Σταύρος Κεσεδάκης: Ο κυνηγός επικίνδυνων καιρικών φαινομένων από τη Ρόδο που αναδείχθηκε παγκοσμίως πρώτος στην καταγραφή υδροστρόβιλων!

Σταύρο, να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξή μας από την τελευ­ταία σου διά­κριση και την ανά­δειξή σου στην κορυ­φαία θέση παγκο­σμίως ως κυνηγού υδρο­στρο­βί­λων του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού για την Μελέτη των Υδρο­στρο­βί­λων! Είναι μία ακόμα στις πολλές δια­κρί­σεις που έχεις. Τι σημαί­νει αυτό για σένα;

Για μένα προ­σω­πικά είναι μια σημα­ντική στιγμή, γιατί πρό­κει­ται για έναν οργα­νι­σμό που απο­τε­λεί­ται από εξαι­ρε­τι­κούς επι­στή­μο­νες μετε­ω­ρο­λό­γους, οι οποίοι όχι μόνο αρχειο­θε­τούν τις κατα­γρα­φές που λαμ­βά­νουν από όλο τον κόσμο αλλά ταυ­τό­χρονα μελε­τούν κάθε τι που έχει σχέση με το φαι­νό­μενο των υδρο­στρο­βί­λων. Επίσης, έχουν ξεκι­νή­σει τη δια­δι­κα­σία δημιουρ­γίας ενός παγκό­σμιου μοντέ­λου πρό­γνω­σης υδρο­στρο­βί­λων, κάτι που θα αλλάξει για πάντα τις δυνα­τό­τη­τές μας στην κατα­γραφή, μελέτη και κατα­νό­ηση του φαι­νο­μέ­νου…

Πώς ξεκί­νησε η ιδέα να γίνεις κυνηγός επι­κίν­δυ­νων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων;

Βασικά, το ερέ­θι­σμα ήταν μια προ­σω­πική εμπει­ρία που είχα με έναν υδρο­στρό­βιλο ο οποίος τον Δεκέμ­βρη του 2010 βγήκε στην στεριά στο Μαν­δράκι εδώ στη Ρόδο προ­κα­λώ­ντας ζημιές σε ένα πλωτό καφέ αλλά και δίπλα στο χώρο της τότε εργα­σίας μου και σχεδόν πέρασε δίπλα μου… Αυτό, ταυ­τό­χρονα με προη­γού­με­νες και­ρι­κές στιγμές που είχαν εξάψει την περιέρ­γειά μου αλλά και η παρα­κο­λού­θηση γνωστών κυνηγών και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων στο δια­δί­κτυο, με οδή­γη­σαν στα­διακά να ασχο­ληθώ με την ανα­ζή­τησή τους.

Θυμάσαι την πρώτη φορά που απο­τύ­πω­σες επι­κίν­δυνο καιρικό φαι­νό­μενο;

Πάντα τα καιρικά φαι­νό­μενα προ­κα­λού­σαν τον θαυ­μα­σμό μου, από τα σχολικά μου χρόνια ακόμη. Αλλά η πρώτη φορά που κατέ­γραψα υδρο­στρό­βιλο στη Ρόδο, ήταν το 2013, ήταν για μένα μια δυνατή στιγμή ασχέτως αν δεν ήταν η πρώτη φορά που απο­τύ­πωνα κάποιο επι­κίν­δυνο καιρικό φαι­νό­μενο γενικά.

Τι δεξιό­τη­τες πρέπει να έχει κάποιος για είναι κυνηγός επι­κίν­δυ­νων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων και τι ακριβώς πρέπει να κάνει;

Η κατα­γραφή των καται­γί­δων έχει πολλές εκφάν­σεις… Για άλλους είναι απλά ένα χόμπι, για άλλους είναι μια επι­στη­μο­νική ανα­ζή­τηση και για κάποιους είναι ακόμη κι επάγ­γελμα…

Για μένα προ­σω­πικά είναι ο συν­δυα­σμός μιας συναρ­πα­στι­κής ασχο­λίας μαζί με την κατα­νό­ηση των φαι­νο­μέ­νων.

