H Ρόδος έχασε έναν καλό φίλο και η Ελλάδα έναν ένθερμο υποστηρικτή

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Εχασε η Ρόδος έναν άν­θρω­πο που τη λά­τρε­ψε και τη δια­φή­μι­ζε διαρ­κώς στα τα­ξί­δια του σε όλο τον κόσμο. Το νησί μας έχασε ένα καλό φίλο, που δυο φορές το χρόνο επέ­λε­γε να έρ­χε­ται με την οι­κο­γέ­νειά του για λίγες ημέ­ρες ξε­κού­ρα­σης, μα­κριά από το εντα­τι­κό στρες της υψη­λής θέσης που κα­τεί­χε σε πο­λυ­ε­θνι­κή εται­ρεία. Ο Willem Bax, o άν­θρω­πος που μόλις πριν ένα μήνα τι­μή­θη­κε ως πο­λί­της επί τιμή για τη Ρόδο, άφησε πριν λίγες μέρες την τε­λευ­ταία του πνοή σε νο­σο­κο­μείο της Ολ­λαν­δί­ας.

Ο “Willy”, όπως τον απο­κα­λού­σαν οι στε­νοί του φίλοι, μόλις τον πε­ρα­σμέ­νο Νο­έμ­βριο δια­γνώ­σθη­κε με βα­ριάς μορ­φής καρ­κί­νο. Μετά από σειρά επεμ­βά­σε­ων και χη­μειο­θε­ρα­πειών, κα­τά­φε­ρε να στα­θεί στα πόδια του και η πρώτη επι­θυ­μία που εξέ­φρα­σε ήταν να επι­σκε­φθεί τη Ρόδο. Για να κα­τα­στεί εφι­κτή η με­τα­κί­νη­σή του, πέ­ρα­σε από ει­δι­κή προ­ε­τοι­μα­σία ώστε ο ορ­γα­νι­σμός του να μπο­ρέ­σει να αντέ­ξει την τρί­ω­ρη πτήση στο αε­ρο­πλά­νο.  Τε­λι­κώς, οι για­τροί ενη­μέ­ρω­σαν ότι η καρ­διά του είναι έτοι­μη για το τα­ξί­δι στη Ρόδο και αυτό κα­θο­ρί­στη­κε για τις 13 Ιου­νί­ου 2016.

Τα καλά νέα για το τα­ξί­δι ανα­κοι­νώ­θη­καν στους φί­λους του,  οι οποί­οι αμέ­σως ενη­μέ­ρω­σαν την Δ/νση Του­ρι­σμού του Δήμου Ρόδου. Το ζη­τού­με­νο ήταν να γίνει επι­βρά­βευ­ση στον Willem Bax, καθώς είχε επι­σκε­φθεί το νησί πε­ρισ­σό­τε­ρες από 50 φορές. Τα στε­λέ­χη του­ρι­σμού του Δήμου Ρόδου λει­τούρ­γη­σαν ορ­γα­νω­μέ­να και γρή­γο­ρα. Ετσι, αμέ­σως κα­θο­ρί­στη­κε η βρά­βευ­ση της οι­κο­γε­νεί­ας Bax και η ανα­γό­ρευ­σή της σε φίλο της Ρόδου (κάτι που έγινε στις 17 του πε­ρα­σμέ­νου μήνα).

Μόλις το αε­ρο­πλά­νο προ­σγειώ­θη­κε στο νησί, έστει­λε το ακό­λου­θο μή­νυ­μα προς έναν από τους στε­νούς του φί­λους στη Ρόδο: «Είναι φίλε μου απί­στευ­το. Εφυγα από το Ρό­τερ­νταμ με βροχή και έφτα­σα στη Ρόδο με καύ­σω­να. Αυτό το νησί είναι πα­ρά­δει­σος και είναι μόνο τρεις ώρες μα­κριά από το κέ­ντρο της Ευ­ρώ­πης».

Για τον Willem οι μέρες κύ­λη­σαν σαν σε πα­ρά­δει­σο, όπως έλεγε ο ίδιος. Στις 17 Ιου­νί­ου ανα­γο­ρεύ­θη­κε σε φίλο της Ρόδου, γε­γο­νός που τον γέ­μι­σε χαρά. «Με έχετε κάνει τόσο ευ­τυ­χι­σμέ­νο με αυτή τη βρά­βευ­ση», έλεγε ξανά και ξανά. Ο ίδιος, στις 20 Ιου­νί­ου δέ­χθη­κε τη «δη­μο­κρα­τι­κή», στο ξε­νο­δο­χείο Sunshine της Ια­λυ­σού, το οποίο διαρ­κώς επέ­λε­γε τα τε­λευ­ταία 15 χρό­νια. Τότε πα­ρε­χώ­ρη­σε τη συ­νέ­ντευ­ξη, όπου τό­νι­σε την ανά­γκη οι ξε­νο­δό­χοι και ολό­κλη­ρη η το­πι­κή του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία  να απα­γκι­στρω­θεί από το σύ­στη­μα all inclusive, έτσι ώστε να μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει ως πραγ­μα­τι­κά υγιής οι­κο­νο­μία. Στην ίδια συ­νέ­ντευ­ξη μί­λη­σε με αγάπη για τους Ελ­λη­νες τους οποί­ους θε­ω­ρεί ακού­ρα­στους δου­λευ­τές, που ερ­γά­ζο­νται σκλη­ρά για να συ­ντη­ρή­σουν τις οι­κο­γέ­νειές τους. Μά­λι­στα, στην ίδια συ­νέ­ντευ­ξη στρά­φη­κε κατά των με­γά­λων πο­λι­τι­κών της Ευ­ρώ­πης, που όπως είχε πει τότε «έστη­σαν την Ελ­λά­δα στον τοίχο και με τε­χνά­σμα­τα τη φόρ­τω­σαν με ένα τε­ρά­στιο χρέος που είναι αδύ­να­τον να απο­πλη­ρω­θεί». Αυτό το κομ­μά­τι της συ­νέ­ντευ­ξης ο Willem είχε ζη­τή­σει να μη δη­μο­σιευ­τεί. Το είχε ζη­τή­σει γιατί επρό­κει­το να επι­στρέ­ψει στη Ρόδο τον Σε­πτέμ­βριο και τότε θα μπο­ρού­σε να εκ­φρά­σει την άποψή του και να τη συ­νο­δεύ­σει με εμπε­ρι­στα­τω­μέ­να στοι­χεία που θα απο­δεί­κνυαν του λόγου του το αλη­θές.

