Ανοίγοντας πολιτιστικά μονοπάτια στο Καστελλόριζο

Ο τόπος, οι άν­θρω­ποι, οι ται­νί­ες, οι Ελ­λη­νες και ξένοι κι­νη­μα­το­γρα­φι­στές, η ιστο­ρία. Ενα ξε­χω­ρι­στό αφιέ­ρω­μα στο Διε­θνές Φε­στι­βάλ Ιστο­ρι­κού Ντο­κι­μα­ντέρ Κα­στελ­λό­ρι­ζου

Ο χρό­νος με­τρά­ει αντί­στρο­φα για ένα από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα, ίσως, πο­λι­τι­στι­κά γε­γο­νό­τα που διορ­γα­νώ­νο­νται τα τε­λευ­ταία χρό­νια στην Ελ­λά­δα. Και αυτό που κάνει τόσο ση­μα­ντι­κό το εν λόγω πο­λι­τι­στι­κό δρώ­με­νο δεν είναι το μέ­γε­θός του, η φήμη του, το πλή­θος του κό­σμου, τα με­γά­λα ονό­μα­τα. Κάθε άλλο θα έλεγε κα­νείς. Ό,τι το κάνει ση­μα­ντι­κό είναι ο τόπος όπου φι­λο­ξε­νεί­ται και οι άν­θρω­ποι που βρί­σκο­νται πίσω από τη διορ­γά­νω­ση.

Στις 26 Αυ­γού­στου 2018, στο ανα­το­λι­κό­τε­ρο άκρο της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης, στο πα­νέ­μορ­φο και ακρι­τι­κό Κα­στελ­λό­ρι­ζο, θα φι­λο­ξε­νη­θεί για τρίτη δια­δο­χι­κή χρο­νιά το Διε­θνές Φε­στι­βάλ Ιστο­ρι­κού Ντο­κι­μα­ντέρ Κα­στελ­λό­ρι­ζου «Πέρα από τα σύ­νο­ρα» που διορ­γα­νώ­νει το Ελ­λη­νι­κό Ίδρυ­μα Ιστο­ρι­κών Με­λε­τών ΙΔΙ­ΣΜΕ.

Εκεί, κάτω από τον ένα­στρο ου­ρα­νό, με θέα το υπέ­ρο­χο φυ­σι­κό λι­μά­νι του νη­σιού, στο μέσον της πλα­κό­στρω­της πλα­τεί­ας και δίπλα σ’ ένα από τα μο­να­δι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής ομορ­φιάς σπί­τια, Έλ­λη­νες και ξένοι προ­σκε­κλη­μέ­νοι μαζί με τους λι­γο­στούς ντό­πιους κα­τοί­κους θα έχουν τη χαρά να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν ένα δια­φο­ρε­τι­κό φε­στι­βάλ. Χωρίς προ­βο­λείς και κόκ­κι­να χαλιά. Χωρίς μα­κρο­σκε­λείς λό­γους. Χωρίς επί­ση­μο έν­δυ­μα και φω­το­γρα­φι­κά φλας.

Κι όμως, η απλό­τη­τα του χώρου σε συ­νε­παίρ­νει. Οι πρά­ξεις των αν­θρώ­πων με­τα­μορ­φώ­νο­νται σε αρ­χο­ντιά. Η θα­λασ­σι­νή αύρα σε τα­ξι­δεύ­ει καθώς το ένα μάτι σου κοι­τά­ει τις ται­νί­ες που προ­βάλ­λο­νται και το άλλο κο­ντο­στέ­κε­ται στην άκρη του λι­μα­νιού πάνω στο κά­στρο. Η συ­νά­ντη­ση αυτή δια­φο­ρε­τι­κών αν­θρώ­πων που αγα­πούν την τέχνη γί­νε­ται μέσα σ’ ένα φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον απα­ρά­μιλ­λής ομορ­φιάς, εκεί, στην άκρη του Αι­γαί­ου και της Ελ­λά­δας. Τα λόγια τους είναι τόσα όσα θα έπρε­πε για να πε­ρι­γρά­ψουν τα νο­ή­μα­τα. Τί­πο­τα σε αυτή συ­νύ­παρ­ξη φύση, τέ­χνης, πο­λι­τι­σμού και αν­θρώ­πι­νης δη­μιουρ­γί­ας δεν είναι πα­ρα­πά­νω από όσο θα έπρε­πε.

