Ιατρός δικάζεται για απόπειρα εκβίασης συναδέλφου του

Μια εξαι­ρε­τικά περί­εργη υπόθεση από­πει­ρας εκβί­α­σης αλλο­δα­πού ιατρού, από ημεδαπό συνά­δελφό του, τον οποίο απα­σχο­λούσε ως συνερ­γάτη στο ιατρείο του, θα απα­σχο­λή­σει την προ­γραμ­μα­τι­σμένη για την 10η Φεβρουα­ρίου 2022 συνε­δρί­αση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, κάτοι­κος Κω, φέρεται συγκε­κρι­μένα ότι σε άγνωστο χρόνο αλλά του­λά­χι­στον μέχρι τον Οκτώ­βριο του έτους 2016 να τηλε­φώ­νησε στον μηνυτή και με έντονο και απει­λη­τικό ύφος να τού ζήτησε να του δώσει χρήματα, και συγκε­κρι­μένα το ποσό των 10.000 ευρώ, για να μην σκο­τώ­σει τον ίδιο, την σύζυγό του και τα παιδιά του, πλην όμως το απο­τέ­λε­σμα που επι­δί­ωκε δεν επήλθε για λόγους ανε­ξάρ­τη­τους από τη θέλησή του, αφού ο μηνυτής αρνή­θηκε να δώσει το παρα­πάνω ποσό, και κατέ­φυγε στην αστυ­νο­μία για να τον καταγ­γεί­λει.

Στον ως άνω τόπο και χρόνο κατη­γο­ρεί­ται ότι έφερε μαζί του παρά­νομα, δηλαδή χωρίς την άδεια της αρμό­διας Αστυ­νο­μι­κής Αρχής, όπλο κατά την έννοια του άρθρου 1, του Ν. 2168/1993, δηλαδή αντι­κεί­μενο πρό­σφορο για επίθεση και δη πιστόλι.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο εγκαλών είναι ιατρός γενικός χει­ρουρ­γός και δια­τη­ρεί στην Κω μια ιατρική εται­ρεία, ένα δια­γνω­στικό κέντρο και μια μονάδα ημε­ρή­σιας νοση­λείας από το έτος 2011.

Το Μάιο του 2016 προ­σέ­λαβε τον κατη­γο­ρού­μενο, ιατρό άνευ ειδι­κό­τη­τας, στην εται­ρεία με μισθό μικτό 1.000 ευρώ μηνιαίως με κύριο αντι­κεί­μενο επι­σκέ­ψεις κατ’ οίκον.

Τον Οκτώ­βριο του 2016 ο εγκαλών ζήτησε τη διακοπή της συνερ­γα­σίας τους λόγω παρα­πό­νων ασθενών για τη συμπε­ρι­φορά του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ώσπου στις 4 Νοεμ­βρίου 2016 και ώρα 15.15 ο κατη­γο­ρού­με­νος του τηλε­φώ­νησε και του είπε ότι πρέπει να του δώσει 10.000 ευρώ, δια­φο­ρε­τικά θα “καθα­ρί­σει” τον ίδιο και την οικο­γέ­νειά του.

Ο εγκαλών άμεσα μετέβη στο ΤΑ Κω και κατήγ­γειλε το συμβάν ανα­φέ­ρο­ντας ακόμη ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος όλο το διά­στημα του καλο­και­ριού που εργα­ζό­ταν στην εται­ρεία, κυκλο­φο­ρούσε έχοντας πάνω του ένα πιστόλι, το οποίο είχε επι­δεί­ξει στον εγκα­λού­ντα και σε άλλα άτομα στην εται­ρεία. Στην απο­λο­γία του ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι τηλε­φώ­νησε στον εγκα­λού­ντα προ­κει­μέ­νου να του ζητήσει δεδου­λευ­μένα του, που αφο­ρού­σαν συμ­φω­νία για ποσοστό 10% επί των δια­κο­μι­δών χωρίς να τον απει­λή­σει και η έγκληση συνιστά κίνηση αντι­πε­ρι­σπα­σμού για την αποφυγή κατα­βο­λής οφει­λο­μέ­νων όσο και επαγ­γελ­μα­τι­κού αντα­γω­νι­σμού, έχοντας λάβει έκτοτε το ποσό των 2.000 ευρώ από τον εγκα­λού­ντα, ενώ ανέφερε ακόμη ότι είναι νόμιμος κάτοχος όπλου σκο­πο­βο­λής, το οποίο ουδέ­ποτε περιέ­φερε και επέ­δειξε στον εγκα­λού­ντα. Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω που εξέτασε την υπόθεση έκρινε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί ελέγ­χο­νται ως προς την αλήθειά τους και πάντως θα πρέπει να κριθούν κατά τη διάρ­κεια της ζωντα­νής ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας από το δικα­στή­ριο.