Χωρισμένοι οι δημοτικοί υπάλληλοι στο πρόβλημα με τις γονικές άδειες

Στα δύο έχει χωρι­στεί ο Σύλ­λο­γος Εργα­ζο­μέ­νων του Δήμου Ρόδου με αφορμή αλλη­λο­κα­ταγ­γε­λίες μεταξύ μελών του, στο θέμα της δια­χεί­ρι­σης εντολής του γενικού γραμ­μα­τέα του Δήμου Ρόδου ανα­φο­ρικά με την δια­δι­κα­σία που θα πρέπει να ακο­λου­θεί­ται για την χορή­γηση γονικών αδειών.

Πιο συγκε­κρι­μένα η παρά­ταξη Δημο­τική Αγω­νι­στική Συνερ­γα­σία των δημο­τι­κών υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρόδου απέ­στειλε στα μέλη του Συλ­λό­γου την 16η Ιανουα­ρίου 2016 επι­στολή στην οποία ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Το θέμα που προ­έ­κυψε με σχετικό έγγραφο του γενικού γραμ­μα­τέα του Δήμου (2/64482/5-8-2016), με το οποίο υπο­χρε­ώ­νει τους υπαλ­λή­λους που αιτού­νται γονική άδεια να προ­σκο­μί­ζουν “βεβαί­ωση του σχο­λι­κού ιδρύ­μα­τος ότι προ­σήλθε προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για την επίδοση του παιδιού του”, συζη­τή­θηκε στο ΔΣ του Συλ­λό­γου μας της 16ης Δεκέμ­βρη 2016.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, πάρθηκε η απόφαση να συντα­χθεί και να προ­ω­θη­θεί ανα­κοί­νωση στα μέλη του Συλ­λό­γου ώστε να ενη­με­ρω­θούν πως δεν οφεί­λουν και δεν έχουν καμία υπο­χρέ­ωση – βάσει της νομο­θε­σίας – να προ­σκο­μί­ζουν αυτή τη βεβαί­ωση.

Η ΔΑΣ-ΟΤΑ Ρόδου ζήτησε τόσο εγγρά­φως (αρ. πρωτ. 97997/18-11-2016) όσο και σε συνά­ντηση που πραγ­μα­το­ποί­ησε στις 25/11/2016 από τον Γενικό Γραμ­μα­τέα του Δήμου, να μας δια­θέ­σει τη νομο­θε­σία στην οποία στη­ρί­ζε­ται η απαί­τησή του. Ο Γενικός, ενώ αδυ­να­τεί να βρει νομο­θε­τικό πλαίσιο που να στη­ρί­ζει την απόφασή του, εξα­κο­λου­θεί να λει­τουρ­γεί με την ίδια αντί­ληψη, ταλαι­πω­ρώ­ντας τους υπαλ­λή­λους χωρίς λόγο.

Για την συνέ­χεια της κατά­στα­σης αυτής, έχει ευθύνες και ο γραμ­μα­τέας του Συλ­λό­γου, ο οποίος όχι μόνο δεν κοι­νο­ποί­ησε την απόφαση στο Δήμο, και φέρνει ακέραια την ευθύνη γιατί έτσι αντι­κει­με­νικά διευ­κο­λύ­νει την Δημο­τική Αρχή να εξα­κο­λου­θεί να ζητά από τους εργα­ζό­με­νους βεβαί­ωση, αλλά το χει­ρό­τερο δεν την κοι­νο­ποιεί σε όλους τους συνα­δέλ­φους. Μάλιστα αρνή­θηκε να δώσει αντί­γραφο στην παρά­ταξή μας, όταν του ζητή­θηκε επι­τα­κτικά, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θούν επι­τέ­λους οι συνά­δελ­φοι, λέγο­ντας πως έχει “άλλες προ­τε­ραιό­τη­τες”.

Καταγ­γέλ­λουμε τη στάση του γραμ­μα­τέα του Συλ­λό­γου γιατί αυτή στρέ­φε­ται τελικά ενάντια στους εργα­ζό­με­νους και στα δικαιώ­ματά τους. Απο­τέ­λε­σμα αυτής της στάσης είναι να μπαί­νουν σε αμφι­σβή­τηση κεκτη­μένα δικαιώ­ματα, σε μια περίοδο που όσα μας έχουν απο­μεί­νει βρί­σκο­νται προς κατάρ­γηση στο τραπέζι της δια­πραγ­μά­τευ­σης. Αλλά αυτός είναι ο εργο­δο­τι­κός και κυβερ­νη­τι­κός συν­δι­κα­λι­σμός!!! Να πως μικρές και μεγάλες κατα­κτή­σεις των αγώνων των εργα­ζο­μέ­νων χάθηκαν τα τελευ­ταία χρόνια αφού αυτή η στάση από όποια παρά­ταξη κι αν έχει εκφρα­στεί βάζει πλάτη στην εφαρ­μογή των αντερ­γα­τι­κών απο­φά­σεων για κατάρ­γηση δικαιω­μά­των».

