Liberation: «Είμαστε όλοι Ελληνες Ευρωπαίοι»

Με άρθρο γνώ­μης στη γαλ­λι­κή εφη­με­ρί­δα «Liberation», το ιστο­ρι­κό στέ­λε­χος των Πρα­σί­νων και της Αρι­στε­ράς, Ντα­νιέλ Κον Μπε­ντίτ, αλλά και ο ελ­λη­νι­κής κα­τα­γω­γής μα­έ­στρος Διο­νύ­σιος Δερ­βι­τσιώ­της-Μπουρ­νιάς στη­λι­τεύ­ουν την επι­θε­τι­κό­τη­τα της Τουρ­κί­ας και δη­λώ­νουν «εί­μα­στε όλοι Ελ­λη­νες Ευ­ρω­παί­οι».

Για την ακρί­βεια, αυτός είναι ο τί­τλος του δη­μο­σιεύ­μα­τος της Liberation, το οποίο πε­ρι­γρά­φει σύ­ντο­μα, γλα­φυ­ρά και πε­ριε­κτι­κά την γε­ω­πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Απο­κα­λώ­ντας τον Τούρ­κο πρό­ε­δρο «εκλεγ­μέ­νο δι­κτά­το­ρα» και εκτι­μώ­ντας πως η Τουρ­κία μοιά­ζει να απο­μα­κρύ­νε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο από την Ευ­ρώ­πη, Κον Μπε­ντίτ και Μπουρ­νιάς εξη­γούν πως ο Ερ­ντο­γάν αξιώ­νει πα­ρά­λο­γες και επι­κίν­δυ­νες απαι­τή­σεις στο Αι­γαίο.

«Εί­μα­στε όλοι Έλ­λη­νες Ευ­ρω­παί­οι» είναι ο τί­τλος του άρ­θρου γνώ­μης για την έντα­ση της Τουρ­κί­ας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο

Πα­ράλ­λη­λα, ση­μειώ­νε­ται ένα από­σπα­σμα από το διάγ­γελ­μα του Έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού, Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη, τον οποίο οι αρ­θρο­γρά­φοι συγ­χαί­ρουν για τα με­τρη­μέ­να, αλλά απο­φα­σι­στι­κά του λόγια και το γε­γο­νός πως «δεν αφή­νε­ται να πα­ρα­συρ­θεί από το παι­χνί­δι εξου­σί­ας» της Τουρ­κί­ας. Την ίδια ώρα το­νί­ζε­ται, πως οι Έλ­λη­νες, έχο­ντας πε­ρά­σει μια οδυ­νη­ρή οι­κο­νο­μι­κή κρίση έδει­ξαν πως θέ­λουν να πα­ρα­μεί­νουν στην ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια.

Το κεί­με­νο επί­σης, στη­λι­τεύ­ει το γε­γο­νός πως η Ευ­ρώ­πη μοιά­ζει δι­στα­κτι­κή, το­νί­ζο­ντας πως μόνο ο Εμα­νου­έλ Μα­κρόν έσωσε την τιμή της ΕΕ, στέλ­νο­ντας στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις στην πε­ριο­χή. Στο ση­μείο εκεί­νο, το κεί­με­νο των δύο επι­φα­νών αν­δρών αμ­φι­σβη­τεί και την άνευ­ρη και απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νη μέχρι τώρα στάση της Γερ­μα­νί­ας απέ­να­ντι στις προ­κλή­σεις της Άγκυ­ρας.

Ανα­λυ­τι­κά το άρθρο

«Εί­κο­σι τέσ­σε­ρις ώρες πριν από την επί­ση­μη επί­σκε­ψή του στην Αθήνα τον Δε­κέμ­βριο του 2017, ο Ερ­ντο­γάν είχε προ­τεί­νει την ανα­θε­ώ­ρη­ση της Συν­θή­κης της Λο­ζά­νης για την ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή συ­νο­ρια­κή γραμ­μή με αυτό το και­νο­τό­μο επι­χεί­ρη­μα: «Πώς θα μπο­ρού­σαν τα νησιά του Αι­γαί­ου να είναι ελ­λη­νι­κά, όταν η Τουρ­κία είναι σε από­στα­ση ακοής;». Από την Τρίτη, 11 Αυ­γού­στου, δε­κά­δες τουρ­κι­κά στρα­τιω­τι­κά πλοία που συ­νο­δεύ­ουν το ερευ­νη­τι­κό σκά­φος Oruc Reis, δια­σχί­ζουν τα νερά της ελ­λη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας και κατά συ­νέ­πεια και της ευ­ρω­παϊ­κής, στο Αι­γαίο Πέ­λα­γος.

Για να γίνει αντι­λη­πτό το γε­ω­πο­λι­τι­κό ευ­φυο­λό­γη­μα του Τούρ­κου Προ­έ­δρου, είναι σαν ένας θο­ρυ­βώ­δης γεί­το­νας, ο οποί­ος, αφού ζή­τη­σε επί­ση­μα να κα­τα­λά­βει ένα με­γά­λο μέρος του δια­με­ρί­σμα­τός σας με το πρό­σχη­μα ότι η φωνή του ακού­γε­ται μα­κριά, και ο οποί­ος κάνει τώρα κύ­κλους, με το όπλο στο χέρι, στο πε­ζο­δρό­μιο σας, πλη­σιά­ζο­ντας την μπρο­στι­νή πόρτα.

