Πολλαπλές οι εκκρεμότητες για τη νέα χρονιά

Αρνη­τικά φορ­τι­σμένη, και μάλιστα στον μέγιστο βαθμό, είναι η «κλη­ρο­νο­μιά» της εκτε­λε­στι­κής και νομο­θε­τι­κής εξου­σίας για τη νέα χρονιά. Ο απο­λο­γι­σμός, ελά­χι­στα 24ωρα πριν κλείσει η Βουλή για τις εορτές (την ερχό­μενη Πέμπτη), για τα όσα λέγο­νται και –κυρίως– για τον τρόπο που λέγο­νται και γίνο­νται στο Κοι­νο­βού­λιο, μόνο ως πηγή προ­βλη­μα­τι­σμού και αιτία αβε­βαιό­τη­τας λει­τουρ­γεί.

Οι εκκρε­μό­τη­τες είναι πολλές, με ευθύνη άλλοτε της κυβέρ­νη­σης και άλλοτε της εθνικής αντι­προ­σω­πείας στο σύνολό της, και ουδεμία εκ των δύο πλευρών δείχνει τη βούληση να αλλάξει η κατά­σταση. Πολύ περισ­σό­τερο, μάλιστα, καθώς στο πολι­τικό σκηνικό ανα­δί­δε­ται το τελευ­ταίο διά­στημα έντονο το άρωμα προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου και άπαντες μοιάζει να ασχο­λού­νται περισ­σό­τερο με τη δια­μόρ­φωση συν­θη­κών επα­νε­κλο­γής τους.

Σε επίπεδο νομο­θε­τι­κού έργου, το «χάος» και οι δυσλει­τουρ­γίες έχουν προ­σλά­βει πλέον μόνιμο χαρα­κτήρα. Η αντι­πο­λί­τευση καταγ­γέλ­λει, η κυβέρ­νηση παρα­δέ­χε­ται αλλά παρα­πέ­μπει κάποια στιγμή στο μέλλον να διορ­θω­θεί η κατά­σταση, και τα παρά­δοξα καλά κρατούν:

Σχέδια νόμου για την αντι­με­τώ­πιση χρόνιων προ­βλη­μά­των –και τα οποία δεν απο­τε­λούν «προ­α­παι­τού­μενα» για αξιο­λο­γή­σεις και τήρηση μνη­μο­νίων– διαρκώς εξαγ­γέλ­λο­νται και ουδείς τα βλέπει. Τόσο κατά την πρό­σφατη συζή­τηση επί του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού όσο και με άλλες αφορμές, υπουρ­γοί ανα­φέ­ρο­νται σε προ­σε­χείς νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες (ψυχική υγεία, ειδική εκπαί­δευση κ.ά.), υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως αν δεν έχουν ήδη κατα­τε­θεί είναι επειδή «υπάρχει, εξαι­τίας του δημο­σιο­νο­μι­κού προ­γράμ­μα­τος, βεβα­ρη­μένο νομο­θε­τικό έργο».

Η αιτιο­λό­γηση αυτή, ωστόσο, προ­σκρούει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα: Δεν είναι μόνο που όσοι παρα­κο­λου­θούν τις εργα­σίες της Βουλής δια­πι­στώ­νουν πολυ­ή­μερα «κενά» μεταξύ μνη­μο­νια­κών νομο­σχε­δίων. Είναι και η επίσημη παρα­δοχή πως «εξαι­τίας της τακτι­κής των θεσμών καθυ­στε­ρούν, ακόμα και για πολλούς μήνες, να έρθουν προς έγκριση αυτά τα μνη­μο­νιακά νομο­θε­τή­ματα». Αμφό­τερα, εδραιώ­νουν την πεποί­θηση πως είναι απλώς εξαι­τίας της αδρά­νειας των αρμό­διων κυβερ­νη­τι­κών που δεν προ­ω­θού­νται «τα άλλα» νομο­σχέ­δια.

