Ο άνεμος έκανε το δικό του… παιχνίδι στο Ράλλυ Αιγαίου

Το Αι­γαίο είναι απρό­βλε­πτο λένε οι ιστιο­πλό­οι, και το Πέ­λα­γος των ποι­η­τών τούς επι­βε­βαιώ­νει σε κάθε αγώνα. Ο στό­λος του «56ου Ράλλυ Αι­γαί­ου» βρί­σκε­ται στην Αστυ­πά­λαια. Η ιστιο­πλοϊ­κή δια­δρο­μή για κά­ποια σκάφη κρά­τη­σε ακόμη και 28 ώρες με τα πλη­ρώ­μα­τα να δου­λεύ­ουν σε… υπε­ρω­ρί­ες για συ­νε­χό­με­νες αλ­λα­γές πα­νιών εξαι­τί­ας των αυ­ξο­μειώ­σε­ων στην έντα­ση του ανέ­μου που έπαι­ξαν βα­σι­κό ρόλο και στην ανά­δει­ξη των νι­κη­τών. Μέχρι τώρα, τα κα­λύ­τε­ρα πλα­σα­ρί­σμα­τα έχει φέρει το «Pega» της Σχο­λής Ναυ­τι­κών Δο­κί­μων που προη­γεί­ται στη γε­νι­κή κα­τά­τα­ξη με δύο πρω­τιές.

Από την πρώτη στιγ­μή του ιστο­ρι­κού αγώνα του Πα­νελ­λη­νί­ου Ομί­λου Ανοι­κτής Θα­λάσ­σης αυτό που ξε­χώ­ρι­σε ήταν η μάχη ανά­με­σα σε δύο κα­θα­ρό­αι­μα αγω­νι­στι­κά σκάφη, το «Bullet – Encode» (Δη­μή­τρης Δε­λη­γιάν­νης) και το «Όπτι­μουμ 3» (Πε­ρι­κλής Λιβάς – Νίκος Λάζος). Τα δύο 52άρια, χά­ρι­σαν εντυ­πω­σια­κό θέαμα, ενώ δια­σταυ­ρώ­νο­νταν σε από­στα­ση λι­γό­τε­ρο από ένα μέτρο με με­γά­λες τα­χύ­τη­τες προ­κει­μέ­νου να πε­ρά­σουν πρώ­τοι τις πα­ρά­κτιες ση­μα­δού­ρες πριν φύ­γουν με ελεύ­θε­ρο πλου προς την Αστυ­πά­λαια. Η μάχη για επι­κρά­τη­ση συ­νε­χί­στη­κε για πε­ρισ­σό­τε­ρες από 20 ώρες. Το «Οπτι­μουμ 3» προ­πο­ρεύ­τη­κε μέχρι το Σού­νιο αλλά το «Bullet» πέ­ρα­σε πρώτο τη ση­μα­δού­ρα τερ­μα­τι­σμού τόσο της Σίφ­νου όσο και αυτή της Αστυ­πά­λαιας.

Η ναυ­το­σύ­νη και το «Ευ Αγω­νί­ζε­σθαι», που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τους Ελ­λη­νες ιστιο­πλό­ους,  φά­νη­κε στη στιγ­μή του δε­σί­μα­τος στο νησί των Δω­δε­κα­νή­σων. Το «Bullet – Εncode» έδεσε πρώτο, και όταν έφτα­σε το «Optimum 3» ο πρώ­τος που έτρε­ξε να πιά­σει τα σκοι­νιά για να βοη­θή­σει να δέσει το ιστιο­φό­ρο ήταν ο Ολυ­μπιο­νί­κης Δη­μή­τρης Δε­λη­γιάν­νης, δεί­χνο­ντας ότι η μάχη τε­λειώ­νει από τη στιγ­μή που ακού­γε­ται η κόρνα τερ­μα­τι­σμού.

Στην 170 ναυ­τι­κών μι­λί­ων ιστιο­δρο­μία οι συ­νε­χό­με­νες εναλ­λα­γές διεύ­θυν­σης και έντα­σης του ανέ­μου κρά­τη­σαν σε πλήρη εγρή­γορ­ση όλα τα πλη­ρώ­μα­τα, τα οποία άλ­λα­ζαν συ­νέ­χεια τα πανιά τους προ­κει­μέ­νου να βελ­τι­στο­ποι­ή­σουν την από­δο­ση των σκα­φών τους. Από μπα­λό­νι σε φλόκο, από φλόκο σε μπα­λό­νι, από φλόκο σε φλόκο (πιο ελα­φρύ, πιο βαρύ), από φλόκο σε τζίμ­πτοπ (πανί για κλει­στή πλα­γιο­δρο­μία) κλπ. «Μόνο ανε­μο­ψά­κτη (ένα μικρό πανί που έχει τη μορφή του φλό­κου, είναι λεπτό και μπο­ρεί να βρει και την πα­ρα­μι­κρή αλ­λα­γή στον αέρα) δεν βά­λα­με», μας είπαν γε­λώ­ντας τα πλη­ρώ­μα­τα.

