Το στεγαστικό πρόβλημα των δικαστηρίων ζητά λύση

Του Κώστα Σαρή, Δικη­γό­ρου

Προ μηνών έχω πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι οι Υπη­ρε­σίες του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και του Μετα­βα­τι­κού Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά, που στε­γά­ζε­ται στο μισθω­μένο από ιδιώτη κτίριο επί της οδού Αλε­ξάν­δρου Διάκου τελούν υπό έξωση, καθόσον έχει λήξει η μίσθωση και ο εκμι­σθω­τής κατά δήλωσή του θα το ιδιο­χρη­σι­μο­ποι­ή­σει.

Να επι­ση­μάνω ότι το μίσθωμα το οποίο κατα­βάλ­λει το Ελλη­νικό Δημόσιο δεν είναι ευκα­τα­φρό­νητο. Προς το σκοπό ανεύ­ρε­σης χώρου, προ­κει­μέ­νου να μετα­στε­γα­στούν οι Υπη­ρε­σίες του Δικα­στη­ρίου το Δημόσιο έχει προβεί σε προ­κή­ρυξη μίσθω­σης κατάλ­λη­λου προς τούτο χώρου. Πέραν του γεγο­νό­τος ότι ο χώρος ο οποίος θα εξευ­ρε­θεί θα πρέπει να είναι κατάλ­λη­λος τόσο για την στέγαση των Υπη­ρε­σιών του όσο και για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πολιτών και των δικη­γό­ρων, ο οποίος και κατα­φα­νώς θα είναι σε εύκολα προ­σβά­σιμο χώρο εντός της πόλης της Ρόδου.

Οφείλω επίσης να επι­ση­μάνω ότι οι Δικα­στές τόσο του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου όσο και του Εφε­τείου όταν δικά­ζουν τις υπο­θέ­σεις στην αίθουσα του Εφε­τείου και εξέρ­χο­νται από το ακρο­α­τή­ριο προ­κει­μέ­νου να ανέβει στην έδρα άλλος, ο χώρος ανα­μο­νής είναι σε από­σταση δύο μέτρων περίπου από τις εξω­τε­ρι­κές τουα­λέ­τες.

Η όλη αυτή κατά­σταση είναι πραγ­μα­τικά υπο­βάθ­μιση του θεσμού της Δικαιο­σύ­νης και τα Διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια σε χρόνους χαλε­πούς είναι δίκαιο να ειπωθεί ότι έχουν υπε­ρα­σπι­στεί τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα.

Γνω­ρί­ζο­ντας λοιπόν από πρώτο χέρι το υπαρκτό πρό­βλημα της στέ­γα­σης των Υπη­ρε­σιών των Διοι­κη­τι­κών Δικα­στη­ρίων και εν γένει των Δικα­στη­ρίων, περ­νώ­ντας απ’έξω από το παλαιό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, το οποίο έχει κατα­στεί άντρο ναρ­κο­μα­νών, σκέ­φτηκα τις προ­σπά­θειες και τον αγώνα που είχαμε κατα­βά­λει σαν Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος για την παρα­χώ­ρηση τμή­μα­τος του Νοσο­κο­μείου για την στέγαση των Υπη­ρε­σιών των τακτι­κών Δικα­στη­ρίων της Ρόδου, οι οποίες στε­νά­ζουν στον δυσα­νά­λογο μικρό χώρο.

Να επα­να­λάβω και πάλιν ότι δίκες γίνο­νται σε γραφεία των οποίων η χωρη­τι­κό­τητα είναι τόσο μικρή που δεν μπορεί τρίτος να δια­χω­ρί­σει ποιος είναι ο Δικα­στής, ποιος ο Γραμ­μα­τέας, ποιος ο συνή­γο­ρος και ποιος ο διά­δι­κος και ποιος ο μάρ­τυ­ρας.

Το όλο εγχεί­ρημα δεν τελε­σφό­ρησε λόγω της σφοδρής αντί­δρα­σης του Υπουρ­γείου Υγείας και των τοπικών παρα­γό­ντων ότι το Παλαιό Νοσο­κο­μείο θα γινόταν Πολυια­τρείο.

Ο χρόνος που πέρασε έχει δια­ψεύ­σει τους αρνητές αυτής της πρω­το­βου­λίας, η οποία θα επέλυε το πρό­βλημα της στέ­γα­σης των Υπη­ρε­σιών των Δικα­στη­ρίων. Πιστεύω πλέον ότι ήρθε η ώρα το όλο πρό­βλημα να τεθεί στην ορθή βάση και να παρα­χω­ρη­θεί τμήμα του καταρ­ρέ­ο­ντος Παλαιού Νοσο­κο­μείου για την στέγαση των Υπη­ρε­σιών των Δικα­στη­ρίων γενικά.

Η απόφαση αυτή θα λύσει τα λει­τουρ­γικά προ­βλή­ματα των Δικα­στη­ρίων γενικά των οπίων η σημε­ρινή κατά­σταση δεν συνάδει με τον θεσμό της Δικαιο­σύ­νης αλλά και με το εν γένει πολι­τι­στικό επίπεδο της Ρόδου.

Ρόδος, 20 Σεπτεμ­βρίου 2019

Κων­στα­ντί­νος Σαρής

Δικη­γό­ρος