Τι αλλάζει στις 120 δόσεις: οι νέοι κανόνες και οι εξαιρέσεις

Οδηγό με όλες τις αλ­λα­γές που έγι­ναν στη ρύθ­μι­ση των 120 δό­σε­ων για τους επαγ­γελ­μα­τί­ες και τις επι­χει­ρή­σεις δίνει η Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή Δη­μο­σί­ων Εσό­δων. Στη ρύθ­μι­ση μπο­ρούν πλέον να εντα­χθούν ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες με οφει­λές άνω των 50.000 ευρώ ενώ ρυθ­μί­ζο­νται και οφει­λές που δη­μιουρ­γή­θη­καν το 2017. Με­τα­ξύ άλλων προ­βλέ­πε­ται ότι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες και επι­χει­ρή­σεις χωρίς πτω­χευ­τι­κή ικα­νό­τη­τα με οφει­λές προς την εφο­ρία έως 125.000 ευρώ μπο­ρούν να επι­τύ­χουν τη ρύθ­μι­ση των οφει­λών τους σε 120 μη­νιαί­ες δό­σεις με την αυ­το­μα­το­ποι­η­μέ­νη δια­δι­κα­σία του εξω­δι­κα­στι­κού μη­χα­νι­σμού.

Ει­δι­κό­τε­ρα με τις τε­λευ­ταί­ες αλ­λα­γές:

1. Διευ­ρύν­θη­κε το πεδίο εφαρ­μο­γής της ρύθ­μι­σης οφει­λών προς το Δη­μό­σιο καθώς:

– κα­ταρ­γή­θη­κε το προ­βλε­πό­με­νο ανώ­τα­το όριο των 50.000 ευρώ για οφει­λές προς το Δη­μό­σιο, ενώ

– υπά­γο­νται στη ρύθ­μι­ση και οι οφει­λές που βε­βαιώ­θη­καν στη φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση εντός του έτους 2017, ήτοι έως τις 31/12/2017, αντί του προϊ­σχύ­ο­ντος χρο­νι­κού ορίου της 31ης/12/2016.

2. Επε­κτά­θη­κε η εφαρ­μο­γή των ει­δι­κών κα­νό­νων ρύθ­μι­σης που ίσχυαν για οφει­λέ­τες με συ­νο­λι­κές οφει­λές (προς όλους τους πι­στω­τές ή προς το Δη­μό­σιο, κατά πε­ρί­πτω­ση) από 20.000,01 έως 50.000 ευρώ, σε οφει­λέ­τες με συ­νο­λι­κές οφει­λές (προς όλους τους πι­στω­τές ή προς το Δη­μό­σιο, κατά πε­ρί­πτω­ση) από 20.000,01 έως 125.000 ευρώ.