Οι ται­νί­ες που δια­γω­νί­ζο­νται

Μέσα σε αυτό το ιδιαί­τε­ρο φυ­σι­κό, κοι­νω­νι­κό και ιστο­ρι­κό πε­ρι­βάλ­λον για τρίτη δια­δο­χι­κή χρο­νιά θα δια­γω­νι­στούν συ­νο­λι­κά 17 ται­νί­ες, δέκα ξένες (από Λί­βα­νο, Τουρ­κία, Αρ­με­νία, Αυ­στρία, Γερ­μα­νία, Σερ­βία, Πα­λαι­στί­νη, Ια­πω­νία, Κατάρ και Γαλ­λία) και επτά ελ­λη­νι­κές. Τέσ­σε­ρις ται­νί­ες επι­λέ­χθη­καν να προ­βλη­θούν στην κα­τη­γο­ρία της ει­δι­κής προ­βο­λής κι αυτές είναι: 1. Μικρό μου Κα­στελ­λό­ρι­ζο του Νίκου Κα­ρα­κώ­στα (Ελ­λά­δα). 2. Από το σι­τά­ρι στο ψωμί του 3ου Νη­πια­γω­γεί­ου Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου (Ελ­λά­δα). 3. Olives Groves in the Aegean του Albert Knechtel και της Carol Drinkwater (Γαλ­λία). 4. Όσον ζης, του Συλ­λό­γου Ελ­λή­νων Αρ­χαιο­λό­γων (Ελ­λά­δα).

Η γεν. γραμ­μα­τέ­ας του ΙΔΙ­ΣΜΕ και καλ­λι­τε­χνι­κή διευ­θύ­ντρια του Φε­στι­βάλ, κα­θη­γή­τρια στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Πόλης, Ει­ρή­νη Σα­ρί­ο­γλου, μι­λώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υπο­γραμ­μί­ζει με­τα­ξύ άλλων ότι στό­χος των στε­λε­χών και των φίλων του Ιδρύ­μα­τος είναι το Κα­στελ­λό­ρι­ζο «ν’ απο­τε­λέ­σει τόπο συ­νά­ντη­σης για τους δη­μιουρ­γούς του ιστο­ρι­κού και κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κού ντο­κι­μα­ντέρ, προ­σελ­κύ­ο­ντας ση­μα­ντι­κούς εκ­προ­σώ­πους του κι­νη­μα­το­γρά­φου, των γραμ­μά­των και των τε­χνών στο ακρι­τι­κό νησί από όλο τον κόσμο».

«Η χρη­σι­μό­τη­τα του Φε­στι­βάλ», συ­νε­χί­ζει η κ. Σα­ρί­ο­γλου, «δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο στην το­πι­κή κοι­νω­νία και στους θε­ρι­νούς επι­σκέ­πτες του. Σε κομ­βι­κό ση­μείο ανά­με­σα σε Δύση και Ανα­το­λή, πολύ κοντά στα πα­ρά­λια της Λυ­κί­ας, το Φε­στι­βάλ προσ­δο­κά και στην πε­ραι­τέ­ρω πο­λι­τι­στι­κή συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ Κα­στελ­λο­ρί­ζου και Αντι­φέλ­λου (η τουρ­κι­κή πόλη Κας). Το όραμα του Φε­στι­βάλ συ­νο­ψί­ζε­ται στη φράση «να φέ­ρου­με τον κόσμο στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο και να με­τα­φέ­ρου­με το Κα­στελ­λό­ρι­ζο στον κόσμο».

Διε­θνές και δια­γω­νι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα, το Φε­στι­βάλ απο­νέ­μει κάθε χρόνο τέσ­σε­ρα Βρα­βεία -με την ευ­γε­νι­κή μέ­ρι­μνα της Βου­λής των Ελ­λή­νων- και με την ολο­κλή­ρω­σή του τα­ξι­δεύ­ει στην Ευ­ρώ­πη και την Αυ­στρα­λία. Το «Πέρα από τα Σύ­νο­ρα» τελεί υπό την αι­γί­δα της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Από­δη­μου Ελ­λη­νι­σμού (ΥΠΕΞ) και του Δήμου Με­γί­στης».

