Ενωση ασφαλιστικών: Οι βροχές «υπεύθυνες» για τις περισσότερες ζημιές

Οι βρο­χο­πτώ­σεις απο­τέ­λε­σαν τη ση­μα­ντι­κό­τε­ρη αιτία πρό­κλη­σης ζη­μιών την τε­λευ­ταία ει­κο­σα­ε­τία, σύμ­φω­να με έρευ­να των ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, με βάση με­λέ­τη της Ένω­σης Ασφα­λι­στι­κών Εται­ρειών Ελ­λά­δος, κατά τη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο 1993-2014 προ­κλή­θη­καν 19.925 δη­λω­θεί­σες ζη­μιές, από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές και τα­ρα­χές στην Ελ­λά­δα με το ποσό της συ­νο­λι­κής απαί­τη­σης να φτά­νει στα 272,5 εκατ. ευρώ.

Η με­λέ­τη, συ­γκε­ντρώ­νει τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ερευ­νών της ΕΑΕΕ που έγι­ναν με­τα­ξύ των ασφα­λι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων-μελών για την συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, ανα­φο­ρι­κά με το πλή­θος δη­λω­θει­σών ζη­μιών και το ποσό απαί­τη­σης κα­τα­στρο­φών με­γά­λης έκτα­σης και έντα­σης, ενώ επι­χει­ρεί και τα­ξι­νό­μη­ση ανά αιτία, έτος και τόπο συμ­βά­ντος, πάντα με την επι­φύ­λα­ξη ότι η με­λέ­τη αφορά τα γε­γο­νό­τα που κα­τα­γρά­φη­καν και όχι ανα­γκαία το σύ­νο­λο των γε­γο­νό­των που έχουν συμ­βεί στην εν λόγω χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο.

Τα πε­ρι­στα­τι­κά που κα­τα­γρά­φη­καν κα­τα­νέ­μο­νται στην Ατ­τι­κή (8), στην κα­τη­γο­ρία Ατ­τι­κή – Ελ­λά­δα (8) και από ένα στην Θεσ­σα­λο­νί­κη, Θράκη, Κε­φα­λο­νιά και Ρόδο.

Συ­νο­λι­κά, οι αι­τί­ες που προ­κά­λε­σαν τις ζη­μιές στις κα­τα­γρα­φές της ΕΑΕΕ με­τα­ξύ των ετών 1993-2014 είναι πέντε και τα πε­ρι­στα­τι­κά 20: χιο­νο­πτώ­σεις (1), βρο­χο­πτώ­σεις (13), δα­σι­κές πυρ­κα­γιές (2), σει­σμός (2) και τα­ρα­χές (2).

Ση­μειώ­νε­ται στη με­λέ­τη ότι η επέ­λευ­ση φαι­νο­μέ­νων φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών στην Ελ­λά­δα γί­νε­ται συχνά. Όμως, το ύψος των οι­κο­νο­μι­κών απω­λειών τέ­τοιων φαι­νο­μέ­νων πα­ρου­σιά­ζει έντο­νες δια­κυ­μάν­σεις, γε­γο­νός που προ­βλη­μα­τί­ζει τόσο την κοι­νω­νία, όσο και τις ασφα­λι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, στο βαθμό που κα­λού­νται να δια­χει­ρι­στούν τέ­τοιας φύ­σε­ως ασφα­λι­στι­κούς κιν­δύ­νους.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι έχει πε­ρι­λη­φθεί και η κα­τα­γρα­φή δύο πε­ρι­στα­τι­κών πο­λι­τι­κών τα­ρα­χών, ως ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας από πλευ­ράς ποσού απαί­τη­σης για απο­ζη­μί­ω­ση από τις ασφα­λι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Τέλος, επι­ση­μαί­νε­ται ότι τα ποσά των απαι­τή­σε­ων των ετών μέχρι το 2000 που ήταν εκ­φρα­σμέ­να σε δραχ­μές, με­τα­τρά­πη­καν σε ευρώ με την χρήση της αμε­τά­κλη­της συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κής ισο­τι­μί­ας ει­σό­δου της χώρας στο ευρώ, ώστε να απο­φευ­χθεί η δια­χρο­νι­κή επί­δρα­ση της έως τότε με­τα­βο­λής των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών ισο­τι­μιών στις απο­ζη­μιώ­σεις. Επί­σης, τα ποσά των απο­ζη­μιώ­σε­ων απο­τυ­πώ­νο­νται σε ονο­μα­στι­κή αξία χωρίς να λη­φθεί υπόψη η επί­δρα­ση του πλη­θω­ρι­σμού.

Η ερ­γα­σία τέ­θη­κε υπό την επι­μέ­λεια της Υπο­ε­πι­τρο­πής Ασφα­λί­σε­ων Κα­τα­στρο­φι­κών κιν­δύ­νων και Αντα­σφα­λί­σε­ων, της αρ­μό­διας επι­τρο­πής Πε­ριου­σί­ας, Αντα­σφα­λί­σε­ων, Με­τα­φο­ρών και Σκα­φών της Ε.Α.Ε.Ε.

΄Ε­θνος