3. Τέ­θη­καν νέοι κα­νό­νες ρύθ­μι­σης οφει­λών για οφει­λέ­τες με συ­νο­λι­κές οφει­λές (προς όλους τους πι­στω­τές ή προς το Δη­μό­σιο, κατά πε­ρί­πτω­ση) άνω των 125.000 ευρώ, που προ­βλέ­πουν την υπο­χρέ­ω­ση του οφει­λέ­τη να προ­σκο­μί­σει αξιο­λό­γη­ση βιω­σι­μό­τη­τας και σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών. Οι εν λόγω κα­νό­νες ισχύ­ουν για οφει­λέ­τες φυ­σι­κά πρό­σω­πα με πτω­χευ­τι­κή ικα­νό­τη­τα και νο­μι­κά πρό­σω­πα που απο­κτούν ει­σό­δη­μα από επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και για οφει­λέ­τες φυ­σι­κά πρό­σω­πα χωρίς πτω­χευ­τι­κή ικα­νό­τη­τα που απο­κτούν ει­σό­δη­μα από επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές ο οφει­λέ­της πρέ­πει να προ­σκο­μί­σει αξιο­λό­γη­ση βιω­σι­μό­τη­τας και σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών, από ανε­ξάρ­τη­το εμπει­ρο­γνώ­μο­να ο οποί­ος είναι είτε φυ­σι­κό πρό­σω­πο που είναι μέλος του Οι­κο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Ελ­λά­δος του­λά­χι­στον 5 χρό­νια και δια­θέ­τει άδεια ασκή­σε­ως οι­κο­νο­μο­λο­γι­κού επαγ­γέλ­μα­τος ή άδεια λο­γι­στή φο­ρο­τε­χνι­κού τάξης Α’, είτε νο­μι­κό πρό­σω­πο, εφό­σον η ως άνω αξιο­λό­γη­ση και το σχέ­διο υπο­γρά­φο­νται από φυ­σι­κό πρό­σω­πο που δια­θέ­τει τα ως άνω προ­σό­ντα, το κό­στος της οποί­ας βα­ρύ­νει τον οφει­λέ­τη. Για την αξιο­λό­γη­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του οφει­λέ­τη προ­α­φαι­ρού­νται από το χρέος το 85% των προ­σαυ­ξή­σε­ων ή τόκων εκ­πρό­θε­σμης κα­τα­βο­λής και το 95% των αυ­το­τε­λώς βε­βαιω­μέ­νων προ­στί­μων που έχουν επι­βλη­θεί από τη φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση , ώστε το ποσό οφει­λής προς το Δη­μό­σιο, βάσει του οποί­ου κρί­νε­ται η βιω­σι­μό­τη­τα, να είναι πλα­σμα­τι­κά μειω­μέ­νο, χωρίς ωστό­σο το ποσό αυτό να ταυ­τί­ζε­ται με το ποσό απο­πλη­ρω­μής της οφει­λής που προ­τεί­νε­ται στο σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης. Το σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης πρέ­πει να είναι σύμ­φω­νο με τα ορι­ζό­με­να στην παρ. 21 του άρ­θρου 15 του ν. 4469/2017 όπως ισχύ­ει και στη νέα πε­ρί­πτω­ση Γ του άρ­θρου 6 ή στη νέα πε­ρί­πτω­ση Γ του άρ­θρου 7 της ΑΥΟ ΠΟΛ 1223/2017, κατά πε­ρί­πτω­ση, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με την ΑΥΟ ΠΟΛ 1116/2018, δη­λα­δή

– η ρύθ­μι­ση να μη φέρει το Δη­μό­σιο σε χει­ρό­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή θέση από αυτήν στην οποία θα βρι­σκό­ταν σε πε­ρί­πτω­ση ρευ­στο­ποί­η­σης των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη, στο πλαί­σιο δια­δι­κα­σί­ας ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης

– το προ­τει­νό­με­νο σχήμα απο­πλη­ρω­μών δύ­να­ται να πε­ρι­λαμ­βά­νει μεί­ω­ση έως 100% των προ­σαυ­ξή­σε­ων/τόκων εκ­πρό­θε­σμης κα­τα­βο­λής και να μην κα­τα­λή­γει σε πα­ρού­σα αξία μι­κρό­τε­ρη του 50% της συ­νο­λι­κά βε­βαιω­μέ­νης βα­σι­κής οφει­λής που πρό­κει­ται να υπα­χθεί στη ρύθ­μι­ση.

Το Δη­μό­σιο προ­τεί­νει λύ­σεις ρύθ­μι­σης λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την αξιο­λό­γη­ση βιω­σι­μό­τη­τας, το σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών και την ικα­νό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής που προ­κύ­πτει από αυτά, σε ισό­πο­σες το­κο­χρε­ω­λυ­τι­κά υπο­λο­γι­σμέ­νες μη­νιαί­ες δό­σεις, όπως ισχύ­ουν, ο αριθ­μός των οποί­ων δεν μπο­ρεί να υπερ­βαί­νει τις εκα­τόν εί­κο­σι.

Μεί­ω­ση οφει­λής δύ­να­ται να προ­τα­θεί, αφού λη­φθούν υπόψη όλοι οι ανω­τέ­ρω κα­νό­νες, μόνο εφό­σον η συ­νο­λι­κή, σε βάθος δε­κα­ε­τί­ας, και με όρους πα­ρού­σας αξίας, ικα­νό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής υπο­λεί­πε­ται της συ­νο­λι­κής οφει­λής. Το συ­νο­λι­κό ποσό προς απο­πλη­ρω­μή βάσει της ρύθ­μι­σης δεν μπο­ρεί να υπο­λεί­πε­ται της ως άνω ικα­νό­τη­τας απο­πλη­ρω­μής.

