Στουρνάρας: Η Ελλάδα έκανε όσα έπρεπε, ο λόγος στους δανειστές

Αισιό­δο­ξος για τη συνέ­χεια δηλώνει ο διοι­κη­τής της ΤτΕ. Προ­ε­τοι­μά­ζε­ται το έδαφος για ανά­πτυξη. Δεν είναι πανά­κεια η συμ­με­τοχή της χώρας στο QΕ. Η Ελλάδα πρέπει να επι­στρέ­ψει στις αγορές το 2018. Ζήτησε μεγα­λύ­τε­ρες προ­σπά­θειες σε ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Υπερ­βο­λική η φορο­λο­γία.

Το τέλος της πολυ­ε­τούς οικο­νο­μι­κής κρίσης της Ελλάδος είναι ορατό, καθώς η χώρα και οι πιστω­τές της πλη­σιά­ζουν όλο και περισ­σό­τερο στην ορι­στι­κο­ποί­ηση μιας πολι­τι­κής συμ­φω­νίας σχετικά με τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχει δεσμευ­θεί να υλο­ποι­ή­σει η χώρα, στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης ύψους 86 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τον Διοι­κητή της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρ­νάρα.

Σε συνέ­ντευξή του στο Politico, ο κ. Στουρ­νά­ρας υπο­γράμ­μισε ότι η οικο­νο­μία και το πολι­τικό τοπίο στην Ελλάδα έχουν αλλάξει μορφή, προ­ε­τοι­μά­ζο­ντας το έδαφος για εύρωστη ανά­πτυξη. Περι­στοι­χι­σμέ­νος από πίνακες με θαλασ­σινά θέματα στο γραφείο του, ο κ. Στουρ­νά­ρας προει­δο­ποί­ησε πάντως ότι η Ελλάδα και οι πιστω­τές της έχουν ακόμη πορεία να δια­νύ­σουν, με κάποια δυνη­τικά προ­βλή­ματα.

«Η Ελλάδα έκανε όλα όσα ζήτησαν οι εταίροι της», ανέφερε. «Τον λόγο έχουν τώρα οι δανει­στές. Είμαι συγκρα­τη­μένα αισιό­δο­ξος».

Για να είναι ομαλή αυτή η πορεία, οι πιστω­τές οφεί­λουν από την πλευρά τους να απο­σα­φη­νί­σουν τα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους και να χαλα­ρώ­σουν τους στόχους για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα για την περίοδο μετά το 2020. Παράλ­ληλα, η Ελλάδα πρέπει να κατα­βά­λει μεγα­λύ­τε­ρες προ­σπά­θειες στον τομέα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων και των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, ανέφερε ο κ. Στουρ­νά­ρας, ο οποίος έχει δια­τε­λέ­σει υπουρ­γός Oικονομικών της χώρας την περίοδο 2012-2014.

Μπο­ρούμε να πούμε ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία βρί­σκε­ται σε ένα κρίσιμο σημείο;

Η ελλη­νική οικο­νο­μία βρί­σκε­ται σε σημείο καμπής. Από το 2010 και μετά, η Ελλάδα έχει επι­τύ­χει τερά­στια διόρ­θωση των μακρο­οι­κο­νο­μι­κών ισορ­ρο­πιών. Τα δίδυμα ελλείμ­ματα (δημο­σιο­νο­μικό και στο ισο­ζύ­γιο τρε­χου­σών συναλ­λα­γών) μετα­τρά­πη­καν σε δίδυμα πλε­ο­νά­σματα. Επι­τεύ­χθηκε βελ­τί­ωση κατά 25% στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα σε όρους κόστους εργα­σίας. Έχουν υλο­ποι­η­θεί πολλές διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις στις αγορές προ­ϊ­ό­ντων και εργα­σίας, καθώς και στη δημόσια διοί­κηση. Κανένας δεν μπορεί να αγνο­ή­σει αυτά τα επι­τεύγ­ματα, που έγιναν δυνατά χάρη στις πολλές θυσίες του ελλη­νι­κού λαού μετά το 2010.

