Τον τάφο του Διαγόρα του Ρόδιου ανακάλυψαν Τούρκοι αρχαιολόγοι

Επί αιώ­νες πα­ρέ­με­νε άγνω­στο σε ποιόν ανήκε ο πυ­ρα­μι­δοει­δής τάφος του 3ου π.Χ αιώνα στην πε­ριο­χή του Τουρ­κούτ, κοντά στη Μαρ­μα­ρί­δα, βό­ρεια – βο­ρειο­α­να­το­λι­κά της Ρόδου.

Αυτό βέ­βαια δεν εμπό­δι­ζε τους κα­τοί­κους της πε­ριο­χής να επι­σκέ­πτο­νται το μνη­μείο, να προ­σεύ­χο­νται αλλά και να αφιε­ρώ­νουν στον «άγιο» που, σύμ­φω­να με τη δο­ξα­σία είχε ταφεί εκεί.

Στον 2.300 ετών μνη­μεια­κό τάφο, οι κά­τοι­κοι της πε­ριο­χής του Τουρ­κούτ ανα­ζη­τού­σαν απα­ντή­σεις στις αγω­νί­ες τους μέχρι και πριν από τέσ­σε­ρις δε­κα­ε­τί­ες. Τότε, μόλις έγινε κα­τα­νοη­τό ότι δεν ήταν κά­ποιο ιερό μέρος, οι λα­τρευ­τι­κές επι­σκέ­ψεις στα­μά­τη­σαν και το μνη­μείο συ­λή­θη­κε.

Σύμ­φω­να με την τουρ­κι­κή εφη­με­ρί­δα Μι­λιέτ, μόλις πρό­σφα­τα οι αρ­χαιο­λό­γοι κα­τέ­λη­ξαν σε ποιόν ανήκε το πυ­ρα­μι­δοει­δές τα­φι­κό μνη­μείο: σε έναν αρ­χαίο Έλ­λη­να πυγ­μά­χο που έζησε πριν από 2.300 χρό­νια. Όπως ση­μειώ­νει η εφη­με­ρί­δα, ο πυγ­μά­χος δεν είναι άλλος από τον Δια­γό­ρα τον Ρόδιο, τη νίκη του οποί­ου στο αγώ­νι­σμα της Πυγ­μής στην Ολυ­μπιά­δα του 464, ύμνη­σε ο ποι­η­τής Πίν­δα­ρος στον Ζ’ Ολυ­μπιό­νι­κο ύμνο. Η πα­ρά­δο­ση λέει ότι ο ύμνος αυτός είχε χα­ρα­χτεί με χρυσά γράμ­μα­τα στον ναό της Αθη­νάς στη Λίνδο. Εκτός από τον Δια­γό­ρα Ολυ­μπιο­νί­κες υπήρ­ξαν οι 3 γιοι του και 2 εγ­γο­νοί του.

Μά­λι­σα, κατά το ρε­πορ­τάζ στην εί­σο­δο του μνη­μεί­ου είναι χα­ραγ­μέ­νη επι­γρα­φή, απο­δι­δό­με­νη στον ίδιο το Δια­γό­ρα, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να προει­δο­ποιεί πως «θα πα­ρα­κα­λου­θώ τα πάντα ώστε κα­νείς δει­λός να μην έρθει να κα­τα­στρέ­ψει αυτό το μέρος».

Η προει­δο­ποί­η­ση του Δια­γό­ρα, πά­ντως, δεν είχε απο­τέ­λε­σμα καθώς το μνη­μείο συ­λή­θη­κε σε άγνω­στο χρόνο. Με­τα­ξύ των γλυ­πτών που εκλά­πη­σαν εκτι­μά­ται ότι πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και ένα άγαλ­μα του ίδιου του Δια­γό­ρα με τη σύ­ζυ­γό του.

O Δια­γό­ρας ο Ρό­διος ήταν φη­μι­σμέ­νος πυγ­μά­χος της αρ­χαιό­τη­τας. Δεν δια­κρί­θη­κε μόνο για τις νίκες του αλλά και την οι­κο­γέ­νεια του. Τους γιους και τα εγ­γό­νια του, που ακο­λού­θη­σαν το δρόμο του και έγι­ναν σπου­δαί­οι Ολυ­μπιο­νί­κες. Ο Δια­γό­ρας τους με­τα­λα­μπά­δευ­σε τα αθλη­τι­κά ιδε­ώ­δη και εκεί­νοι την ημέρα του ολυ­μπια­κού θριάμ­βου τους, για να του δεί­ξουν το σε­βα­σμό και την αγάπη τους, τον σή­κω­σαν στα χέρια και έκα­ναν μαζί του τον γύρο του θριάμ­βου στο κα­τά­με­στο στά­διο της Ολυ­μπί­ας.

Νί­κη­σε στο αγώ­νι­σμα της πυγ­μα­χί­ας στην 79η Ολυ­μπιά­δα το 464 π.Χ. Την νίκη του εξυ­μνεί ο Πίν­δα­ρος στον Ζ’ Ολυ­μπιό­νι­κο. Ο Δια­γό­ρας ήταν επί­σης πε­ριο­δο­νί­κης (νι­κη­τής και των τεσ­σά­ρων πα­νελ­λή­νιων αγώ­νων).

Σε προ­χω­ρη­μέ­νη ηλι­κία το 448 π.Χ. ήταν παρών στην Ολυ­μπία όταν οι γιοί του Δα­μά­γη­τος και Ακου­σί­λα­ος στέ­φθη­καν Ολυ­μπιο­νί­κες. Λέ­γε­ται ότι αμέ­σως μετά την ανα­κή­ρυ­ξή τους σε Ολυ­μπιο­νί­κες, οι γιοί του ανέ­βα­σαν τον πα­τέ­ρα τους στους ώμους τους και τον πε­ριέ­φε­ραν θριαμ­βευ­τι­κά στο στά­διο. Τότε ένας από τους θε­α­τές ανα­φώ­νη­σε Κάτ­θα­νε Δια­γό­ρα, ουκ εις Όλυ­μπον ανα­βή­ση (Πέ­θα­νε Δια­γό­ρα, μην πε­ρι­μέ­νεις να ανέ­βεις και στον Όλυ­μπο) και ο Δια­γό­ρας εν μέσω των επευ­φη­μιών και πλή­ρης ευ­δαι­μο­νί­ας άφησε την τε­λευ­ταία του πνοή.

Πηγή newpost.gr