Φώτης Μάγγος, δήμαρχος Λειψών: «Ανθρωποι που μπορεί να μην σου πουν καλό λόγο για κάποιο έργο, για το τραγούδι θα σου πουν!»

Δήμαρχε πότε ξεκι­νή­σατε να ασχο­λεί­στε με τη μουσική και το τρα­γούδι;

Από τότε που γεν­νή­θηκα! Μου άρεσε πάρα πολύ να τρα­γου­δάω. Θαύμαζα από πολύ μικρός τους μου­σι­κούς όπως και τους για­τρούς, θεω­ρούσα ότι είναι άνθρω­ποι ιδιαι­τέ­ρων ικα­νο­τή­των. Ενώ ήμουν παιδί του αθλη­τι­σμού, του δια­βά­σμα­τος και της μελέτης, όταν υπήρχε μουσική εκδή­λωση ήταν ο μονα­δι­κός λόγος για τον οποίον ξενυ­χτούσα, μόνο και μόνο για να πιάσω το μικρό­φωνο να πω ένα ή δύο τρα­γού­δια όταν μου επέ­τρε­παν τότε ως πιτσι­ρικά οι ορχή­στρες.

Στο νησί αυτά;

Ναι, στο νησί. Στην Αθήνα η αλήθεια είναι ότι θα μπο­ρούσα όταν σπού­δαζα να είχα ασχο­λη­θεί με τη μουσική αλλά φοβή­θηκα ότι δεν θα τελειώσω τις σπουδές μου αν μπλέξω με αυτά. Κι επειδή για να εδραιω­θείς σε έναν τέτοιο δύσκολο χώρο απαι­τού­νται πολλές θυσίες και υπάρχει μεγάλη αβε­βαιό­τητα, εγώ πάντα ήμουν μετρη­μέ­νος και σκοπός μου ήταν να πάρω το πτυχίο μου. Αν έμπλεκα και με άλλα πράγ­ματα και ούτε έπαιρνα το πτυχίο ούτε πετύ­χαινα στα άλλα, αυτό θα το θεω­ρούσα μεγάλη απο­τυ­χία.

Ημουν πολύ συντη­ρη­τι­κός θα έλεγα σε αυτό. Για να είμαι ειλι­κρι­νής το έχω ψιλο­με­τα­νιώ­σει. Δεν σας κρύβω ότι μου αρέσει η μουσική. Στο σπίτι μου έχω ένα ηχο­σύ­στημα, μία κονσόλα με ηχεία και η χαλά­ρωσή μου κάθε μέρα είναι να ανοίξω τα συστή­ματα για να πω, να τρα­γου­δήσω καραόκε ή να παίξω κιθάρα, να τέρψω την ψυχή μου.

Σπουδές έχετε κάνει πάνω σε αυτό το αντι­κεί­μενο;

Οχι. Παρα­κο­λού­θησα μόνο έναν χρόνο μαθή­ματα κλα­σι­κής κιθάρας αλλά είναι πάρα πολύ απαι­τη­τικό αυτό το όργανο. Απαι­τούσε πάρα πολύ χρόνο που εγώ δεν είχα, είχα και τέσσερα παιδιά, οπότε ήταν δύσκολο να ασχο­ληθώ περισ­σό­τερο με τη μουσική. Μετά ασχο­λή­θηκα και με τον Δήμο, οπότε ο χρόνος περιο­ρί­στηκε ακόμα περισ­σό­τερο. Ομως με τα μαθή­ματα αντι­λή­φθηκα πόσο δύσκολο είναι τελικά, αυτός ο θαυ­μα­σμός που τρέφω για τους μου­σι­κούς επι­βε­βαιώ­θηκε, δεν απο­μυ­θο­ποι­ή­θηκε.

Και πότε ανοί­ξατε αυτό το κεφά­λαιο της μου­σι­κής μέχρι να φτάσετε να ηχο­γρα­φή­σετε το πρώτο σας τρα­γούδι;

Ως δήμαρ­χος Λειψών πλέον, διορ­γά­νωνα εκδη­λώ­σεις στο νησί με ένα πολύ ωραίο συγκρό­τημα, το «Εμμελον». Είχε έρθει στο νησί μία χρονιά για μία εκδή­λωση και μας άρεσε πολύ και έτσι ερχόταν για έξι-επτά συνε­χό­μενα χρόνια. Εκανε αφιε­ρώ­ματα στον Θεο­δω­ράκη, στον Γκάτσο και σε άλλους.