Τα παι­διά είναι το μέλ­λον του νη­σιού

Σε όλη την εβδο­μά­δα που θα διαρ­κέ­σει το Φε­στι­βάλ οι Έλ­λη­νες και ξένοι επι­σκέ­πτες θα έχουν ευ­και­ρία να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν πλή­θος πο­λι­τι­στι­κών και καλ­λι­τε­χνι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων όπως δια­λέ­ξεις, θε­α­τρι­κές πα­ρα­στά­σεις, ει­κα­στι­κά δρώ­με­να, μου­σι­κές πα­ρα­στά­σεις και πα­ρου­σιά­σεις βι­βλί­ων. Ωστό­σο, σε αυτή τη συ­νά­ντη­ση τέ­χνης και πο­λι­τι­σμού τα παι­διά έχουν μια πολύ ση­μα­ντι­κή θέση, ίσως τη σπου­δαιό­τε­ρη για το λόγο αυτό και το ΙΔΙ­ΣΜΕ φρο­ντί­ζει κάθε χρόνο να υπάρ­χουν εκ­παι­δευ­τι­κές δρά­σεις και δη­μιουρ­γι­κά ερ­γα­στή­ρια για τα λι­γο­στά παι­διά του νη­σιού που στο τέλος πα­ρου­σιά­ζουν τη δου­λειά και το απο­τέ­λε­σμα των δικών τους προ­σπα­θειών. Η κ. Σα­ρί­ο­γλου υπο­γραμ­μί­ζει πως το ΙΔΙ­ΣΜΕ δίνει με­γά­λη ση­μα­σία στην πο­λι­τι­στι­κή και πνευ­μα­τι­κή ανά­πτυ­ξη των παι­διών, δε­δο­μέ­νου ότι, λόγω της από­στα­σης, τα παι­διά δεν έχουν τα ίδια κί­νη­τρα και τις ίδιες ευ­και­ρί­ες με άλλα παι­διά που ζουν σε με­γα­λύ­τε­ρες πό­λεις ή νησιά. «Τα παι­διά αυτά όμως απο­τε­λούν τους συ­νε­χι­στές του νη­σιού, το μέλ­λον του, και χάρη σε αυτά το Κα­στελ­λό­ρι­ζο θα συ­νε­χί­ζει να υπάρ­χει», το­νί­ζει με έμ­φα­ση η γεν. γραμ­μα­τέ­ας του Ιδρύ­μα­τος.

Από πέ­ρυ­σι ο Δήμος Κα­βά­λας αντα­πο­κρι­νό­με­νος στο ευ­γε­νι­κό αί­τη­μα του ΙΔΙ­ΣΜΕ έχει θε­σμο­θε­τή­σει τα δώρα που δί­νο­νται στα παι­διά του Κα­στελ­λό­ρι­ζου ως ελά­χι­στη επι­βρά­βευ­ση για τον κόπο τους. Έτσι, και φέτος έχει ήδη στεί­λει για τα 32 συ­νο­λι­κά παι­διά του νη­σιού σχο­λι­κά είδη, δώρα τε­χνο­λο­γί­ας και βι­βλία. Η δή­μαρ­χος Κα­βά­λας, Δή­μη­τρα Τσα­νά­κα, μι­λώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επι­ση­μαί­νει ότι «ο Δήμος Κα­βά­λας αντα­πο­κρί­θη­κε και φέτος στην πρό­σκλη­ση του Ιδρύ­μα­τος Ιστο­ρι­κών Με­λε­τών και στή­ρι­ξε έμπρα­κτα το Διε­θνές Φε­στι­βάλ. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όμως ξέ­ρα­με ότι στη­ρί­ζου­με τα παι­διά του Κα­στελ­λό­ρι­ζου, τα παι­διά που είναι το μέλ­λον του νη­σιού και της πα­τρί­δας μας. Αυτό που θέ­λου­με να πούμε στους Κα­στελ­λο­ρι­ζιούς είναι ότι πρέ­πει να νιώ­θουν πε­ρή­φα­νοι που ζουν σ’ ένα τόσο όμορ­φο τόπο. Πρέ­πει να νιώ­θουν πε­ρή­φα­νοι που χάρη σε αυ­τούς η Ελ­λά­δα μας είναι με­γα­λύ­τε­ρη. Ακόμα πιο πε­ρή­φα­να πρέ­πει να νιώ­θουν τα παι­διά και απευ­θυ­νό­με­νη σε αυτά θέλω να τους πω να είναι πάντα χα­ρού­με­να. Δεν τα ξε­χνά­με κι ας ζουν τόσο μα­κριά από όλους εμάς. Κάθε γωνιά της πα­τρί­δας μας είναι στην καρ­διά μας. Τα δώρα που φέτος έστει­λε ο Δήμος Κα­βά­λας είναι ένα με­γά­λο “ευ­χα­ρι­στώ” προς αυτά και τους γο­νείς τους που συ­νε­χί­ζουν να αγα­πούν και να προ­σφέ­ρουν σε αυτόν τον τρόπο. Είναι όμως και το ελά­χι­στον δικό μας χρέος να επι­βρα­βεύ­ου­με κάθε δική τους προ­σπά­θεια».

