Αναξιοκρατία και οικονομική κρίση διώχνουν τους Ελληνες – 4 στους 10 δεν θα επιστρέψουν ποτέ

Το προφίλ των Ελλήνων που στα χρόνια της κρίσης εγκα­τέ­λει­ψαν τη χώρα ανα­ζη­τώ­ντας ένα καλύ­τερο μέλλον στο εξω­τε­ρικό, επι­χεί­ρησε να σκια­γρα­φή­σει έρευνα της ICAP της οποίας τα απο­τε­λέ­σματα παρου­σιά­στη­καν πριν μερικές ημέρες.

Τέσ­σε­ρις στους 10 Ελληνες που έφυγαν από τη χώρα στα χρόνια της κρίσης δεν σκο­πεύ­ουν να επι­στρέ­ψουν ποτέ κι μόλις το 36% τονίζει ότι προ­βαί­νει σε ενέρ­γειες για να ανα­κτή­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά της η Ελλάδα. Τα στοι­χεία αυτά προ­κα­λούν θλίψη καθώς το brain drain ήρθε για να μείνει και να προ­κα­λέ­σει βαθιές πληγές στο σώμα της χώρας μας.

Η έρευνα τη ICAP σε σύνολο 1.068 Ελλήνων εργα­ζο­μέ­νων σε 61 χώρες, δείχνει ότι η πλειο­ψη­φία (92% είναι πτυ­χιού­χοι) αυτών είναι εξαι­ρε­τικά μορ­φω­μέ­νοι (53% κάτοχοι μετα­πτυ­χια­κού, 20% πτυ­χιού­χοι και 8% διδά­κτο­ρες) κάτι που σημαί­νει ότι η Ελλάδα έχασε πολύ­τιμο «κεφά­λαιο», έχασε επι­στή­μο­νες και μορ­φω­μέ­νους νέους που θα μπο­ρού­σαν να τη βοη­θή­σουν να βγει από την κρίση.

Ως βασι­κό­τε­ρες αιτίες φυγής ονο­μα­τί­ζουν την έλλειψη αξιο­κρα­τίας/δια­φά­νειας (44%) και την οικο­νο­μική κρίση/αβε­βαιό­τητα (36%).

Οι άνδρες

«Πρωτιά» στη μετα­νά­στευση έχουν οι άνδρες (64%) ενώ σε επίπεδο ηλικίας το 31% είναι άνω των 41 ετών, 19% είναι από 36-40 ετών, 25% είναι από 31-35 ετών, 19% από 26-30 ετών και 6% από 18-25 ετών.Οι μισοί από τους συμ­με­τέ­χο­ντες στην έρευνα είναι ανύ­πα­ντροι, ένα 16% παντρε­μέ­νοι και ένα 29% έχει και παιδειά.

Οι νέοι Ελληνες που ανα­ζή­τη­σαν την τύχη τους στο εξω­τε­ρικό κατά κύριο λόγο εργά­ζο­νται στους παρα­κάτω τομείς: Πλη­ρο­φο­ρική, κατα­σκευα­στι­κός/ενερ­γεια­κός, τρα­πε­ζο­α­σφα­λι­στικά, εκπαί­δευση, υπη­ρε­σίες υγείας.

Οι περισ­σό­τε­ροι εργά­ζο­νται ως υπάλ­λη­λοι (43%) αλλά υπάρχει και ένα 23% που είναι πλέον προϊ­στά­με­νοι, 10% ανώτατα στελέχη και 10% διευ­θυ­ντές με ένα 13% να έχει απο­δο­χές πάνω από 100.000 ευρώ το χρόνο.

Εργά­ζο­νται κυρίως στο Ηνωμένο Βασί­λειο και την υπό­λοιπη Ευρώπη, και κατά 60% μετα­κι­νή­θη­καν στο εξω­τε­ρικό αφού είχαν ήδη εργα­στεί στην Ελλάδα.

Θα επέ­στρε­φαν με τις εξής προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

Δουλειά με απο­δο­χές αντί­στοι­χες με εκείνες που λαμ­βά­νουν στο εξω­τε­ρικό Βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας γενι­κό­τερα.