Σε σχέση με αυτό, ποιος είναι ο ρόλος των πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων στην Ελλάδα;

Έχει πλέον δια­μορ­φω­θεί ισχυρή πολι­τική συναί­νεση υπέρ της παρα­μο­νής της χώρας στην ευρω­ζώνη. Στη μεγάλη τους πλειο­ψη­φία τα πολι­τικά κόμματα στην Ελλάδα όχι μόνο είναι υπέρ του ευρώ, αλλά και έχουν ψηφίσει στη Βουλή τα απα­ραί­τητα μέτρα για να παρα­μεί­νει η Ελλάδα στην ευρω­ζώνη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο είμαι πιο αισιό­δο­ξος. Τώρα υπάρ­χουν λιγό­τερα περι­θώ­ρια για λαϊ­κι­σμό.

Ωστόσο, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Αυτό που έχει επι­τευ­χθεί είναι μόνο η αρχή ενός νέου ανα­πτυ­ξια­κού προ­τύ­που για την Ελλάδα, ενός προ­τύ­που που θα βασί­ζε­ται σε υγιή θεμε­λιώδη μεγέθη και σε υψη­λό­τερη αντα­γω­νι­στι­κό­τητα.

Ποιος είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος που αντι­με­τω­πί­ζει η ελλη­νική οικο­νο­μία;

Βρα­χυ­πρό­θε­σμα, ο μεγα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος είναι να υπάρξει δια­φω­νία μεταξύ του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου και των Ευρω­παίων εταίρων και να απο­χω­ρή­σει το ΔΝΤ από το πρό­γραμμα. Σε περί­πτωση που θα συνέ­βαινε αυτό, θα δημιουρ­γούσε πρό­βλημα, επειδή η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ απο­τε­λεί μέρος της αρχικής συμ­φω­νίας, και τα ζητή­ματα θα περι­πλέ­κο­νταν.

Σε μια τέτοια περί­πτωση, κανείς δεν ξέρει ποιες θα ήταν οι νομικές συνέ­πειες για ορι­σμένα κράτη-μέλη, ιδίως στη Γερ­μα­νία, που έχουν δηλώσει ρητά στο Κοι­νο­βού­λιό τους ότι χρειά­ζο­νται το ΔΝΤ ως εταίρο. Είμαι βέβαιος πάντως ότι στην απίθανη περί­πτωση που θα απο­χω­ρή­σει το ΔΝΤ, θα βρεθεί λύση. Αλλά αυτή η εξέλιξη μπορεί να καθυ­στε­ρή­σει τη λύση. Ελπίζω και πιστεύω ότι το ΔΝΤ θα παρα­μεί­νει στο πρό­γραμμα. Άλλωστε, μένει μόνο ένα έτος μέχρι την ολο­κλή­ρωσή του.

Πιστεύ­ετε ότι η κυβέρ­νηση είναι έτοιμη να υλο­ποι­ή­σει διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις;

Η προ­σέγ­γιση της κυβέρ­νη­σης έχει αλλάξει πολύ από τον Ιούλιο του 2015 όσον αφορά στην οικο­νο­μική πολι­τική. Ωστόσο, απαι­τεί­ται μεγα­λύ­τερη οικειο­ποί­ηση των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων και των μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Είμαι σχετικά αισιό­δο­ξος ότι τελικά θα μπο­ρέ­σουμε να επι­στρέ­ψουμε σε δια­τη­ρή­σιμη ανά­πτυξη. Αλλά, όπως ανέφερα προη­γου­μέ­νως, αυτή είναι μόνο η αρχή ενός νέου ανα­πτυ­ξια­κού προ­τύ­που για την Ελλάδα και δεν είναι το τέλος της πορείας. Πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά για να επι­στρέ­ψουμε σε δια­τη­ρή­σιμη ανά­πτυξη.

