Φωκάς Παπανικήτας  διαιτολόγος – διατροφολόγος: Μη αλκοολική λιπώδη νόσος του ήπατος – NAFLD

Μη αλκο­ο­λική λιπώδη νόσος του ήπατος – NAFLD (on – alcoholic fatty liver disease)

Αρκετά συχνά ακούμε την φράση έχω λίπος στο συκώτι (ΗΠΑΡ) αλλά τι μπορεί να σημαί­νει αυτό? Ποιες είναι οι επι­πτώ­σεις και με τι συχνό­τητα εμφα­νί­ζο­νται στον οργα­νι­σμό μας? Το 25% του πλη­θυ­σμού μας πάσχει από την συγκε­κρι­μένη νόσο (NAFLD). Το ηπα­το­κύτ­ταρο σε φυσιο­λο­γικά επίπεδα περιέ­χει λίπος σε ποσοστό 5%, όταν όμως αυξηθεί η περιε­κτι­κό­τητα του στο 20-30%, τότε μπορεί να εντο­πι­στεί και με έναν απλό υπέρηχο.

Ή

NAFLD ανα­πτύσ­σε­ται σε 4 στάδια.

1) Λιπώδες ήπαρ (στε­ά­τωση) όπου δεν υπάρ­χουν βλάβες κ΄συμ­πτώ­ματα.

2) Μη αλκο­ο­λική στε­α­τοη­πα­τί­τι­δαι­μια μια πιο σοβαρή μορφή NAFLD. Σε αυτό το επίπεδο υπάρχει φλεγ­μονή του ήπατος.

3) Ίνωση, που ανα­πτύσ­σε­ται ουλώδης ιστός στο ήπαρ από τη χρόνια φλεγ­μονή.

4) Κίρρωση, με απο­τέ­λε­σμα τη μόνιμη βλάβη της μορ­φο­λο­γίας και της λει­τουρ­γίας του ήπατος.

Ποια είναι τα αίτια που προ­κα­λούν NAFLD?

Συνήθως απα­ντά­ται σε άτομα με αυξη­μένη αντί­σταση στην ινσου­λίνη που συνο­δεύ­ε­ται από έναν ή περισ­σό­τε­ρους παρά­γο­ντες του μετα­βο­λικό συν­δρό­μου, παχυ­σαρ­κία, σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της τύπου 2, δυσλι­πι­δαι­μία, αρτη­ριακή υπέρ­ταση και φάρμακα (ταμο­ξι­φαίνη, κορ­τι­ζόνη κλπ).

Πως θα βγά­λουμε διά­γνωση?

Ή διά­γνωση τίθεται με το υπε­ρη­χο­γρά­φημα, την ελα­στο­γρα­φία και σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις με την βιοψία του ήπατος.

Διαι­το­λο­γική θερα­πεία

Αλλαγή τρόπου ζωής που θα περι­λαμ­βά­νει τακτική φυσική δρα­στη­ριό­τητα με απώτερο σκοπό την αύξηση την ενερ­γεια­κής κατα­νά­λω­σης, τη βελ­τί­ωση της περι­φε­ρι­κής ινσου­λι­νο­ευαι­σθη­σία, τη μείωση της θερ­μι­δι­κής πρό­σλη­ψης με στόχο την απώλεια βάρους. Επι­πρό­σθετα την καλυ­τέ­ρευση των ηπα­τι­κών βιο­χη­μι­κών εξε­τά­σεων καθώς επίσης και τη βελ­τί­ωση της ηπα­τι­κής στε­ά­τω­σης. Ή διαι­τη­τική θερα­πεία εμπε­ριέ­χει τον περιο­ρι­σμό των θερ­μί­δων, δηλαδή δια­τρο­φι­κές επι­λο­γές χαμηλές σε κορε­σμένα λιπαρά οξέα (πλήρη γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα, βούτυρο, λιπαρά κρέατα) με σχετική αύξηση των ακό­ρε­στων λιπαρών οξέων (ξηροί καρποί, σπόροι, λιπαρά ψάρια, αβο­κά­ντο) χαμηλής περιε­κτι­κό­τη­τας σε απλούς υδα­τάν­θρα­κες (μέλι, δημη­τριακά, άσπρο ψωμί, ζάχαρη) αλλά υψηλής περιε­κτι­κό­τη­τας σε σύν­θε­τους υδα­τάν­θρα­κες (όσπρια, βρώμη, προ­ϊ­ό­ντα ολικής, αμυ­λούχα λαχα­νικά, φρούτα). Τέλος συνι­στά­ται η μέτρια απώλεια του σωμα­τι­κού βάρους και όχι η ταχεία, διότι όλο αυτό θα μπο­ρούσε να επι­δει­νώ­σει την υπο­κεί­μενη ηπατική νόσο.