Ετσι και άπαντες, τώρα, αν κάτι ανα­μέ­νουν, είναι μόνο το πακέτο (ή τα πακέτα) των νέων μέτρων που θα κριθούν ενδε­χο­μέ­νως ανα­γκαία για να κλείσει η δεύτερη αξιο­λό­γηση ή για να προ­ω­θη­θούν άλλες συμ­φω­νίες – όπως επί παρα­δείγ­ματι για τη συνέ­χιση της «συνερ­γα­σίας» με το ΔΝΤ.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, παγιώ­νε­ται και το έτερο αρνη­τικό φαι­νό­μενο: στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα, τα νομο­σχέ­δια συζη­τιού­νται με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες. Ενδει­κτικό είναι πως τα τελευ­ταία που τέθηκαν προς ψήφιση, πλην εξαι­ρέ­σεων, χαρα­κτη­ρί­στη­καν «επεί­γο­ντα» ή «κατε­πεί­γο­ντα». Ως και τον Κανο­νι­σμό της Βουλής άλλαξαν για να φαί­νο­νται οι επεί­γου­σες δια­δι­κα­σίες σχεδόν φυσιο­λο­γι­κές.

Aλλες αλλαγές στον Κανο­νι­σμό, όμως, που έχουν πολ­λά­κις εξαγ­γελ­θεί εδώ και πολλούς μήνες και αφορούν τη βελ­τί­ωση των όρων λει­τουρ­γίας του Κοι­νο­βου­λίου, παρα­μέ­νουν σχέδια επί χάρτου, και συνι­στώ­ντας μία από τις μεγάλες εκκρε­μό­τη­τες, παρα­πέ­μπο­νται ασαφώς στο μέλλον.

Συγκρι­τι­κώς με όσα είχαν προ­γραμ­μα­τι­στεί από καιρό, το 2016 «κλείνει» και με μερικές άλλες δια­ψεύ­σεις: Από τις αρχές του φθι­νο­πώ­ρου υπο­τί­θε­ται πως θα ετίθετο προς έγκριση από την Ολο­μέ­λεια το πόρισμα της ειδικής επι­τρο­πής για τις γερ­μα­νι­κές οφειλές. Δεν έγινε.

Επίσης, έως τώρα θα έπρεπε –σύμφωνα με σχε­τι­κές εξαγ­γε­λίες– να έχουν δοθεί στη δημο­σιό­τητα οι δηλώ­σεις «πόθεν έσχες» για μία ή και για δύο χρονιές. Δεν συνέβη. Τα τελευ­ταία είχαν δημο­σιο­ποι­η­θεί τον περα­σμένο Μάιο και αφο­ρού­σαν τη χρήση έτους 2012. Τις προ­άλ­λες δημο­σιεύ­θηκε στη Δια­φά­νεια απόφαση εξό­φλη­σης των ορκωτών λογι­στών για την εξέταση των δηλώ­σεων περιου­σια­κής κατά­στα­σης «χρήσης 2014». Και πλέον είμαστε στο κατώφλι του 2017.

Τελευ­ταίο, αλλά όχι έσχατο ως προς τις μεγάλες εκκρε­μό­τη­τες, είναι και πως εν μέσω εντά­σεων παρα­πέμ­φθηκε μετά διά­φο­ρες ανα­βο­λές για τον Ιανουά­ριο η έκδοση πορί­σμα­τος της επι­τρο­πής σχετικά με τον δανει­σμό ΜΜΕ και κομ­μά­των.

Μια δεύτερη ανά­γνωση αυτών των «εκκρε­μο­τή­των» οδηγεί μάλλον αβίαστα στο συμπέ­ρα­σμα πως δεν μπορούν να θεω­ρη­θούν ούτε «αθώο» ούτε άσχετο στοι­χείο ως προς την περιρ­ρέ­ουσα προ­ε­κλο­γική ατμό­σφαιρα.