Ετσι θα πιουν καθαρό και φθηνό νερό τα ελληνικά νησιά

Μόλις με 0,2 ευρώ την ημέρα θα μπο­ρού­σε να… ξε­δι­ψά­σει κάθε κά­τοι­κος των ελ­λη­νι­κών νη­σιών, αν αξιο­ποιού­νταν λύ­σεις βιώ­σι­μης δια­χεί­ρι­σης του νερού, προ­σαρ­μο­σμέ­νες στις το­πι­κές ανά­γκες, εκτι­μά ο ομό­τι­μος κα­θη­γη­τής του Τε­χνο­λο­γι­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Βε­ρο­λί­νου Andreas Grohmann, με αφορ­μή την Πα­γκό­σμια Ημέρα Νερού, στις 22 Μαρ­τί­ου.

“Στα νησιά”, λέει ο κα­θη­γη­τής, “χλω­ρί­δα και πα­νί­δα έχουν προ­σαρ­μο­σθεί αλλά όχι ο άν­θρω­πος με τις απαι­τή­σεις του”. “Η ση­με­ρι­νή τε­χνο­λο­γία μας δίνει δύο λύ­σεις, πάντα κοντά στη φύση:

α) απο­θή­κευ­ση βρο­χό­πτω­σης για τους μό­νι­μους κα­τοί­κους (κάθε σπίτι την δε­ξα­με­νή του και αντί­στρο­φη κλίση σε πε­ζού­λες στις πλά­γιες των λόφων) και

β) αφα­λά­τω­ση με ηλια­κή ενέρ­γεια σε του­ρι­στι­κά κέ­ντρα και κάθε πα­ρα­θα­λάσ­σιο ξε­νο­δο­χείο και ξε­νώ­να”

Ο ίδιος διευ­κρι­νί­ζει ότι πρέ­πει να συν­δε­θούν οι δυο μέ­θο­δοι, όπως και η αφα­λά­τω­ση, με βιο­λο­γι­κή επε­ξερ­γα­σία λυ­μά­των για ανα­γκα­στι­κή ανα­κύ­κλω­ση ώστε να μην πάει ούτε στα­γό­να χα­μέ­νη.

Όσο για το κό­στος που έχουν οι προ­τει­νό­με­νες λύ­σεις για τους κά­τοι­κους των ελ­λη­νι­κών νη­σιών, η απά­ντη­σή του είναι αφο­πλι­στι­κή και… οι­κο­νο­μι­κή.

“Για μία οι­κο­γέ­νεια, το κό­στος είναι λι­γό­τε­ρο από το κό­στος για εφο­δια­σμό με εμ­φια­λω­μέ­νο νερό. Υπο­λο­γί­ζε­ται κό­στος 0,5 ευρώ ανά κυ­βι­κό μέτρο πα­ρα­γο­μέ­νου νερού και 1,5 με 2 ευρώ/ κυ­βι­κά μέτρα μαζί με το κό­στος δια­νο­μής. Εάν πε­ριο­ρι­στεί η προ­σω­πι­κή ημε­ρή­σια χρήση σε 0,1 μ³ (100 λίτρα), τότε το κό­στος είναι πε­ρί­που 0,20 ευρώ την ημέρα για κάθε άτομο”!

Ανα­φε­ρό­με­νος πά­ντως στο γε­γο­νός ότι η αφα­λά­τω­ση δεν προ­τι­μά­ται στις πα­ρα­θα­λάσ­σιες ξε­νο­δο­χεια­κές εγκα­τα­στά­σεις, το­νί­ζει ότι λεί­πουν ει­δι­κοί για επί­βλε­ψη και συ­ντή­ρη­ση, προ­πά­ντων ει­δι­κευ­μέ­νοι υδραυ­λι­κοί. “Πα­ρα­τη­ρεί­ται όμως”, συ­νε­χί­ζει, “και αδι­καιο­λό­γη­τη προ­τί­μη­ση με­γά­λων κε­ντρι­κών έργων, με όλα τα μειο­νε­κτή­μα­τα, όπως ασχη­μία νη­σιώ­τι­κων το­πί­ων, πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές βλά­βες με από­βλη­τα άλμης, πα­ρα­μέ­λη­ση πα­ρα­δο­σια­κών τε­χνών απο­θή­κευ­σης και πα­ρα­μέ­λη­ση επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης”.

Απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση για την κα­τα­σπα­τά­λη­ση του νερού στην Ελ­λά­δα, με πάνω από το 70% να διο­χε­τεύ­ε­ται στην άρ­δευ­ση, τό­νι­σε ότι για τους κα­τοί­κους αστι­κών πε­ριο­χών είναι δύ­σκο­λη η κα­τα­νό­η­ση των απαι­τή­σε­ων της γε­ωρ­γί­ας, ενώ πα­ράλ­λη­λα δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται τη σπα­τά­λη του “ει­κο­νι­κού νερού”, της πο­σό­τη­τας δη­λα­δή του νερού που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για την πα­ρα­γω­γή ενός προ­ϊ­ό­ντος ή μιας υπη­ρε­σί­ας.

“Ανά­λο­γα με τις συ­νή­θειές μας, το άθροι­σμα ‘ει­κο­νι­κό νερό’ για όλα τα τρό­φι­μά μας φτά­νει στα 2.000 με 4.000 λίτρα για την ημε­ρή­σια χρήση, τη στιγ­μή που η οι­κια­κή χρήση νερού, είναι ‘μόνο’ 100 λίτρα κάθε μέρα” λέει ο κ.Grohmann.

Προ­τεί­νει δε στους γε­ωρ­γούς να υπο­λο­γί­σουν πόσο νερό επι­τρέ­πε­ται για κάθε γε­ώ­τρη­ση και να πε­ριο­ρί­σουν το βάθος των γε­ω­τρή­σε­ων ανά­λο­γα με το υψό­με­τρο ώστε να μην είναι η αντλία πιο βαθιά από την επι­φά­νεια της θά­λασ­σας, απο­φεύ­γο­ντας μ’ αυτό τον τρόπο, την υφαλ­μύ­ρω­ση υπό­γειων υδά­των.

Στη γε­ωρ­γία μπο­ρεί, επί­σης, να επα­να­χρη­σι­μο­ποι­η­θεί το νερό, απο­φεύ­γο­ντας τα επι­βλα­βή κα­τά­λοι­πα από την αρ­χι­κή χρήση του. “Αλ­λιώς, ο βιο­λο­γι­κός κα­θα­ρι­σμός λυ­μά­των, πρέ­πει να διευ­ρυν­θεί με επε­ξερ­γα­σία με όζον και με ενερ­γη­τι­κό άν­θρα­κα. Ωστό­σο, εφαρ­μό­ζο­ντας αει­φό­ρα χρήση νερού, επαρ­κεί ο βιο­λο­γι­κός κα­θα­ρι­σμός απο­βλή­των και μετά δι­ή­θη­ση σε φίλ­τρο με ψιλή άμμο” το­νί­ζει.

Δη­λω­μέ­νος φι­λέλ­λη­νας, ο κ.Grohmann, δεν ξε­χνά­ει να ανα­φέ­ρει ότι έχει συγ­γε­νείς και σπίτι στην Ελ­λά­δα και για το θέμα νερό έχει “επι­λέ­ξει”, όπως το­νί­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, την Ελ­λά­δα “γιατί είναι τόσο αλ­λιώ­τι­κα τα δε­δο­μέ­να (κλίμα, ήλιος, νησιά, βουνό και θά­λασ­σα, τρό­πος ζωής, προ­σω­πι­κές φι­λί­ες) από τη Γερ­μα­νία”.

Πηγή: ΑΜΠΕ