Τριάντα εννέα (39) χρόνια από την 1η νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ-του Κοσμά Σφυρίου

Στις 18 Οκτώ­βρη 1981, ο ελ­λη­νι­κός λαός εξέ­λε­ξε – για 1η φορά – το ΠΑΣΟΚ κυ­βέρ­νη­ση. Εκεί­νη την ημέρα, οι πο­λί­τες της Δω­δε­κα­νή­σου εξέ­λε­ξαν ως βου­λευ­τές του Κι­νή­μα­τος στο νομό μας τους αεί­μνη­στους αγω­νι­στές της με­γά­λης δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης : Γιώρ­γο Χιω­τά­κη, Κλε­άν­θη Ζερβό κ’ εμένα.

Με την ιδιό­τη­τα του μόνου εν ζωή εκλεγ­μέ­νου δω­δε­κα­νή­σιου βου­λευ­τή του ΠΑ.ΣΟ.Κ, της 18ης/10/1981, γράφω λίγα λόγια, για την πο­ρεία του Κι­νή­μα­τος έως τις μέρες μας.

Ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου, πλαι­σιω­μέ­νος από πολλά ιδρυ­τι­κά στε­λέ­χη, στις 3/9/‘74 πα­ρέ­δω­σε στην κρίση του ελ­λη­νι­κού λαού την ιδε­ο­λο­γι­κή και πο­λι­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη του ΠΑΣΟΚ, το­νί­ζο­ντας, πως το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ αυτό ιδρύ­ε­ται για με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή προ­ο­δευ­τι­κή ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ και όχι για απλή δια­χεί­ρη­ση της τότε κα­τά­στα­σης στην χώρα μας.

Στις 18 Οκτώ­βρη 1981, η σχε­τι­κή – αλλά με­γά­λη – πλειο­ψη­φία του 48, 07 % των

ελ­λή­νων πο­λι­τών έδωσε την εντο­λή στο ΠΑ.ΣΟ.Κ, να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει αυτή την ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ και εκεί­νο δι­καί­ω­σε τις προσ­δο­κί­ες τους, στον κοι­νω­νι­κό, στον θε­σμι­κό, στον ανα­πτυ­ξια­κό, στον οι­κο­νο­μι­κό, στον πο­λι­τι­στι­κό τομέα της ζωής τους, καθώς και στο βά­θε­μα της Δη­μο­κρα­τί­ας και στην προ­ά­σπι­ση των εθνι­κών μας δι­καί­ων.

Για όλους αυ­τούς τους λό­γους, ο ελ­λη­νι­κός λαός εμπι­στεύ­τη­κε το ΠΑ.ΣΟ.Κ άλλες πέντε (5) φόρ­μες, στις εκλο­γές του 1985, του 1993, του 1996, του 2000 και του 2009.

Έτσι, το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ έβαλε ανε­ξί­τη­λα την θε­τι­κή και δη­μιουρ­γι­κή σφρα­γί­δα του στην ιστο­ρία της Ελ­λά­δας, μετά την απο­κα­τά­στα­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας στην χώρα μας

Αυτή η σφρα­γί­δα δεν «ξε­θω­ριά­ζει», λόγω των πολύ δυ­σά­ρε­στων οι­κο­νο­μι­κών μέ­τρων που ανα­γκά­στη­κε να πάρει η κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑ.ΣΟ.Κ – το 2010 – για να απο­τρέ­ψει την ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ω­κο­πία της πα­τρί­δας μας, που είχε «δρο­μο­λο­γη­θεί» από τον οι­κο­νο­μι­κό «εκτρο­χια­σμό», που προ­κά­λε­σε η εξα­ε­τής δια­κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή-Ν.Δ, μέχρι τον Οκτώ­βρη 2009.

Σή­με­ρα, το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του ελ­λη­νι­κού πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος επι­κα­λεί­ται πολλά που επι­τεύ­χθη­καν από τις κυ­βερ­νή­σεις του ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ΤΟΣ και οι έλ­λη­νες πο­λί­τες σή­με­ρα -2020- προ­σπα­θούν να υπε­ρα­σπι­στούν κα­τα­κτή­σεις της ΑΛ­ΛΑ­ΓΗΣ, απέ­να­ντι στις δε­ξιές πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη – Ν.Δ.

Δυ­στυ­χώς όμως, η «απο­στα­σία» που από κοι­νού επε­δί­ω­ξαν Συ­να­σπι­σμός και Ν.Δ το 1989, με την πα­ρα­πο­μπή σε δίκη του Αν. Πα­παν­δρέ­ου, που μαζί τον πα­ρέ­πεμ­ψαν, άρ­χι­σε να πραγ­μα­το­ποιεί­ται από το 2010 και μετά. Στε­λέ­χη του ΠΑ.ΣΟ.Κ πρό­δω­σαν το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ που τους ανέ­δει­ξε και έγι­ναν ΑΠΟ­ΣΤΑ­ΤΕΣ, για προ­σω­πι­κές επι­διώ­ξεις, όχι βέ­βαια γιατί δεν ανέ­χο­ντο τις «μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές», αφού και στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και στη Ν.Δ, που πήγαν, υπη­ρέ­τη­σαν τις πο­λι­τι­κές του 2ου μνη­μο­νί­ου (της Ν.Δ) και του 3ου μνη­μο­νί­ου (του ΣΥ.ΡΙΖ.Α).

Πο­λι­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά, όμοια με εκεί­νη των απο­στα­τών που πρό­δω­σαν τον Γε­ώρ­γιο Πα­παν­δρέ­ου . Πι­στεύω, πως ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος θα τους κα­τα­τά­ξει μαζί …

Σή­με­ρα το ΠΑ.ΣΟ.Κ, πα­ρα­μέ­νο­ντας στο ίδιο ιδε­ο­λο­γι­κό και πο­λι­τι­κό στίγ­μα της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κής, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρής πα­ρά­τα­ξης (δια­κή­ρυ­ξης της 3ης Σεπτ.1974) κρά­τη­σε από την ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή του δύο όρους, συ­νώ­νυ­μους με το ΠΑ.ΣΟ.Κ . Τους όρους : ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ και ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ , καθώς και την ανά­γκη : για ανα­νέ­ω­ση και για θέ­σεις σύγ­χρο­νες, δη­λα­δή που να δί­νουν υπεύ­θυ­νες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες απα­ντή­σεις στα σύγ­χρο­να προ­βλή­μα­τα της χώρας μας, των πο­λι­τών της και ιδιαί­τε­ρα των νέων.

Και πο­ρεύ­ε­ται προς το μέλ­λον ως ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗΣ. Ως η σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρή πα­ρά­τα­ξη της Ελ­λά­δας, με ιστο­ρι­κές ανα­φο­ρές στο ΠΑ.ΣΟ.Κ,

το οποίο είναι, αδιαμ­φι­σβή­τη­τα, οι ρίζες και ο κορ­μός του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής.

Σή­με­ρα, που με την πά­ρο­δο του χρό­νου θα διο­γκώ­νε­ται, όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο, το αί­τη­μα του ελ­λη­νι­κού λαού για ΝΕΑ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ, με κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, σε συν­θή­κες ανά­πτυ­ξης, εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης και απο­φα­σι­στι­κής κα­το­χύ­ρω­σης

των εθνι­κών της πα­τρί­δας, που απει­λού­νται ωμά στις μέρες.

Αυτή τη Νέα Αλ­λα­γή πρε­σβεύ­ει και εγ­γυά­ται η πο­λι­τι­κή του ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ΤΟΣ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗΣ

Ρόδος 18 / 10 / 2020

Κο­σμάς Σφυ­ρί­ου