Τα πρώτα “όχι” των αρχαιολόγων στους στόχους του ΥΠΠΟΑ

Ο Σύλ­λο­γος Ελλήνων Αρχαιο­λό­γων καλω­σο­ρί­ζει τη νέα Υπουργό Πολι­τι­σμού, εύχεται επι­τυ­χία στο έργο της και ευελ­πι­στεί για μία καλή συνερ­γα­σία, στην κατεύ­θυνση της υπε­ρά­σπι­σης του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και της προ­στα­σίας των μνη­μείων, των αρχαιο­λο­γι­κών χώρων και των δημό­σιων ακι­νή­των που εξυ­πη­ρε­τούν με  οποιον­δή­ποτε τρόπο την προ­στα­σία της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, παράλ­ληλα με την δια­σφά­λιση του επιστημονικού-ερευνητικού, διοι­κη­τι­κού και δια­χει­ρι­στι­κού ρόλου της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας.

Κινού­με­νος εντός των ορίων του θεσμι­κού πλαι­σίου για την Πολι­τι­στική Κλη­ρο­νο­μιά, ο Σύλ­λο­γος οφείλει να σχο­λιά­σει τους πρώτους στόχους που ανα­τέ­θη­καν στη νέα Υπουργό, ήδη από τις πρώτες μέρες της θητείας της νέας κυβέρ­νη­σης. Η κυβερ­νη­τική εξαγ­γε­λία για «επέ­κταση του μοντέ­λου λει­τουρ­γίας του Μου­σείου της Ακρό­πο­λης», στο Εθνικό Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο, και σε άλλα  μουσεία της χώρας, μάς βρίσκει δια­χρο­νικά αντί­θε­τους. Όχι γιατί αρνού­μα­στε την ανάγκη για μουσεία που λει­τουρ­γούν άρτια ως πόλος έλξης και εργα­λείο παι­δείας Ελλήνων και ξένων επι­σκε­πτών, αλλά γιατί προ­τά­σεις όπως αυτές υπο­νο­μεύ­ουν τον δημόσιο χαρα­κτήρα της προ­στα­σίας της αρχαιο­λο­γι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς, απο­δυ­να­μώ­νουν τον επι­στη­μο­νικό και παι­δευ­τικό ρόλο των μου­σείων  και δια­σπούν  την ενιαία συγκρό­τηση και λει­τουρ­γία της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας και της δια­χεί­ρι­σης της Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς, η οποία απο­τε­λεί αδιαί­ρετο σύνολο, με ενιαία στρα­τη­γική, φιλο­σο­φία και οικο­νο­μική δια­χεί­ριση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο μόνον μπορεί να χαράσ­σε­ται δημόσια πολι­τική για τον Πολι­τι­σμό, ενώ τα δημόσια μουσεία και οι χώροι που έρχο­νται πρώτα σε εισι­τή­ρια και εισπρά­ξεις θα μπορούν να στη­ρί­ζουν όσα υστε­ρούν, αλλά είναι απα­ραί­τητο να λει­τουρ­γούν.  Για όλους αυτούς τους λόγους, άλλωστε, παρό­μοιες προ­τά­σεις έχουν ομόφωνα απορ­ρι­φθεί και από τη Γενική Συνέ­λευση του Συλ­λό­γου Ελλήνων Αρχαιο­λό­γων.

Σε πλήρη, επίσης, αντί­θεση με την πάγια ομόφωνη θέση του Συλ­λό­γου μας είναι και κάθε προ­σπά­θεια εκχώ­ρη­σης της δια­χεί­ρι­σης της  Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς σε τρίτους, με χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερη την περί­πτωση του σωμα­τείου «Διάζωμα». Το τελευ­ταίο, μάλιστα, από την περι­γραφή των κατα­στα­τι­κών του στόχων, έρχεται να αμφι­σβη­τή­σει το θεσμικό πλαίσιο και να διεκ­δι­κή­σει ρόλο στη δια­χεί­ριση μνη­μείων και την υλο­ποί­ηση έργων συναφών με τους σκοπούς του. Μάλιστα, σε πρό­σφατο δημο­σί­ευμα δια­βά­ζει μονο­διά­στατα το άρθρο 24 του Συντάγ­μα­τος για το πολι­τι­στικό περι­βάλ­λον και απο­δί­δει στον κλάδο των αρχαιο­λό­γων αυτο­πε­ρι­θω­ριο­ποί­ηση, κατα­σκευή τείχους μεταξύ μνη­μείων και κοι­νω­νίας με ελα­τή­ριο τη συνεί­δηση ιδιο­κτη­σίας! Του­να­ντίον, το άρθρο 24 του Συντάγ­μα­τος, εξα­σφα­λί­ζει την απρό­σκο­πτη προ­στα­σία των αρχαιο­τή­των και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, έννοιες που συνι­στούν δημόσιο και όχι ιδιω­τικό κεφά­λαιο, και ως εκ τούτου καθι­στούν υπο­χρε­ω­τική τη δια­χεί­ρισή τους από το ίδιο το κράτος, ως κατε­ξο­χήν εγγυητή του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και της αει­φό­ρου ωφέ­λειας του συνόλου.

Ο Σύλ­λο­γος θυμίζει ότι δεν αντι­τί­θε­ται σε όποιον επι­θυ­μεί να υπο­στη­ρί­ξει τη λει­τουρ­γία της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας και του ενιαίου στρα­τη­γι­κού της σχε­δια­σμού με ένα σύγ­χρονο και ευέ­λι­κτο πλαίσιο ιδιω­τι­κής πολι­τι­στι­κής χορη­γίας. Όμως, θα σταθεί απέ­να­ντι σε οποιον­δή­ποτε επι­θυ­μεί να την υπο­κα­τα­στή­σει στον θεσμικό της ρόλο.

Θεω­ρούμε, ωστόσο, ότι η συνά­ντηση, την οποία έχουμε ζητήσει από τη νέα πολι­τική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ, θα απο­τε­λέ­σει το προ­οί­μιο μιας συνερ­γα­σίας που θα οδη­γή­σει στην επίλυση των εγνω­σμέ­νων ζητη­μά­των, εφόσον κοινή μας αφε­τη­ρία απο­τε­λεί η ενδυ­νά­μωση της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας και η θεσμική θωρά­κιση της Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς ως δημό­σιου αγαθού.

πηγή thetoc.gr