Πιστεύ­ετε ότι η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα θα συμπε­ρι­λά­βει τους ελλη­νι­κούς τίτλους στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης (QE);

Εάν η Βουλή ψηφίσει τα μέτρα και το Eurogroup απο­φα­σί­σει να καθο­ρί­σει πιο συγκε­κρι­μένα και δεσμευ­τικά μέτρα για τη βιω­σι­μό­τητα του χρέους, τότε ναι, πιστεύω ότι η Εκτε­λε­στική Επι­τροπή της ΕΚΤ θα φέρει το θέμα προς συζή­τηση στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο.

Ποιες θα ήταν οι επι­δρά­σεις από τη συμ­με­τοχή των ελλη­νι­κών τίτλων στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης;

Θα απο­τε­λούσε σφρα­γίδα εμπι­στο­σύ­νης από πλευράς της ΕΚΤ, με την έννοια ότι πιστεύει ότι η Ελλάδα βρί­σκε­ται πλέον στον σωστό δρόμο. Θα διευ­κό­λυνε επίσης την έξοδο της Ελλάδος στις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές αγορές το 2018. Βεβαίως, η συμπε­ρί­ληψη των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμμα αγοράς τίτλων του δημό­σιου τομέα (PSPP) δεν απο­τε­λεί πανά­κεια.

Θα πιέζατε την ΕΚΤ να δια­τη­ρή­σει σε ισχύ το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης ενόσω θα αυξάνει τα επι­τό­κια, έτσι ώστε η Ελλάδα να μπορεί να επω­φε­λη­θεί για μεγα­λύ­τερο χρονικό διά­στημα;

Δεν έχουμε αλλάξει τις ενδεί­ξεις που παρέ­χουμε για τη μελ­λο­ντική κατεύ­θυνση της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής σχετικά με την ποσο­τική χαλά­ρωση και τα επι­τό­κια. Η Ελλάδα έχει άφθονο χρόνο ώστε να επω­φε­λη­θεί από την ποσο­τική χαλά­ρωση, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της περιό­δου επα­νε­πέν­δυ­σης των τίτλων.

Υπάρχει κίν­δυ­νος η Ελλάδα να χρεια­στεί ένα ακόμη πρό­γραμμα διά­σω­σης;

Όχι, δεν νομίζω ότι υπάρχει τέτοιος κίν­δυ­νος. Σε κάθε περί­πτωση, δεν υπάρχει διάθεση ούτε από την πλευρά της Ελλάδος ούτε από τους εταί­ρους της να εφαρ­μο­στεί άλλο ένα πρό­γραμμα. Η Ελλάδα πρέπει να επι­στρέ­ψει στις αγορές μετά τη λήξη αυτού του προ­γράμ­μα­τος το 2018.

Πόσο ανη­συ­χείτε για το ότι οι υψηλοί φορο­λο­γι­κοί συντε­λε­στές βλά­πτουν την οικο­νο­μία;

Κατά την άποψή μου, η φορο­λο­γία είναι μάλλον υπερ­βο­λική, με δεδο­μένο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα, και γι’ αυτό θα είναι πολύ θετικό εάν η χώρα κατορ­θώ­σει να μειώσει τον τελικό στόχο για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα από 3,5% του ΑΕΠ σε 2% μετά το 2020. Ο δημο­σιο­νο­μι­κός χώρος που θα προ­κύ­ψει θα πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη μείωση της φορο­λο­γίας της εργα­σίας και του κεφα­λαίου. Αυτό θα βοη­θή­σει σημα­ντικά την ανά­πτυξη. Οι υψηλοί φορο­λο­γι­κοί συντε­λε­στές εμπο­δί­ζουν την ανά­πτυξη και την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Νομίζω ότι οι πιστω­τές μας το κατα­λα­βαί­νουν.

.euro2day.gr