Αποζημίωση για τροχαίο στην επαρχιακή οδό Ρόδου – Καμείρου με αναγνώριση αποκλειστικής υπαιτιότητας οδηγού φορτηγού σε σύγκρουση με δίκυκλο

Ενα σο­βα­ρό τρο­χαίο ατύ­χη­μα που ση­μειώ­θη­κε σε δια­σταύ­ρω­ση της επαρ­χια­κής οδού Ρόδου Κα­μεί­ρου επα­νήλ­θε στο προ­σκή­νιο μέσα από από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Η κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου κα­τέ­λη­ξε σε επι­δί­κα­ση απο­ζη­μί­ω­σης υπέρ του ενά­γο­ντος, με ανα­γνώ­ρι­ση απο­κλει­στι­κής υπαι­τιό­τη­τας του οδη­γού του εμπλε­κό­με­νου φορ­τη­γού. Οι νο­μι­κοί πα­ρα­στά­τες ήταν ο κ. Γε­ώρ­γιος Κα­κα­κιός για τον ενά­γο­ντα και ο κ. Νι­κό­λα­ος Σκορ­δί­λης για τους ενα­γο­μέ­νους.

Το ιστο­ρι­κό και το σκη­νι­κό του ατυ­χή­μα­τος

Το τρο­χαίο συ­νέ­βη στις 17/05/2018 και ώρα 08:05. Ο ενά­γων, ηλι­κί­ας 56 ετών τότε, οδη­γού­σε δί­κυ­κλη μο­το­συ­κλέ­τα στην επαρ­χια­κή οδό με κα­τεύ­θυν­ση προς πόλη. Το οδό­στρω­μα ήταν στε­γνό, ορα­τό­τη­τα καλή, κα­λο­και­ρία, το όριο τα­χύ­τη­τας 50 χλμ/ώρα λόγω κα­τοι­κη­μέ­νης πε­ριο­χής.

Στη δια­σταύ­ρω­ση με την οδό Χρ. Σερ­γιό­που­λου, όπου δεν υπήρ­χε φω­τει­νή ση­μα­το­δό­τη­ση ούτε ει­δι­κή σή­μαν­ση προ­τε­ραιό­τη­τας, φορ­τη­γό που κι­νού­νταν από κά­θε­το δρόμο διέ­κο­ψε αρ­χι­κά την πο­ρεία του ανα­μέ­νο­ντας πα­ρα­χώ­ρη­ση προ­τε­ραιό­τη­τας. Ακο­λού­θως επι­χεί­ρη­σε να ει­σέλ­θει κά­θε­τα στο ρεύμα της επαρ­χια­κής οδού για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει αρι­στε­ρή στρο­φή προς την αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση, πα­ρα­βιά­ζο­ντας τη διπλή συ­νε­χό­με­νη δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή.

Την ίδια στιγ­μή ο ανα­βά­της προ­χώ­ρη­σε σε προ­σπέ­ρα­ση ακι­νη­το­ποι­η­μέ­νου οχή­μα­τος από αρι­στε­ρά εντός του ορίου τα­χύ­τη­τας. Η κί­νη­ση του φορ­τη­γού μέσα στο ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας του δι­κύ­κλου οδή­γη­σε σε πρό­σκρου­ση του εμπρό­σθιου μέ­ρους της μο­το­συ­κλέ­τας στο εμπρό­σθιο αρι­στε­ρό τμήμα του φορ­τη­γού και σε πτώση του ανα­βά­τη στο οδό­στρω­μα.

Οι θέ­σεις των πλευ­ρών και ο πυ­ρή­νας της αντι­δι­κί­ας

Οι ενα­γό­με­νοι προ­έ­βα­λαν έν­στα­ση συ­νυ­παι­τιό­τη­τας 95% απο­δί­δο­ντας στον ανα­βά­τη υπερ­βο­λι­κή τα­χύ­τη­τα, ανε­παρ­κή προ­σο­χή και μη πα­ρα­χώ­ρη­ση προ­τε­ραιό­τη­τας, επι­κα­λού­με­νοι επι­πλέ­ον μη χρήση κρά­νους. Αντέ­τει­ναν επί­σης ότι επι­μέ­ρους ια­τρι­κές και λοι­πές δα­πά­νες είχαν κα­λυ­φθεί από ασφα­λι­στι­κό φορέα και ζή­τη­σαν κατ’ εξαί­ρε­ση επι­δί­κα­ση τόκου υπε­ρη­με­ρί­ας αντί τόκου επι­δι­κί­ας.

