13ος και 14ος μισθός: Πρότυπη δίκη στο ΣτΕ μετά από αίτηση δημοσίων υπαλλήλων

Δεκτή έγινε από την Τριμελή Επι­τροπή του άρθρου 1 ν.3900/2010 του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ), με την ΠΝ 2/16.1.2025 πράξη της, η αίτηση πρό­τυ­πης δίκης που κατέ­θεσε η ΑΔΕΔΥ στο Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο προ­κει­μέ­νου να εκδι­κα­στεί σε πρότυπη δίκη αγωγή δημο­σίου υπαλ­λή­λου για 13ο-14ο μισθό, ήτοι για την κατα­βολή των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας.

Υπάλ­λη­λος του υπουρ­γείου Παι­δείας, συγκε­κρι­μένα, κατέ­θεσε αγωγή στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Αθήνας και παράλ­ληλα κατέ­θεσε πρό­σθετη παρέμ­βαση υπέρ του η ΑΔΕΔΥ. Με την αγωγή ζητούν την επα­να­φορά των Δώρων Χρι­στου­γέν­νων και Πάσχα και του επι­δό­μα­τος θερινής άδειας, αλλά και να ανα­γνω­ρι­στεί η υπο­χρέ­ωση του Δημο­σίου να κατα­βά­λει ανα­δρο­μικά τον 13ο και 14ο μισθό της διετίας 2023 και 2024.

Σύμφωνα με την αγωγή η μη επα­να­φορά των δώρων και του επι­δό­μα­τος θερινών δια­κο­πών είναι αντί­θετη σε συνταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις, στο Χάρτη των Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, στον Κώδικα Ατο­μι­κού Εργα­τι­κού Δικαίου (π.δ. 80/2022) και στην Ευρω­παϊκή οδηγία 2022/2041/ΕΕ περί επαρκών κατώ­τα­των μισθών στην Ευρω­παϊκή Ένωση που επι­τάσ­σει ίση μετα­χεί­ριση εργα­ζο­μέ­νων του ιδιω­τι­κού και δημό­σιου τομέα, ανα­φο­ρικά με τη δια­σφά­λιση επαρ­κούς και δίκαιου κατω­τά­του μισθού ο οποίος εγγυά­ται το αξιο­πρε­πές της δια­βί­ω­σής τους.

13ος-14ος μισθός: Τι ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή

Η ΑΔΕΔΥ και ο δημό­σιος υπάλ­λη­λος, μέσω της δικη­γό­ρου τους Μαρ­γα­ρί­τας Πανα­γο­πού­λου, ζητούν να επα­νέλ­θει ο 13ος και ο 14ος μισθός στο ύψος που ορίζει το άρθρο 9 του νόμου 3205/2023 και να καταρ­γη­θεί η ρύθμιση του νόμου 4093/2012 δώδεκα χρόνια μετά την ψήφισή του.

Ανα­φέ­ρε­ται, επίσης ότι είναι ανα­γκαία η εξίσωση των κατώ­τα­των μισθών των εργα­ζο­μέ­νων στα κράτη-μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την οδηγία 2022/2041/ΕΕ, αδια­κρί­τως αν ανήκουν στον δημόσιο ή ιδιω­τικό τομέα και παράλ­ληλα ότι πρέπει οι ευνοϊ­κές ρυθ­μί­σεις των ιδιω­τι­κών υπαλ­λή­λων να ισχύουν και για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους.

Ακόμη, ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή ότι η παρά­λειψη του νομο­θέτη να προβεί στην επα­να­φορά των επι­δο­μά­των, είναι αντί­θετη στη συνταγ­μα­τική αρχή της ισό­τη­τας στην κατα­νομή των δημο­σίων βαρών και στην υπο­χρέ­ωση του κράτους για τη δια­σφά­λιση των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των και του κοι­νω­νι­κού κράτους δικαίου.

Τέλος, υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η παρά­λειψη επα­να­φο­ράς του 13ου και 14ου αντί­κει­ται στη συνταγ­μα­τική δέσμευση για σεβασμό της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας, αλλά και στην ισότιμη εκπλή­ρωση του χρέους στην κοι­νω­νική και εθνική αλλη­λεγ­γύη, κατα­λή­γουν στην αίτηση ακύ­ρω­σης.

13ος-14ος μισθός: Το αίτημα της Ένωσης Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων

Αξίζει να επι­ση­μαν­θεί ότι πρώτη η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων είχε προ­βά­λει ως αίτημα την επα­να­φορά του 13ου και 14ου μισθού. Σε σχετική ανα­κοί­νωσή της υπο­γράμ­μιζε:

«Η Ένωση θεωρεί ότι ο δικαιο­λο­γη­τι­κός λόγος της κατάρ­γη­σης των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας πρέπει να θεω­ρη­θεί ότι έχει εκλεί­ψει μετά την είσοδο της χώρας στη λεγό­μενη “μετα­μνη­μο­νιακή εποχή”. Ο θεσμός των δώρων, που εξα­κο­λου­θεί να ισχύει στον ιδιω­τικό τομέα, πρέπει να παρα­μεί­νει ζωντα­νός και στον δημόσιο. Αντι­κα­το­πτρί­ζει υπε­ρε­κα­το­ντα­ε­τείς αγώνες και κατα­κτή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων που δόθηκαν σε εξαι­ρε­τικά δύσκο­λες και αντί­ξοες πολι­τι­κές και οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες. Το αίτημά μας είναι δίκαιο και απαι­τεί­ται μια ευρύ­τερη κοι­νω­νική στήριξή του».

Πηγή: vradini.gr