Έρευνα: Το στρες αυξάνει την κοινωνικοοικονομική ανισότητα

Στην ουσία, πρό­κει­ται για την πρώτη μελέτη, η οποία επι­βε­βαιώ­νει ότι όχι μόνο η ανι­σό­τητα προ­κα­λεί στρες, αλλά ισχύει και το αντί­στροφο, δηλαδή ότι το στρες «γεννά» ανι­σό­τητα

Καλώς ή κακώς (και μάλλον κακώς) το στρες και η ανι­σό­τητα απο­τε­λούν δεδο­μένα της σύγ­χρο­νης ζωής.Μια νέα ελβε­τική επι­στη­μο­νική έρευνα έρχεται να συσχε­τί­σει αυτά τα δύο φαι­νο­με­νικά άσχετα πράγ­ματα,δεί­χνο­ντας ότι επειδή ένας άνθρω­πος με στρες έχει μειω­μένη αυτο­πε­ποί­θηση, αυτό τον φέρνει σε μειο­νε­κτι­κή­θέση σε κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μικό επίπεδο.

Στον βαθμό που κάτι τέτοιο συμ­βαί­νει σε μεγάλο μέρος των ανθρώ­πων, το στρες και το άγχος εντεί­νουν­γε­νι­κό­τερα τις ανι­σό­τη­τες. Στην ουσία, πρό­κει­ται για την πρώτη μελέτη, η οποία επι­βε­βαιώ­νει ότι όχι μόνο ηανι­σό­τητα προ­κα­λεί στρες, αλλά ισχύει και το αντί­στροφο, δηλαδή ότι το στρες «γεννά» ανι­σό­τητα.

Οι ερευ­νη­τές της Ομο­σπον­δια­κής Πολυ­τε­χνι­κής Σχολής της Λωζάν­νης (EFPL), με επι­κε­φα­λής την ΚάρμενΣάντι, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό «Psychoneuroendocrinology»(Ψυχο­νευ­ρο­εν­δο­κρι­νο­λο­γία), πραγ­μα­το­ποί­η­σαν πει­ρά­ματα με 230 εθε­λο­ντές. Οι τελευ­ταίοι αξιο­λο­γή­θη­καν γιατον βαθμό του στρες που είχαν και παράλ­ληλα κλή­θη­καν να εκτε­λέ­σουν διάφορα καθή­κο­ντα (εικο­νι­κέ­ςσυ­νε­ντεύ­ξεις για πρό­σληψη, χρη­μα­τικά παι­γνί­δια με κίνητρο το κέρδος κ.α.)

Τα πει­ρά­ματα, σύμφωνα με τους ερευ­νη­τές, έδειξαν ότι το στρες και το μεγάλο άγχος παγι­δεύ­ουν του­ςαν­θρώ­πους σε έναν φαύλο κύκλο, με απο­τέ­λε­σμα να υστε­ρούν σε κρί­σι­μες στιγμές της ζωής τους, π.χ. ότα­να­ντα­γω­νί­ζο­νται άλλους υπο­ψη­φί­ους για την πρό­σληψη σε κάποια δουλειά.

Η αυτο­πε­ποί­θηση συνιστά καθο­ρι­στικό παρά­γο­ντα επι­τυ­χίας και αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας σε μια κοι­νω­νία, ιδί­ω­ςστο βαθμό που αυτή είναι αντα­γω­νι­στική. Οι άνθρω­ποι με στρες και χωρίς αυτο­πε­ποί­θηση, όπως φάνηκε καιαπό τα πει­ρά­ματα, δεν αξιο­ποιούν σωστά τις ευκαι­ρίες που τους παρου­σιά­ζο­νται, ούτε παίρ­νουν πάντα τιςκα­τάλ­λη­λες απο­φά­σεις. Όσο πιο απει­λη­τικό βιώνει κανείς τον κόσμο γύρω του, τόσο περισ­σό­τερο στρες έχεικαι τόσο δυσκο­λό­τερα απο­δί­δει.

Από την άλλη, οι επι­στή­μο­νες τόνισαν ότι όπου υπάρχει μεγάλη ανι­σό­τητα (π.χ. μεγάλο χάσμα πλου­σί­ων­και φτωχών), οι άνθρω­ποι στο κατώ­τερο τμήμα της κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κής κλί­μα­κας «φορ­τώ­νο­νται» με υψη­λά­ε­πί­πεδα στρες.

protothema.gr