν υπάρχει εγρή­γορση από την ελλη­νική πλευρά. Βρί­σκε­ται σε στρα­τη­γικό σημείο και αν η Τουρκία θέλει πράγ­ματι να πάρει κάτι από την ελλη­νική επι­κρά­τεια, αυτό το νησί είναι στόχος.

Κατά τα λοιπά, τα προ­βλή­ματα των νοι­κο­κυ­ριών και των επι­χει­ρή­σεων στη Σύμη είναι πάνω – κάτω ίδια με αυτά που έχει κάθε Έλληνας. Οι συζη­τή­σεις εστιά­ζουν στην ακρί­βεια, στη βενζίνη που έφτασε τα 2,60 το λίτρο, στο ρεύμα και στις επι­στρε­πτέες προ­κα­τα­βο­λές, που οι ψαράδες του νησιού αδυ­να­τούν  να πλη­ρώ­σουν.

Αυτό που είναι δια­φο­ρε­τικό για τους Συμια­κούς και για το οποίο ανη­συ­χούν πραγ­μα­τικά είναι το ζήτημα της ασφά­λειάς τους. Όχι για την τουρ­κική απειλή, αλλά για την υγεία τους. Για το γεγονός ότι δεν έχουν για­τρούς, φάρμακα και ιατρι­κές υπο­δο­μές.

Το καλο­καίρι μπορεί οι συγκοι­νω­νίες να είναι πιο εύκολες, αλλά το χειμώνα ακόμα και η πρό­σβαση στη Ρόδο είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολη. Στο νησί υπάρ­χουν μόνο αγρο­τι­κοί γιατροί με μικρή εμπει­ρία, που δεν είναι εύκολο να πάρουν κρί­σι­μες απο­φά­σεις. Είναι δε ξεκά­θαρο πως για τους άνω των 60 ετών πολίτες πολύ δύσκολα θα σηκωθεί ελι­κό­πτερο για δια­κο­μιδή, ακόμα κι αν οι γιατροί το ζητή­σουν.

Οι περίπου 2.500 Συμια­κοί που ζουν στο νησί και το χειμώνα, έχουν ως εκ τούτου ενα­πο­θέ­σει τις ελπίδες τους στον Άγιο Μιχαήλ τον Πανορ­μίτη. Ξέρουν ότι δεν είναι η ενδε­δειγ­μένη λύση για τα προ­βλή­ματα υγείας, αλλά το ελλη­νικό κράτος δεν τους έχει δώσει άλλη επιλογή. Αυτόν έχουν, αυτόν… εμπι­στεύ­ο­νται.

Είναι Έλληνες, νιώθουν Έλληνες, αλλά ξεχα­σμέ­νοι Έλληνες. Και δεν είναι ο Ερντο­γάν το μεγάλο τους πρό­βλημα. Δεν τον σκέ­φτο­νται καν κι ας είναι απέ­να­ντι. Έναν γενικό γιατρό θέλουν βασικά. Άντε και ένα μηχά­νημα για να μη χρειά­ζε­ται να πηγαί­νουν στη Ρόδο για μια ακτι­νο­γρα­φία.

Κυριο­λε­κτικά, μόνο αυτό ζητάνε από εμάς τους πρω­τευου­σιά­νους. Ξέρουν ότι βρί­σκο­νται στην εσχατιά της Ελλάδας, πως δεν είναι εύκολο να έχουν δικό τους νοσο­κο­μείο. Άλλα έναν γενικό γιατρό τον θέλουν και τον δικαιού­νται. Προς το παρόν, δεν έχει βρεθεί Έλληνας πολι­τι­κός να κατα­φέ­ρει να κάνει πράξη το δίκαιο αίτημά τους.

Μέχρι να βρεθεί (πιστεύ­ουν δεν πιστεύ­ουν), προ­σεύ­χο­νται να έχουν την υγειά τους και περι­μέ­νουν…

Σπύρος Πολυ­χρο­νό­που­λος

Πηγή: Reporter.gr

Πηγή: Reporter.gr