Τεράστια ανακούφιση στους ογκολογικούς ασθενείς

Με τερά­στια ανα­κού­φιση οι ογκο­λο­γι­κοί ασθε­νείς και οι συγ­γε­νείς τους άκουσαν προ ημερών στο πλαίσιο της παρου­σί­α­σης του Ανα­πτυ­ξια­κού Σχεδίου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου από τον κ. Ακη Σκέρτσο και τον κ. Γ. Χατζη­μάρκο, τον περι­φε­ρειάρχη, να εξαγ­γέλ­λουν την λει­τουρ­γία του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου.

Ένα πάγιο αίτημα της κοι­νω­νίας, μια επι­τα­κτική ανάγκη για τους ογκο­λο­γι­κούς ασθε­νείς, ένα όραμα που δεν πρόλαβε να ολο­κλη­ρώ­σει ο αεί­μνη­στος καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός.

Η πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου κ. Μαρία Κρη­τι­κού, με δηλώ­σεις της στη «δημο­κρα­τική» εξέ­φρασε την ικα­νο­ποί­ηση, τη χαρά και τη συγκί­νησή της, για τους αγώνες του Συλ­λό­γου που επι­τέ­λους δικαιώ­θη­καν με τη στήριξη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και προ­σω­πικά του περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου.

«Η εξαγ­γε­λία για την ανέ­γερση του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου στη Ρόδο ήρθε ως επι­σφρά­γιση της αδιά­κο­πης προ­σπά­θειάς μας ως Σύλ­λο­γος Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών και της στή­ρι­ξης των αιτη­μά­των μας από τον περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργο Χατζη­μάρκο που στέ­κε­ται πάντα στο πλευρό μας και δίνουμε μαζί τις μάχες. Όπως θα δώσουμε κι αυτή της ανέ­γερ­σης και λει­τουρ­γίας του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου, ενός έργου που ορα­μα­τί­στηκε και υπο­στή­ριξε ο αεί­μνη­στος Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός. Το Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό Κέντρο της Ρόδου θα χαρίσει κυριο­λε­κτικά ζωή σε ογκο­λο­γι­κούς ασθε­νείς της Δωδε­κα­νή­σου και θα βελ­τιώ­σει την ποιό­τητα της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς τους, δίνο­ντάς τους τη δυνα­τό­τητα να ακο­λου­θούν τη θερα­πεία τους ολο­κλη­ρω­μένη και κοντά στο σπίτι τους. Για όλους εμάς που χρειά­στηκε να εγκα­τα­λεί­ψουμε το σπίτι μας για μήνες, που χρειά­στηκε να αφή­σουμε πίσω μας τα αγα­πη­μένα μας πρόσωπα να αγω­νιούν για την πορεία της υγείας μας, που δώσαμε τις μάχες μας μακριά από τον τόπο μας, η εξαγ­γε­λία αυτή ήταν μια ιστο­ρική στιγμή και δεν θα στα­μα­τή­σουμε τις προ­σπά­θειές μας, μέχρι και τη λει­τουρ­γία του», δήλωσε στη «δ» η κ. Μαρία Κρη­τι­κού που σε όλη τη διάρ­κεια της θητείας της ως πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου έθετε το συγκε­κρι­μένο ζήτημα ως πρω­τεύον, με κάθε ευκαι­ρία αφου­γκρα­ζό­μενη την αγωνία των μελών του Συλ­λό­γου και των συγ­γε­νών τους.

Με ψηφί­σματα, επι­στο­λές σε κάθε αρμόδιο φορέα, το Υπουρ­γείο Υγείας, την ΥΠΕ, μέχρι και τον πρω­θυ­πουργό κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη, αιτή­ματα σε κάθε σχετικό συνέ­δριο, σε κάθε σχετική σύσκεψη, η κ. Κρη­τι­κού έθετε το τερά­στιο πρό­βλημα των Δωδε­κα­νή­σιων ογκο­λο­γι­κών ασθενών και το τερά­στιο έργο του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου ο οποίος στη­ρί­ζει τόσο οικο­νο­μικά όσο και ηθικά καρ­κι­νο­πα­θείς στον αγώνα τους ενάντια στην ασθέ­νεια και υπέρ της ζωής τους, καλύ­πτο­ντας τα κενά του συστή­μα­τος της δημό­σιας υγείας και την ολι­γω­ρία της πολι­τείας.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρα­θέ­τει η κ. Κρη­τι­κού: «Υπο­λο­γί­ζουμε ότι την τελευ­ταία πεντα­ε­τία έχουμε στη­ρί­ξει γύρω στους 700-750 ασθε­νείς καθώς μιλάμε για ασθε­νείς που κάνουν θερα­πεία στα ιδιω­τικά κέντρα (EUROMEDICA) και δεν έχουν εμφα­νι­στεί ποτέ στο Γ.Ν. Ρόδου αλλά, και για ασθε­νείς που δεν περνάνε ποτέ είτε από το Νοσο­κο­μείο, είτε από την EUROMEDICA καθώς φεύγουν απευ­θείας στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτό που βλέ­πουμε ως σύλ­λο­γος είναι ότι ο αριθμός ετησίως αυξά­νε­ται δρα­μα­τικά. Από την εμπει­ρία μας το να φύγει ένας νησιώ­της και να μεταβεί στα μεγάλα αστικά κέντρα είναι πολύ δύσκολο τόσο για τον ασθενή, όσο και για την οικο­γέ­νειά του.

