Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου καταδικάζει το σφράγισμα των μονάδας υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Ρόδου

Η Διοί­κη­ση του Ερ­γα­το­ϋ­παλ­λη­λι­κού Κέ­ντρου Ρόδου κα­ταγ­γέλ­λει το πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κό κλεί­σι­μο των υπη­ρε­σιών του Ε.Ο.Π.Υ.Υ σε όλη τη χώρα και στη Ρόδο, που οδη­γεί σε δια­θε­σι­μό­τη­τες – απο­λύ­σεις για­τρούς, υγειο­νο­μι­κό και διοι­κη­τι­κό προ­σω­πι­κό και στην τα­λαι­πω­ρία χι­λιά­δες ερ­γα­ζο­μέ­νους και συ­ντα­ξιού­χους.

Σύμ­φω­να με το νόμο που ψη­φί­στη­κε την προη­γού­με­νη βδο­μά­δα στη βουλή, όλο το προ­σω­πι­κό των μο­νά­δων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μπαί­νει σε κα­θε­στώς δια­θε­σι­μό­τη­τας –κι­νη­τι­κό­τη­τας, που θα διαρ­κέ­σει έναν του­λά­χι­στον μήνα. Η επό­με­νη μέρα θα βρει τον δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα της Υγεί­ας να κα­ταρ­γεί­ται και την επί­θε­ση ενά­ντια στα δι­καιώ­μα­τά μας να δυ­να­μώ­νει, καθώς χι­λιά­δες ασφα­λι­σμέ­νοι και ανα­σφά­λι­στοι δεν θα δι­καιού­νται υπη­ρε­σί­ες πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγεί­ας. Τα όποια δι­καιώ­μα­τα για δω­ρε­άν πε­ρί­θαλ­ψη είχαν απο­μεί­νει κα­τε­δα­φί­ζο­νται και σπρώ­χνο­νται οι ερ­γα­ζό­με­νοι και οι συ­ντα­ξιού­χοι στους ιδιώ­τες.

Κα­λού­με όλους τους πο­λί­τες της Ρόδου να πα­λέ­ψουν για :

• Να ανα­τρα­πούν όλα τα αντι­λαϊ­κά μέτρα της κυ­βέρ­νη­σης στην Υγεία.

• Να μην κα­ταρ­γη­θεί – συγ­χω­νευ­τεί καμία δη­μό­σια μο­νά­δα Υγεί­ας, κα­νέ­να Κέ­ντρο Υγεί­ας.

• Όχι στη δια­θε­σι­μό­τη­τα – κι­νη­τι­κό­τη­τα του προ­σω­πι­κού.

• Σύγ­χρο­νο, Ενιαίο , Κα­θο­λι­κό, Δω­ρε­άν Δη­μό­σιο Σύ­στη­μα Υγεί­ας για όλο το λαό, χωρίς απο­κλει­σμούς.

Κα­λού­με τις διοι­κή­σεις των σω­μα­τεί­ων της δύ­να­μής μας, τους φο­ρείς υγεί­ας, τους ερ­γα­ζό­με­νους και τους συ­ντα­ξιού­χους να πά­ρουν μέρος :

Α) στην ημε­ρί­δα που διορ­γα­νώ­νε­ται από κοι­νού από τον Ια­τρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου και το Ε.Κ.Ρ., την Τε­τάρ­τη, 19 Φλε­βά­ρη 2014, στις 7μμ, στην αί­θου­σα εκ­δη­λώ­σε­ων του Ε.Κ.Ρ.

Β) στην πα­ρά­στα­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας του Ε.Κ.Ρ., την Πα­ρα­σκευή, 21 Φλε­βά­ρη 2014, ώρα 10πμ, στα γρα­φεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Η πε­ρί­θαλ­ψη είναι ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα των ερ­γα­ζο­μέ­νων και δεν την εκ­χω­ρού­με σε κα­νέ­ναν.

Η ΔΙΟΙ­ΚΗ­ΣΗ