4. Προ­στέ­θη­καν νέες εξαι­ρέ­σεις στη δυ­να­τό­τη­τα ρύθ­μι­σης οφει­λών σε πε­ρί­πτω­ση που η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη και τυχόν συ­νο­φει­λέ­τη/συ­νο­φει­λε­τών που υπέ­βα­λαν την αί­τη­ση από κοι­νού με τον οφει­λέ­τη

Συ­γκε­κρι­μέ­να:

Το Δη­μό­σιο δεν προ­τεί­νει ρυθ­μί­σεις, σε πε­ρί­πτω­ση που η προς ρύθ­μι­ση συ­νο­λι­κή οφει­λή προς αυτό υπερ­βαί­νει τις 20.000 ευρώ και η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη και τυχόν συ­νο­φει­λέ­τη/συ­νο­φει­λε­τών που υπέ­βα­λαν την αί­τη­ση από κοι­νού με τον οφει­λέ­τη, όπως η αξία αυτή προσ­διο­ρί­ζε­ται στην ενό­τη­τα, υπερ­βαί­νει το ει­κο­σι­πε­ντα­πλά­σιο (25).

Με το νέο εδά­φιο που προ­στέ­θη­κε στην πα­ρά­γρα­φο 2 του άρ­θρου 8 της από­φα­σης, προ­βλέ­πε­ται ότι «το Δη­μό­σιο, επί­σης, δεν προ­τεί­νει ρυθ­μί­σεις εφό­σον:

(α) η προς ρύθ­μι­ση συ­νο­λι­κή οφει­λή προς αυτό υπερ­βαί­νει τις 50.000 ευρώ και η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη, σύμ­φω­να με την παρ. 2 του άρ­θρου 4 της πα­ρού­σας, υπερ­βαί­νει το ανώ­τα­το ποσό που προ­κύ­πτει σύμ­φω­να με την προη­γού­με­νη πε­ρί­πτω­ση ή το ει­κο­σα­πλά­σιο αυτής, όποιο εκ των δύο είναι με­γα­λύ­τε­ρο και

(β) η προς ρύθ­μι­ση συ­νο­λι­κή οφει­λή προς αυτό υπερ­βαί­νει τις 200.000 ευρώ και η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη, υπερ­βαί­νει το ανώ­τα­το ποσό που προ­κύ­πτει σύμ­φω­να με την προη­γού­με­νη πε­ρί­πτω­ση ή το δε­κα­πε­ντα­πλά­σιο (15) αυτής, όποιο εκ των δύο είναι με­γα­λύ­τε­ρο».

Από τα ανω­τέ­ρω προ­κύ­πτει ότι το Δη­μό­σιο δεν προ­τεί­νει ρυθ­μί­σεις, εφό­σον:

α) η προς ρύθ­μι­ση συ­νο­λι­κή οφει­λή υπερ­βαί­νει τις 50.000 ευρώ και η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη και τυχόν συ­νο­φει­λέ­τη/συ­νο­φει­λε­τών που υπέ­βα­λαν την αί­τη­ση από κοι­νού με τον οφει­λέ­τη, υπερ­βαί­νει το ποσό των (50.000 Χ 25=) 1.250.000 ευρώ ή το 20πλά­σιο της προς ρύθ­μι­ση οφει­λής, όποιο εκ των δύο είναι με­γα­λύ­τε­ρο και

β) η προς ρύθ­μι­ση συ­νο­λι­κή οφει­λή υπερ­βαί­νει τις 200.000 ευρώ και η συ­νο­λι­κή αξία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη και τυχόν συ­νο­φει­λέ­τη/συ­νο­φει­λε­τών που υπέ­βα­λαν την αί­τη­ση από κοι­νού με τον οφει­λέ­τη, υπερ­βαί­νει το ποσό των (200.000 Χ 20=) 4.000.000 ευρώ ή το 15πλά­σιο της προς ρύθ­μι­ση οφει­λής, όποιο εκ των δύο είναι με­γα­λύ­τε­ρο.

Εφαρ­μό­ζο­νται οι νέες δια­τά­ξεις περί δυ­να­τό­τη­τας αδρα­νο­ποί­η­σης κα­τα­σχέ­σε­ων απαι­τή­σε­ων που έχουν επι­βλη­θεί στα χέρια τρί­των υπό την έν­νοια της απο­δέ­σμευ­σης απο­κλει­στι­κά μελ­λο­ντι­κών απαι­τή­σε­ων καθώς και περί άρσης αυτών υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}