Τοπαλούδη: Σήμερα η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου για τη δολοφονία της φοιτήτριας

Εντός της ημέ­ρας θα εκ­δο­θεί -εκτός απρο­ό­πτου- η από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου για τους δυο κα­τη­γο­ρού­με­νους που βί­α­σαν και σκό­τω­σαν την Ελένη Το­πα­λού­δη το Νο­έμ­βριο του 2018 στη Ρόδο.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, ότι σε πρώτο βαθμό το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Αθή­νας, ομό­φω­να επέ­βαλ­λε και στους δύο κα­τη­γο­ρού­με­νους ισό­βια για το αδί­κη­μα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και 15 έτη κά­θειρ­ξης για το αδί­κη­μα του ομα­δι­κού βια­σμού.

Η ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση θα ξε­κι­νή­σει με αγο­ρεύ­σεις δυο δι­κη­γό­ρων, ενώ ανα­μέ­νε­ται αμέ­σως μετά το δι­κα­στή­ριο να απο­συρ­θεί προ­κει­μέ­νου να ανα­κοι­νώ­σει την από­φα­σή του. Στην προη­γού­με­νη συ­νε­δρί­α­ση, η ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας ήταν «κα­τα­πέλ­της» για τους δυο κα­τη­γο­ρού­με­νους, των οποί­ων ζή­τη­σε την ενοχή όπως και στον πρώτο βαθμό.

«Πήγαν στο δώμα και έπι­ναν ποτό. Στη 01.07 λεπτά η Ελένη στέλ­νει μή­νυ­μα στη φίλη της «πάρε με σε μια ώρα τη­λέ­φω­νο». Το μή­νυ­μα αυτό ση­μαί­νει για μένα ότι «δεν περ­νάω καλά, κάτι συμ­βαί­νει». Είχε έν­στι­κτο. Παρά την αντί­θε­τη βού­λη­ση της και με την άσκη­ση σω­μα­τι­κής βίας προ­χώ­ρη­σαν μαζί της δια­δο­χι­κά σε συ­νου­σία. Η άσκη­ση βίας απο­δει­κνύ­ε­ται από τις αμυ­χές στο κορμί της, τις κα­κώ­σεις, τα ση­μά­δια από τα μα­χαί­ρια. Οι κα­κώ­σεις έγι­ναν εν ζωή. Η μη ύπαρ­ξη κα­κώ­σε­ων στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να δεν προ­βλη­μα­τί­ζει αφού έμει­νε για αρ­κε­τή ώρα στο νερό. Το κο­ρί­τσι προ­σπά­θη­σε να αντι­στα­θεί και προει­δο­ποί­η­σε ότι θα τους κα­ταγ­γεί­λει» ση­μεί­ω­σε.

Όπως εξή­γη­σε η ει­σαγ­γε­λέ­ας, οι δυο δρά­στες «σκε­πτό­με­νοι τις συ­νέ­πειες αυτού της κα­τά­φε­ραν πλήγ­μα­τα στο κε­φά­λι με σί­δε­ρο προ­κα­λώ­ντας της αι­μορ­ρα­γία και οί­δη­μα. Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι την κα­τά­στα­ση τη με­τέ­φε­ραν στο μπά­νιο κι εκεί­νη αι­μορ­ρα­γού­σε ακα­τά­σχε­τα. Όταν είδαν την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σης την με­τέ­φε­ραν στο αυ­το­κί­νη­το».

Σύμ­φω­να με την ίδια, «για τη με­τα­φο­ρά είναι βέ­βαιο ότι απαι­τού­νταν δυο άτομα αφού το κο­ρί­τσι δεν θα μπο­ρού­σε να στα­θεί στα πόδια του. Αντί την ύστα­τη στιγ­μή να τη βοη­θή­σουν, την οδή­γη­σαν σε ερη­μι­κή πα­ρα­λία. Στα­μά­τη­σαν σε ένα πλά­τω­μα. Έρι­ξαν την Ελένη ζω­ντα­νή στη θά­λασ­σα για να μην εντο­πι­στεί ποτέ και να πε­θά­νει εκεί. Και οι δυο σή­κω­σαν το σώμα, παρά τους αντί­θε­τους ισχυ­ρι­σμούς τους. Προ­κύ­πτει από την κα­τά­θε­ση του ια­τρο­δι­κα­στή ότι ενό­ψει ότι η Ελένη ήταν ψηλή κο­πέ­λα και βρι­σκό­ταν σε κω­μα­τώ­δη κα­τά­στα­ση και δεν ήταν δυ­να­τόν να την ση­κώ­σει κά­ποιος μόνος. Ούτε υπάρ­χουν ση­μά­δια από σύρ­σι­μο επάνω της. Τεκ­μαί­ρε­ται ότι συ­νερ­γά­στη­καν και οι δυο για να πε­τά­ξουν την Ελένη στη θά­λασ­σα».

«Ο θά­να­τος θα ερ­χό­ταν έτσι κι αλ­λιώς, απλώς διά­λε­ξαν να την πε­τά­ξουν στη θά­λασ­σα» ξε­κα­θά­ρι­σε η ει­σαγ­γε­λι­κή λει­τουρ­γός και συ­μπλή­ρω­σε ότι η Ελένη Το­πα­λου­δη, παρά τους ισχυ­ρι­σμούς των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων «ήξερε ότι απλώς πη­γαί­νει για σου­βλά­κια, ήταν απλά ντυ­μέ­νη και αν ήθελε να κάνει τρίο θα το έκανε στο σπίτι της, δεν ήταν ανά­γκη να πάει σε άλλο σπίτι».

Κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή λει­τουρ­γό τα σκι­σμέ­να ρούχα της Ελέ­νης κα­τα­δει­κνύ­ουν την υπέρ­με­τρη πάλη που προη­γή­θη­κε αφού «αν η Ελένη συμ­με­τεί­χε σε αυτό το σκη­νι­κό οι­κεία βου­λή­σει θα ζούσε ακόμα και δεν υπήρ­χε λόγος για όλο αυτό που έγινε».

Κα­τα­λή­γο­ντας η ει­σαγ­γε­λέ­ας ανέ­φε­ρε: «Η αν­θρω­πο­κτο­νία τε­λέ­στη­κε και από τους δυο προ­κει­μέ­νου να σω­πά­σει η κο­πέ­λα. Αν κά­ποιος δεν ήθελε, θα κα­λού­σε σε βο­ή­θεια. Η για­γιά και ο παπ­πούς του ενός ήταν στο ισό­γειο. Όλες οι με­τέ­πει­τα ενέρ­γειες τους απο­δει­κνύ­ουν ότι έγι­ναν όλα από κοι­νού».

Η ίδια ζή­τη­σε και την απόρ­ρι­ψη του ισχυ­ρι­σμού του Ρο­δί­τη κα­τη­γο­ρου­μέ­νου για άρση του κα­τα­λο­γι­σμού του εγκλή­μα­τος. «Δεν προ­έ­κυ­ψε από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία ότι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δεν αντι­λή­φθη­καν τις πρά­ξεις τους ή είχαν μειω­μέ­νη ικα­νό­τη­τα αντί­λη­ψης. Ο ψυ­χί­α­τρος που εξέ­τα­σε τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους αμέ­σως μετά τη σύλ­λη­ψη, δεν δια­πί­στω­σε ψυ­χο­πα­θο­λο­γί­ες που θα μπο­ρού­σαν να επη­ρε­ά­σουν» ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.