Οι άνθρω­ποι του συγκρο­τή­μα­τος είδαν ότι μου αρέσει το τρα­γούδι και κάποιες φορές με κάλεσαν να τρα­γου­δήσω. Μέσα στον κορω­νοϊό σκε­φτή­καμε ότι εφ΄όσον απα­γο­ρεύ­ο­νταν τότε οι εκδη­λώ­σεις να ασχο­λη­θούμε με τη μουσική, να δου­λέ­ψουμε λίγο να φτιά­ξουμε ένα cd να μείνει και κάπου η μουσική αυτή, η δουλειά τους και η δουλειά μου. Μέσα σε αυτά τα τρα­γού­δια που επι­λέ­ξαμε ήταν και το ιταλικό «I giardini di Marzo» που το ερμη­νεύω μαζί με την Μαρίνα Μανω­λά­κου, η οποία είναι μία εξαι­ρε­τική φωνή και ένας εξαι­ρε­τι­κός άνθρω­πος.

Ετσι λοιπόν φτιά­ξαμε αυτό το cd. Εχοντας αυτό το μουσικό υπό­βα­θρο και πάντα έχοντας μέσα στο μυαλό μου ότι θέλω να το προβάλω και να προβάλω και το νησί μου, ήρθα σε επαφή με τον σκη­νο­θέτη Γιώργο Γκάβαλο που είναι και φίλος και έχει κάνει ντο­κι­μα­ντέρ για τους Λειψούς.

Δεν μπο­ρούσα βεβαίως να χρη­μα­το­δο­τήσω αυτή την πρω­το­βου­λία από τον Δήμο διότι, ενδε­χο­μέ­νως να θεω­ρού­σαν κάποιοι ότι θα το έκανα για δική μου προβολή παρότι περισ­σό­τερο είναι προβολή του νησιού. Ηθελα όμως να είμαι και τυπικά εντάξει, γιατί ηθικά ήμουν απο­λύ­τως εντάξει.

Οι προ­βο­λές των βιντε­ο­κλίπ είναι χιλιά­δες και πέρα από εμένα, προ­βάλ­λε­ται το νησί κι αυτό μένει στον κόσμο, οι Λειψοί. Βρήκα λοιπόν τότε δωρεάν εισι­τή­ρια να έρθει ο Γιώργος Γκά­βα­λος στο νησί, φιλο­ξε­νή­θηκε εδώ, δου­λέ­ψαμε, κι έτσι φτιά­ξαμε το πρώτο βιντε­ο­κλίπ για το «I giardini di Marzo» το οποίο προ­βάλ­λει εικόνες από το νησί μας. Κάποια στιγμή όμως, πολλοί θέλανε να τρα­γου­δήσω και κάτι ελλη­νικό, πέρα από το ιταλικό.

Αρχικά με την παρου­σί­αση του πρώτου βιντε­ο­κλίπ, δεν ξαφ­νιά­στη­καν οι συνά­δελ­φοί σας, ο περί­γυ­ρός σας;

Ναι βέβαια, ξαφ­νιά­στη­καν ευχά­ρι­στα. Στον ράπερ Μιχα­λάρα είχα προ­τεί­νει εδώ και πολλά χρόνια να συνερ­γα­στούμε, μέχρι που ήρθε η κατάλ­ληλη στιγμή. Κάποια στιγμή του το ξαναλέω και του πρό­τεινα να παντρέ­ψουμε τη ραπ με τη νησιώ­τικη μουσική. Εγώ δεν θέλω να κάνω κάτι που να μοιάζει με κάτι άλλο.

Φτιά­ξαμε λοιπόν για πρώτη φορά τρα­γούδι ραπ νησιώ­τικο δεν έχει ξανα­γί­νει τέτοια συνερ­γα­σία στην Ελλάδα και μάλιστα να τρα­γου­δάει δήμαρ­χος. Ετσι δημιουρ­γή­θηκε το «Ελα μαζί μου στους Λειψούς». Είναι ένα τρα­γούδι που δημιουρ­γή­θηκε από την αρχή, δεν ήθελα να κάνω επα­νε­κτέ­λεση κάποιου τρα­γου­διού γιατί θα έμπαινα στη σύγκριση με τον καλ­λι­τέ­χνη και πάντα το πρω­τό­τυπο είναι καλύ­τερο.

Ευδο­κί­μησε λοιπόν κι αυτό, πήγε καλά. Εχει ήδη 312.000 προ­βο­λές στο youtube και αυτές οι προ­βο­λές για κάποιον που δεν είναι διά­ση­μος στον χώρο είναι ένα πολύ καλό απο­τέ­λε­σμα, διότι σε αυτές τις πλατ­φόρ­μες έχει μεγάλη σημασία ο αλγό­ριθ­μος ο οποίος πάει με βάση την ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα του καθενός.

