Οι εκδηλώσεις στην Πάτμο για τον Δεκαπεντάυγουστο

Στις εκ­δη­λώ­σεις που έγι­ναν στην Πάτμο για τον Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο ανα­φέ­ρε­ται με ανάρ­τη­ση του ο πρώην δή­μαρ­χος Πά­τμου κ. Ε. Πέ­ντες ανα­φέ­ρει τα εξής:

Στον από­η­χο του Δε­κα­πε­νταύ­γου­στου, η Πά­τμος γιόρ­τα­σε με δύο πα­νη­γύ­ρια, στην Πα­να­γία του Γε­ραν­νού, στον προ­αύ­λιο χώρο της εκ­κλη­σί­ας, και το πα­νη­γύ­ρι στην πα­ρα­λία του Κά­μπου. Δύο γιορ­τές που δεί­χνουν ότι η πα­ρά­δο­ση αντέ­χει και συ­νε­χί­ζει, όταν υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που δεν λο­γα­ριά­ζουν κόπο, αλλά βά­ζουν μπρο­στά την αγάπη τους για τον τόπο.

Ο Πο­λι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Κα­μπιω­τών «Η Ευαγ­γε­λί­στρια» απέ­δει­ξε για άλλη μια φορά τι ση­μαί­νει προ­σφο­ρά. Το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο και όλα τα μέλη, με αγάπη και φρο­ντί­δα, θυ­σί­α­σαν χρόνο, κόπο και προ­σω­πι­κή ξε­κού­ρα­ση για να χα­ρί­σουν στους επι­σκέ­πτες μας μια εμπει­ρία που δύ­σκο­λα θα ξε­χά­σουν. Και σε εμάς τους ίδιους ξυ­πνούν μνή­μες από την πα­ρά­δο­σή μας ,την φι­λο­ξε­νία μας και την ταυ­τό­τη­τά μας, μνή­μες που μας ενώ­νουν σαν κοι­νω­νία. Δεν είναι τυ­χαίο ότι κρά­τη­σαν ζω­ντα­νό το πα­νη­γύ­ρι της Πα­να­γί­ας μέχρι νωρίς το πρωί και ανα­βί­ω­σαν τε­λευ­ταία χρό­νια, το πα­νη­γύ­ρι του Χρι­στού, γιορ­τές που κου­βα­λούν μέσα τους την ψυχή της Πά­τμου.

Δεν είναι απλό, στην καρ­διά της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, να αφή­νεις τη δου­λειά σου και να αφιε­ρώ­νε­σαι σε κάτι που δεν φέρ­νει κέρ­δος, αλλά φέρ­νει χαρά και πε­ρη­φά­νια σε όλους μας. Αυτό ση­μαί­νει αγάπη για τον τόπο. Αυτό ση­μαί­νει πραγ­μα­τι­κή προ­σφο­ρά.

Και γι’ αυτό έχου­με όλοι μας, θε­σμι­κοί πα­ρά­γο­ντες, επαγ­γελ­μα­τί­ες και πο­λί­τες, την υπο­χρέ­ω­ση να τους στη­ρί­ζου­με με κάθε τρόπο. Γιατί ο του­ρι­σμός μπο­ρεί να είναι ση­μα­ντι­κός, αλλά η πα­ρά­δο­σή μας και η ταυ­τό­τη­τά μας είναι αυτές που δί­νουν στον τόπο αξία, ψυχή και προ­ο­πτι­κή.

Τέλος, ένα με­γά­λο «ευ­χα­ρι­στώ» σε όλους όσους συμ­βάλ­λουν στη διορ­γά­νω­ση τέ­τοιων εκ­δη­λώ­σε­ων και πα­νη­γυ­ριών. Με το ίδιο με­ρά­κι και την ίδια αφο­σί­ω­ση να συ­νε­χί­σουν αυτό το έργο, γιατί είναι πραγ­μα­τι­κά άξιοι πρε­σβευ­τές της πα­ρά­δο­σης μας.