Υποψήφια με Αντ. Καμπουράκη η καθηγήτρια Ισαβέλλα Τσαβαρή

Γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα στη Σύμη. Είμαι κόρη του δασκά­λου Νούφρη Τσαβαρή, που υπη­ρέ­τησε και ως Γραμ­μα­τέας στην Ιερά Μονή Πανορ­μίτη, και της Ευφη­μίας. Σπού­δασα κλασική φιλο­λο­γία στη Φιλο­σο­φική σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Ιωαν­νί­νων, απ’ όπου απο­φοί­τησα με άριστα, έχοντας πάρει το μεγα­λύ­τερο βαθμό από όλους τους πτυ­χιού­χους τής σειράς μου. Από την ίδια σχολή πήρα με άριστα και το διδα­κτο­ρικό μου.

Τις μετα­πτυ­χια­κές μου σπουδές τις έκανα στο Παρίσι, στη Σορ­βόννη, όπου ειδι­κεύ­τηκα στην Παλαιο­γρα­φία, στην ιστορία, στην κριτική και στην εκδο­τική των βυζα­ντι­νών χει­ρο­γρά­φων. Υπη­ρέ­τησα ως λέκτο­ρας και ως επί­κουρη καθη­γή­τρια στο Πανε­πι­στή­μιο Ιωαν­νί­νων και το 2002 πήγα με μετά­κληση στο Τμήμα Ιστο­ρίας και Εθνο­λο­γίας του Δημο­κρι­τείου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης. Το 2003 εκλέ­χτηκα τακτική καθη­γή­τρια στο Τμήμα αυτό, στο οποίο ανέλαβα όλα τα φιλο­λο­γικά μαθή­ματα, και στο οποίο παρέ­μεινα μέχρι το 2017. Κατά τη διάρ­κεια των εκπαι­δευ­τι­κών μου αδειών είχα την ευκαι­ρία να εργαστώ στις μεγα­λύ­τε­ρες βιβλιο­θή­κες της Ευρώπης (στην Εθνική βιβλιο­θήκη του Παρι­σιού, στη Λαυ­ρε­ντιανή, στη Μαρ­κιανή, στο Βατι­κανό, και σε βιβλιο­θή­κες της Αγγλίας και του Βελγίου). Έλαβα μέρος σε Διεθνή Συμπό­σια Κλα­σι­κής Φιλο­λο­γίας και Δημώ­δους Λογο­τε­χνίας, έδωσα δια­λέ­ξεις σε ξένα πανε­πι­στή­μια, μετέχω σε επι­στη­μο­νι­κές εται­ρείες, ενώ υπήρξα μέλος Εξε­τα­στι­κών Επι­τρο­πών στο ΔΟΑΤΑΠ (ΔΙΚΑΤΣΑ), στο Ίδρυμα Κρα­τι­κών Υπο­τρο­φιών (ΙΚΥ) και Επι­τρο­πών για μετεγ­γρα­φές φοι­τη­τών από ξένα σε ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια. Επίσης υπήρξα μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Ζαπ­πείου. Τιμή­θηκα από τη Σορ­βόννη με το βραβείο Ζάππα για το βιβλίο μου: Ιστορία του κει­μέ­νου της Οικου­μέ­νης Περι­η­γή­σεως του Διο­νυ­σίου, βιβλίο που παρου­σιά­στηκε και στην Ολο­μέ­λεια της Τάξης των Γραμ­μά­των και των Τεχνών της Ακα­δη­μίας Αθηνών, ενώ και άλλα βιβλία μου παρου­σιά­στη­καν από τον ημε­ρή­σιο και περιο­δικό τύπο. Έχω δημο­σιεύ­σει δέκα (10) αυτο­τελή βιβλία και δεκα­τέσ­σερα (14) μελε­τή­ματα, που ανα­φέ­ρο­νται στην Αρχαία Ελλη­νική και στη Λατι­νική Φιλο­λο­γία, στην Ελλη­νική Παλαιο­γρα­φία και στην Ελλη­νική γλώσσα.

