Οι Έλληνες έχουν τα μεγαλύτερα έξοδα κατοικίας στην Ευρώπη

Σύμφωνα με την τελευ­ταία έρευνα του Housing Europe, της Ευρω­παϊ­κής Ομο­σπον­δίας για τη Δημόσια, Συνε­ται­ρι­στική και Κοι­νω­νική Στέγη, η Ελλάδα έχει τα μεγα­λύ­τερα έξοδα κατοι­κίας ως ποσοστό του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος των πολιτών της, συγκρι­τικά με τις υπό­λοι­πες χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Συγκε­κρι­μένα, στην Ελλάδα το ποσοστό των νοι­κο­κυ­ριών τα οποία δαπα­νούν περισ­σό­τερο από το 40% του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τός τους για την κάλυψη αναγκών στέ­γα­σης έχει εκτι­να­χθεί σε σχεδόν 41%, τη στιγμή που ο ευρω­παϊ­κός μέσος όρος δεν ξεπερ­νάει το 11,3%. Μάλιστα, η τάση είναι διαρκώς επι­δει­νού­μενη, δεδο­μέ­νου ότι πριν από δύο χρόνια το αντί­στοιχο ποσοστό στην Ελλάδα δια­μορ­φω­νό­ταν σε 33%.

Ως έξοδα στέ­γα­σης υπο­λο­γί­ζο­νται το ενοίκιο για τους ενοι­κια­στές ή η δόση του στε­γα­στι­κού δανείου για τους ιδιο­κτή­τες, όπως επίσης και οι δαπάνες θέρ­μαν­σης, ύδρευ­σης, ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, τηλε­φω­νίας και κοι­νο­χρή­στων.

Αν όμως συνυ­πο­λο­γί­σει κανείς και την εκτό­ξευση της φορο­λο­γι­κής επι­βά­ρυν­σης, αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η κατοχή κατοι­κίας στην Ελλάδα συνιστά πλέον ένα κόστος το οποίο λίγα νοι­κο­κυ­ριά μπορούν πλέον να καλύ­ψουν, χωρίς να προβούν σε σοβαρές περι­κο­πές άλλων εξόδων. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι από το 2010 μέχρι το 2015, οι φόροι κατοχής ακι­νή­των αυξή­θη­καν έξι φορές, από τα 500 εκατ. ευρώ σε 3 δισ. ευρώ, ενώ το 2016 αυξή­θη­καν εκ νέου σε 3,5 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, τα έσοδα των νοι­κο­κυ­ριών υπο­χώ­ρη­σαν σημα­ντικά (π.χ. μειώ­σεις μισθών και συντά­ξεων), ενώ άνοδο κατα­γρά­φουν και άλλες δαπάνες που συν­δέ­ο­νται με το ακίνητο, όπως ρεύμα, πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να έχει διευ­ρυν­θεί ακόμα περισ­σό­τερο το χάσμα σε σχέση με τις υπό­λοι­πες ευρω­παϊ­κές χώρες, όπου κατά το συγκε­κρι­μένο διά­στημα η οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση για δαπάνες κατοι­κίας δεν παρου­σί­ασε ιδιαί­τερη μετα­βολή.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η δεύτερη χει­ρό­τερη επίδοση μετά την Ελλάδα εντο­πί­ζε­ται στη Ρου­μα­νία, όπου όμως το αντί­στοιχο ποσοστό των υπερ­βο­λικά επι­βα­ρυ­μέ­νων οικο­νο­μικά νοι­κο­κυ­ριών είναι λιγό­τερο από 20%.

Στην περί­πτωση της Ελλάδας, το ακόμα πιο ανη­συ­χη­τικό, και σε επίπεδο κοι­νω­νι­κής συνοχής, είναι ότι το σχετικό ποσοστό εκτι­νάσ­σε­ται σε πάνω από 90% στα νοι­κο­κυ­ριά τα οποία βρί­σκο­νται στην πιο επαχθή οικο­νο­μική θέση, δηλαδή το εισό­δημά τους είναι μικρό­τερο του 60% του μέσου εισο­δή­μα­τος.

Άλλο ένα χαρα­κτη­ρι­στικό στοι­χείο της έρευνας, η οποία παρου­σιά­ζε­ται σήμερα στις Βρυ­ξέλ­λες, είναι η πτώση του ποσο­στού της ιδιο­κα­τοί­κη­σης στην Ελλάδα, το οποίο έχει υπο­χω­ρή­σει πλέον σε 73,9%, που είναι και το χαμη­λό­τερο δια­χρο­νικά και προ­σεγ­γί­ζει τον ευρω­παϊκό μέσο όρο του 69,3%.

Εκτός όμως από την κατοχή ακι­νή­των, σε οικο­νο­μικό άχθος τείνει να εξε­λι­χθεί και η ενοι­κί­αση κατοι­κίας. Σύμφωνα με τα ευρή­ματα της έρευνας του Housing Europe, στην Ελλάδα το κόστος ενοι­κί­α­σης ως ποσοστό επί του εισο­δή­μα­τος έχει εκτι­να­χθεί σε 28,57% σήμερα, έναντι 24,8% το 2010. Μεγάλη αύξηση έχει κατα­γρα­φεί επίσης στην Πορ­το­γα­λία (18,08% από 10,58%), ακόμη μία χώρα που ακο­λού­θησε πολι­τική οικο­νο­μι­κής λιτό­τη­τας.

Τα παρα­πάνω στοι­χεία κατα­γρά­φο­νται σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές των ενοι­κίων έχουν υπο­χω­ρή­σει κατά μέσον όρο 30%-40% πανελ­λα­δικά, κάτι το οποίο σημαί­νει ότι η ανοδική πορεία των σχε­τι­κών ποσο­στών οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά και μόνο στην υπο­χώ­ρηση των εισο­δη­μά­των των νοι­κο­κυ­ριών στην Ελλάδα.

Πηγή: enikonomia.gr