Δικαία Μαραβέλια: Η πολυτάλαντη επιχειρηματίας που ξεχώρισε στη Διεθνή Εκθεση του Λονδίνου

Η πο­λυ­τά­λα­ντη επι­χει­ρη­μα­τί­ας Δι­καία Μα­ρα­βέ­λια, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται επι­τυ­χώς στη Σύμη, ήταν μια από τις πέντε Ελ­λη­νί­δες που μί­λη­σαν στη Διε­θνή Εκ­θε­ση World Travel Market του Λον­δί­νου, για την εμπει­ρία της επέν­δυ­σης σε βιώ­σι­μα του­ρι­στι­κά project της χώρας μας.

O EOT πραγ­μα­το­ποιεί στο πλαί­σιο της διε­θνούς έκ­θε­σης τη στρογ­γυ­λή τρά­πε­ζα «Greek Women Mean Business», στο International Media Center Excel.

Κε­ντρι­κό θέμα συ­ζή­τη­σης ήταν η με­τα­φο­ρά των προ­σω­πι­κών εμπει­ριών πέντε Ελ­λη­νί­δων επι­χει­ρη­μα­τιών που έχουν επι­λέ­ξει να επεν­δύ­σουν στον τόπο τους πάνω σε βιώ­σι­μα του­ρι­στι­κά projects, αλλά και ο τρό­πος με τον οποίο ο EOT υπο­στη­ρί­ζει τη γυ­ναι­κεία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα.

Στη συ­ζή­τη­ση συμ­με­τεί­χαν οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες Δι­καία Μα­ρα­βέ­λια, Αλίκη Δια­λυ­νά, Έλλη Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, Έρη Παυ­λά­κη και Μαρία Πο­λυ­κρέ­τη και εναρ­κτή­ριο χαι­ρε­τι­σμό απηύ­θυ­νε ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του ΕΟΤ Δη­μή­τρης Φρα­γκά­κης, με την εκ­δή­λω­ση να υπο­στη­ρί­ζε­ται από την Bespoke Communications.

Στη συ­νέ­ντευ­ξή της σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» η κ. Δι­καία Μα­ρα­βέ­λια μιλά για την πα­ρου­σία της στη διε­θνή έκ­θε­ση του Λον­δί­νου, για τις δυ­σκο­λί­ες αλλά και τις προ­κλή­σεις ως γυ­ναί­κα επι­χει­ρη­μα­τί­ας στη Σύμη, αλλά και τα πολλά άλλα τα­λέ­ντα που καλ­λιερ­γεί χωρίς ποτέ να στα­θεί εμπό­διο ο τόπος δια­μο­νής και οι δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι κά­τοι­κοι των μι­κρών νη­σιών!

• Κυρία Μα­ρα­βέ­λια, να ξε­κι­νή­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη από την πα­ρου­σία σας στην Εκ­θε­ση World Travel Market του Λον­δί­νου με πρω­το­βου­λία του ΕΟΤ και τη συμ­με­το­χή σας στη στρογ­γυ­λή τρά­πε­ζα «Greek Women Mean Business», στην οποία συμ­με­τεί­χαν πέντε Ελ­λη­νί­δες με­τα­ξύ των οποί­ων κι εσείς. Πώς έγινε η επι­λο­γή;

Η επι­λο­γή των πέντε γυ­ναι­κών που συμ­με­τεί­χα­με στην στρογ­γυ­λή τρά­πε­ζα «Greek Women Mean Business» ήταν πρω­το­βου­λία της εται­ρεί­ας Bespoke Communications. Θεωρώ βέ­βαια πως ήταν μια πολύ δύ­σκο­λη από­φα­ση γιατί γύρω μας υπάρ­χουν γυ­ναί­κες που η κα­θε­μία με τον δικό της τρόπο συ­νει­σφέ­ρει κα­θη­με­ρι­νά και αδιά­κο­πα, σε αυτό που ονο­μά­ζε­ται γυ­ναι­κεία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα! Σε ό,τι αφορά στη δική μου επι­λο­γή θεωρώ πως μέ­τρη­σε η χρό­νια σχέση μου με την Χάι­ντι Λα­ζά­νη γιατί είναι μια γυ­ναί­κα που με στη­ρί­ζει από την φορά που γνω­ρι­στή­κα­με και πα­ρα­μέ­νει δίπλα μου και με την ευ­και­ρία που μου δί­νε­τε θα ήθελα να την ευ­χα­ρι­στή­σω και δη­μο­σί­ως για αυτήν την τιμή.