Η ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα απο­τε­λεί υπό­βα­θρο για τη μελ­λο­ντική επι­τυ­χία και τις προ­βο­λές. Υπάρ­χουν τρα­γου­δι­στές που έχουν τρα­γούδι το οποίο έχει 10 εκατ. προ­βο­λές και άλλο τους τρα­γούδι έχει 200.000 προ­βο­λές. Αρα, καλά τα πήγαμε… Αφού λοιπόν φτιά­ξαμε αυτό το τρα­γούδι και πήγε καλά και το αγκά­λιασε ο κόσμος, το ένα έφερε το άλλο και έτσι φτάσαμε και στο σύγ­χρονο τρα­γούδι που κυκλο­φό­ρησε πρό­σφατα.

Το οποίο επίσης πάει καλά.

Ναι, νομίζω ότι έχει πιο μελω­δικά στοι­χεία, έχει μία πιο διευ­ρυ­μένη γκάμα ακρο­α­τών γιατί δεν είναι νησιώ­τικο, είναι ένα ερωτικό τρα­γούδι οπότε τους αγγίζει όλους.

Ως δήμαρ­χος είναι γνωστή η πορεία που δια­γρά­φετε και τι έχετε επι­τύ­χει στους Λειψούς στη διάρ­κεια της θητείας σας. Θέλω να σας ρωτήσω όμως αν μετά από το ξεδί­πλωμα και αυτής της καλ­λι­τε­χνι­κής πτυχής δεχθή­κατε προ­τά­σεις από καλ­λι­τέ­χνες για συνερ­γα­σίες.

Είναι ένας δύσκο­λος χώρος και εξαι­ρε­τικά αντα­γω­νι­στι­κός και η “πίτα” μεταξύ των τρα­γου­δι­στών έχει μικρύ­νει πάρα πολύ. Μπορεί ο κόσμος να σκεφτεί πως θα ήταν ωραίο ο δήμαρ­χος Λειψών να έκανε μία καλ­λι­τε­χνική συνερ­γα­σία με ένα γνωστό όνομα στον χώρο του τρα­γου­διού, θα ήταν πρω­τό­τυπο και για τον καλ­λι­τέ­χνη και για τον κόσμο. Ομως δεν αρκεί μόνο αυτό, είναι στη μέση οι εται­ρείες, τα μαγαζιά, οι managers…

Μπλέκει το πράγμα πολύ, είναι δύσκολο. Παρότι έχω πολλούς φίλους τρα­γου­δι­στές, που έρχο­νται και τα καλο­καί­ρια στους Λειψούς για δια­κο­πές, θεωρώ ότι είναι πολύ σφιγ­μέ­νοι, δεν έχουν την ελευ­θε­ρία να επι­λέ­ξουν ακόμα κι αν είναι μεγάλα ονόματα. Είναι δέσμιοι συμ­βο­λαίων, υπο­χρε­ώ­σεων που έχουν, άγραφων νόμων που υπάρ­χουν στον χώρο του τρα­γου­διού και της νύχτας…

Οι συνά­δελ­φοί σας δήμαρ­χοι; Τι σας λένε;

Θα περί­μενα μεγάλη αντα­πό­κριση για να είμαι ειλι­κρι­νής…

Αντα­γω­νι­στι­κός χώρος κι αυτός.

Πολύ! Αρκετοί συνά­δελ­φοί μου δήμαρ­χοι βέβαια έχουν εκφρα­στεί θετικά, μου δίνουν συγ­χα­ρη­τή­ρια, μου λένε μπράβο, άξιος κλπ. Νομίζω ότι αν δεν ήμουν επι­τυ­χη­μέ­νος δήμαρ­χος θα προ­κα­λούσα περισ­σό­τερο ενδια­φέ­ρον ως τρα­γου­δι­στής από την πλευρά τους, τώρα είναι λίγο φει­δω­λοί. Και σε εμάς τους δημάρ­χους υπάρχει αντα­γω­νι­σμός. Όταν ένας συνά­δελ­φος λέει ότι κάποιος είναι πολύ καλός δήμαρ­χος, αμέσως κάνει και μία σύγκριση με τον εαυτό του.