Ο γραμ­μα­τέας του Συλ­λό­γου Υπαλ­λή­λων κ. Βασίλης Μωραϊ­της αντέ­δρασε στα όσα του απο­δί­δο­νται με την ως άνω επι­στολή κάνο­ντας λόγο για «αήθη επίθεση και ψευδή καταγ­γε­λία ενα­ντίον του από την κ. Δέσποινα Μιχαη­λίδη, «που κυκλο­φό­ρησε σαν ανα­κοί­νωση της Δ.Α.Σ.-Ο.Τ.Α. Ρόδου».

Υπο­στη­ρί­ζει στην απά­ντηση που έδωσε ότι «στη συνε­δρί­αση της 16ης Δεκεμ­βρίου πράγ­ματι πάρθηκε η απόφαση να συντα­χθεί και να προ­ω­θη­θεί ανα­κοί­νωση στα μέλη του Συλ­λό­γου ώστε να ενη­με­ρω­θούν πως δεν οφεί­λουν και δεν έχουν καμία υπο­χρέ­ωση – βάσει της νομο­θε­σίας – να προ­σκο­μί­ζουν αυτή τη βεβαί­ωση, ενώ τονίζει και τα εξής:

«Την Τετάρτη 11/01/2017 η κα Μιχαη­λίδη με πήρε τηλέ­φωνο και μου ζήτησε την απόφαση αυτή και την ανα­κοί­νωση. Της απά­ντησα ότι λόγω φόρτου εργα­σίας των προη­γου­μέ­νων ημερών δεν είχα κατα­φέ­ρει να τη γράψω και ότι θα προ­σπα­θούσα να το κάνω μες τις επό­με­νες μέρες.

Αδια­φο­ρώ­ντας για την προ­σω­πική μου δυσκο­λία απά­ντησε μόνο ότι «έχει περάσει ένας μήνας».

Της απά­ντησα ότι αντί να με λοι­δω­ρεί θα μπο­ρούσε να συντά­ξει μια ανα­κοί­νωση να με βοη­θή­σει και να τη δουλέψω εγώ μετά. Το θυμάστε αυτό κα Μιχαη­λίδη; Μήπως συντά­ξατε σχέδιο ανα­κοί­νω­σης για να με βοη­θή­σετε; Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο, δυστυ­χώς. Με την ευκαι­ρία ευχα­ρι­στώ για τη συνα­δελ­φική σας υπο­στή­ριξη.

Την Παρα­σκευή 13/01/2017, δύο μέρες μετά, η κα Μιχαη­λίδη, με πήρε εκ νέου τηλε­φωνο το πρωί και επα­νέ­λαβε ακριβώς τα ίδια, να της δώσω την απόφαση και ότι είχε περάσει ένας μήνας. Της επα­νέ­λαβα ότι στο διήμερο που πέρασε δεν είχα προ­λά­βει να την γράψω και να κάνει υπομονή.

Την ίδια μέρα το μεση­μέρι, η κα Μιχαη­λίδη, ήρθε στο γραφείο του ταμείου του Δήμου όπου εργά­ζο­μαι και ενώπιον τριών συνα­δέλ­φων επα­νέ­λαβε για 3η φορά τα ίδια (ίσως νομίζει οτι δεν κατα­λα­βαίνω ελλη­νικά και προ­σπα­θεί να μου τα εμπε­δώ­σει με την επα­νά­ληψη) και επι­πλέον είπε:

«θα σου κάνω καταγ­γε­λία και δε θα σου αρέσει γιατί θα βγούν πολλά στη φόρα». Της απά­ντησα ότι δεν πρόλαβα γιατί είχα άλλες προ­τε­ραιό­τη­τες.

Στη λάσπη της απαντάω ότι την παρα­καλώ και την προκαλώ να με καταγ­γεί­λει και να βγάλει τα πολλά στη φόρα. Δεν μπορεί να με εκφο­βί­σει γιατί καθαρός ουρανός αστρα­πές δε φοβάται κα Μιχαη­λίδη. Όσοι με ξέρουν, γνω­ρί­ζουν ότι προ­σφέρω το μέγιστο δυνατό στη θέση εργα­σίας μου στο Δήμο και αυτή είναι η προ­τε­ραιό­τητά μου. Πρε­σβεύω τον συν­δι­κα­λι­σμό ο οποίος δεν λει­τουρ­γεί εις βάρος της εργα­σίας και προ­σπαθώ να τα συν­δυάσω. Αν το πετυ­χαίνω, το έκριναν οι συνά­δελ­φοι μας στις προη­γού­με­νες εκλόγές και θα το κρίνουν και στις επό­με­νες.

Η απόφαση και η ανα­κοί­νωση που απο­φα­σί­στηκε θα είναι έτοιμη μέχρι την Παρα­σκευή γιατί σήμερα έπρεπε να δαπα­νήσω χρόνο για την απά­ντηση αυτή».