Παρεξηγημένοι ρόλοι

Δου­λειά των συλ­λό­γων γο­νέ­ων δεν είναι να συν­διοι­κούν το σχο­λείο ούτε να επεμ­βαί­νουν στο εκ­παι­δευ­τι­κό έργο. Και κυ­ρί­ως να κομ­μα­τι­κο­ποιού­νται. Ναι, συμ­βαί­νει  ΚΑΙ  (κά­ποιοι) σύλ­λο­γοι γο­νέ­ων, όπως και (κά­ποιοι) πο­λι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι, να έχουν πο­λι­τι­κούς ντα­βα­τζή­δες. Εξ ου και η αποχή από αυ­τούς κάθε αν­θρώ­που που δεν θέλει τέ­τοιου εί­δους πάρε δώσε. Μάλ­λον, έχουν πα­ρε­ξη­γή­σει τον ρόλο τους. Και­ρός να επα­να­προσ­διο­ρι­στεί. Δου­λειά τους είναι να επι­κου­ρούν στην εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του σχο­λεί­ου, σε αρ­μο­νι­κή συ­νερ­γα­σία με την διεύ­θυν­ση και ακο­λου­θώ­ντας τις οδη­γί­ες της. Και βέ­βαια, πέρα από το γε­γο­νός του μί­σους που σπέρ­νουν  στις ψυχές των ίδιων τους των παι­διών, δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται οι κου­φιο­κε­φα­λά­κη­δες του Ωραιο­κά­στρου απει­λώ­ντας να κλεί­σουν το σχο­λείο- λες και πρό­κει­ται για την πε­ριου­σία τους- πως έτσι αφή­νουν τα δικά τους παι­διά χωρίς μά­θη­μα αν πα­τή­σουν το πόδι τους στον ίδιο χώρο παι­διά προ­σφύ­γων ή με­τα­να­στών, όπως θέ­λε­τε πέστε το, μιας και δεν αλ­λά­ζει κάτι ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός, επει­δή ότι και να είναι οι γο­νείς, τα παι­διά δεν παύ­ουν να είναι παι­διά και το χρέος προς αυτά δεν γνω­ρί­ζει ούτε όριο, ούτε δί­καιο αί­μα­τος ούτε δί­καιο εδά­φους, αλλά υπάρ­χει και βα­ρύ­νει όλους στο ακέ­ραιο. Τε­λεία και παύλα.- Και­ρός να  προ­βλη­μα­τι­στού­με όλοι: Σή­με­ρα στο Ωραιό­κα­στρο, αύριο αλλού, πά­ντο­τε γύρω μας. Και το χει­ρό­τε­ρο: όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο μέσα μας, μέσα στο νου μας, στην σκο­τει­νή ρίζα της δήθεν ηθι­κής μας συ­γκρό­τη­σης.