Το Δημοτικό Σχολείο Παραδεισίου παρουσίασε στο Δημαρχείο Ρόδου το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Erasmus+

Η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, το νερό και η ενερ­γός συμ­με­το­χή των μα­θη­τών στο επί­κε­ντρο μιας ευ­ρω­παϊ­κής εκ­παι­δευ­τι­κής δια­δρο­μής από τη Ρόδο στο Βε­λι­γρά­δι. Σε ανάρ­τη­ση του ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Γ. Πάτ­τας ανα­φέ­ρει τα εξής:

Στο Δη­μαρ­χείο Ρόδου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις, 3 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, η πα­ρου­σί­α­ση και η διά­χυ­ση των απο­τε­λε­σμά­των του ευ­ρω­παϊ­κού προ­γράμ­μα­τος Erasmus+ που υλο­ποί­η­σε το Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Πα­ρα­δει­σί­ου Ρόδου, με κε­ντρι­κό άξονα την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή και το νερό.

Το πρό­γραμ­μα πα­ρου­σί­α­σαν ο Διευ­θυ­ντής του σχο­λεί­ου Γε­ώρ­γιος Ντέ­ντας και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί Δή­μη­τρα Μπαρ­τσώ­τα, Γε­ωρ­γία Τρυ­φιά­τη και Τσα­μπί­κα Μπό­τσα­ρη, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την πο­ρεία του σχε­δί­ου, τις δρά­σεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στη Ρόδο και στο Βε­λι­γρά­δι, τη συ­νερ­γα­σία με το Primary School “Danilo Kiš” της Σερ­βί­ας, καθώς και τα απο­τε­λέ­σμα­τα που προ­έ­κυ­ψαν για τους μα­θη­τές και τη σχο­λι­κή κοι­νό­τη­τα.

Από πλευ­ράς της Δη­μο­τι­κής Αρχής το παρών έδω­σαν ο Πρό­ε­δρος του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Κυ­ριά­κος Κα­σά­πης, ο Αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας Μι­χά­λης Θω­μα­τος, ο Αντι­δή­μαρ­χος Επι­κοι­νω­νί­ας και Ανα­πλη­ρω­τής αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­σμού Γε­ώρ­γιος Πάτ­τας και η Προϊ­στα­μέ­νη Δη­μο­σί­ων, Διε­θνών Σχέ­σε­ων και Επι­κοι­νω­νί­ας του Δήμου Ρόδου Αγαπη Μαρία Κα­ρα­μπι­νη.

Αφε­τη­ρία του προ­γράμ­μα­τος απο­τέ­λε­σε η ίδια η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της Ρόδου. Οι κα­τα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες που έπλη­ξαν το νησί απο­τέ­λε­σαν ένα τρα­γι­κό γε­γο­νός για τον τόπο και τη σχο­λι­κή κοι­νό­τη­τα και έδω­σαν το έναυ­σμα για έναν ου­σια­στι­κό προ­βλη­μα­τι­σμό γύρω από τις συ­νέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Την ίδια στιγ­μή, η Ρόδος βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πη και με το πρό­βλη­μα της λει­ψυ­δρί­ας και τις αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες σε νερό. Αυτή η έντο­νη αντί­θε­ση οδή­γη­σε το σχο­λείο να προ­σεγ­γί­σει εκ­παι­δευ­τι­κά ζη­τή­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με την αξία του νερού, την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και την υπεύ­θυ­νη δια­χεί­ρι­ση των φυ­σι­κών πόρων.

Στο πλαί­σιο του σχε­δί­ου, οι μα­θη­τές συμ­με­τεί­χαν σε πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές και βιω­μα­τι­κές δρά­σεις, ερεύ­νη­σαν τις κα­θη­με­ρι­νές συ­νή­θειες χρή­σης του νερού, συ­νερ­γά­στη­καν με το ΚΕΠΕΑ Πε­τα­λού­δων Ρόδου, δη­μιούρ­γη­σαν ενη­με­ρω­τι­κό υλικό και podcast και αξιο­ποί­η­σαν το «Ημε­ρο­λό­γιο Νερού», πα­ρα­τη­ρώ­ντας και κα­τα­γρά­φο­ντας τις δικές τους κα­θη­με­ρι­νές πρα­κτι­κές. Πα­ράλ­λη­λα, μέσα από ερω­τη­μα­το­λό­για που δό­θη­καν πριν και μετά την υλο­ποί­η­ση του προ­γράμ­μα­τος, διε­ρευ­νή­θη­καν οι αλ­λα­γές στις στά­σεις και στις συ­νή­θειες των μα­θη­τών και των οι­κο­γε­νειών τους σχε­τι­κά με την υπεύ­θυ­νη χρήση και την εξοι­κο­νό­μη­ση του νερού.

Κο­ρυ­φαία στιγ­μή του προ­γράμ­μα­τος απο­τέ­λε­σε η μα­θη­τι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα στο Βε­λι­γρά­δι, από τις 20 έως τις 25 Απρι­λί­ου 2026, με τη συμ­με­το­χή 15 μα­θη­τών του Δη­μο­τι­κού Σχο­λεί­ου Πα­ρα­δει­σί­ου. Οι μα­θη­τές συ­νερ­γά­στη­καν με συ­νο­μη­λί­κους τους από τη Σερ­βία, συμ­με­τεί­χαν σε κοι­νές εκ­παι­δευ­τι­κές, πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές και πο­λι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, γνώ­ρι­σαν ένα δια­φο­ρε­τι­κό φυ­σι­κό, σχο­λι­κό και πο­λι­τι­σμι­κό πε­ρι­βάλ­λον και χρη­σι­μο­ποί­η­σαν την αγ­γλι­κή γλώσ­σα ως πραγ­μα­τι­κό μέσο επι­κοι­νω­νί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας.

