Αναβιώνει υπόθεση υπεξαίρεσης σε ροδίτικη ξενοδοχειακή εταιρεία

Ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νους για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, που το είχαν εμπι­στευ­θεί σε αυ­τούς λόγω της ιδιό­τη­τάς τους ως εντο­λο­δό­χων και δια­χει­ρι­στών ξένης πε­ριου­σί­ας, η αξία του οποί­ου υπερ­βαί­νει τα 120.000 €, κατά συ­ναυ­τουρ­γία και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, δύο με­τό­χους γνω­στής ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, ιδιο­κτή­τριας κε­ντρι­κού ξε­νο­δο­χεί­ου του νη­σιού, που έχουν κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σής τους μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας τους.

Η δίωξη σε βάρος τους κι­νή­θη­κε μετά από μή­νυ­ση που υπέ­βα­λαν δύο μέ­το­χοι της ίδιας εται­ρεί­ας κα­ταγ­γέλ­λο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, απί­θα­νες με­θο­δεύ­σεις, που οδή­γη­σαν σε κα­τά­σχε­ση και πλει­στη­ρια­σμό του ακι­νή­του.

Η εται­ρεία έχει στην ιδιο­κτη­σία της ως κύριο πε­ριου­σια­κό της στοι­χείο ξε­νο­δο­χείο Β’ τά­ξε­ως στο «Νιο­χώ­ρι» με όλο τον απα­ραί­τη­το ξε­νο­δο­χεια­κό εξο­πλι­σμό.

Το 2003 υπε­γρά­φη στη Ρόδο με­τα­ξύ Τρά­πε­ζας και της εται­ρεί­ας σύμ­βα­ση πί­στω­σης με ανοι­κτό (αλ­λη­λό­χρεο) λο­γα­ρια­σμό για ποσό 150.000 ευρώ και συ­νο­μο­λό­γη­ση προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης για ασφά­λι­ση ποσού 180.000 ευρώ με την υπο­γρα­φή μόνο ενός εκ των μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, παρά την επι­τα­γή του κα­τα­στα­τι­κού της εται­ρεί­ας για ομό­φω­νη από­φα­ση. Δύο μέ­το­χοι ισχυ­ρί­στη­καν ότι η δα­νεια­κή σύμ­βα­ση είναι άκυρη και ότι συ­να­φής είναι και η πα­ρά­λει­ψη των υπο­λοί­πων μελών να ασκή­σουν επο­πτεία στο διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο και να απο­τρέ­ψουν την κα­τάρ­τι­ση της συμ­βά­σε­ως.

Με βάση την δα­νεια­κή σύμ­βα­ση η Τρά­πε­ζα εξέ­δω­σε δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά της εται­ρεί­ας με επί­σπευ­ση σε βάρος της πλει­στη­ρια­σμού.

Δύο μέ­το­χοι δια­τεί­νο­νται ότι για την απο­τρο­πή του πλει­στη­ρια­σμού τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου δεν φρό­ντι­σαν να απο­πλη­ρώ­σουν την οφει­λή τους, αλλά ούτε και επι­χεί­ρη­σαν έστω κά­ποια ρύθ­μι­ση.

Επι­ση­μαί­νουν πα­ρα­πέ­ρα ότι δεν έγινε έγκαι­ρη συ­ζή­τη­ση της ανα­κο­πής κατά της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι ασκή­θη­κε κατ’ επί­φα­ση.

Με­τα­ξύ άλλων οι δύο μέ­το­χοι – μη­νυ­τές υπο­στη­ρί­ζουν ότι υπήρ­ξε πα­ρά­βα­ση δια­τά­ξε­ων νόμου και κα­τα­στα­τι­κού για υπο­χρε­ω­τι­κή σύ­γκλη­ση και διε­νέρ­γεια γε­νι­κών συ­νε­λεύ­σε­ων, μη τή­ρη­ση υπο­χρε­ω­τι­κών βι­βλί­ων, μη (έγκυ­ρος) έλεγ­χος από ελεγ­κτές, μη έγκρι­ση οι­κο­νο­μι­κών κα­τα­στά­σε­ων από γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση, μη κα­τα­βο­λή ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών ερ­γα­ζό­με­νων και πα­ρα­βά­σεις της φο­ρο­λο­γι­κής νο­μο­θε­σί­ας. Επι­κα­λού­νται πα­ρα­πέ­ρα πλημ­μέ­λειες στη σύ­ντα­ξη των οι­κο­νο­μι­κών κα­τα­στά­σε­ων και ανα­λη­θή απει­κό­νι­ση των οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών της εται­ρεί­ας με ταυ­τό­χρο­νη πα­ρά­λει­ψη συ­γκλή­σε­ως της γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης για έγκρι­ση αυ­ξή­σε­ως του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου.