Η Κυρά της Ρω «ζω­ντα­νεύ­ει» και πάλι

Φέτος, ύστε­ρα από 108 χρό­νια μια επαγ­γελ­μα­τι­κή θε­α­τρι­κή πα­ρά­στα­ση θα φι­λο­ξε­νη­θεί στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο στο πλαί­σιο του 3ου Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ Κα­στελ­λο­ρί­ζου «Πέρα από τα Σύ­νο­ρα». Την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου 2018 οι Κα­στελ­λο­ρι­ζιοί, αλλά και οι επι­σκέ­πτες του ακρι­τι­κού νη­σιού, θα έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να απο­λαύ­σουν μια εξαι­ρε­τι­κή θε­α­τρι­κή πα­ρά­στα­ση. Το «Πέρα από τα Σύ­νο­ρα» εντάσ­σει φέτος στις πα­ράλ­λη­λες εκ­δη­λώ­σεις του, την «Κυρά της Ρω», το νέο θε­α­τρι­κό μο­νό­λο­γο του συγ­γρα­φέα Γιάν­νη Σκα­ρα­γκά, σε σκη­νο­θε­σία Κα­τε­ρί­νας Μπερ­δέ­κα (στον ομώ­νυ­μο ρόλο η Φω­τει­νή Μπα­ξε­βά­νη.

Ο μο­νό­λο­γος εμπνέ­ε­ται από τη ζωή της Δέ­σποι­νας Αχλα­διώ­τη, της επο­νο­μα­ζό­με­νης «Κυρά της Ρω». Γεν­νη­μέ­νη στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο, η Δέ­σποι­να τόλ­μη­σε να πα­ντρευ­τεί τον άντρα που έβο­σκε τα ζω­ντα­νά του πα­τέ­ρα της κό­ντρα στη θέ­λη­ση της οι­κο­γέ­νειάς της και δεν δί­στα­σε να με­τα­κο­μί­σει μόνη μαζί του στο ακα­τοί­κη­το νησί της Ρω, μέ­νο­ντας μόνη της για πολλά χρό­νια μετά το θά­να­τό του αλλά και να ενα­ντιω­θεί στους εχθρούς, υψώ­νο­ντας κα­θη­με­ρι­νά την ελ­λη­νι­κή ση­μαία.

Ανοί­γο­ντας πο­λι­τι­στι­κά μο­νο­πά­τια στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο

Στις πα­ράλ­λη­λες εκ­δη­λώ­σεις του Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ συμ­με­τέ­χει φέτος και η Φυ­σιο­λα­τρι­κή Κί­νη­ση Βρι­λησ­σού με εθε­λο­ντι­κό πρό­γραμ­μα για τον κα­θα­ρι­σμό μο­νο­πα­τιών στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο. Οι 30 εθε­λο­ντές του Συλ­λό­γου θα προ­σπα­θή­σουν να ανα­δεί­ξουν δύ­σβα­τους χώ­ρους ιστο­ρι­κού και πο­λι­τι­στι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος που δια­θέ­τει το νησί, ενώ­νο­ντας τους χώ­ρους αυ­τούς με αρ­χαία πα­τη­τή­ρια, τά­φους, ιτα­λι­κά οχυρά, φρού­ρια και βί­γλες (πα­ρα­τη­ρη­τή­ρια). Η προ­σπά­θεια ση­μα­το­δο­τεί­ται και κα­τα­γρά­φε­ται ηλε­κτρο­νι­κά σε ει­δι­κές σε­λί­δες ψη­φια­κής κα­τα­γρα­φής για να είναι στη διά­θε­ση κάθε μελ­λο­ντι­κού πε­ζο­πό­ρου. Έτσι το Κα­στελ­λό­ρι­ζο θα γίνει σύ­ντο­μα και πε­ζο­πο­ρι­κός προ­ο­ρι­σμός με την εναλ­λα­κτι­κή μορφή του­ρι­σμού, ως προ­έ­κτα­ση της Μι­κρα­σια­τι­κής «Λυ­κί­ας Οδού».

Ο Χρή­στος Μπο­κό­ρος στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο

Ένας από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους σύγ­χρο­νους Έλ­λη­νες ζω­γρά­φους, ο Χρή­στος Μπο­κό­ρος θα συμ­με­τά­σχει φέτος στις εκ­δη­λώ­σεις του Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Κα­στελ­λο­ρί­ζου. Ο Χρή­στος Μπο­κό­ρος θα πα­ρου­σιά­ζει μια επι­λο­γή από παλιά και νέα του έργα δί­νο­ντας την ευ­και­ρία στους Κα­στελ­λο­ρι­ζιούς αλλά και στους επι­σκέ­πτες του Φε­στι­βάλ να απο­λαύ­σουν  μέρος της εξαι­ρε­τι­κής συλ­λο­γής του. Ο Χρή­στος Μπο­κό­ρος γεν­νή­θη­κε στο Αγρί­νιο. Σπού­δα­σε Νο­μι­κά στο Δη­μο­κρί­τειο Πα­νε­πι­στή­μιο Θρά­κης και Ζω­γρα­φι­κή στην Ανώ­τα­τη Σχολή Kαλών Tεχνών της Αθή­νας. Τι­μή­θη­κε με το Με­γά­λο Βρα­βείο του Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Ζω­γρα­φι­κής της Cagnes-sur-Mer και με το βρα­βείο της πόλης Saint-Paul-de-Vence στην Με­σο­γεια­κή Μπιε­νά­λε της Νί­καιας. Ανα­γο­ρεύ­τη­κε επί­τι­μο μέλος της Ρω­σι­κής Ακα­δη­μί­ας των Τε­χνών στην Μόσχα. Είναι τα­κτι­κό μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της Εθνι­κής Πι­να­κο­θή­κης.

Τα πρό­σω­πα του Φε­στι­βάλ

Τέσ­σε­ρις κα­τα­ξιω­μέ­νοι σκη­νο­θέ­τες, κι­νη­μα­το­γρα­φι­στές και άν­θρω­ποι της τέ­χνης απο­τε­λούν φέτος τη σύν­θε­ση της κρι­τι­κής επι­τρο­πής με πρό­ε­δρο το σύμ­βου­λο της ιτα­λι­κής RAI και του Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ, Markus Nikel. Ο Markus Nikel είναι υπεύ­θυ­νος για την ανά­πτυ­ξη διε­θνών συ­μπα­ρα­γω­γών της BB Film Productions στη Ρώμη. Μετά από την απο­φοί­τη­σή του από το τμήμα Φι­λο­σο­φί­ας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Αμ­βούρ­γου, εκτός από τη συγ­γρα­φι­κή του δράση ανέ­λα­βε υπεύ­θυ­νος εκ­παι­δευ­τι­κών τη­λε­ο­πτι­κών προ­γραμ­μά­των και πο­λυ­μέ­σων.

Η Βάσ­σια Χα­τζη­γιαν­νά­κη, που ερ­γά­ζε­ται ως σκη­νο­θέ­της στην ΕΡΤ από το 1998 κυ­ρί­ως σε ντο­κι­μα­ντέρ και εκ­πο­μπές που αφο­ρούν σε κοι­νω­νι­κά, πο­λι­τι­στι­κά και παι­δι­κά θέ­μα­τα αλλά και σε διε­θνείς συ­μπα­ρα­γω­γές, είναι το δεύ­τε­ρο μέλος της κρι­τι­κής επι­τρο­πής.

