”Ο ΔΟΠΑΡ δεν μπορεί να βοηθήσει όπως παλιά”

Τον τελευ­ταίο καιρό έχει δεχθεί μία σειρά «επι­θέ­σεων», κάτι που μας έκανε το «κλικ» για να μιλή­σουμε μαζί του και να μας δώσει τις δικές του απόψεις. Ο λόγος για τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ Σέργιο Αϊβάζη, ο οποίος μίλησε χθες στο «Κόκκινο Ρόδου (96.9) » για τα όσα δια­δρα­μα­τί­ζο­νται τον τελευ­ταίο καιρό.

Για τη θέση του στο ΔΟΠΑΡ είπε: «Είναι μία θέση με μεγάλη πρό­κληση και με πολλές δυσκο­λίες. Ο Δ.Ο.Π.Α.Ρ. δημιουρ­γή­θηκε από τη συνέ­νωση όλων των πολι­τι­στι­κών και αθλη­τι­κών οργα­νι­σμών. Με τον Καλ­λι­κράτη περισ­σό­τε­ρες από 25 εται­ρείες των Δήμων ενώ­θη­καν, οπότε είναι κατα­νοητό ότι όλο αυτό έφερε πολλές υπο­χρε­ώ­σεις. Όλοι οι αθλη­τι­κοί χώροι έχουν μετα­φερ­θεί στον ΔΟΠΑΡ, χωρίς να έχουμε το αντί­στοιχο προ­σω­πικό και τις λει­τουρ­γίες. Όλο αυτό πρέπει να βρει ένα βημα­τι­σμό. Είχαμε 600.000 ευρώ λιγό­τερα στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του Δ.Ο.Π.Α.Ρ. Τα χρήματα αυτά πήγαι­ναν για τη βελ­τί­ωση των εγκα­τα­στά­σεων. Όλο αυτό το διά­στημα έχουμε πολύ καλή συνερ­γα­σία με όλες τις υπη­ρε­σίες του Δήμου, τις οποίες ευχα­ρι­στώ. Με όλους τους συνερ­γά­τες μου, μοι­ρα­ζό­μα­στε τα ίδια οράματα για το πώς θα βελ­τιώ­σουμε τις εγκα­τα­στά­σεις και να βοη­θή­σουμε όσο μπο­ρούμε τα σωμα­τεία».

Για τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα του Οργα­νι­σμού: «Αυτή την περίοδο αντι­με­τω­πί­ζουμε δύσκο­λες κατα­στά­σεις, όσον αφορά στα οικο­νο­μικά και εκεί ακριβώς ζητάμε την κατα­νό­ηση του κόσμου. Αυτούς τους μήνες είναι πάρα πολύ δύσκολο ο ΔΟΠΑΡ να βοη­θή­σει, όπως γινόταν παλαιό­τερα».

Για το περι­στα­τικό στο «Καλ­λι­πά­τειρα»: «Αυτό το περι­στα­τικό προήλθε περισ­σό­τερο από έναν υπάλ­ληλο του ΔΟΠΑΡ, ο οποίος προ­φα­νώς θέλησε να δώσει λαν­θα­σμένα μία πλη­ρο­φο­ρία. Βρέθηκε σε χώρο που δεν ήταν δική μας ευθύνη και όταν του ανέφερα ότι πρέπει να φύγει γιατί έπρεπε να ήταν αλλού, θεώρησε ότι θα έπρεπε να επι­κοι­νω­νή­σει με γνω­στούς και φίλους του δημο­σιο­γρά­φους για να γίνει αυτό το θέμα. Όπως κάνω συνήθως και γιατί θέλω να είμαι σίγου­ρος που βρί­σκο­νται οι υπάλ­λη­λοι του ΔΟΠΑΡ, πηγαίνω και το πρωί και το από­γευμα να ελέγξω για να δω αν έχουμε τα δικά μας μάτια και αυτά στους χώρους που έχουμε ευθύνη. Έτσι λοιπόν πήγα στο Καλ­λι­πά­τειρα για να δω αν προ­χώ­ρη­σαν οι εργα­σίες και βλέπω έναν συγκε­κρι­μένο υπάλ­ληλο με εργα­λεία του ΔΟΠΑΡ να είναι εκεί, στο χώρο ευθύνης της ΕΠΣΔ. Του ανέφερα ότι δεν είναι η δική μας δουλειά αυτή και ούτε μας ζητή­θηκε να είμαστε εκεί. Ο υπάλ­λη­λος έπρεπε να βρί­σκε­ται στο βοη­θη­τικό γήπεδο που έχει τερά­στιες ανάγκες.

Ο ίδιος αρνή­θηκε να φύγει και υπήρχε μία διένεξη. Εκτός από εμάς τους δύο, λένε ότι υπήρχε στο περι­στα­τικό και ένας συντα­ξιού­χος. Τρία άτομα ήμασταν και κανένα συνερ­γείο του Δήμου. Είχα κάθε δικαί­ωμα να πω στον υπάλ­ληλο του ΔΟΠΑΡ να στα­μα­τή­σει, κι αυτό έγινε. Από κει και πέρα άρχισε μία ενορ­χη­στρω­μένη επίθεση. Πρέπει να αλλά­ξουν κάποιες αντι­λή­ψεις σχετικά με την εργασία και τις προ­τε­ραιό­τη­τες. Πρέπει να τιμή­σουμε τα χρήματα που πλη­ρώ­νει ο ροδια­κός λαός και τις θέσεις που έχουν κάποιοι. Δεν θα ανεχτώ από κανέναν, να είναι σε θέση και να μην εργά­ζε­ται. Κάποια συγκε­κρι­μένα πράγ­ματα πρέπει να γίνο­νται για να προ­σφέ­ρουμε τις υπη­ρε­σίες μας στο ροδιακό λαό. Αυτή είναι η απο­στολή μας και ούτε προ­σω­πι­κές χάρες θα κάνω. Με έβαλε ο δήμαρ­χος στη θέση αυτή για να προ­σφέ­ρουμε αθλη­τι­κές υπη­ρε­σίες και να βελ­τιώ­σουμε τις εγκα­τα­στά­σεις».