• Ποιο ήταν το κε­ντρι­κό θέμα συ­ζή­τη­σης στην στρογ­γυ­λή τρά­πε­ζα και πού επι­κε­ντρω­θή­κα­τε εσείς;

Κε­ντρι­κό θέμα συ­ζή­τη­σης ήταν η με­τα­φο­ρά των προ­σω­πι­κών μας εμπει­ριών στον τομέα του του­ρι­σμού και ο τρό­πος με τον οποίο φτά­σα­με να έχου­με βάλει η κα­θε­μία το δικό μας λι­θα­ρά­κι για την ανά­πτυ­ξή του. Σε αυτό που εγώ επι­κε­ντρώ­θη­κα ήταν πως η αγάπη γι’ αυτό που επι­λέ­γεις να γίνει δου­λειά σου, ει­δι­κά μετά από την προ­ϋ­πη­ρε­σία του ρόλου της μαμάς, κα­τα­λή­γει να γί­νε­ται πρό­κλη­ση στην αρχή και κάθε μέρα να απο­κτά όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον! Είναι μια δου­λειά που δεν στα­μα­τάς να μα­θαί­νεις ποτέ και να εξε­λίσ­σε­σαι κα­θη­με­ρι­νά. Επί­σης μέσα από τη δου­λειά αυτή μου δό­θη­κε η ευ­και­ρία να ανα­κα­λύ­ψω μια Δι­καία με πολλά τα­λέ­ντα να το πω, που ως τότε δεν είχα φα­ντα­στεί! Μί­λη­σα για τη Σύμη, τις δρα­στη­ριό­τη­τές μου και τις οι­κο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις που δια­τη­ρού­με.

• Και πώς ήταν αυτή η εμπει­ρία;

Η εμπει­ρία ήταν μο­να­δι­κή! Έχω υπάρ­ξει η αλή­θεια είναι, απλή θε­α­τής σε διά­φο­ρες εκ­θέ­σεις, τότε που έκανα τα πρώτα μου βή­μα­τα στον κόσμο του του­ρι­σμού και αρ­γό­τε­ρα εκ­προ­σω­πώ­ντας τα ξε­νο­δο­χεία μας και το νησί μας, την Σύμη, αλλά αυτό ήταν κάτι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό, πρω­τό­γνω­ρο και πάνω από όλα τι­μη­τι­κό!

• Θα ήθελα να μου πείτε λίγο για τα συ­ναι­σθή­μα­τα και τις σκέ­ψεις την ημέρα της πα­ρου­σί­α­σης.

Δεν σας κρύβω ότι είχα τρο­με­ρό άγχος, γιατί το να σου προ­σφέ­ρε­ται μια τέ­τοια ευ­και­ρία να ξε­δι­πλώ­σεις και να δεί­ξεις με τα μάτια της ψυχής σου την προ­σω­πι­κή και την οι­κο­γε­νεια­κή πο­ρεία τόσων ετών, και πα­ράλ­λη­λα να βγαί­νουν λέ­ξεις από το στόμα σου, που στόχο είχαν να αγ­γί­ξουν τριά­ντα έμπει­ρους δη­μο­σιο­γρά­φους, είναι μεν συ­ναρ­πα­στι­κό και είναι πα­ράλ­λη­λα και μια τε­ρά­στια ευ­θύ­νη και άρα λο­γι­κό και δι­καιο­λο­γη­μέ­νο το άγχος! Επί­σης εί­χα­με όλες όσες συμ­με­τεί­χα­με, τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­βά­λου­με προ­ω­θη­τι­κά σποτ από τον τόπο μας και τις επι­χει­ρή­σεις μας! Και αυτό, πι­στέψ­τε με, είχε ακόμα με­γα­λύ­τε­ρο βάρος, να εκ­προ­σω­πεί­ται η Σύμη σε μια πα­γκό­σμια διορ­γά­νω­ση τέ­τοιας εμ­βέ­λειας!

• Ποιες είναι οι δυ­σκο­λί­ες κυρία Μα­ρα­βέ­λια να επι­χει­ρεί κα­νείς σε ένα μικρό νησί όπως είναι η Σύμη;

Ει­δι­κά, επι­τρέψ­τε μου να πω, στη Σύμη! Την αρ­χό­ντισ­σα των Δω­δε­κα­νή­σων! Αλλά και σε όλα τα μέρη που πριν από όλους έχουν λόγο οι δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες για να κρα­τούν -και με το δίκιο τους- αυτόν τον καμβά, αναλ­λοί­ω­το, η απά­ντη­σή μου στο ερώ­τη­μά σας είναι, πολύ δύ­σκο­λο! Αυτό είναι το βα­σι­κό μας πρό­βλη­μα. Όμως μά­θα­με να ζούμε σε αυτό το όμορ­φο νησί παρά τις δυ­σκο­λί­ες. Θέλει πεί­σμα, θέλει υπο­μο­νή, χρειά­ζε­ται να μη­νυ­πο­λο­γί­ζεις το οι­κο­νο­μι­κό κομ­μά­τι, γιατί απλά δεν θα ξε­κι­νή­σεις, αλλά αυτό που μας κρατά όλους είναι η αγάπη για το νησί μας!