Η Carol Drinkwater, η πο­λυ­βρα­βευ­μέ­νη ηθο­ποιός, συγ­γρα­φέ­ας και κι­νη­μα­το­γρα­φί­στρια είναι το τρίτο μέλος της επι­τρο­πής. Η ίδια είναι συγ­γρα­φέ­ας εί­κο­σι τεσ­σά­ρων βι­βλί­ων – πάνω από ένα εκα­τομ­μύ­ριο αντί­τυ­πα των βι­βλί­ων της πω­λού­νται κάθε χρόνο πα­γκο­σμί­ως. Τα τα­ξι­διω­τι­κά βι­βλία της, «Ο δρό­μος της ελιάς» και «Το ελαιό­δε­ντρο», έχουν επί­σης εμπνεύ­σει μια σειρά πέντε ντο­κι­μα­ντέρ.  Ο σύμ­βου­λος του Φε­στι­βάλ Κι­νη­μα­το­γρά­φου Κων­στα­ντι­νού­πο­λης.

Ο Ruggero Calich, είναι το τέ­ταρ­το μέλος της κρι­τι­κής επι­τρο­πής. Είναι από­φοι­τος του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Βο­σπό­ρου, τμήμα Αγ­γλι­κής Φι­λο­λο­γί­ας. Ξε­κί­νη­σε να ερ­γά­ζε­ται για το Φε­στι­βάλ Κι­νη­μα­το­γρά­φου της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης στα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του ’80 και λίγο αρ­γό­τε­ρα ανέ­λα­βε τη γε­νι­κή επι­μέ­λεια του κα­τα­λό­γου του ίδιου Φε­στι­βάλ. Σή­με­ρα πα­ρα­μέ­νει συ­ντο­νι­στής και σύμ­βου­λός του. Είναι αρ­θρο­γρά­φος για τον κι­νη­μα­το­γρά­φο και ει­δι­κά για το ντο­κι­μα­ντέρ.

Ο δια­κε­κρι­μέ­νος Γερ­μα­νός σκη­νο­θέ­της Michel Noll ανέ­λα­βε από φέτος την προ­ώ­θη­ση του διε­θνούς δια­γω­νι­στι­κού μέ­ρους του Διε­θνούς Φε­στι­βάλ Κα­στελ­λο­ρί­ζου. Με σπου­δές στα Οι­κο­νο­μι­κά και την Κοι­νω­νιο­λο­γία, ο Michel Noll ανέ­λα­βε τη θέση του πα­ρα­γω­γού/διευ­θυ­ντή τη­λε­ο­πτι­κών προ­γραμ­μά­των το 1977. Το 1982 ξε­κί­νη­σε τη REVCOM TELEVISION, τον τη­λε­ο­πτι­κό βρα­χί­ο­να του γαλ­λι­κού εκ­δο­τι­κού οίκου «Edition Mondiales». Έχει σκη­νο­θε­τή­σει τη­λε­ο­πτι­κά προ­γράμ­μα­τα και ται­νί­ες με­γά­λου μή­κους.

Τέλος, ένας νέος κι­νη­μα­το­γρα­φι­στής, ο Τάσος Για­που­τζής, που γεν­νή­θη­κε στην Κα­βά­λα και ζει στο Λον­δί­νο, ανέ­λα­βε φέτος τη θέση του υπεύ­θυ­νου Συ­ντο­νι­στή Ροής του Φε­στι­βάλ Κα­στελ­λο­ρί­ζου. Ο Τ. Για­που­τζής είναι κα­θη­γη­τής κι­νη­μα­το­γρά­φου στο University of Bedfordshire. Το 2017 του απο­νε­μή­θη­κε υπο­τρο­φία από το University of York για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τις δι­δα­κτο­ρι­κές του σπου­δές στον κι­νη­μα­το­γρά­φο. Οι ται­νί­ες του έχουν συμ­με­τά­σχει σε πε­ρισ­σό­τε­ρα από 100 κι­νη­μα­το­γρα­φι­κά φε­στι­βάλ ανά το κόσμο.

Κεί­με­νο – Φω­το­γρα­φί­ες: ΑΠΕ – ΜΠΕ