Στο «Όπτι­μουμ» έγι­ναν 16 αλ­λα­γές πα­νιών. Οι οκτώ από αυτές πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε τέσ­σε­ρις ώρες. Αυτό στα με­γά­λα σκάφη με­τα­φρά­ζε­ται σε πολύ σκλη­ρή δο­κι­μα­σία για τα πλη­ρώ­μα­τα. Στο «Bullet – Encode» πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν εί­κο­σι αλ­λα­γές πα­νιών και η ομάδα του ρί­σκα­ρε και έκανε μπα­λό­νι με πολύ αέρα σε κλει­στή πλεύ­ση πε­τυ­χαί­νο­ντας με­γά­λες τα­χύ­τη­τες που έφτα­σαν τους 20 κόμ­βους.

Η μεί­ω­ση της έντα­σης του ανέ­μου σε κά­ποια ση­μεία της δια­δρο­μής βο­ή­θη­σε τα πιο αργά σκάφη και τα φα­βο­ρί έμει­ναν εκτός των πρώ­των θέ­σε­ων. Στη γε­νι­κή κα­τά­στα­ση στα Performance προη­γεί­ται το «Pega» της Σχο­λής Ναυ­τι­κών Δο­κί­μων με δύο πρω­τιές (2 β.π.) με κυ­βερ­νή­τη τον αντι­πλοί­αρ­χο Δη­μή­τρη Σου­βαλ­τζή Π.Ν. Ακο­λου­θούν το «Αiolia» (Σπύ­ρος Πα­πα­ντω­νί­ου) και το «Cocobill II» (Νι­κό­λα­ος Σα­ραϊ­λί­δης) με 6 β.π. «Το ό,τι τα­ξι­δεύ­α­με 26-27 ώρες, από μόνο του λέει πολλά πράγ­μα­τα. Συ­να­ντή­σα­με δια­φο­ρε­τι­κούς και­ρούς. Κά­να­με ό,τι πλεύ­ση υπάρ­χει. Δο­κι­μά­σα­με βι­ρα­ρί­σμα­τα, μαϊ­να­ρί­σμα­τα, ό,τι πανιά εί­χα­με στο σκά­φος, κά­να­με ό,τι κα­λύ­τε­ρο γι­νό­ταν για να έρ­θου­με όσο πιο γρή­γο­ρα μπο­ρού­σα­με και να πά­ρου­με μία καλή θέση.  Η πρω­τιά μάς κάνει ιδιαί­τε­ρα χα­ρού­με­νους και υπε­ρή­φα­νους. Έγι­ναν τα πρώτα δύο βή­μα­τα. Πρέ­πει να γί­νουν καλά και τα επό­με­να», υπο­γράμ­μι­σε ο κ. Σου­βαλ­τζής.

Στην κα­τη­γο­ρία Sport προη­γεί­ται το «Water Gipsy» του Ιω­άν­νη Μα­ρα­γκου­δά­κη και ακο­λου­θούν το «Κορ­μο­ρά­νος» (ναύ­αρ­χος Κων­στα­ντί­νος Μα­νιου­δά­κης Π.Ν.) και το «Αφρο­δί­τη – Solaris». «Και οι δύο πρώ­τες ιστιο­δρο­μί­ες ήταν εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σες. Ο αέρας ήταν από πέντε έως και έξι μπο­φόρ. Όλη η δια­δρο­μή πα­ρου­σί­α­ζε ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και έπρε­πε να είσαι πολύ έμπει­ρος για να εφαρ­μό­σεις την κα­τάλ­λη­λη τα­κτι­κή. Εί­χα­με πολ­λές εναλ­λα­γές  και­ρού από πλευ­ρά πλεύ­σης, κάτι που σή­μαι­νε πολύ δου­λειά στο κα­τά­στρω­μα για να αλ­λά­ζου­με πανιά συ­νέ­χεια. Ήταν 24 – 25 ώρες αρ­κε­τά έντο­νες και εξο­ντω­τι­κές αλλά το καλό ήταν ότι είχε αέρα και ήρ­θα­με πολύ γρή­γο­ρα τα 170 μίλια», τό­νι­σε ο κ. Μα­ρα­γκου­δά­κης.