Ο ενά­γων ζή­τη­σε απο­κα­τά­στα­ση υλι­κών ζη­μιών και χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας τα ια­τρι­κά πε­ρι­στα­τι­κά, τις θε­ρα­πεί­ες, την προ­σω­ρι­νή ανι­κα­νό­τη­τα για ερ­γα­σία και το κό­στος αντι­κα­τά­στα­σης προ­σω­πι­κού στην επι­χεί­ρη­σή του κατά το διά­στη­μα ανάρ­ρω­σης.

Η δι­κα­στι­κή εκτί­μη­ση των πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών

Το Δι­κα­στή­ριο, συ­νε­κτι­μώ­ντας την έκ­θε­ση αυ­το­ψί­ας τρο­χαί­ου, τις ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις και τα λοιπά έγ­γρα­φα, απέ­δω­σε την απο­κλει­στι­κή υπαι­τιό­τη­τα στον οδηγό του φορ­τη­γού. Κρί­θη­κε ότι η κά­θε­τη εί­σο­δος στη δια­σταύ­ρω­ση και ο αρι­στε­ρό­στρο­φος ελιγ­μός μέσα από διπλή συ­νε­χό­με­νη γραμ­μή συ­νι­στούν πα­ρα­βά­σεις που τε­λούν σε ευ­θεία αι­τιώ­δη συ­νά­φεια με το ατύ­χη­μα. Η προ­σπέ­ρα­ση του ανα­βά­τη από αρι­στε­ρά, εντός ορίου τα­χύ­τη­τας, δεν μπο­ρού­σε ευ­λό­γως να προ­βλέ­ψει την πα­ρά­νο­μη κί­νη­ση του φορ­τη­γού.

Ως προς τη μη χρήση κρά­νους, το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν θε­με­λιώ­νει συ­ντρέ­χον πταί­σμα σε αυτή τη συ­γκε­κρι­μέ­νη σύ­γκρου­ση. Ο κρί­σι­μος τραυ­μα­τι­σμός αφο­ρού­σε πρω­τί­στως το κάτω αρι­στε­ρό μέρος του σώ­μα­τος και όχι κε­φα­λή ή αυ­χέ­να ώστε η χρήση κρά­νους να είχε απο­τρε­πτι­κό ρόλο στην έκτα­ση της βλά­βης.

Οι ια­τρι­κές δια­πι­στώ­σεις και η απο­κα­τά­στα­ση της υγεί­ας

Αμέ­σως μετά το συμ­βάν ο ενά­γων με­τα­φέρ­θη­κε στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου όπου δια­πι­στώ­θη­καν κά­κω­ση ρινός, θλα­στι­κό τραύ­μα με­τω­πιαί­ας χώρας, κά­κω­ση αρι­στε­ρού ισχί­ου μη­ριαί­ου, κά­ταγ­μα κο­τύ­λης αρι­στε­ρά και εξάρ­θρω­ση ισχί­ου αρι­στε­ρά. Ακο­λού­θη­σε ανά­τα­ξη υπό μέθη και στη συ­νέ­χεια με­τα­φο­ρά σε νο­σο­κο­μείο των Αθη­νών, όπου στις 23/05/2018 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε χει­ρουρ­γι­κή απο­κα­τά­στα­ση της κο­τύ­λης με εσω­τε­ρι­κή οστε­ο­σύν­θε­ση. Η ανάρ­ρω­ση δι­ήρ­κε­σε μήνες με πε­ριο­ρι­σμούς στην κί­νη­ση, βά­δι­ση με χω­λό­τη­τα και ανά­γκη φυ­σιο­θε­ρα­πειών. Η ια­τρι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση κα­τέ­δει­ξε ανι­κα­νό­τη­τα ερ­γα­σί­ας για πε­ρί­που 7 μήνες.

Οι οι­κο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις και οι δα­πά­νες που ανα­γνω­ρί­στη­καν

Το Δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε τεκ­μη­ριω­μέ­νες δα­πά­νες που σχε­τί­ζο­νται αι­τιω­δώς με το ατύ­χη­μα. Με­τα­ξύ αυτών πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται έξοδα με­τα­κί­νη­σης 117,94 ευρώ, μί­σθω­ση ανα­πη­ρι­κού αμα­ξι­δί­ου 60,00 ευρώ και ια­τρι­κές επι­σκέ­ψεις 50,00 ευρώ έκα­στη για 2 εξε­τά­σεις. Πα­ράλ­λη­λα έγινε δεκτό ότι λόγω της πο­λύ­μη­νης απου­σί­ας από την ερ­γα­σία απαι­τή­θη­κε πρό­σλη­ψη υπαλ­λή­λου γρα­φεί­ου ορι­σμέ­νου χρό­νου με συ­νο­λι­κό κό­στος 4.364,16 ευρώ για μι­σθο­δο­σία, ει­σφο­ρές και επι­δό­μα­τα.

