ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Παραγράφονται αδικήματα με ποινές έως δύο χρόνια

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Δικαστήριο-δίκη

Με νόμο που ψηφί­στηκε το περα­σμένο καλο­καίρι, παρα­μο­νές του Δεκα­πε­ντά­γου­στου, στο πλαίσιο της κύρωσης μιας σύμ­βα­σης του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, παρα­γρά­φο­νται πάσης φύσεως αδι­κή­ματα, που επι­σύ­ρουν ποινές έως δύο χρόνια. Με αυτόν τον νόμο, συγκε­κρι­μένα, προ­βλέ­φθηκε η εξά­λειψη του αξιο­ποί­νου των εγκλη­μά­των και η παύση της ποι­νι­κής τους δίωξης.

Ετσι, καθη­με­ρινά, στα δικα­στή­ρια όλης της χώρας, χιλιά­δες υπο­θέ­σεις για απειλές, κλοπές, σωμα­τι­κές βλάβες, πλα­στο­γρα­φίες πιστο­ποι­η­τι­κών, εξυ­βρί­σεις και άλλα αδι­κή­ματα πετιού­νται στο καλάθι των αχρή­στων και αρχειο­θε­τού­νται χωρίς δίκη. Κι αυτό γιατί εισαγ­γε­λείς και δικα­στή­ρια παύουν μαζικά τις ποι­νι­κές διώξεις για τους δράστες των εγκλη­μά­των αυτών, κατ’ εφαρ­μο­γήν του νόμου, που ψηφί­στηκε επί υπουρ­γίας Παρα­σκευό­που­λου στις 3 Αυγού­στου του 2016.

Ο εν λόγω νόμος, συγκε­κρι­μένα το «όγδοο άρθρο του νόμου 4411 του 2016», περιέ­λαβε στις δια­τά­ξεις του μεγάλη γκάμα αδι­κη­μά­των, καθώς όρισε ότι η παρα­γραφή κατα­λαμ­βά­νει όλα τα αδι­κή­ματα (πλημ­με­λή­ματα) αρκεί να επι­σύ­ρουν ποινές έως δύο χρόνια. Η πρα­κτική των νομο­θε­τι­κών παρεμ­βά­σεων, ώστε να επι­τυγ­χά­νε­ται τεχνητή απο­συμ­φό­ρηση των βεβα­ρη­μέ­νων δικα­στη­ρίων, διά της παρα­γρα­φής χιλιά­δων ποι­νι­κών υπο­θέ­σεων, πρα­κτική και­νο­φα­νής και επί της ουσίας αντι­συ­νταγ­μα­τική, όπως λένε έγκρι­τοι νομικοί, με τον επίμαχο νόμο του 2016 ξεπέ­ρασε κάθε προη­γού­μενο όριο. Και τούτο διότι η νομο­θε­τική παρέμ­βαση μαζικής παρα­γρα­φής αδι­κη­μά­των και ποινών, που έγινε τον περα­σμένο Αύγου­στο, είχε διπλό προη­γού­μενο στη δεκα­ε­τία που δια­νύ­ουμε.

Το πρώτο, το 2012 επί υπουρ­γίας Μιλ­τιάδη Παπαϊ­ω­άν­νου, που με νόμο (4043 του 2012) προ­βλέ­φθηκε η παρα­γραφή αδι­κη­μά­των και ποινών για πλημ­με­λή­ματα με ποινές έως ένα χρόνο. Το δεύτερο με ανάλογη ρύθμιση που έγινε και επί υπουρ­γίας Χαρ. Αθα­να­σίου, με τον νόμο 4198 του 2013. Και στις δύο αυτές ρυθ­μί­σεις ο χρόνος εφαρ­μο­γής του νόμου ήταν μικρό­τε­ρος, με απο­τέ­λε­σμα να είναι μικρό­τε­ρος και ο αριθμός των υπο­θέ­σεων που μπήκαν στο αρχείο. Η ισχύς του παρό­ντος, πέραν του ότι περι­λαμ­βά­νει τα αδι­κή­ματα με ποινές έως δύο χρόνια, εφαρ­μό­ζε­ται για όλα τα πλημ­με­λή­ματα, αρκεί να έχουν δια­πρα­χθεί μέχρι τις 31 Μαρτίου του 2016, με απο­τέ­λε­σμα οι υπό παρα­γραφή δικο­γρα­φίες να είναι πλέον χιλιά­δες και να μπαί­νουν καθη­με­ρινά στο αρχείο μαζικά πολλές υπο­θέ­σεις.

Κρε­σέ­ντο ανομίας

Εγκρι­τοι νομικοί, δικα­στές και εισαγ­γε­λείς, μιλούν για πρα­κτική που συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στο να εμπε­δω­θεί η ανομία σε μεγάλη κατη­γο­ρία πολιτών, οι οποίοι ενώ έχουν παραβεί τον νόμο και μάλιστα για σοβαρά πλημ­με­λή­ματα, βλέπουν πως δεν τιμω­ρού­νται καν, και μάλιστα αυτό γίνεται με νόμο. Από την άλλη, τα θύματα των αδι­κη­μά­των, οι απο­δέ­κτες της παρά­νο­μης συμπε­ρι­φο­ράς, αισθά­νο­νται του­λά­χι­στον απρο­στά­τευ­τοι, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που μέσα στα ακρο­α­τή­ρια οι ατι­μώ­ρη­τοι, λόγω παρα­γρα­φής, δράστες χλευά­ζουν τα θύματά τους και διά της παρα­γρα­φής απο­θρα­σύ­νο­νται.

