“Το μέλλον μας δεν είναι το παρόν τους”-Άρθρο του κ. Γιάννη Παππά

Καθώς προ­χω­ρούμε στη συμπλή­ρωση δύο χρόνων από τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας μας από τον ΣΥΡΙΖΑ και το συνέ­ταιρό του ΑΝΕΛ, η απο­τί­μηση είναι πραγ­μα­τικά σοκα­ρι­στική.

Δεν θα σταθώ στα αυτο­νό­ητα. Στην υφαρ­παγή της ψήφου των Ελλήνων πολιτών, με τα ατε­λεί­ωτα ψεύδη, τις κραυγές υπο­κρι­σίας και την κάλπικη συμπό­νοια. Αν η κατα­στροφή περιο­ρι­ζό­ταν σε όσα υπο­σχέ­θη­καν αλλά δεν έκαναν, τότε το κόστος θα ήταν χαμηλό και δια­χει­ρί­σιμο. Θα το αντέ­χαμε.

Το πρό­βλημα είναι τα όσα έκαναν και συνε­χί­ζουν να δια­πράτ­τουν σε βάρος της οικο­νο­μίας, των επι­χει­ρή­σεων, της κοι­νω­νίας, και μάλιστα των πιο αδυ­νά­των.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιο­λο­γεί­ται, κρί­νε­ται και θα απο­λο­γη­θεί γι’ αυτό, για τις νοσηρές απο­φά­σεις που λαμ­βά­νει στε­ρώ­ντας κάθε ελπίδα από τους Έλληνες να ξανα­στα­θούν στα πόδια τους και να διεκ­δι­κή­σουν με βάσιμες ελπίδες την καλυ­τέ­ρευση της ζωής τους.

Μια γρήγορη κατα­γραφή ανα­δει­κνύει την επι­στροφή σε ύφεση, την εξο­ντω­τική αύξηση της φορο­λο­γίας, τη διάλυση του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, την εξά­ντληση του κοι­νω­νι­κού κράτους και την υπο­νό­μευση των κοι­νω­νι­κών δομών που στη­ρί­ζουν τους πιο αδύ­να­μους συμπο­λί­τες μας, τη διό­γκωση της φυγής νέων επι­στη­μό­νων στο εξω­τε­ρικό και στη μετα­τροπή χιλιά­δων μόνιμων θέσεων εργα­σίας σε καθε­στώς ημια­πα­σχό­λη­σης ή απλώς ανα­σφά­λι­στης εργα­σίας.

Η δήθεν ηρωική δια­πραγ­μά­τευση,μας έφερε το πλέον χει­ρό­τερο μνη­μό­νιο που θα μπο­ρού­σαμε να είχαμε απο­φύ­γει, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανα­τί­ναζε κάθε προ­σπά­θεια στα­θε­ρο­ποί­η­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Ή έστω αν δεν ήταν τόσο εγκλη­μα­τικά ανί­κα­νος.

Γιατί επι­πλέον των 85 δις. που κόστι­σαν τα παι­χνί­δια Βαρουφάκη-Τσίπρα, οδη­γή­σαμε σε νέα ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση τις τρά­πε­ζες με απώλεια του ελέγχου τους, περά­σαμε το σύνολο της δημό­σιας περιου­σίας στο νέο υπερ­τα­μείο, που θα ελέγ­χουν οι δανει­στές για τα επόμενα 99 χρόνια, επι­βλή­θη­καν τα capitalcontrols, που σαν θηλιά πνίγουν κάθε επι­χεί­ρηση, που απε­γνω­σμένα προ­σπα­θεί να σταθεί στα πόδια της.

Εμείς, δε, οι νησιώ­τες πλη­ρώ­νουμε πανά­κριβα την πρώτη φορά αρι­στερή Κυβέρ­νηση.

Η αύξηση του ΦΠΑ, το μετα­να­στευ­τικό και το πλήγμα του του­ρι­σμού κατα­στρέ­φουν τα νησιά μας, κάνουν θλιβερό ανέκ­δοτο την προ­στα­σία της και συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μέ­νης νησιω­τι­κό­τη­τας και το χει­ρό­τερο επι­σω­ρεύ­ουν εθνι­κούς κιν­δύ­νους.

Η θλιβερή παρου­σία του κ. Τσίπρα κατά τις συνα­ντή­σεις του με τον πρόεδρο των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, Μπάρακ Ομπάμα δεν περι­γρά­φει μόνο εικόνες εθνικής ντροπής, αλλά δυστυ­χώς και εθνικής αδυ­να­μίας, καθώς ακόμη και σε ευνοϊκό περι­βάλ­λον, κατα­γρά­φε­ται η αδυ­να­μί­ανα διεκ­δι­κη­θούν τα δίκαια αιτή­ματά μας με αξιό­πι­στο και πει­στικό τρόπο.

Συνεπώς, λαμ­βά­νει χαρα­κτη­ρι­στικά εθνικού επεί­γο­ντος η φυγή τους.

Η χώρα δεν  αντέχει άλλο τους πει­ρα­μα­τι­σμούς τους, δεν αντέχει να παρα­μέ­νει σε ένα διαρκές και παρα­τει­νό­με­νο­μνη­μό­νιο.Εκεί μας οδηγούν. Το μόνο που είναι ικανοί να κάνουν, είναι να βάζουν φόρους. Μόνο που οι Έλληνες δεν έχουν άλλη φορο­δο­τική ικα­νό­τητα. Δεν αντέ­χουν.

Η πατρίδα μας χρειά­ζε­ται λιγό­τε­ρους φόρους και περισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις. Για να δημιουρ­γη­θούν θέσεις εργα­σίας, να μειωθεί η ανεργία, να παρά­γε­ται εθνικός πλούτος για να μπορεί το κοι­νω­νικό κράτος να στη­ρί­ζει όσους το έχουν ανάγκη.

Η πατρίδα μας επίσης χρειά­ζε­ται να ανα­κτή­σει πλήρως την διεθνή αξιο­πι­στία της, να ενδυ­να­μώ­σει τις συμ­μα­χίες της για να μπο­ρέ­σει να θωρα­κι­στεί απο­τε­λε­σμα­τικά σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον, που εγκυ­μο­νεί θανά­σι­μους κιν­δύ­νους.

Χρειά­ζε­ται τη συμ­φω­νία αλή­θειας που ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης με την ειλι­κρί­νεια και τη γνώση που τον χαρα­κτη­ρί­ζει, θέλει να συνυ­πο­γρά­ψει μετον ελλη­νικό λαό. Με σχέδιο και δουλειά και χωρίς υπο­σχέ­σεις που δεν μπορούν να υλο­ποι­η­θούν. Τώρα πια ξέρουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.  Σήμερα χρεια­ζό­μα­στε ένα νέο ξεκί­νημα. Το χρω­στάμε όλοι στους εαυτούς μας και πάνω απ’ όλα στα παιδιά μας.