Απορρίφθηκαν οι εφέσεις σε υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης

Με το υπ΄α­ριθμ. 31/2014 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­καν οι εφέσεις που άσκησαν, ένας 51χρονος Ροδίτης, φορ­τη­γα­τζής και η 40χρονη δια­ζευγ­μένη σύντρο­φός του, που φέρο­νται να ενε­πλά­κη­σαν σε μια απί­στευτη ιστορία εξα­κο­λου­θη­τι­κής σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, 18χρονης σήμερα μαθή­τριας, κόρης της δεύ­τε­ρης.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος έχει παρα­πεμ­φθεί συγκε­κρι­μένα για βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατά­χρηση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια, στην οποία η παθούσα δεν έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη και στη συνέ­χεια, ενώ έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη όχι όμως τα δεκα­ο­κτώ έτη, από πρόσωπο που συνοι­κεί με τον ανήλικο κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για απο­πλά­νηση παιδιού που συμπλή­ρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκα­τέσ­σερα έτη και στη συνέ­χεια που συμπλή­ρωσε τα δεκα­τέσ­σερα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για προ­μή­θεια και κατοχή ναρ­κω­τι­κών ουσιών, από μη τοξι­κο­μανή, για ιδίαν απο­κλει­στική χρήση και για παρα­κί­νηση άλλου σε παρά­νομη χρήση ναρ­κω­τι­κών από μη τοξι­κο­μανή.

Η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη παρα­πέμ­φθηκε για άμεση συνέρ­γεια σε βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση, άμεση συνέρ­γεια σε κατά­χρηση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια στην οποία η παθούσα δεν έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη, έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη όχι όμως τα δεκα­ο­κτώ έτη, από πρόσωπο που συνοι­κεί με τον ανήλικο και από οικείο κατ’ εξα­κο­λού­θηση και για άμεση συνέρ­γεια σε απο­πλά­νηση παιδιού, που συμπλή­ρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκα­τέσ­σερα έτη, που συμπλή­ρωσε τα δεκα­τέσ­σερα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Στην έφεση που υπέ­βα­λαν υπο­στή­ρι­ξαν αρχικώς ότι κατ’ εσφαλ­μένη ερμη­νεία και εφαρ­μογή του νόμου το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών δέχθηκε ότι υπάρ­χουν απο­χρώ­σες ενδεί­ξεις παρα­πο­μπής τους σε δίκη παρότι μεταξύ των απο­δι­δό­με­νων σε εκεί­νους αδι­κη­μά­των του βιασμού και της κατά­χρη­σης ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια δεν υπάρχει πραγ­μα­τική συρροή.

Υπο­στη­ρί­ζουν παρα­πέρα ότι υφί­στα­ται απόλυτη ακυ­ρό­τητα της ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σίας και των δικαιω­μά­των τους, που παρέ­χο­νται από τον νόμο, την Ευρω­παϊκή Σύμβαση για την προ­ά­σπιση των δικαιω­μά­των και των θεμε­λιω­δών ελευ­θε­ριών και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολι­τικά Δικαιώ­ματα, διότι μετά την απο­λο­γία τους και την επιβολή σε βάρος τους του όρου της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, η φερό­μενη ως παθούσα εκλήθη από την ανα­κρί­τρια Ρόδου στις 4 Νοεμ­βρίου 2013 η οποία αφού δήλωσε παρά­σταση πολι­τι­κής αγωγής, προέβη σε νέα πλέον ανωμοτί κατά­θεση, χωρίς οι ίδιοι να κληθούν ως κατη­γο­ρού­με­νοι και να δώσουν νέα συμπλη­ρω­μα­τική απο­λο­γία, παρα­βια­σθέ­ντων έτσι των δικαιω­μά­των τα οποία τους παρέ­χο­νται.

Υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι κακώς και παρά το νόμο δεν έγινε δεκτή η περί αντι­κα­τα­στά­σεως της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σής τους με άλλους περιο­ρι­στι­κούς όρους.

To ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, συνο­πτικά φέρεται να έχει ως εξής:

Το έτος 2008 και σε χρόνο πριν από την 3η Οκτω­βρίου 2008, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος συνήψε ερωτική σχέση με την δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη και μετα­κό­μισε στην οικία της, σε δημο­τικό δια­μέ­ρι­σμα, στη δυτική Ρόδο, όπου η τελευ­ταία διέμενε με τα τρία ανήλικα τέκνα της.

Ενώ η ανήλικη γιόρ­ταζε τα γενέ­θλιά της σε εστια­τό­ριο μαζί με τη μητέρα της καθώς και το σύντροφο της τελευ­ταίας, κάποια στιγμή, που η μητέρα της απου­σί­αζε από το τραπέζι για να πάει στην τουα­λέτα του κατα­στή­μα­τος, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να της είπε ότι την επόμενη ημέρα θα πήγαινε στο κρεβάτι της και ότι η μητέρα της ήταν σύμφωνη.

