Προσοχή στα Σαρακοστιανά εδέσματα

Γράφει

ο Εμμα­νουήλ Κ. Μοράρης

Διαι­το­λό­γος – Δια­τρο­φο­λό­γος

Με αφορμή τις ημέρες τις Σαρα­κο­στής και θέλο­ντας να δια­φυ­λάξω την ασφά­λεια του κατα­να­λω­τι­κού κοινού από την κατα­νά­λωση τρο­φί­μων που δεν πληρούν τόσο τους κανόνες υγιει­νής και ασφά­λειας όσο και τα επίπεδα ποιό­τη­τας, υπεν­θυ­μίζω στους κατα­να­λω­τές ορι­σμέ­νες χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για τις σπου­δαιό­τε­ρες κατη­γο­ρίες τρο­φί­μων που κατα­να­λώ­νο­νται την περίοδο αυτή.

Οι παρα­κάτω απλές οδηγίες θα σας βοη­θή­σουν να επι­λέ­ξετε σωστά τα εδέ­σματα που θα συμπλη­ρώ­σουν το σαρα­κο­στιανό τραπέζι

Αγο­ρά­στε σωστά

Κεφα­λό­ποδα (χτα­πό­δια, καλα­μά­ρια, σουπιές, θράψαλα, κ.λ.π.).

Τα βρί­σκουμε στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κατε­ψυγ­μένα.

Για τα νωπά πρέπει να προ­σέ­χουμε: Την οσμή : Θα πρέπει να είναι η οσμή της θάλασ­σας και όχι οσμή αμμω­νίας ή οποια­δή­ποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν.

Την επι­φά­νεια του σώματος: Θα πρέπει να είναι υγρή και γυα­λι­στερή

Τα πλοκάμια-βεντούζες: Θα πρέπει να είναι ανθε­κτικά στο τρά­βηγμα.

Την σάρκα: Θα πρέπει να είναι συμπα­γής, ελα­στική και γυα­λι­στερή.

Τα μάτια: Θα πρέπει να είναι γυα­λι­στερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες.

Γενικά να γνω­ρί­ζουμε ότι, το ροζ χρώμα της επι­φά­νειας της σάρκας είναι η συχνό­τερη αλλοί­ωση. Τα μπα­γιά­τικα μυρί­ζουν άσχημα και τρα­βώ­ντας τα πλο­κά­μια κόβο­νται εύκολα.

Για τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ότι αυτά πωλού­νται συσκευα­σμένα χωρίς παρα­μορ­φώ­σεις του περιε­χο­μέ­νου και με ένα απαλό στρώμα πάγο επάνω του. Όταν γίνεται η απόψυξη το περιε­χό­μενο πρέπει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Δίθυρα Οστρα­κοειδή (μύδια, κυδώνια, γυα­λι­στε­ρές, στρεί­δια, αχι­βά­δες, χτένια, κ.λ.π.)

Εφόσον πωλού­νται με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά

Τα κελύφη: Θα πρέπει να είναι κλειστά και να ανοί­γουν πολύ δύσκολα, ή αν είναι μερικώς ανοιχτά με την ελά­χι­στη πίεση πάνω στο κέλυφος να κλεί­νουν μόνα τους ερμη­τικά.

Το περιε­χό­μενο : πρέπει να είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.

Η σάρκα : πρέπει να είναι υγρή, γερά προ­σκολ­λη­μένη στο κέλυφος (συστολή σώματος με τσί­μπημα καρ­φί­τσας η στα­γό­νων λεμο­νιού).

Όσον αφορά στα απο­φλοιω­μένα μύδια που πωλού­νται πάνω σε πάγο, θα πρέπει η σάρκα τους να είναι γυα­λι­στερή, συνε­κτική και να έχει μυρωδιά θάλασ­σας.

Τα μύδια πωλού­νται επίσης και κατε­ψυγ­μένα με ένα κέλυφος ή χωρίς κελύφη. Τα απο­κε­λυ­φω­μένα συσκευά­ζο­νται μέσα σε πλα­στι­κές σακού­λες, με μία ποσό­τητα πόσιμου νερού. Επάνω στη συσκευα­σία πρέπει να υπάρχει υγειο­νο­μικό σήμα, με τη σφρα­γίδα της εγκα­τά­στα­σης.

Η ημε­ρο­μη­νία ανά­λω­σης πρέπει να απέχει το πολύ 5 ημέρες, από την μέρα της απο­κε­λύ­φω­σης.

Μαλα­κό­στρακα (γαρίδες, καρα­βί­δες, αστακοί, καβού­ρια, κλπ) Τα βρί­σκουμε στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κατε­ψυγ­μένα.

Για τα νωπά πρέπει: Η οσμή να είναι ευχά­ρι­στη (θάλασσα).

Τα πόδια τους να είναι στερεά κολ­λη­μένα στο σώμα και σκληρά.

Η μεμ­βράνη του θώρακα να είναι τεντω­μένη, ανθε­κτική και δια­φα­νής.

Οι οφθαλ­μοί να γεμί­ζουν τη κόγχη των ματιών.

Το κεφάλι και ο θώρακας να είναι ανοι­χτό­χρωμα, όχι μελανού χρώ­μα­τος και να μην έχουν μαύρες κηλίδες. Τα όστρακα στα μπα­γιά­τικα μαλα­κό­στρακα είναι ξηρά και γλοιώδη.

Να έχουν αντα­να­κλα­στι­κές κινή­σεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά.