Ενδει­κτική η περί­πτωση κατη­γο­ρου­μέ­νων που επρό­κειτο να δικα­στούν, πριν από λίγες ημέρες, για σωμα­τι­κές βλάβες (σ.σ. είχαν χτυ­πή­σει άσχημα συμπο­λίτη μας που τόλμησε να τους παρα­τη­ρή­σει γιατί πετού­σαν τα σκου­πί­δια τους στον δρόμο). Μόλις άκουσαν από τον δικαστή το «παύει η δίωξη», βγαί­νο­ντας από τη δικα­στική αίθουσα «έλουσαν» με βρισιές το θύμα τους σε μια επί­δειξη πρω­το­φα­νούς θρα­σύ­τη­τας.

Το ίδιο συνέβη σε άλλη δικα­στική αίθουσα, όπου κατη­γο­ρού­με­νοι για εγκα­τά­λειψη του σκύλου τους άλλαξαν σπίτι και τον άφησαν νηστικό στον δρόμο να τους περι­μέ­νει υπο­μο­νε­τικά, μέχρι που τους μήνυσαν γεί­το­νές τους που δεν μπο­ρού­σαν να βλέπουν το άτυχο ζωντανό εγκα­τα­λε­λειμ­μένο. Μόλις άκουσαν το «παύει η δίωξη» άρχισαν και αυτοί τις φρα­στι­κές επι­θέ­σεις, σχεδόν μέσα στη δικα­στική αίθουσα.

Αλλες φορές πάλι η μαζική παρα­γραφή των αδι­κη­μά­των με ποινές έως δύο χρόνια έχει απο­τε­λέ­σματα και εις βάρος της δημό­σιας τάξης. Χαρα­κτη­ρι­στική η περί­πτωση του εγκλή­μα­τος της πλα­στο­γρα­φίας σε πιστο­ποι­η­τικά, που οδήγησε δίκη –με κατη­γο­ρου­μέ­νους μέλη των «Πυρήνων της Φωτιάς»– σε παρα­γραφή των αδι­κη­μά­των, σχετικά με τις πλαστές ταυ­τό­τη­τες που είχαν φτιάξει για να μην εντο­πί­ζο­νται τα ίχνη τους.

Υπάρ­χουν όμως και περι­πτώ­σεις όπου η εφαρ­μογή του νόμου-γομολάστιχα κατα­λύει κάθε έννοια και της ισό­τη­τας των πολιτών, όπως για παρά­δειγμα στην περί­πτωση όπου ο ένας από τους δύο δράστες που μετεί­χαν σε κλοπή συνε­λή­φθη πριν από τρία χρόνια –το 2013– οπότε το αδίκημά του παρα­γρά­φε­ται και ο άλλος που συνε­λή­φθη φέτος, στις αρχές Απρι­λίου, να μην υπά­γε­ται στις δια­τά­ξεις της παρα­γρα­φής και να δικα­στεί…

«Ο όρκος μας δεν άξιζε»

Στα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’80, όταν είχε συσ­σω­ρευ­θεί μεγάλος αριθμός δικο­γρα­φιών με υπο­θέ­σεις που είχαν δικα­στεί και επρό­κειτο να εκτε­λε­στούν οι ποινές τους σε γαλλική επαρ­χιακή πόλη, ο γενικός εισαγ­γε­λέας του Παρι­σιού με εγκύ­κλιό του απο­φά­σισε να τις παρα­γρά­ψει για να μειωθεί το στοκ των εκκρε­μών υπο­θέ­σεων και να διευ­κο­λυν­θεί έτσι η λει­τουρ­γία του εν λόγω δικα­στη­ρίου. Αλλωστε, το πρό­βλημα των υπερ­φορ­τω­μέ­νων δικα­στη­ρίων δεν είναι μόνο ελλη­νικό – και άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες αντι­με­τώ­πι­σαν στο παρελ­θόν ή αντι­με­τω­πί­ζουν ακόμη προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία της δικαιο­σύ­νης, αλλά πάντως δεν εμφα­νί­ζουν τη δική μας κατά­σταση.

Η ιστορία αυτή έχει τη σημασία της καθώς στη γαλλική πόλη, τα δικα­στή­ρια της οποίας αφο­ρούσε η εγκύ­κλιος παρα­γρα­φής ποινών, υπη­ρε­τούσε τότε η μετέ­πειτα γνωστή σε όλη την Ευρώπη Γαλλίδα δικα­στής Εύα Ζολί. Η συγκε­κρι­μένη –που εκλήθη να εφαρ­μό­σει την εγκύ­κλιο της παρα­γρα­φής– αντέ­δρασε, παραι­τή­θηκε, για να επα­νέλ­θει αργό­τερα, δια­νύ­ο­ντας μια λαμπρή δικα­στική καριέρα και χρόνια μετά έγραψε στο αυτο­βιο­γρα­φικό της βιβλίο για τις παρα­γρα­φές και τους νόμους-γομολάστιχα:

«Οταν πετάμε μια ποινή προς εκτέ­λεση, σημαί­νει πως παρα­γρά­φουμε μονο­κο­ντυ­λιά εκα­το­ντά­δες ώρες δικα­στι­κής εργα­σίας, παρα­γρά­φουμε πολλά. Οταν κλήθηκα να παρα­γράψω ποινές, σκέ­φθηκα: “Ο όρκος μας δεν θα άξιζε τίποτα πλέον”».

Καθη­με­ρινή

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.