Την επόμενη ημέρα και ενώ η ανήλικη, η μητέρα της και ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος βρί­σκο­νταν στην οικία τους, η μητέρα της φέρεται να της είπε να πάει στο δωμάτιο της, όπου την περί­μενε ο σύντρο­φός της. Εκεί ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να την ακι­νη­το­ποί­ησε, κρα­τώ­ντας της τα χέρια και να προ­σπά­θησε να έλθει σε επαφή μαζί της, όμως αυτή φώναζε, λέγο­ντας ότι δεν ήθελε και έκλαιγε μέχρι που η μητέρα της, φέρεται να είπε, να την αφήσουν.

Την επόμενη ημέρα, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να την κάλεσε εκ νέου στο υπνο­δω­μά­τιο και αφού την ακι­νη­το­ποί­ησε, πιά­νο­ντάς της τα χέρια, την ξάπλωσε στο κρεβάτι και της είπε να μην ανη­συ­χεί γιατί η μητέρα της γνώριζε και συμ­φω­νούσε με αυτό που θα συνέ­βαινε, τη θώπευσε στο στήθος και στο σώμα, της κατέ­βασε το εσώ­ρουχο και ήλθε σε επαφή μαζί της.

Η ίδια κατά­σταση φέρεται να συνε­χί­στηκε για ένα χρόνο περίπου και σε καθη­με­ρινή σχεδόν βάση με την ανήλικη να αντι­στέ­κε­ται, ενώ ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να ερχόταν σε κατά φύση συνου­σία μαζί της παρά τη θέλησή της.

Μετά την πάροδο του ενός έτους, η ανήλικη φέρεται να είπε στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο πως θα μιλήσει σε κάποιον και θα απο­κα­λύ­ψει τις πράξεις που διέ­πραττε σε βάρος της.

Ο τελευ­ταίος τότε, κατη­γο­ρεί­ται ότι την απεί­λησε, λέγο­ντας ότι θα τη σκο­τώ­σει, θα τις βγάλει τα έντερα και θα τη βάλει να τα φάει, άλλες δε φορές την ακου­μπούσε στην κοιλιά, στα χέρια και στα πόδια με ένα σουγιά και την τρυ­πούσε.

Μετά την πάροδο ενός έτους από την πρώτη φορά, που τελέ­στη­καν οι ανωτέρω πράξεις σε βάρος της ανή­λι­κης και όταν η μητέρα της βρι­σκό­ταν και εκείνη στην οικία, συμ­με­τείχε στη διά­πραξη των ασελγών πράξεων.

Περί το έτος 2010 – 2011 όταν η ανήλικη εξέ­φραζε την αντίρ­ρησή της στην ικα­νο­ποί­ηση των σεξουα­λι­κών του ορέξεων, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τη χτυ­πούσε, να την έπιανε από το λαιμό και την πετούσε κάτω, να της έκλεινε το στόμα και τη μύτη ώστε να της προ­κα­λέ­σει αίσθημα ασφυ­ξίας.

Δύο φορές μάλιστα φέρεται κατά τη διάρ­κεια του ξυλο­δαρ­μού της ανή­λι­κης, να ήταν παρούσα και η μητέρα της, η οποία κατη­γο­ρεί­ται ότι τον υπο­στή­ριζε και ότι ασκούσε και η ίδια ψυχο­λο­γική βία αρνού­μενη να πλύνει τα ρούχα της ανή­λι­κης, μη προ­σφέ­ρο­ντάς της φαγητό και μη καλώ­ντας την στο τραπέζι για να φάει με τους υπό­λοι­πους.

Τις ανωτέρω πράξεις, οι οποίες συνε­χί­στη­καν μέχρι τον Οκτώ­βριο του 2013 φέρεται να τις τελούσε στην οικία, όπου διέ­με­ναν όλοι μαζί, σε μία αγροι­κία όπου ήταν ερημικά και ερχόταν με μεγα­λύ­τερη άνεση με τη βία σε συνου­σία με την ανήλικη, αφού δεν τους άκουγε κανείς και άλλοτε σε άλλη οικία ιδιο­κτη­σίας του.

Μάλιστα στην τελευ­ταία οικία ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να κατείχε μικρο­πο­σό­τη­τες ινδικής κάν­να­βης, τις οποίες κάπνιζε.

Μεταξύ των ετών 2010-2013 και κάθε φορά που επι­σκέ­πτο­νταν την αγροι­κία φέρεται να προ­έ­τρεπε την ανήλικη να δοκι­μά­σει και η ίδια ινδική κάνναβη πλην όμως η τελευ­ταία αρνείτο.