Δημήτρης Γάκης: «Κάνουμε ένα καθοριστικό βήμα στην ουσιαστική ισότητα των δύο φύλων»

Η ομιλία του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Γάκη στη συζή­τηση του σχεδίου νόμου του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών «Προ­ώ­θηση της ουσια­στι­κής ισό­τη­τας των φύλων, πρόληψη και κατα­πο­λέ­μηση της έμφυλης βίας – Ρυθ­μί­σεις για την απονομή Ιθα­γέ­νειας – Δια­τά­ξεις σχε­τι­κές με τις εκλογές στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση», την Τρίτη 19 Μαρτίου στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΚΗΣ: «Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, με το σημε­ρινό νομο­σχέ­διο επι­χει­ρεί­ται να γίνει ένα ακόμα βήμα προς την κατά­κτηση της ουσια­στι­κής ισό­τη­τας των φύλων. Αυτό που προ­φα­νώς επι­χει­ρεί­ται να δηλωθεί εξαρχής, ήδη με τον τίτλο του νομο­σχε­δίου, είναι η άποψη ότι δεν επαρκεί η νομική ισότητα, κατο­χυ­ρω­μένη έτσι κι αλλιώς από το δικαιακό μας σύστημα και μάλιστα από τον Κατα­στα­τικό Χάρτη της χώρας, για την εξά­λειψη της ανι­σό­τη­τας των φύλων.

Όσοι δεν θέλουν να εθε­λο­τυ­φλούν -γιατί υπάρ­χουν και τέτοιες φωνές που ακού­στη­καν αρκετές φορές τις τελευ­ταίες ιδιαί­τερα μέρες που συζη­τάμε το νομοσχέδιο- δεν μπορεί παρά να ανα­γνω­ρί­σουν ότι η ανι­σό­τητα είναι παρούσα σε κάθε έκφανση της ιδιω­τι­κής ή δημό­σιας ζωής. Θα μπο­ρούσα να αναφέρω πολλά παρα­δείγ­ματα. Αρκού­μαι, όμως, ενδει­κτικά στα παρα­κάτω:

Στα εργα­σιακά, για παρά­δειγμα, η ανεργία και η χαμηλά αμει­βό­μενη εργασία είναι σταθερά σημα­ντικά υψη­λό­τερη στον γυναι­κείο πλη­θυ­σμό. Επι­πλέον, η μη αμει­βό­μενη οικιακή εργασία εξα­κο­λου­θεί να επι­βα­ρύ­νει απο­κλει­στικά σχεδόν τις γυναί­κες, ακόμα και στις περι­πτώ­σεις που εκείνες εργά­ζο­νται. Και στις δύο αυτές περι­πτώ­σεις που προ­α­νέ­φερα, η διά­κριση σε βάρος των γυναι­κών είναι προ­φα­νώς απο­τέ­λε­σμα βαθιά ριζω­μέ­νων προ­κα­τα­λή­ψεων που έχουν ως απο­τέ­λε­σμα ευρύ­τερα την υπο­εκ­προ­σώ­πησή τους στα κέντρα λήψης των απο­φά­σεων στον δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα.

Ακόμη χει­ρό­τερα, οι σημα­ντι­κές γυναι­κείες κατα­κτή­σεις των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών φαί­νε­ται να απει­λού­νται από την άνοδο ακρο­δε­ξιών ρευ­μά­των στην Ευρώπη, αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου. Η ακρο­δε­ξιά, που τώρα φαί­νε­ται να επα­να­κάμ­πτει, αμφι­σβη­τεί τη γυναι­κεία χει­ρα­φέ­τηση, με πρόθεση να περιο­ρί­σει ξανά τις γυναί­κες στο σπίτι και στον ρόλο της συζύγου και της μητέρας. Ακού­σαμε αντί­στοι­χες απόψεις να δια­τυ­πώ­νο­νται αυτές τις μέρες και στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, αλλά και στο δικό μας Κοι­νο­βού­λιο την ώρα που συζη­τάμε το νομο­σχέ­διο. Οι συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στη χώρα μας παρα­δο­σιακά δεν είναι οι καλύ­τε­ρες. Η ελλη­νική κοι­νω­νία κυριαρ­χεί­ται ακόμα από τα παρα­δο­σιακά πατριαρ­χικά πρότυπα. Έχουμε, δυστυ­χώς, πρό­σφατα παρα­δείγ­ματα ακραίας – δολο­φο­νι­κής βίας σε βάρος γυναι­κών και, παράλ­ληλα, πολλά κρού­σματα ακραίου σεξι­στι­κού λόγου σε Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης. Όσον με αφορά προ­σω­πικά, θα ήθελα από αυτό το Βήμα να μετα­φέρω τη λύπη μου στην οικο­γέ­νεια της Ελένης που βρήκε τραγικό θάνατο στη Ρόδο, ένα έγκλημα που συκο­φά­ντησε την ίδια την ελλη­νική κοι­νω­νία που συγκλο­νί­στηκε από τη σκλη­ρό­τητα του. Ταρα­κου­νή­θηκε όμως η τοπική κοι­νω­νία και αντέ­δρασε. Το νομο­σχέ­διο προ­βλέ­πει ως πει­θαρ­χικό αδίκημα την έμφυλη διά­κριση στον λόγο των Μέσων Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης, για να περιο­ρι­στούν τα πρω­το­σέ­λιδα που προ­σβάλ­λουν τον ίδιο τον πολι­τι­σμό μας και υπο­σκά­πτουν την αξιο­πι­στία του Τύπου.