Ο Willy, λά­τρευε την Ελ­λά­δα και ήθελε να τη βοη­θή­σει με κάθε τρόπο. Ο ίδιος είχε ετοι­μά­σει ένα πλάνο εξό­δου της χώρας μας από τα μνη­μό­νια και μά­λι­στα με στοι­χεία που απο­δεί­κνυαν ότι ένα με­γά­λο μέρος του εθνι­κού μας χρέ­ους επε­βλή­θη­κε κατά τρόπο κερ­δο­σκο­πι­κό και συ­νε­πώς πα­ρά­νο­μο. «Υπάρ­χουν διε­θνείς κα­νο­νι­σμοί που ρυθ­μί­ζουν τέ­τοιου εί­δους οι­κο­νο­μι­κές  συμ­φω­νί­ες και προ­βλέ­πουν επα­κρι­βώς το πε­ρι­θώ­ριο κέρ­δους στα δια­κρα­τι­κά δά­νεια. Μου προ­ξε­νεί εντύ­πω­ση πως οι πρω­θυ­πουρ­γοί της Ελ­λά­δας δεν έκα­ναν χρήση αυτών των κα­νο­νι­σμών».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο Willem Bax ήταν το πιο υψηλό στέ­λε­χος πο­λυ­ε­θνι­κής εται­ρεί­ας, με ετή­σιο τζίρο ερ­γα­σιών που υπε­ρέ­βαι­νε τα 80 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Οι γνώ­σεις του σε θέ­μα­τα οι­κο­νο­μί­ας ήταν που τον είχαν ανα­δεί­ξει σε κο­ρυ­φαίο σύμ­βου­λο, στον οποίο και κα­τέ­φευ­γαν για συμ­βου­λές οι πρό­ε­δροι και οι γε­νι­κοί διευ­θυ­ντές των πιο γνω­στών εται­ρειών στον κόσμο.

Οταν οι άν­θρω­ποι κά­νουν σχέ­δια, τότε είναι που ο Θεός γε­λά­ει και δυ­στυ­χώς για τον Willy ο Σε­πτέμ­βριος δεν θα έρθει ποτέ ξανά.

Μόλις, επέ­στρε­ψε με την οι­κο­γέ­νειά του στο Ρό­τερ­νταμ, οι για­τροί του διέ­γνω­σαν με­τά­στα­ση του προ­βλή­μα­τος στον οι­σο­φά­γο και μετά από τρεις ημέ­ρες πλή­ρους απο­χής από κάθε τροφή και ύπνο, το πρό­βλη­μα τον χτύ­πη­σε στην καρ­διά.

Ο Willem Bax εγκα­τέ­λει­ψε τα εγκό­σμια την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή 17 Ιου­λί­ου, ώρα 22.15’, σε ηλι­κία 62 ετών.

Η σύ­ζυ­γος Joke και η κόρη του Rianne επι­θυ­μούν να ευ­χα­ρι­στή­σουν δη­μό­σια όλους εκεί­νους τους Ρο­δί­τες που επί χρό­νια στε­κό­ντου­σαν κοντά τους ως φίλοι. Στην καρ­διά τους θα υπάρ­χει πάντα η Ρόδος, όμως θα αρ­γή­σουν πολύ να επι­στρέ­ψουν στο νησί, καθώς «φο­βό­μα­στε ότι κάθε φορά που το αε­ρο­πλά­νο θα προ­σγειώ­νε­ται στο Δια­γό­ρας, θα έρ­χε­ται η ει­κό­να του Willy μπρο­στά μας και αυτό είναι επώ­δυ­νο».

Η κη­δεία του Willem Bax θα γίνει με­θαύ­ριο, Σάβ­βα­το 23 Ιου­λί­ου, στην πόλη Στόλ­γουιτζ της Ολ­λαν­δί­ας. Την ημέρα εκεί­νη θα συ­μπλη­ρώ­νε­ται ακρι­βώς ένας μήνας από την τε­λευ­ταία ανα­χώ­ρη­σή του από τη Ρόδο.