Ας ξεκι­νή­σουμε με το κυριό­τερο πρό­βλημα που είναι και ο χρόνος ανα­μο­νής για την εύρεση ραντε­βού που μπορεί να διαρ­κέ­σει μέχρι και 3 μήνες. Στην περί­πτωση που δεν υπάρχει δια­θέ­σι­μος ξενώνας τότε τα πράγ­ματα γίνο­νται δρα­μα­τικά καθώς ο κάθε ασθενής θα πρέπει να δαπα­νή­σει το λιγό­τερο 1.500 ευρώ μηνιαίως μόνο για την διαμονή του καθώς οι θερα­πείες μπορεί να ξεπε­ρά­σουν και τους δύο μήνες. Δεν συζη­τάμε τα έξοδα σίτισης αλλά και μετα­κί­νη­σης που και αυτά είναι πολλά. Τρίτο πρό­βλημα είναι η απο­μό­νωση που γεω­γρα­φικά υπάρχει καθώς είμαστε νησιω­τικό σύμπλεγμα και κυρίως τους χει­με­ρι­νούς μήνες, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται (απουσία συχνής σύν­δε­σης με την ηπει­ρω­τική Ελλάδα, ακύρωση δρο­μο­λο­γίων λόγω κακο­και­ρίας). Τέταρτο πρό­βλημα εκτός των χρη­μά­των που πρέπει να δαπα­νή­σουν οι οικο­γέ­νειες των ασθενών είναι ότι πολλές φορές θα πρέπει κάποιος να στα­μα­τή­σει την εργασία του για να συνο­δεύ­σει τον ασθενή στο όποιο ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό κέντρο χρειά­ζε­ται. Αυτό­ματα δημιουρ­γεί ένα τερά­στιο άγχος τόσο στο οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον, όσο και στον ασθενή. Πέμπτο πρό­βλημα είναι ότι ασθε­νείς τελικού σταδίου δεν μπορούν να μετα­βούν στα μεγάλα αστικά κέντρα και να λάβουν παρη­γο­ρη­τική φρο­ντίδα. Έτσι στε­ρού­νται και αυτού του δικαιώ­μα­τος σε σχέση με ασθε­νείς που δια­μέ­νουν στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα, εφόσον βέβαια έχουν χάσει όλοι το δικαί­ωμα μίας αξιο­πρε­πούς φρο­ντί­δας στο τελικό στάδιο της ζωής τους, καθώς δεν υπάρχει δομή ανα­κου­φι­στι­κής φρο­ντί­δας για ασθε­νείς τελικού σταδίου σε όλη την χώρα.

Έκτο πρό­βλημα είναι οι συν­δυα­στι­κές θερα­πείες (ακτι­νο­βο­λίες και χημειο­θε­ρα­πείες ταυ­τό­χρονα) που με την απουσία ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού στο νησί της Ρόδου δεν μπορούν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν, έτσι πολλοί νησιώ­τες ανα­γκά­ζο­νται να πάνε σε ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικά στα μεγάλα αστικά κέντρα με ό,τι προ­βλή­ματα συνε­πά­γο­νται».

Όπως σημειώ­νει, αυτά είναι τα κύρια και βασι­κό­τερα προ­βλή­ματα που θα επι­λύ­σει η λει­τουρ­γία του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, δίνο­ντας την ευκαι­ρία στους ογκο­λο­γι­κούς ασθε­νείς να κάνουν ολο­κλη­ρω­μέ­νες θερα­πείες και να αγω­νι­στούν ενάντια στην ασθέ­νεια με όλα τα δια­θέ­σιμα όπλα της επι­στή­μης, μα πάνω απ΄όλα κοντά στο σπίτι τους και στους αγα­πη­μέ­νους τους ανθρώ­πους.