Οι νέοι Ελληνες που ανα­γκά­ζο­νται να φύγουν στο εξω­τε­ρικό, συν­δέ­ο­νται με την πατρίδα τους μέσω της μου­σι­κής, του κινη­μα­το­γρά­φου, της θρη­σκείας και εν γένει της παρά­δο­σης.

Κατά την παρου­σί­αση της έρευνας ο Γενικός Διευ­θυ­ντής του Συν­δέ­σμου Επι­χει­ρή­σεων και Βιο­μη­χα­νιών (ΣΕΒ) Άκης Σκέρ­τσος σχο­λί­ασε ότι η εξίσωση απλά δε βγαίνει όσο συνε­χί­ζουμε να έχουμε αναι­μι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης και να συντη­ρούμε ένα εχθρικό περι­βάλ­λον προς τους νέους και τις επι­χει­ρή­σεις με ανα­ξιο­κρα­τία, κακούς θεσμούς, ανα­πο­τε­λε­σμα­τική παιδεία και υψηλούς φόρους στην παρα­γωγή και την εργασία. Σημεί­ωσε ότι, προς το παρόν μετράμε τους ανθρώ­πους που φεύγουν από τη χώρα μας και όχι το αντί­στροφο ενώ παράλ­ληλα, κιν­δυ­νεύ­ουμε να γίνουμε στα­διακά μια χώρα γερό­ντων, χωρίς οικο­νο­μικό δυνα­μι­σμό. Και γι’ αυτό χρεια­ζό­μα­στε άμεσα πρω­το­βου­λίες για μαζικές επεν­δύ­σεις και δράσεις ώστε ο πλη­θυ­σμός της χώρας να αυξηθεί σημα­ντικά μέχρι το 2030.

Πιο συγκε­κρι­μένα, δήλωσε: “Στο μείζον θέμα του brain drain είναι προ­τι­μό­τερο να μιλάμε με συγκε­κρι­μένα παρα­δείγ­ματα που ανα­δει­κνύ­ουν τους πρα­κτι­κούς λόγους που διώ­χνουν από τη χώρα μας τα καλύ­τερα μυαλά που δια­θέ­τουμε. Ανα­φέ­ρο­μαι φυσικά στην υπερ­φο­ρο­λό­γηση της εργα­σίας. Αν συγκρί­νουμε λοιπόν έναν μισθωτό με μηνιαίο καθαρό εισό­δημα ~1730 ευρώ/μήνα στην Ελλάδα και την Κύπρο, θα δια­πι­στώ­σουμε ότι οι φόροι και οι εισφο­ρές που απο­δί­δει στο Κυπριακό κράτος απο­τε­λούν μόλις το 14% του μικτού μισθού του ενώ στο Ελλη­νικό το 45%! Ο ίδιος εργα­ζό­με­νος «κοστί­ζει» δηλαδή σε μια Κυπριακή επι­χεί­ρηση 24.157 ευρώ ετησίως, ενώ σε μια Ελλη­νική επι­χεί­ρηση 37.518 ευρώ. Συνεπώς έχουμε τέσσερα “κρα­τού­μενα” για τους φίλους Κύπριους: καλύ­τερα αμει­βό­με­νους εργα­ζό­με­νους, πιο αντα­γω­νι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, πιο αντα­πο­δο­τι­κές δημό­σιες υπη­ρε­σίες και ένα συνο­λικά πιο ελκυ­στικό κράτος για ξένες και εγχώ­ριες επεν­δύ­σεις. Η μείωση της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης της εργα­σίας ώστε να υπάρξει αύξηση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος και βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των Ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων, απο­τε­λεί μείζονα προ­τε­ραιό­τητα για περισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις, νέες θέσεις απα­σχό­λη­σης και επα­να­πα­τρι­σμό των άξιων Ελλήνων και Ελλη­νί­δων που έχουν εγκα­τα­λεί­ψει τη χώρα μας στα δύσκολα χρόνια της κρίσης.»

Πηγή: Τα ΝΕΑ