Τα επόμενα σχέδιά σας σε ό,τι αφορά στο τρα­γούδι τι περι­λαμ­βά­νουν;

Ο Σαίξπηρ έχει πει «είμαι ευτυ­χι­σμέ­νος γιατί δεν έχω προσ­δο­κίες». Εν μέρει -δεν ισχύει απο­λύ­τως αυτό- τιθασ­σεύω τις προσ­δο­κίες μου ακριβώς γιατί δεν θέλω να απο­γοη­τεύ­ο­μαι. Γενικώς το κάνω αυτό, όχι μόνο για το τρα­γούδι. Αυτό δεν σημαί­νει όμως ότι δεν βάζω ψηλά τον πήχη και τους στόχους μου. Πάντα όταν βάζω κάτι πάνω στις ράγες, δουλεύω πάνω σε αυτό και από εκεί και πέρα, ανάλογα με την εξέλιξη του θέματος και της κατά­στα­σης και της περιρ­ρέ­ου­σας ατμό­σφαι­ρας, απο­φα­σίζω. Δ

εν είναι αυτο­σκο­πός και επίσης – κι αυτό είναι πολύ σημαντικό- δεν μου απορ­ροφά χρόνο, δεν μου παίρνει ενέρ­γεια από τη δουλειά μου ως δημάρ­χου. Δεν αισθά­νο­μαι ότι έχω αφήσει κάτι πίσω από τον Δήμο και έχω αφο­σιω­θεί σε αυτό.

Ετσι κι αλλιώς ένας άνθρω­πος κάποιες ώρες της ημέρας στα­μα­τάει να δου­λεύει. Εγώ αυτές τις ώρες δεν βλέπω τηλε­ό­ραση, δεν πάω στο καφε­νείο, δεν παίζω στοί­χημα, είναι αυτή η ασχολία μου στον ελεύ­θερό μου χρόνο. Κάνω έναν κατα­με­ρι­σμό του χρόνου μου ώστε να ικα­νο­ποιώ και τις δικές μου επι­θυ­μίες και στην προ­κει­μένη περί­πτωση πάντρεψα την αγάπη μου για το τρα­γούδι, την αγάπη μου για τη μουσική και την αγάπη μου για τον τόπο μου. Και μέσα από αυτό ξεδι­πλώνω το δικό μου το ταλέντο το οποίο βεβαίως και θέλω να ανα­γνω­ρι­στεί και βεβαίως θέλω να προ­βλη­θεί.

Δεν είναι κάτι το οποίο κρύβω. Εξάλλου σύμφωνα και με τον ιεραρ­χη­μένο πίνακα των αναγκών του Μάσλοου, ξεκινάς πρώτα από την ικα­νο­ποί­ηση των βιο­λο­γι­κών σου αναγκών και φτάνεις στην κορυφή που είναι η αυτο­πραγ­μά­τωση, να θέλεις να βιώνεις εμπει­ρίες κορυφής, βιώματα μεγάλης ευτυ­χίας και ολο­κλή­ρω­σης και όπως το ορίζει πολύ όμορφα ένα μυστι­κι­στικό σχεδόν, αίσθημα εγω­κε­ντρι­κής τελειό­τη­τας και επί­τευ­ξης.

Ναι αλλά αξιο­ποιείτε και αυτό το ταλέντο πάλι για να προ­βάλ­λετε το νησί σας.

Θέλω να είμαι απόλυτα ειλι­κρι­νής, είμαι πρω­τί­στως δήμαρ­χος. Κάνο­ντας αυτή την εξαι­ρε­τική και με πολύ μεγάλη απήχηση, προβολή του νησιού μέσα από τις χιλιά­δες προ­βο­λές των βιντε­ο­κλίπ, απε­νε­χο­ποιεί­ται η οποια­δή­ποτε σκέψη μπορεί να κάνει κάποιος ότι χρη­σι­μο­ποί­ησα την ιδιό­τητά μου για προ­σω­πική προβολή

Τέθηκε τέτοιο θέμα;

Δεν περι­μένω να τεθεί, η πολι­τική είναι πρό­βλεψη.

Οι συμπα­τριώ­τες σας πώς το είδαν;

Είναι πάρα πολύ περή­φα­νοι ακριβώς γιατί προ­βάλ­λε­ται ο τόπος με έναν πολύ δια­φο­ρε­τικό τρόπο, επεν­δυ­μένο με τη μουσική. Τα σχόλια είναι πάρα πολύ θετικά και το εκφρά­ζουν σε κάθε ευκαι­ρία. Ανθρω­ποι που μπορεί να μην σου πουν καλό λόγο για κάποιο έργο που έχεις κάνει, για το τρα­γούδι θα σου πουν!