Γενικά να γνω­ρί­ζουμε ότι, οι φρέσκες γαρίδες γλι­στρούν εύκολα από το χέρι, ενώ οι αλλοιω­μέ­νες δίνουν την αίσθηση ζέστης όταν βυθί­ζουμε τα χέρια μας στο κιβώτιο που τις περιέ­χει.

Για τα κατε­ψυγ­μένα ισχύουν ότι και για τα φρέσκα.

Αχινοί

Οι αχινοί πρέπει κατά την αγορά τους να είναι ζωντα­νοί

Κον­σέρ­βες ιχθυ­η­ρών

Για τις κον­σέρ­βες ιχθυ­η­ρών που δια­τη­ρού­νται στο ψυγείο ή εκτός ψυγείου, οι κατα­να­λω­τές θα πρέπει να προ­σέ­χουν να μην είναι διο­γκω­μέ­νες, να μην έχουν εξω­τε­ρική σκουριά, να μην υπάρχει διαρροή του υγρού περιε­χο­μέ­νου, να δια­βά­ζουν προ­σε­κτικά τις ενδεί­ξεις συσκευα­σίας, ιδιαί­τερα την ημε­ρο­μη­νία

λήξης και να παρα­τη­ρούν εάν υπάρχει η επω­νυ­μία του παρα­σκευα­στή και ο κωδικός αριθμός Ε.Ε. της επι­χεί­ρη­σης.

Θα πρέπει επίσης να δίνεται ιδιαί­τερη προσοχή στο κανο­νικό χρώμα του περιε­χο­μέ­νου της τυπο­ποι­η­μέ­νης συσκευα­σίας ή της κον­σέρ­βας, και μετά το άνοιγμα, στο κανο­νικό χρώμα των εσω­τε­ρι­κών τοι­χω­μά­των της κον­σέρ­βας και στην μυρωδιά του περιε­χο­μέ­νου.

Ψάρια

Τα ψάρια, γενικά, είναι εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητα και ευαλ­λοί­ωτα. Η κατα­νά­λωση τους πρέπει να γίνεται το συντο­μό­τερο δυνατόν μετά την αγορά τους. Χαρα­κτη­ρι­στικά που μας βοηθούν να κρί­νουμε την καταλ­λη­λό­τητα τους είναι:

Οσμή: Ελαφρά, ευχά­ρι­στη οσμή, χαρα­κτη­ρι­στική της θάλασ­σας ( αντί­θετα τα μπα­γιά­τικα ψάρια έχουν οσμή δυσά­ρε­στη και συχνά αμμω­νίας.

Εξω­τε­ρική όψη: Επι­φά­νεια υγρή, στιλπνή, με ζωηρό χρώμα (αντί­θετα στα μπα­γιά­τικα ψάρια η επι­φά­νεια του σώματος είναι έντονη γλοιώ­δης και το ψάρι γλιστρά από το χέρι μας).

Σώμα: Το σώμα είναι πλαδαρό στα μπα­γιά­τικα ψάρια, ενώ δια­τη­ρούν τα απο­τυ­πώ­ματα των δακτύ­λων όταν τα ψηλα­φούμε (χαρα­κτη­ρι­στική είναι η κάμψη του ψαριού όταν το δια­τη­ρούμε σε όρθια θέση).

Δέρμα: Τετα­μένο και χωρίς ρυτίδες στα φρέσκα ψάρια, ενώ σχί­ζε­ται εύκολα (ιδιαί­τερα στην περιοχή της κοιλιάς) στα μπα­γιά­τικα.

Κοι­λιακή χώρα: Συχνά διο­γκω­μένη στα μπα­γιά­τικα ψάρια, ενώ μπορεί και να απο­βά­λει υγρά.

Λέπια: Ιδιαί­τερα σταθερά προ­σκολ­λη­μένα στα φρέσκα ψάρια τα οποία ι απο­κολ­λώ­νται δύσκολα κατά το καθά­ρι­σμα.

Οφθαλ­μοί: Διαυ­γείς, δια­φα­νείς και ζωηροί στα φρέσκα, βυθι­σμέ­νοι και θολοί στα μπα­γιά­τικα.

Βράγχια: Χρώμα προς το κόκκινο και υγρά στα φρέσκα ψάρια, ενώ στα μπα­γιά­τικα είναι καφέ, καλύ­πτο­νται από βλέννα και έχουν δυσά­ρε­στη οσμή.

Για τον αλα­τι­σμένο μπα­κα­λιάρο, τη λακέρδα και τονο­λα­κέρδα, η αλλοί­ωση φαί­νε­ται από το κοκ­κι­νωπό χρώμα και τη δυσο­σμία.

Για τα παστά και καπνι­στά ιχθυηρά η αλλοί­ωση φαί­νε­ται από τη δυσο­σμία και τη γλοιώδη σάρκα.

Άλλα σαρα­κο­στιανά

εδέ­σματα

Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα ομοιό­μορφο, σύσταση μαλθακή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Για τον ταραμά η αλλοί­ωση φαί­νε­ται από τη μούχλα, την ξήρανση και την τάγγιση.

Το τουρσί θα πρέπει να κατα­να­λώ­νε­ται με προσοχή από άτομα με ευαι­σθη­σία στο στομάχι. Προ­τι­μό­τερη είναι η αγορά τυπο­ποι­η­μέ­νου τουρ­σιού και όχι χύμα.

Επίσης είναι προ­τι­μό­τερη η αγορά του τυπο­ποι­η­μέ­νου χαλβά .

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!!