Αντι­θέ­τως, απορ­ρί­φθη­καν απαι­τή­σεις που δεν απο­δεί­χθη­κε ότι συν­δέ­ο­νται αι­τιω­δώς με το ατύ­χη­μα, όπως επί­σκε­ψη σε ιατρό άνευ ει­δι­κό­τη­τας και μια επι­πλέ­ον πρώτη ια­τρι­κή επί­σκε­ψη που δεν πι­στο­ποι­ή­θη­κε. Απορ­ρί­φθη­κε επί­σης ισχυ­ρι­σμός των ενα­γο­μέ­νων ότι οι εν λόγω δα­πά­νες έχουν ήδη απο­ζη­μιω­θεί από ασφα­λι­στι­κό φορέα, καθώς τα σχε­τι­κά πα­ρα­στα­τι­κά προ­σκο­μί­στη­καν πρω­τό­τυ­πα.

Η ζημία στο δί­κυ­κλο και η οι­κο­νο­μι­κή ολική κα­τα­στρο­φή

Η μο­το­συ­κλέ­τα ήταν μο­ντέ­λο του 2016, κυ­βι­σμού 278 κ.εκ., με έντο­νη επαγ­γελ­μα­τι­κή χρήση. Το κό­στος επι­σκευ­ής ανερ­χό­ταν σε 3.786 ευρώ, υπερ­βαί­νο­ντας την αγο­ραία αξία της κατά τον κρί­σι­μο χρόνο που εκτι­μή­θη­κε σε 1.800 ευρώ. Με σω­ζό­με­να ανταλ­λα­κτι­κά αξίας 253,42 ευρώ, η κα­θα­ρή πε­ριου­σια­κή ζημία προσ­διο­ρί­στη­κε σε 1.546,58 ευρώ. Το Δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι η επι­σκευή ήταν οι­κο­νο­μι­κά ασύμ­φο­ρη και άρα η κα­τα­στρο­φή του οχή­μα­τος ήταν πρα­κτι­κά ολική.

Η ηθική βλάβη και ο προσ­διο­ρι­σμός της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις συν­θή­κες της σύ­γκρου­σης, το είδος και την έντα­ση των τραυ­μά­των, την ανά­γκη χει­ρουρ­γι­κής επέμ­βα­σης και μα­κράς απο­θε­ρα­πεί­ας, την ηλι­κία του πα­θό­ντος, τον πόνο και την ψυ­χι­κή τα­λαι­πω­ρία, καθώς και την απο­κλει­στι­κή υπαι­τιό­τη­τα του οδη­γού του φορ­τη­γού, επι­δι­κά­στη­κε ποσό 5.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης. Το ποσό κρί­θη­κε εύ­λο­γο κατά το άρθρο 932 ΑΚ.

Το δια­τα­κτι­κό της από­φα­σης και οι τόκοι

Η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή. Επι­βλή­θη­κε στους ενα­γο­μέ­νους υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής συ­νο­λι­κού ποσού 11.188,68 ευρώ αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον, με νό­μι­μο τόκο από την επο­μέ­νη της επί­δο­σης της αγω­γής έως την πλήρη εξό­φλη­ση. Απορ­ρί­φθη­κε το αί­τη­μα κή­ρυ­ξης προ­σω­ρι­νής εκτε­λε­στό­τη­τας για 15.000 ευρώ, εφό­σον δεν συ­ντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κοί λόγοι, και απορ­ρί­φθη­κε το αί­τη­μα των ενα­γο­μέ­νων για εξαί­ρε­ση από τον τόκο επι­δι­κί­ας λόγω έλ­λει­ψης ανα­γνώ­ρι­σης οφει­λής ή ενερ­γειών ικα­νο­ποί­η­σης. Τα δι­κα­στι­κά έξοδα κα­τα­νε­μή­θη­καν ανα­λό­γως με επι­βά­ρυν­ση των ενα­γο­μέ­νων κατά 300 ευρώ.