Για το πώς λει­τουρ­γεί ο ΔΟΠΑΡ: «Στην προ­τε­ραιό­τητα μας αυτή τη στιγμή δεν είναι επι­χο­ρη­γή­σουμε κάποιες ομάδες. Δυστυ­χώς οι ομάδες αυτό δεν το κατα­λα­βαί­νουν. Έτσι είχαν συνη­θί­σει. Υπήρχε η άνεση τα περα­σμένα χρόνια, όχι όμως τώρα. Ο ΔΟΠΑΡ δεν είναι οργα­νι­σμός που δίνουμε απλά μία αίτηση και περνάμε να πάρουμε τα χρήματα. Πρέπει να ψηφι­στεί κάτι, να ενη­με­ρω­θούν όλοι. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγ­ματα. Την Τρίτη ο Φοίβος μας έστειλε αίτηση για ένα τουρ­νουά, αλλά το επόμενο Δ.Σ θα γίνει τη Δευτέρα. Πως θα εγκρίνω εγώ τα κον­δύ­λια; Πρέπει να κατα­λά­βουν ότι υπάρχει η καλή διάθεση να βοη­θή­σουμε, όμως οι αιτή­σεις πρέπει να γίνο­νται έγκαιρα. Δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι παρά­νομα. Τέτοια πράγ­ματα δεν κάνω εγώ. Υπήρξαν παλαιό­τερα δράσεις και δεν πλη­ρώ­θη­καν οι προ­μη­θευ­τές, υπάρχει κόσμος απλή­ρω­τος λόγω τέτοιων δράσεων. Τα μέσα που έχουμε πλέον είναι πολύ περιο­ρι­σμένα και πρέπει να βάλουμε προ­τε­ραιό­τη­τες. Ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ δεν κάνει ότι γου­στά­ρει και ο δήμαρ­χος είναι ενη­με­ρω­μέ­νος για οτι­δή­ποτε συμ­βαί­νει. Έτσι χαρά­ζε­ται η πολι­τική. Στόχος μας είναι να βοη­θή­σουμε για να απο­λαύ­σουμε όλοι μαζί τον αθλη­τι­σμό».

Για τις άδειες στα γήπεδα: «Σε μία τελευ­ταία συνά­ντηση είχαμε μία μομφή από τον κ. Δια­κο­φώτη που είπε ότι δεν κάνουμε τίποτα για τα γήπεδα, με την κ. Μανουρά χει­ρί­ζε­ται το θέμα των αδειών. Η ίδια επι­βε­βαί­ωσε ότι ο ΔΟΠΑΡ έκανε όλα τα νόμιμα έγγραφα. Το θέμα των αδειών είναι πολύ­πλοκο θέμα και δεν θα λυθεί. Οι περισ­σό­τε­ρες εγκα­τα­στά­σεις έγιναν σε δια­φο­ρε­τι­κές μερίδες. Αυτό σημαί­νει ότι μία επι­τροπή θα πρέπει να δει που ανήκουν τα κτήματα που έχουν χτιστεί τα γήπεδα. Αφού βρεθεί η μερίδα θα πρέπει να μετα­βι­βα­στεί στο Δήμο. Στον Αρχάγ­γελο, ένα γήπεδο βρί­σκε­ται πάνω σε 26 δια­φο­ρε­τι­κές μερίδες. Ο ΔΟΠΑΡ έκανε ότι έπρεπε στο θέμα αυτό. Ακόμη και το Βενε­τό­κλειο δεν έχει άδεια και μία μερίδα του ανήκει στο Υπουρ­γείο Αμύνης. Όλα τα γήπεδα μας έχουν χτιστεί χωρίς προ­δια­γρα­φές. Σε πολλά γήπεδα δεν υπάρ­χουν καν τουα­λέ­τες, δεν υπάρχει χώρος για ιατρείο. Όλα αυτά δεν μπορούν να φτια­χτούν σε έξι μήνες, χωρίς να υπάρ­χουν χρήματα. Κάθε μέρα έχω συνα­ντή­σεις για βελ­τί­ωση εγκα­τα­στά­σεων. Έχουν γίνει παρα­χω­ρή­σεις χωρίς επίσημα έγγραφα. Δεν φταίει ο Δήμος αν μία ομάδα δεν καθα­ρί­ζει το χορτάρι. Μακάρι να ήμουν μάγος, αλλά δεν είμαι».

Ο επί­λο­γος του Σέργιου Αϊβάζη: «Πάντα υπάρχει καλή διάθεσή. Δεν υπάρχει κάτι προ­σω­πικό με κανέναν και με καμία ομάδα. Καθη­με­ρινά λαμ­βά­νουμε αιτή­ματα για να δώσουμε χιλιά­δες ευρώ. Δεν γίνεται όμως αυτό. Θέλω ο κόσμος του αθλη­τι­σμού να θεωρεί τον ΔΟΠΑΡ δίπλα του. Δεν είμαστε απέ­να­ντι σε κανέναν. Απλά πρέπει να κατα­νο­ή­σουν κάποιοι ότι αυτό που γινόταν πριν δεν μπορεί να γίνει τώρα. Στο μέτρο του δυνατού προ­σπα­θούμε να βοη­θή­σουμε και με καλό προ­γραμ­μα­τι­σμό να προ­χω­ρή­σουμε όλοι μαζί».