Οποια κι αν είναι η έκφανση αυτή, είναι βασικό να απο­κτή­σει κάποιος στα­διακά εμπει­ρία κυρίως με την εκμά­θηση της ασχο­λίας αυτής είτε δίπλα σε πιο έμπει­ρους κυνη­γούς, είτε κατα­γρά­φο­ντας απλά τα μη επι­κίν­δυνα φαι­νό­μενα και με τον καιρό να απο­κτή­σει την ανάλογη εμπει­ρία. Επίσης, είναι σημα­ντικό να απο­κτή­σει μια βάση γνώσεων πάνω στην μετε­ω­ρο­λο­γία για τη σωστή πρό­γνωση των φαι­νο­μέ­νων ώστε να βρί­σκε­ται στο σωστό σημείο την σωστή στιγμή, αλλά και για την ασφά­λειά του. Η γνώση ανά­γνω­σης των δια­φό­ρων απει­κο­νί­σεων μιας καται­γί­δας σε ραντάρ, είναι επίσης σημα­ντική όταν ασχο­λεί­σαι με ακραία φαι­νό­μενα καθώς και η γνώση φωτο­γρα­φίας ή λήψης βίντεο βοηθάει σε μια ποιο­τική κατα­γραφή. Πάνω από όλα όμως είναι η γνώση των βασικών κανόνων ασφά­λειας και ο σεβα­σμός στην δύναμη της φύσης… Καμιά καται­γίδα, κανένα φαι­νό­μενο δεν αξίζει να ρισκά­ρεις τη ζωή σου… Πάντα θα υπάρ­χουν εκεί ώστε να δεις το επόμενο. Σε γενικές γραμμές ωστόσο δεν είναι κάτι που συνιστώ στον καθένα… Είναι ασχολία για λίγους με πολύ πάθος για μάθηση και από­κτηση εμπει­ρίας…

Υπήρχαν φορές που κιν­δύ­νευ­σες;

Επειδή έχω πάντα στον νου μου την ασφά­λεια την δική μου και των συνα­δέλ­φων μου κι επειδή τρέφω απε­ριό­ρι­στο σεβασμό στο μεγα­λείο και τη δύναμη της φύσης, συνήθως απο­φεύγω τις κακο­το­πιές… Αν κι έχω βρεθεί πολύ κοντά σε μερικά από τα πιο ισχυρά φαι­νό­μενα, θα έλεγα ότι άβολα και κίνδυνο νιώθω κυρίως όταν υπάρχει πολύ κοντινή κεραυ­νική δρα­στη­ριό­τητα κι αυτό διότι δεν μπορείς να δεις πού θα πέσει ο επό­με­νος κεραυ­νός.

Ποια ήταν η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση που αντι­με­τώ­πι­σες στη δια­δι­κα­σία της κατα­γρα­φής;

Η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση έχει να κάνει με τον συν­δυα­σμό της επι­κιν­δυ­νό­τη­τας αλλά και των συνεχώς μετα­βαλ­λό­με­νων συν­θη­κών, που κάνουν την φωτο­γρά­φηση των φαι­νο­μέ­νων μια συνεχή πρό­κληση …..Ταυ­τό­χρονα χρειά­ζε­ται πολλή υπομονή καθώς σε αντί­θεση με ο,τι πιστεύ­ουν οι περισ­σό­τε­ροι, τα φαι­νό­μενα αυτά δεν συμ­βαί­νουν συχνά κι έτσι χρειά­ζε­ται πολλή υπομονή αλλά και αποδοχή ότι τις πιο πολλές φορές θα επι­στρέ­ψεις σπίτι χωρίς να έχεις κατα­γρά­ψει κάτι σημα­ντικό… Πέρα βέβαια από την ικα­νο­ποί­ηση ότι βρέ­θη­κες έξω στη φύση απέ­να­ντι από την ομορφιά του καιρού.

Εχεις κάνει ταξίδια απο­κλει­στικά για να φωτο­γρα­φί­σεις καιρικά φαι­νό­μενα;

Ναι, έχω ταξι­δέ­ψει στις ΗΠΑ και στη λεγό­μενη Πεδιάδα των Ανε­μο­στρο­βί­λων εκεί που κατα­γρά­φο­νται οι ισχυ­ρό­τε­ρες καται­γί­δες στον πλανήτη μαζί με τους ανε­μο­στρό­βι­λους, που συχνά πυκνά ακούμε για αυτούς στις ειδή­σεις στη χώρα μας. Πραγ­μα­τικά απο­τε­λεί την «Μέκκα των καται­γί­δων» και κάθε στιγμή εκεί είναι από μόνη της μια μονα­δική εμπει­ρία…

Τι σου αρέσει κυρίως να απο­τυ­πώ­νεις;