Ιδιαί­τε­ρη θέση στην πα­ρου­σί­α­ση είχαν οι ίδιοι οι μα­θη­τές. Από τους 15 μα­θη­τές που συμ­με­τεί­χαν στη μα­θη­τι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα στο Βε­λι­γρά­δι, στη ση­με­ρι­νή πα­ρου­σί­α­ση συμ­με­τεί­χαν οι επτά μα­θη­τές που συ­νε­χί­ζουν και κατά το σχο­λι­κό έτος 2026–2027 τη φοί­τη­σή τους στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Πα­ρα­δει­σί­ου.

Οι μα­θη­τές αυτοί ήταν, κατά αλ­φα­βη­τι­κή σειρά επω­νύ­μου: Βο­λω­νά­κης Ανα­στά­σιος, Κα­τσου­ρά­κης Αντώ­νιος, Νι­κο­λί­τσης Ελευ­θέ­ριος, Νι­κό­λης Γιώρ­γος, Παναή Σταυ­ρού­λα, Ράδος Κων­στα­ντί­νος και Ρου­σα­κά­κη Εμ­μα­νου­έ­λα.

Μέσα από τις πα­ρεμ­βά­σεις τους, τα παι­διά με­τέ­φε­ραν με τον δικό τους τρόπο την εμπει­ρία που έζη­σαν στο Βε­λι­γρά­δι: στιγ­μές που ξε­χώ­ρι­σαν, συ­ναι­σθή­μα­τα, δυ­σκο­λί­ες που ξε­πέ­ρα­σαν, νέες φι­λί­ες, τη συ­νερ­γα­σία με τους Σέρ­βους μα­θη­τές, την πρα­κτι­κή χρήση της αγ­γλι­κής γλώσ­σας, αλλά και την αυ­το­νο­μία και την αυ­το­πε­ποί­θη­ση που απέ­κτη­σαν μέσα από αυτή την ξε­χω­ρι­στή εμπει­ρία.

Η απο­τί­μη­ση του προ­γράμ­μα­τος ανέ­δει­ξε ξε­κά­θα­ρη θε­τι­κή αλ­λα­γή στις γνώ­σεις, στις στά­σεις και στις κα­θη­με­ρι­νές συ­νή­θειες των μα­θη­τών. Μετά την ολο­κλή­ρω­σή του, τα παι­διά φά­νη­κε να προ­σέ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ρο την κα­θη­με­ρι­νή κα­τα­νά­λω­ση νερού, να εφαρ­μό­ζουν συ­χνό­τε­ρα πρα­κτι­κές εξοι­κο­νό­μη­σης και να αντι­λαμ­βά­νο­νται βα­θύ­τε­ρα τη ση­μα­σία της υπεύ­θυ­νης χρή­σης του. Πα­ράλ­λη­λα, ενι­σχύ­θη­καν η αυ­το­νο­μία, η υπευ­θυ­νό­τη­τα, η αυ­το­πε­ποί­θη­ση, η συ­νερ­γα­σία και ο σε­βα­σμός στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα.

Ένα από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα του προ­γράμ­μα­τος ήταν το πέ­ρα­σμα από τη γνώση στη στάση και από τη στάση στην πράξη. Οι μα­θη­τές συ­νει­δη­το­ποί­η­σαν ότι μπο­ρεί ένα παιδί να μην μπο­ρεί μόνο του να αντι­με­τω­πί­σει την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, μπο­ρεί όμως να αλ­λά­ξει τον τρόπο με τον οποίο χρη­σι­μο­ποιεί το νερό, να ενη­με­ρώ­σει την οι­κο­γέ­νειά του, να προ­στα­τεύ­σει το πε­ρι­βάλ­λον του, να μι­λή­σει, να προ­τεί­νει, να συ­νερ­γα­στεί και να συμ­με­τέ­χει.

Μέσα από το Erasmus+, ένα ζή­τη­μα που ξε­κί­νη­σε από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του τόπου μας έγινε αφορ­μή για προ­βλη­μα­τι­σμό, συ­νερ­γα­σία και κοινή δράση ανά­με­σα σε δύο σχο­λεία, σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Ένα το­πι­κό πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό ζή­τη­μα απέ­κτη­σε έτσι μια ευ­ρύ­τε­ρη ευ­ρω­παϊ­κή διά­στα­ση, ανα­δει­κνύ­ο­ντας στην πράξη την αξία της συ­νερ­γα­σί­ας, της ανταλ­λα­γής εμπει­ριών και της ενερ­γού συμ­με­το­χής στην εκ­παί­δευ­ση.

Η πα­ρου­σί­α­ση ολο­κλη­ρώ­θη­κε με το μή­νυ­μα που συ­μπυ­κνώ­νει ολό­κλη­ρη αυτή την εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δρο­μή:

«Το νερό δεν γνω­ρί­ζει σύ­νο­ρα. Όπως δεν γνω­ρί­ζουν σύ­νο­ρα η γνώση, η συ­νερ­γα­σία και η φιλία.»

Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Πα­ρα­δει­σί­ου Ρόδο