Απευ­θυ­νό­με­νος στο ελ­λη­νι­κό έθνος σε ένα μή­νυ­μα του οποί­ου τα με­τρη­μέ­να λόγια είχαν στόχο να υπο­γραμ­μί­σουν την αυ­στη­ρό­τη­τα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης κα­τέ­λη­ξε: «Πα­ρα­μέ­νου­με στα­θε­ρά προ­ση­λω­μέ­νοι στη διε­θνή νο­μι­μό­τη­τα και τη δύ­να­μη της δι­πλω­μα­τί­ας για την επί­λυ­ση ακόμα και των πιο σύν­θε­των προ­βλη­μά­των. Δεν θα εί­μα­στε ποτέ εκεί­νοι που θα οξύ­νουν την κα­τά­στα­ση. Ωστό­σο, η αυ­το­συ­γκρά­τη­ση είναι μόνο μια όψη της δύ­να­μής μας. Καμία πρό­κλη­ση δεν θα μεί­νει ανα­πά­ντη­τη.»

Παρά τη λι­τό­τη­τα που έχει εξα­ντλή­σει τη χώρα, ενι­σχύ­ο­ντας πα­ράλ­λη­λα το κύριο νε­ο­να­ζι­στι­κό κόμμα και τη λαϊ­κί­στι­κη ψήφο, η Ελ­λά­δα έχει επι­τύ­χει διαρ­θρω­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που είναι τόσο βα­θιές, όσο και βί­αιες. Απο­δει­κνύ­ο­ντας ένα σπά­νιο πο­λι­τι­κό θάρ­ρος με την επι­βο­λή ενός lockdown πολύ νωρίς, μπό­ρε­σε να δια­χει­ρι­στεί την πα­ρού­σα παν­δη­μία με υπο­δειγ­μα­τι­κό τρόπο. Είναι μια κου­ρα­σμέ­νη χώρα που πά­λε­ψε για να πα­ρα­μεί­νει στην ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια όταν θλι­βε­ρά πάθη, της αρι­στε­ράς και της δε­ξιάς, υπο­στή­ρι­ζαν πως το Grexit ήταν η μόνη λύση.

Ο Έλ­λη­νας Πρω­θυ­πουρ­γός έχει δίκιο που δεν αφή­νε­ται να πα­ρα­συρ­θεί από το παι­χνί­δι εξου­σί­ας μιας Τουρ­κί­ας εμ­φα­νώς πε­ρισ­σό­τε­ρο εναρ­μο­νι­σμέ­νης με τους οθω­μα­νι­κούς κώ­δι­κες του 19ου αιώνα παρά με εκεί­νους του 21ου, τους ευ­ρω­παϊ­κούς. Αλλά υπάρ­χουν και όρια. Και αν ολό­κλη­ρη η Ευ­ρώ­πη δεν επι­βάλ­λει αυτά τα όρια για να εγ­γυ­η­θεί την ασφά­λεια ενός κρά­τους-μέ­λους, με ποια πνευ­μα­τι­κή πι­ρου­έ­τα θα μπο­ρέ­σου­με να απα­ντή­σου­με στους λαϊ­κι­στές όλων των ειδών που κα­ταγ­γέλ­λουν συ­νε­χώς την Ευ­ρώ­πη ως άχρη­στη;

Στέλ­νο­ντας στρα­τιω­τι­κές ενι­σχύ­σεις στο Αι­γαίο, ο Εμα­νου­έλ Μα­κρόν έσωσε την τιμή της Ευ­ρώ­πης. Και η Γερ­μα­νία; Θα πα­ρα­μεί­νει θε­α­τής αυτής της ει­σβο­λής στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο από έναν θλι­βε­ρό εκλεγ­μέ­νο δι­κτά­το­ρα που ήδη ανα­φέ­ρε­ται στο νησί Κα­στε­λό­ρι­ζο ως «Meis»;

Ποιος είναι ο Διο­νύ­σης Δερ­βι­τσιώ­της Μπουρ­νιάς;

Μα­έ­στρος Ελ­λη­νο-Γαλ­λι­κής κα­τα­γω­γής, ο Διο­νύ­σης Δερ­βι­τσιώ­της Μπουρ­νιάς έχει διευ­θύ­νει την Royal Philharmonic Orchestra, την Orchestra of the Age of Enlightenment, και την Φι­λαρ­μο­νι­κή Ορ­χή­στρα της Πρά­γας. Το 2000 ανα­λαμ­βά­νει την ορ­χή­στρα της Φλω­ρε­ντί­ας με την ιτα­λι­κή La Repubblica να τον πα­ρου­σιά­ζει ως τον νέο «πολλά υπο­σχό­με­νο διευ­θυ­ντή ορ­χή­στρας».

Όσο ήταν καλ­λι­τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής σχε­δί­α­σε το καλ­λι­τε­χνι­κό πε­ριε­χό­με­νο για την 60ή επέ­τειο της Unesco, την 100ή επέ­τειο της Crédit Agricole Normandie, του «Appel d’Athènes » με τους Ντα­νιέλ Κον Μπετί και Τίτο Πα­τρί­κιο. Δι­ηύ­θη­νε επί­σης τη συ­ναυ­λία – αφιέ­ρω­μα στα θύ­μα­τα της 11ης Σε­πτεμ­βρί­ου, πα­ρου­σία τότε, του πρώην προ­έ­δρου των ΗΠΑ, Μπιλ Κλί­ντον».

Πηγή: iefimerida.gr