Σε μια εποχή δύσκολη για όλους τους Έλληνες, σε μια εποχή όπου κυριαρ­χεί η καχυ­πο­ψία και η δυσπι­στία, η ενα­σχό­ληση με τα κοινά δεν είναι απλά και μόνον υπο­χρέ­ωση. Είναι καθήκον. Η συμ­με­τοχή μου λοιπόν στην τοπική αυτο­διοί­κηση με το συν­δυα­σμό Με δύναμη για τη Ρόδο, του Αντώνη Καμπου­ρακη, βρί­σκε­ται μακριά από προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες και συμ­φέ­ρο­ντα. Στόχος μου είναι να υπη­ρε­τήσω τα συμ­φέ­ρο­ντα των δημοτών, τα οποία και θα στηρίξω με ήθος, εντι­μό­τητα και αξιο­πρέ­πεια.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να τονίσω ότι εκείνο που διέλυσε και τους τελευ­ταί­ους δισταγ­μούς μου σχετικά με τη συμ­με­τοχή μου στα δημόσια πράγ­ματα είναι η απε­ριό­ρι­στη εκτί­μηση που τρέφω για τον Άνθρωπο Αντώνη Καμπου­ρακη. Έναν άνθρωπο με διάθεση για δουλειά, με απε­ριό­ρι­στη αγάπη για το νησί του, με πολλές γνώσεις γύρω από το θέμα του του­ρι­σμού, και κυρίως έναν άνθρωπο με οράματα. Ο Αντώνης Καμπου­ρα­κης ορα­μα­τί­ζε­ται μια πόλη στην οποία αξίζει να ζει κανείς, μια πόλη νοι­κο­κυ­ρε­μενη, μια πόλη με υψηλή ποιό­τητα ζωής για τους κατοί­κους της.

Καλούμε όλους τους πολίτες να δώσουν με την ψήφο τους νέα πνοή και νέα ορμή στη Ρόδο. Εμείς, από τη δική μας μεριά, θα δώσουμε τη μάχη για ένα δήμο με όραμα και προ­ο­πτι­κές, για ένα καλύ­τερο παρόν και ένα ελπι­δο­φόρο αύριο. Όλοι μαζί μπο­ρούμε να πετύ­χουμε πολλά, αξιο­ποιώ­ντας τις δυνα­τό­τη­τες της Ρόδου, ενθαρ­ρύ­νο­ντας τις δημιουρ­γι­κές της δυνά­μεις, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το ιστο­ρικό της πρόσωπο, και ιδιαί­τερα τη μεσαιω­νική πόλη.

Προ­σω­πικά, καλώ όλους, Ροδίτες και Συμια­κούς της Ρόδου, να στη­ρί­ξουν την υπο­ψη­φιό­τητά μου. Τους Ροδίτες, γιατί τους δια­βε­βαιώ ότι θα αντα­πο­κριθώ πλήρως στις προσ­δο­κίες τους, και γιατί θα προ­ω­θήσω τα θέματα τα σχετικά με το αντι­κεί­μενο ενα­σχό­λη­σής μου, γνω­ρί­ζο­ντας ότι μπορώ να αντα­πο­κριθώ επάξια στην επι­δί­ωξη στόχων και στην εξα­σφά­λιση προ­γραμ­μά­των ανα­γκαίων για την ανά­δειξη του μονα­δι­κού ιστο­ρι­κού και αρχαιο­λο­γι­κού πλούτου της Ρόδου μας. Τους Συμια­κούς της Ρόδου, γιατί θα έχουν τη δική τους φωνή στο Δήμο και γιατί θα μπορούν να αισθά­νο­νται υπε­ρή­φα­νοι για την κατα­γωγή τους, για την ιστο­ρική δια­δρομή της συμαι­κής παροι­κίας Ρόδου  στα πολι­τικά, και όχι μόνον, τεκται­νό­μενα του νησιού, αλλά και γιατί θα συν­δρά­μουν και τώρα με την παρου­σία μου στην επί­τευξη ενός λαμπρού αύριο, όπως αξίζει στην πρω­τεύ­ουσα του νομού, τη Ρόδο μας.