Επι­τρο­πές Ισό­τη­τας φύλων σ’ όλη τη Ελλάδα

Στο πλαίσιο της αντι­με­τώ­πι­σης της βίας κατά των γυναι­κών, αλλά και ευρύ­τερα της πρό­λη­ψης των δια­κρί­σεων σε βάρος τους, το νομο­σχέ­διο προ­βλέ­πει τη δημιουρ­γία ενός δικτύου δομών σε όλη τη χώρα. Σε κάθε δήμο, σε κάθε περι­φέ­ρεια ιδρύ­ο­νται Επι­τρο­πές Ισό­τη­τας, ενώ πανελ­λα­δικά υπάρχει το Κεντρικό Συμ­βού­λιο Ισό­τη­τας των Φύλων, που είναι συμ­βου­λευ­τικό και γνω­μο­δο­τικό όργανο για να δια­βου­λεύ­ε­ται με τις κατά τόπους επι­τρο­πές και τις αρμό­διες Επι­τρο­πές της Βουλής. Η δικτύ­ωση και ο συντο­νι­σμός των ενερ­γειών είναι πολύ σημα­ντι­κός, ιδιαί­τερα για τις περι­φέ­ρειες που απο­τε­λούν επίσης μια σημα­ντική ανα­τρο­φο­δό­τηση για εκεί­νους που χαράσ­σουν κεντρική πολι­τική. Μέσα από τη συνερ­γα­σία και τη διά­δραση μεταξύ των εμπλε­κό­με­νων φορέων, της Κοι­νω­νίας των Πολιτών με τις οργα­νώ­σεις της, των τοπικών αρχών, του Κοι­νο­βου­λίου, με όλες τις εμπλε­κό­με­νες Επι­τρο­πές του, σε συνερ­γα­σία με τα Υπουρ­γεία που χαράσ­σουν και υλο­ποιούν τις επι­μέ­ρους πολι­τι­κές, έχοντας πάντοτε κατά νου την έμφυλη διά­σταση, μπο­ρούμε πλέον να έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι οδεύ­ουμε προς μία υπέρ­βαση των έμφυλων δια­κρί­σεων.

Δεν πρό­κει­ται, βέβαια, για μια νομο­θε­τική κατάρ­γηση των πολ­λα­πλών και ποι­κί­λων δια­κρί­σεων που έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν καθη­με­ρινά οι γυναί­κες, αλλά και η ίδια η κοι­νω­νία σε κάθε τομέα της ζωής μας. Θα ήταν του­λά­χι­στον αφέλεια να υπο­στη­ρί­ξει κανείς κάτι τέτοιο. Μπο­ρούμε, όμως, να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, ένα βήμα προόδου προς αυτήν την κατεύ­θυνση, ένα βήμα προόδου για τη γυναι­κεία χει­ρα­φέ­τηση και την ελλη­νική κοι­νω­νία συνο­λικά.

Ανα­φο­ρικά τώρα με τα άλλα θέματα του νομο­σχε­δίου, είναι πάρα πολύ θετικό που αυτός ο πετυ­χη­μέ­νος κατά 100% θεσμός των ΚΕΠ ενι­σχύ­ε­ται με προ­σω­πικό, αλλά και με αρμο­διό­τη­τες, δεί­χνο­ντας έναν σεβασμό κυρίως στα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα οποία ήταν εν μέρει σε μια «απο­μό­νωση» από την πρό­σβαση σε σύγ­χρο­νες υπη­ρε­σίες προς των πολίτη. Για την απόδοση της ιθα­γέ­νειας, παρ’ ότι με τις τελευ­ταίες παρεμ­βά­σεις σε υπη­ρε­σιακό επίπεδο έχει απο­κα­τα­στα­θεί η ταχύ­τητα υλο­ποί­η­σης και ικα­νο­ποί­η­σης των αιτη­μά­των, βρι­σκό­μα­σταν μακριά σε «τεχνι­κές» λεπτο­μέ­ρειες της εξέ­τα­σης, οι οποίες σήμερα απο­κα­θί­στα­νται από το νομο­σχέ­διο. Τέλος, με την παρέμ­βαση που γίνεται στο εκλο­γικό σύστημα και ιδιαί­τερα στις κοι­νό­τη­τες, ενι­σχύ­ε­ται ο ρόλος των κοι­νο­τή­των, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει ακόμα έδαφος για την πλήρη ανε­ξαρ­τη­το­ποί­ησή τους και την απο­δέ­σμευσή τους από το κεντρικό ψηφο­δέλ­τιο, από αυτόν τον μηχα­νι­σμό εξάρ­τη­σης που υπάρχει ανάμεσα στο κεντρικό δημο­τικό ψηφο­δέλ­τιο και στις επι­μέ­ρους κοι­νό­τη­τες, μέχρι την πλήρη απαλ­λαγή τους από αυτή τη «μέγγενη» της εξάρ­τη­σης και της δια­πλο­κής. Είναι απα­ραί­τη­τος, κύριε Υπουργέ και ο ανε­ξάρ­τη­τος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για κάθε κοι­νό­τητα, ο οποίος θα πρέπει να είναι προσ­διο­ρι­σμέ­νος σε δράσεις, οι οποίες θα απο­φα­σί­ζο­νται από την κάθε κοι­νό­τητα ξεχω­ρι­στά. Επίσης, κατά την άποψή μου, θα πρέπει ο ελά­χι­στος αριθμός των πολιτών ανά κοι­νό­τητα που θα είναι υπο­χρε­ω­τι­κός στο ενιαίο ψηφο­δέλ­τιο χωρίς επι­κε­φα­λής, μέσα από το οποίο εκλέ­γε­ται ο Πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τος, να αυξηθεί σημα­ντικά. Αυτό, βέβαια, είναι μια νέα συζή­τηση, που σήμερα ανοίγει από αυτό το θεσμικό Βήμα».

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

-.-