Επι­ση­μαί­νουν μά­λι­στα ότι η ως άνω δα­νεια­κή σύμ­βα­ση δεν εμ­φα­νι­ζό­ταν σε ισο­λο­γι­σμούς της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας. Υπο­στη­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι από το 2006 είχε ορι­στι­κά κα­ταγ­γελ­θεί η ανω­τέ­ρω δα­νεια­κή σύμ­βα­ση με το υπό­λοι­πο να έχει κα­τα­στεί άμεσα απαι­τη­τό, ενώ εκ­δό­θη­κε βάσει αυτής δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά της εται­ρεί­ας με βάση την οποία επι­σπεύ­σθη­κε και ο πλει­στη­ρια­σμός.

Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς τους το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της εται­ρεί­ας, που απαρ­τί­ζουν οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι κι ακόμη ένας που απηλ­λά­γη, απέ­κρυ­ψε από τις οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις την οφει­λή, η οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, απο­σιω­πά­ται χωρίς εξη­γή­σεις και εν­δοια­σμούς ακόμη και στο προ­σάρ­τη­μα.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι από την άλλη αρ­νού­νται τις εις βάρος τους κα­τη­γο­ρί­ες.

Όπως ισχυ­ρί­ζο­νται τα προ­βλή­μα­τα στην εται­ρεία άρ­χι­σαν όταν τα εται­ρι­κά με­ρί­δια ενός εκ των αρ­χι­κών με­τό­χων με­τα­βι­βά­στη­καν στα παι­διά του μετά το θά­να­τό του. Ενε­πλά­κη­σαν, όπως είπαν, αρ­χι­κά σε δι­κα­στι­κούς αγώ­νες για την ανά­δει­ξη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της εται­ρεί­ας και στην συ­νέ­χεια σε ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις με κα­τή­γο­ρους τους δύο με­τό­χους ως δήθεν πλα­στο­γρα­φή­σα­ντες ισο­λο­γι­σμούς και άλλα στοι­χεία. Για τις κα­τη­γο­ρί­ες αυτές απηλ­λά­γη­σαν δι­κα­στι­κά.

Αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι έγινε υπε­ξαί­ρε­ση, ενώ σε ό,τι αφορά την πλα­στο­γρα­φία υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο λο­γι­στής προ­φα­νώς δεν ήταν εφι­κτό να θε­ω­ρή­σει βι­βλία και στοι­χεία στην Δ.Ο.Υ λόγω χρεών και κατά συ­νέ­πεια προ­έ­βη σε πρό­χει­ρη κα­τα­γρα­φή στις πίσω σε­λί­δες του βι­βλί­ου Ισο­ζυ­γί­ου Γε­νι­κού και Ανα­λυ­τι­κών Κα­θο­λι­κών, η οποία δεν είναι σύν­νο­μη φο­ρο­λο­γι­κά και συ­νι­στά πα­ρά­βα­ση.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, που εξέ­τα­σε την υπό­θε­ση, έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων, πως στο τα­μείο της εται­ρεί­ας θα έπρε­πε να υπάρ­χουν στις 30 Ιου­νί­ου 2009 (όταν και έληξε η θη­τεία του εκλε­γέ­ντος από τη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση της 13ης.02.2003 διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λί­ου), σύμ­φω­να με την απει­κό­νι­ση της λο­γι­στι­κής της κα­τά­στα­σης στα οι­κεία βι­βλία και στοι­χεία, χρη­μα­τι­κά δια­θέ­σι­μα ύψους 126.895.07 € πλέον χρη­μα­τι­κών δια­θε­σί­μων 31.059,91 €, ήτοι χρη­μα­τι­κά δια­θέ­σι­μα (ή άλλες έστω ισό­πο­σες αξίες) συ­νο­λι­κού ύψους 157.954,98 €.

Κλη­θέ­ντες, όμως, από την πλειο­ψη­φία του προ­σω­ρι­νού διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της εται­ρεί­ας, που διο­ρί­σθη­κε δυ­νά­μει προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, να δώ­σουν εξη­γή­σεις για την τύχη του εν λόγω ποσού, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι απά­ντη­σαν ότι δεν δια­θέ­τουν στα χέρια τους τα­μεια­κό υπό­λοι­πο.

Τους κα­τη­γο­ρού­με­νους εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Πα­ντε­λί­δης και την πο­λι­τι­κή αγωγή οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στ. Στε­φα­νί­δης και Κ. Τα­μπά­κης.