• Ωστό­σο θα έχει σί­γου­ρα και πολλά προ­τε­ρή­μα­τα…

Όταν ακούς να σου λένε ζεις στον πα­ρά­δει­σο..! Αυτό και μόνο τα λέει όλα! Αρκεί να έχεις πρώτα εσύ εκτι­μή­σει αυτό που ση­μαί­νει η λέξη και βέ­βαια η επι­λο­γή να μέ­νεις στο νησί! Στο κομ­μά­τι των επι­χει­ρή­σε­ων είναι αυτή η αμε­σό­τη­τα που κάνει την δια­φο­ρά και η απλό­τη­τα… συν­δυα­σμέ­νη με τη φι­λο­ξε­νία που έρ­χε­ται μετά το επι­χει­ρείν… Επί­σης, θεωρώ πως η Σύμη εξε­λίσ­σε­ται στα­θε­ρά με έναν τρόπο που κρατά την αρ­χι­κή ει­κό­να ως έχει. Και θα σας πω τι εννοώ, αυτή η ει­κό­να κάθε φορά που αντι­κρί­ζει κα­νείς όταν φτά­νει με το πλοίο είναι στα­θε­ρά ανε­κτί­μη­τη και οι όποιες αλ­λα­γές έχουν γίνει με το πέ­ρα­σμα των χρό­νων δέ­νουν με τον υπάρ­χο­ντα πα­ρα­δο­σια­κό οι­κι­σμό.

• Για μια γυ­ναί­κα ο βαθ­μός δυ­σκο­λί­ας θα λέ­γα­τε ότι πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται; Το να επι­χει­ρεί δη­λα­δή και να προ­σπα­θεί να ξε­χω­ρί­σει σε έναν κατά κύριο λόγο αν­δρο­κρα­τού­με­νο, αλλά και εξαι­ρε­τι­κά αντα­γω­νι­στι­κό κλάδο.

Εδώ νο­μί­ζω πως οι Συ­μια­κιές έχου­με το προ­βά­δι­σμα! Σε μια κοι­νω­νία μη­τριαρ­χι­κή από τα παλιά χρό­νια, αυτό δεν φαί­νε­ται να με απα­σχό­λη­σε, του­λά­χι­στον σε το­πι­κό επί­πε­δο. Μάλ­λον το έχου­με στο DNA μας. Όσον αφορά στους άντρες της οι­κο­γέ­νειας νο­μί­ζω πως εκτι­μούν την πα­ρου­σία των γυ­ναι­κών τους και την προ­σω­πι­κή μας αδιαμ­φι­σβή­τη­τη προ­σφο­ρά.

• Πώς αλή­θεια ξε­κί­νη­σε αυτή η δια­δρο­μή;

Ξε­κί­νη­σε δειλά στο τέλος του κα­λο­και­ριού του 2007 με το πρώτο μας ξε­νο­δο­χείο, το Iapetos Village. Ολη η οι­κο­γέ­νεια έδωσε τον κα­λύ­τε­ρό της εαυτό, ο κα­θέ­νας σε μια θέση ευ­θύ­νης για να εξυ­πη­ρε­τού­με με χα­μό­γε­λο και φρο­ντί­δα τους πρώ­τους μας επι­σκέ­πτες. 16 χρό­νια μετά έχου­με 4 ξε­νο­δο­χεία, το Iapetos Village, το Kaminos boutique hotel, το Niriides-hotel-apartement και το Ialemos Group, όλα μο­να­δι­κά και το κα­θέ­να έχει την δική του προ­σω­πι­κή ιστο­ρία. Σε όλα μπο­ρεί ο επι­σκέ­πτης να βρει μι­κρούς θη­σαυ­ρούς από την πα­ρά­δο­ση της Σύμης. Έπει­τα ήρθε ο ιστο­ρι­κός φούρ­νος του Πα­νορ­μί­τη και ναι, να και η ενα­σχό­λη­ση με την γα­στρο­νο­μία! Φέτος η οι­κο­γέ­νειά μας ασχο­λή­θη­κε με την εστί­α­ση, στην πα­ρα­λία της Αγίας Μα­ρί­νας που απο­κτή­σα­με πρό­σφα­τα και θεωρώ πως ανοί­γει ένας και­νούρ­γιος κύ­κλος!

