Δεν είναι video game, δεν είναι ταινία δράσης

Λίγο μετά τον βομ­βαρ­δι­σμό του μαιευ­τη­ρίου στη Μαριού­πολη δυο τραυ­μα­τιο­φο­ρείς μετα­φέ­ρουν μια έγκυο γυναίκα γεμάτη αίματα. Οι εικόνες είναι σοκα­ρι­στι­κές. Προχθές,  το Assosiated Press ανέφερε οτι η γυναίκα αυτή δεν είναι πια στη ζωή, ούτε και το μωρό της, το οποίο ήρθε στον κόσμο με και­σα­ρική. Προ­σπά­θη­σαν να την σώσουν αλλα δεν τα κατά­φε­ραν. H δε άλλη έγκυος που έκανε το γύρο των ΜΜΕ, την οποία οι Ρώσοι κατη­γο­ρού­σαν για «στημένη φωτο­γρά­φιση» και «ψεύτικη εγκυ­μο­σύνη», γέννησε ένα κορι­τσάκι. Τα κατα­γρά­φουμε μέχρι να εμφα­νι­στούν κάποιοι πάλι  που με τα συνήθη ακλό­νητα επι­χει­ρή­ματά θα μας απο­δεί­ξουν ότι όλοι αυτοί-γυναίκες, γιατρός, τραυ­μα­τιο­φο­ρείς, δημο­σιο­γρά­φοι του  Assosiated κ.α.-είναι πρά­κτο­ρες ή ηθο­ποιοί που παίζουν ρόλους… Δεν είναι κάποιο video game. Πραγ­μα­τι­κοί άνθρω­ποι σκο­τώ­νο­νται στον πόλεμο στη Ουκρα­νία. Δεν είναι ταινία δράσης, το αίμα είναι αληθινό, όσοι πέφτουν νεκροί δεν θα σηκω­θούν χαμο­γε­λώ­ντας μόλις γυρίσει η κάμερα. Μη το κου­ρά­ζουμε. Αρκεί να δούμε το βλέμμα ενός παιδιού, που ξαφνικά ξεπα­γιά­ζει στα σύνορα, δίπλα σε άλλα αλα­φια­σμένα παιδιά, για να φύγει προς το πουθενά. Σ’ αυτό το βλέμμα δεν χωράει καμιά σκη­νο­θε­σία ή στήσιμο.