Οι συμβολισμοί της Επετείου του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικοί και επίκαιροι όσο ποτέ

Η θλι­βε­ρή επέ­τειος του Πο­λυ­τε­χνεί­ου της 17ης Νο­εμ­βρί­ου 1973 συμ­βο­λί­ζει για τον κα­θέ­να μας τον ξε­ση­κω­μό και την αυ­το­θυ­σία για την από­κτη­ση της Ελευ­θε­ρί­ας Δεν ανα­φε­ρό­μα­στε βέ­βαια σε αυτή την ελευ­θε­ρία που ζούμε σή­με­ρα όταν όλα είναι θε­ω­ρού­νται αυ­το­νό­η­τα και δε­δο­μέ­να και ξε­ση­κω­νό­μα­στε για κάθε τι που μας ξε­νί­ζει ου­σιώ­δες ή επου­σιώ­δες.

Με­γα­λώ­σα­με με την ανά­μνη­ση των πε­σό­ντων του Πο­λυ­τε­χνεί­ου και τα τρα­γού­δια που γρά­φτη­καν για τους φοι­τη­τές εκεί­νους που θυ­σιά­στη­καν για την ελευ­θε­ρία της γνώ­σης, της μά­θη­σης και για ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον, το δικό μας.

Κάθε φορά που ανα­πα­ρά­γε­ται η ιστο­ρι­κή ται­νία με το τανκς να ει­σβά­λει στην Πύλη του Πο­λυ­τε­χνεί­ου και να κα­τα­πα­τά­ει τους φοι­τη­τές δα­κρύ­ζου­με γιατί έζη­σαν και θυ­σιά­στη­καν όχι για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τα δικά τους όνει­ρα αλλά γιατί ονει­ρεύ­τη­καν έναν κα­λύ­τε­ρο κόσμο για μας τους νε­ο­έλ­λη­νες.

Καλώς ή κακώς με­γά­λο μέρος της νε­ο­λαί­ας μας ψά­χνο­ντας να βρει «διέ­ξο­δο» από τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, την ανερ­γία, τη φτώ­χεια, τα οι­κο­γε­νεια­κά προ­βλή­μα­τα και την ανέ­χεια «πιά­νε­ται» στα δί­χτυα της πρό­σκαι­ρης χαράς και της ει­κο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Των ατε­λεί­ω­των ωρών μπρο­στά στις οθό­νες των υπο­λο­γι­στών, στις μά­ταιες χα­μέ­νες ώρες για τις μά­στι­γες της επο­χής, του εθι­σμού στο δια­δί­κτυο απο­μα­κρυ­σμέ­νοι από την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και την αλη­θι­νή ζωή. Ίσως αυτή η ψευ­δαί­σθη­ση είναι μια πα­γί­δα να εγκλω­βι­στούν οι νέοι μας για να μην μπο­ρεί να εξε­λι­χθεί σωστά η αν­θρω­πό­τη­τα. Οπότε η χει­ρα­γώ­γη­ση πλέον δεν προ­έρ­χε­ται από κα­θε­στώ­τα όπως η Χού­ντα αλλά από τη με­ταλ­λαγ­μέ­νη της μορφή αυτή που κυ­κλο­φο­ρεί στο δια­δί­κτυο και δεν μπο­ρεί να πέσει όπως έπεσε τότε το κα­θε­στώς, γιατί απλά δεν είναι ο κό­σμος μας τόσο απλός και αθώος όπως τότε.

Η 17η Νο­εμ­βρί­ου 1973 είναι μια επέ­τειος ορό­ση­μο και γε­μά­τη συμ­βο­λι­σμούς για κάθε ελευ­θε­ρία ατο­μι­κή ή συλ­λο­γι­κή και ο εορ­τα­σμός της συμ­βάλ­λει στην δια­τή­ρη­ση της Ιστο­ρι­κής μας Μνή­μης, ίσως από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες ιστο­ρι­κές στιγ­μές της σύγ­χρο­νης ιστο­ρί­ας μας.

Ωστό­σο οι προ­σπά­θειες αυτών που δια­χρο­νι­κά προ­σπα­θούν να υπο­τι­μή­σουν την ιστο­ρι­κό­τη­τα και τον συμ­βο­λι­σμό της Επε­τεί­ου θα είναι άκαρ­πες γιατί το ΠΟ­ΛΥ­ΤΕ­ΧΝΕΙΟ ΖΕΙ στις ψυχές των αν­θρώ­πων που θέ­λη­σαν να είναι ελεύ­θε­ροι και για όσους κα­τα­φέρ­νουν να θυ­μού­νται.