Αν και μου αρέσουν πολλά καιρικά φαι­νό­μενα, έχω μια ιδιαί­τερη αδυ­να­μία στις καται­γί­δες και σε ό,τι αυτές δημιουρ­γούν. Δηλαδή, σίφωνες θαλάσ­σης και ξηράς, χαλάζι, εντυ­πω­σια­κές νεφικές ανα­πτύ­ξεις κ.ά. Απο­τε­λεί μια επι­πλέον πρό­κληση η κατα­γραφή υδρο­στρο­βί­λων και ανε­μο­στρο­βί­λων, γιατί είναι δύο από τα φαι­νό­μενα που ενώ οι επιστήμονες- μετε­ω­ρο­λό­γοι έχουν μια σημα­ντική βάση γνώσης για τον μηχα­νι­σμό δημιουρ­γίας και συμπε­ρι­φο­ράς τους κι άλλα πολλά στοι­χεία, υπάρ­χουν ακόμη πολλά μυστή­ρια για αυτά τα φαι­νό­μενα που μένει να ανα­κα­λύ­ψουμε, ώστε να μπο­ρέ­σουμε να τα απο­κρυ­πτο­γρα­φή­σουμε καλύ­τερα και ταυ­τό­χρονα να βελ­τιω­θεί η προ­γνω­σι­μό­τητά τους αλλά και η έγκαιρη προει­δο­ποί­ηση του πλη­θυ­σμού σε περί­πτωση που σημειω­θεί κάποιος πχ ανε­μο­στρό­βι­λος. Χαρα­κτη­ρι­στικά στις ΗΠΑ, ο χρόνος προει­δο­ποί­η­σης του πλη­θυ­σμού μιας κοι­νό­τη­τας είναι περί τα 15 λεπτά πριν, γεγονός που θα σώζει ζωές στο μέλλον σε ακόμη μεγα­λύ­τερο βαθμό. Ολα αυτά κάνουν την κατα­γραφή ενός τέτοιου φαι­νο­μέ­νου πέρα από συναρ­πα­στική, και χρήσιμη για τους μετε­ω­ρο­λό­γους ώστε να μαθαί­νουμε όλο και πιο πολλά ….

Εχουμε δει εντυ­πω­σια­κές φωτο­γρα­φίες σου από τη Ρόδο, που μάλιστα ταξι­δεύ­ουν σε όλο τον κόσμο. Γνωρίζω επίσης ότι είναι αρκετοί κυνηγοί και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων που θέλουν να έρθουν στο νησί μας για το σκοπό αυτό. Τι το ιδιαί­τερο έχει η Ρόδος;

Πρώτον, η Ρόδος έχει υπέροχα θαλασ­σινά και όχι μόνο τοπία… Αυτά σε συν­δυα­σμό με εντυ­πω­σιακά καιρικά φαι­νό­μενα δίνουν μια μονα­δική εικόνα που συχνά ταξι­δεύει σε χιλιά­δες οθόνες στον πλανήτη μέσω του δια­δι­κτύου. Επίσης η Ρόδος λόγω της θέσης της, λόγω των θερμών θαλασ­σών αλλά και άλλων μετε­ω­ρο­λο­γι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών είναι στις λεγό­με­νες hot spot περιο­χές για την δημιουρ­γία υδρο­στρο­βί­λων. Θεωρώ πως ο καιρός και ο συν­δυα­σμός με τις ομορ­φιές του νησιού, είναι κάτι που θα μπο­ρού­σαμε στα­διακά να το εκμε­ταλ­λευ­τούμε ως ένα ακόμη στοι­χείο θεμα­τι­κού του­ρι­σμού μιας και συχνά μιλάμε για την επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής σεζόν. Ταυ­τό­χρονα, η Ρόδος στα τελευ­ταία χρόνια πέρα από τις πολλές κατα­γρα­φές έχει μια σημα­ντική παρου­σία στο δια­δί­κτυο στον χώρο του καιρού. Εγώ προ­σω­πικά συμ­με­τέχω στην δια­δι­κτυακή ομάδα του «Κυκλώνα Ρόδου» που εκτός από τις φωτο­γρα­φίες από καιρικά φαι­νό­μενα παρέχει και­ρι­κές εκτι­μή­σεις καθη­με­ρινά, αρχείο και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, στα­τι­στική κατα­γραφή τους, και­ρι­κές κάμερες και πολλά άλλα, με χιλιά­δες ενεργά μέλη. Υπάρ­χουν φυσικά κι άλλες ομάδες που ασχο­λού­νται με την φύση, την ανά­δειξη και προ­στα­σία της, αλλά και τον καιρό στο νησί μας…

Κλεί­νο­ντας αυτή την συνέ­ντευξη, να σας ευχα­ρι­στήσω για αυτή την ευκαι­ρία να μιλή­σουμε για μια δια­φο­ρε­τική Ρόδο που υπάρχει και είναι το ίδιο πανέ­μορφη. Να ευχηθώ καλό φθι­νό­πωρο και χειμώνα στη Ρόδο μας με όμορφα καιρικά φαι­νό­μενα, χωρίς ακρό­τη­τες και κατα­στρο­φές, και βροχές ικα­νο­ποι­η­τι­κές ώστε να γεμίσει ο υδρο­φό­ρος ορί­ζο­ντάς μας…