Ροδίτης πράκτορας που διαμένει στο Λονδίνο κατηγορείται για απάτες κατ’ επάγγελμα!

Aντιμέτωπος με την κατη­γο­ρία της απάτης από άτομο που δια­πράτ­τει απάτες κατ’ επάγ­γελμα, με προ­ξε­νη­θείσα ζημία άνω των 73.000 ευρώ, βρί­σκε­ται ένας Ροδίτης, με κατα­γωγή από τις Καλυ­θιές ,που δια­μέ­νει στο Λονδίνο.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, σύμφωνα με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, έχει ως εξής:

Τον μήνα Μάιο του έτους 2002 ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­κοι­νώ­νησε τηλε­φω­νικά με το νομικό εκπρό­σωπο ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας που εδρεύει στην Κω και δια­τη­ρεί ξενο­δο­χείο στην περιοχή Ψαλίδι, στον οποίο συστή­θηκε με το ονομα «Στέ­φα­νος», λέγο­ντάς του ότι ήταν ιδιο­κτή­της του του­ρι­στι­κού γρα­φείου με τον δια­κρι­τικό τίτλο «Sprinleaf» με έδρα το Λονδίνο και του ζήτησε να συνερ­γα­στούν.

Οπως του δήλωσε τηλε­φω­νικά το πρα­κτο­ρείο του έκλεινε τις κρα­τή­σεις μέσω ίντερ­νετ.

Συμ­φώ­νη­σαν να συνερ­γα­στούν χωρίς να υπάρξει έγγραφη συμ­φω­νία και χωρίς να αμφι­σβη­τή­σουν την φερεγ­γυό­τητά του, επειδή ο κατη­γο­ρού­με­νος δήλωσε ότι συνερ­γα­ζό­ταν ήδη με δύο πρα­κτο­ρεία.

Με τον τρόπο αυτό ξεκί­νησε η μεταξύ τους συνερ­γα­σία ο δε κατη­γο­ρού­με­νος δεν υπέ­γραφε ποτέ ο ίδιος τις κρα­τή­σεις πελατών, αλλά οι πλη­ρω­μές γίνο­νταν μέσω της Western Union της Αλφα Τρά­πε­ζας από άγνωστα άτομα.

Κατά το τέλος της του­ρι­στι­κής περιό­δου του έτους 2002 ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­σκέ­φθηκε ο ίδιος το ξενο­δο­χείο της εγκα­λού­σας ανώ­νυ­μης εται­ρείας στην Κω, γνω­ρί­στηκε προ­σω­πικά με το νόμιμο εκπρό­σωπό της και ανα­νέ­ω­σαν την συμ­φω­νία για συνερ­γα­σία κατά την προσεχή του­ρι­στική περίοδο του έτους 2003, αυτή όμως τη φορά ο κατη­γο­ρού­με­νος δήλωσε ότι ήταν νόμιμος εκπρό­σω­πος ενός άλλου του­ρι­στι­κού πρα­κτο­ρείου στην Αγγλία με έδρα το Λονδίνο.

Οι κρα­τή­σεις πήγαι­ναν καλά και οι πλη­ρω­μές γίνο­νταν κανο­νικά μέχρι τον μήνα Ιούνιο του έτους 2003. Έκτοτε ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να έστελνε στην εγκα­λούσα εται­ρεία πελάτες για τους οποίους είχε πλη­ρω­θεί από τους ίδιους και στους οποίους η ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση παρείχε όλες τις από τη μεταξύ τους συμ­φω­νία προ­βλε­πό­με­νες υπη­ρε­σίες, χωρίς ωστόσο να απο­στεί­λει και τα οφει­λό­μενα χρήματα προ­κει­μέ­νου  να εξο­φλή­σει τα τιμο­λό­για που του έστελνε η ως άνω εται­ρεία, άρχισε δε να βρίσκει διά­φο­ρες δικαιο­λο­γίες ότι λόγω οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των θα καθυ­στέ­ρη­σει να τους πλη­ρώ­σει, υπο­σχό­ταν όμως ότι θα εξό­φλη­σει την οφειλή του μέχρι το τέλος της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Τον μήνα Σεπτέμ­βριο ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της εγκα­λού­σας εται­ρείας επι­σκέ­φθηκε τον κατη­γο­ρού­μενο στην Αγγλία, όπου εκείνος του δήλωσε ότι έχει οικο­νο­μι­κές δυσχέ­ρειες, όμως κάποιοι συνερ­γά­τες του οφεί­λουν στον ίδιο αρκετά χρήματα, με τα οποία σκόπευε να εξο­φλή­σει την εται­ρεία.

Του παρέ­δωσε μάλιστα και μια επιταγή 10.000 λιρών Αγγλίας, εκδό­σεως ενός Άγγλου, προ­κει­μέ­νου να μειωθεί η οφειλή του, η οποία όμως δεν πλη­ρώ­θηκε. Σε διαρ­κείς τηλε­φω­νι­κές οχλή­σεις μέχρι το τέλος του έτους 2003 για εξό­φληση της συνο­λι­κής οφειλής των 97.365,12 ευρώ, που είχε εισπρά­ξει ο κατη­γο­ρού­με­νος από τους πελάτες του, όπως προ­κύ­πτει από την καρτέλα κίνησης διέ­με­ναν στο ξενο­δο­χείο της εγκα­λού­σας εται­ρείας, χωρίς να απο­δώ­σει σ’ αυτήν τα αντί­στοιχα ποσά, ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­σχό­ταν ότι θα εξο­φλή­σει την οφειλή του.

Κατά το έτος 2004, ύστερα από τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία, συνέ­χι­σαν την συνερ­γα­σία με τον κατη­γο­ρού­μενο, επειδή η σεζόν δεν είχε πάει καλά του­ρι­στικά, αυτή τη φορά όμως για το έτος 2004 εκείνος προ­κα­τέ­βαλε τα έξοδα των πελατών.

Στη συνέ­χεια, η εγκα­λούσα εται­ρεία ανέθεσε σε Αγγλίδα δικη­γόρο να προβεί στις απα­ραί­τη­τες δικα­στι­κές ενέρ­γειες, προ­κει­μέ­νου να εισπρά­ξει το οφει­λό­μενο σε αυτήν ποσό από το του­ρι­στικό πρα­κτο­ρείο.

Η δικη­γό­ρος την πλη­ρο­φό­ρησε ότι η εται­ρεία, της οποίας διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος ήταν ο κατη­γο­ρού­με­νος, τέθηκε σε παύση εργα­σιών στις 26-3-2003 και ότι μονα­δι­κός νόμιμος εκπρό­σω­πος του πρα­κτο­ρείου ήταν κάποιος Michael Hadzipani, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος, τον οποίο γνώ­ρι­ζαν με το όνομα «Στέ­φα­νος» δεν είναι νόμιμος εκπρό­σω­πος της ως άνω εται­ρείας.

Κατόπιν έρευνας η εγκα­λούσα εται­ρεία πλη­ρο­φο­ρή­θηκε το όνομα του κατη­γο­ρου­μέ­νου.