• Σκε­φτή­κα­τε ποτέ να αφή­σε­τε τη Σύμη και να επι­χει­ρή­σε­τε κάπου αλλού; Ή και κάπου αλλού;

Σε αυτή την ερώ­τη­ση απα­ντώ κα­τα­φα­τι­κά με ένα με­γά­λο όχι, στο πρώτο σκέ­λος της ερώ­τη­σης! Δεν μου ται­ριά­ζει προς το παρόν η ζωή της με­γα­λού­πο­λης. Και δεν είναι στο πλάνο μας. Η ζωή και οι επι­χει­ρή­σεις μας είναι στην Σύμη. Για το δεύ­τε­ρο σκέ­λος όμως της ερώ­τη­σής σας αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ποτέ δεν ξέ­ρεις τι επι­φυ­λάσ­σει το μέλ­λον.

• Από όλη αυτή τη δια­δρο­μή κυρία Μα­ρα­βέ­λια, τι είναι εκεί­νο που κρα­τά­τε;

Είναι πολλά, δεν χω­ρά­νε στις πα­λά­μες μου ούτε σε τσά­ντες, χω­ρά­νε όμως στην καρ­διά μου… Με μια λέξη νιώθω υπε­ρή­φα­νη για τους προ­γό­νους μας, γιατί χάρις σε αυ­τούς βρή­κα­με εύ­φο­ρο έδα­φος. Πε­ρη­φά­νια, αυτό κρατώ!

• Πέρα από το επι­χει­ρείν και τον κλάδο του του­ρι­σμού ασχο­λεί­στε και με τη συγ­γρα­φή βι­βλί­ων, αλλά έχετε και μια σειρά από πολ­λές δρα­στη­ριό­τη­τες. Θα ήθελα να μας πείτε ποια ξε­χω­ρί­ζε­τε.

Κάπου ανά­με­σα σε οκτά­ω­ρα στη ρε­σε­ψιόν και στον απαι­τη­τι­κό ρόλο της συ­ζύ­γου και κατ’ επέ­κτα­ση μαμάς, άρ­χι­σα να γράφω… Μα­θή­μα­τα δη­μιουρ­γι­κής γρα­φής, συμ­με­το­χή σε δια­δι­κτυα­κές πλατ­φόρ­μες γρα­φής. Λυ­τρω­τι­κό θα πω! Δύο μυ­θι­στο­ρή­μα­τα, ένα βι­βλίο με πα­ρα­δο­σια­κές συ­μια­κές συ­ντα­γές, ένα συλ­λο­γι­κό έργο για φι­λαν­θρω­πι­κό σκοπό και ένα οδηγό αυ­το­γνω­σί­ας, αυτά έχω στη συλ­λο­γή μου! Συ­νε­χί­ζω να γράφω… Όταν ήμουν 15 ετών πήρα μέρος στην παν­δω­δε­κα­νη­σια­κή συ­ναυ­λία, τρα­γού­δη­σα πα­ρα­δο­σια­κά τρα­γού­δια από όλα τα Δω­δε­κά­νη­σα. Αυτό έμει­νε εκεί γιατί για ένα με­γά­λο διά­στη­μα στα­μά­τη­σε να λει­τουρ­γεί το Ωδείο Σύμης, όμως χρό­νια μετά έχου­με ήδη ηχο­γρα­φή­σει δύο cd, ένα με πα­ρα­δο­σια­κά τρα­γού­δια της Σύμης και ένα που σύ­ντο­μα θα έχου­με την χαρά να σας πα­ρου­σιά­σου­με. Επί­σης παίρ­νω μέρος σε διά­φο­ρες εκ­δη­λώ­σεις γα­στρο­νο­μί­ας που γί­νο­νται στο νησί ή σε τη­λε­ο­πτι­κές εκ­πο­μπές και πρό­σφα­τα μά­λι­στα με κά­λε­σε η Μαρία Εκ­με­τσί­ο­γλου στο 1ο διε­θνές φε­στι­βάλ Φι­λί­ας, Πο­λι­τι­σμού και Γα­στρο­νο­μί­ας του Fethiye, που ενώ­νει το Αι­γαίο Δεν ησυ­χά­ζω! Οποτε μού δί­νε­ται η ευ­και­ρία να μα­γει­ρέ­ψω, να μι­λή­σω, να τρα­γου­δή­σω, να γράψω, να δια­φη­μί­σω την Σύμη μου, το κάνω με με­γά­λη χαρά! Και θα συ­νε­χί­σω! Η αλή­θεια είναι δύ­σκο­λο να ξε­χω­ρί­σω κά­ποιο. Όλα έχουν από ένα κομ­μά­τι μου. Αλλά αν πρέ­πει να δια­λέ­ξω θα πω το γρά­ψι­μο. Με ξε­κλεί­δω­σε!