Γιατί;

Ξανά μπρο­στά μας τί­τλοι «Πύ­ρι­νος όλε­θρος», «Δρα­μα­τι­κές ώρες», «Ει­κό­νες απο­κά­λυ­ψης», «Πύ­ρι­νος εφιάλ­της» και ει­κό­νες με πε­ριου­σί­ες, σπί­τια και φύση στις φλό­γες και απελ­πι­σμέ­νους αν­θρώ­πους. Γιατί; Γιατί οι πό­λεις και οι οι­κι­σμοί μας με­γα­λώ­νουν ανε­ξέ­λεγ­κτα και ανορ­θο­λο­γι­κά, ιδίως σε πε­ρι­πτώ­σεις που ο αστι­κός ιστός μπλέ­κε­ται έντο­να με τον δα­σι­κό, χωρίς κα­νέ­ναν σο­βα­ρό σχε­δια­σμό που να μπο­ρεί να τους προ­στα­τεύ­σει. Γιατί το κλίμα αλ­λά­ζει και αυ­ξά­νει την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα και την ανά­γκη ενός άλλου νέου επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νου σχε­δί­ου, αντί να  προ­σπα­θείς επί­μο­να να δι­καιώ­σεις την εκ­κε­νω­σιο­λο­γία στο δη­μό­σιο διά­λο­γο, γιατί τότε το απο­τέ­λε­σμα είναι αυτό που εί­δα­με πέρσι και που βλέ­που­με και φέτος. Γιατί στην τε­λι­κή, οι φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές ήταν πάντα εκεί και εί­χα­με την ευ­και­ρία να μά­θου­με, αλλά κα­νείς δεν θέλει να μάθει τί­πο­τα, κα­νείς δεν θέλει να ακού­σει οτι­δή­πο­τε ακού­γε­ται άβολο.«Εκ­κε­νώ­στε», για να σω­θεί­τε. Γιατί κα­νείς δεν δεί­χνει πρό­θυ­μος να μάθει σε αυτή τη χώρα…Και να ευ­χη­θού­με να συ­νε­χί­σου­με να εί­μα­στε «τυ­χε­ροί».