Το «λιγότερο» δεν είναι ίδιο με το καθόλου!

Μέσα στην όλη και συ­χνό­τα­τα οξύ­μω­ρη προ­σπά­θεια… «πει­θούς», καλ­λιερ­γεί­ται η αί­σθη­ση ότι όποιος κάνει το εμ­βό­λιο γί­νε­ται άτρω­τος, κάτι ακόμη που ίσως απο­βεί επι­κίν­δυ­νο. Ει­δι­κά σε ό,τι αφορά την  με­τάλ­λα­ξη Δέλτα, πολύ δε πε­ρισ­σό­τε­ρο απέ­να­ντι σε νέες με­ταλ­λά­ξεις που μπο­ρεί να μας έρ­θουν από το ανεμ­βο­λί­α­στο «κα­ζά­νι» , όπως συ­νέ­βη και με τη Δέλτα. Αυτό ση­μαί­νει ότι κι ο εμ­βο­λια­σμέ­νος οφεί­λει να προ­σέ­χει , όχι μόνο να μην κολ­λή­σει τον ιό (δε­δο­μέ­νου ότι τα πο­σο­στά απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας των εμ­βο­λί­ων δεν είναι στο 100%), αλλά και να μην τον με­τα­δώ­σει ως ασυμ­πτω­μα­τι­κός, έστω κι αν είναι λι­γό­τε­ρο με­τα­δο­τι­κός -όπως πι­στεύ­ουν οι επι­στή­μο­νες, σε σχέση με τον μη εμ­βο­λια­σμέ­νο. Διότι το «λι­γό­τε­ρο» δεν είναι ίδιο με το κα­θό­λου!