«Ιμβρος – Μνήμη» Συνάντηση Ειρήνης και Έκθεση Φωτογραφίας Μνήμης και Ελπίδας στη Λέρο

Με από­λυ­τη επι­τυ­χία και με­γά­λη προ­σέ­λευ­ση κό­σμου, ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι τρι­ή­με­ρες εκ­δη­λώ­σεις 13, 14 και 15 Ιου­λί­ου 2018, στην Λέρο, αφιε­ρω­μέ­νες στην «Ει­ρή­νη», και την νήσο Ίμβρο.

 

Η Πα­ρα­σκευή 13η Ιου­λί­ου, απο­τέ­λε­σε την πρώτη μέρα των εκ­δη­λώ­σε­ων, όπου ο πο­λι­τι­στι­κός σύλ­λο­γος Κέ­ντρο Πο­λι­τι­σμού Έρευ­νας και Ανά­πτυ­ξης Λέρου (ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ) «ΑΡ­ΤΕ­ΜΙΣ» με την συμ­με­το­χή του Χο­ρευ­τι­κού Ομί­λου Θεσ­σα­λο­νί­κης και του Χο­ρευ­τι­κού Συλ­λό­γου «ΚΥ­ΚΛΟΣ» Έντμο­ντον Αλ­μπέρ­τα Κα­να­δά, πα­ρου­σί­α­σαν ένα πλού­σιο μου­σι­κο­χο­ρευ­τι­κό πρό­γραμ­μα με ελ­λη­νι­κούς χο­ρούς.

Την εκ­δή­λω­ση χαι­ρέ­τι­σε ο Μη­τρο­πο­λί­της Λέρου, Κα­λύ­μνου και Αστυ­πα­λαί­ας κ. Πα­ΐσιος, ως εκ­πρό­σω­πος της Αυτού Θειο­τά­της Πα­να­γιό­τη­τος του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριάρ­χου κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ου, ο Δή­μαρ­χος Λέρου κ. Μι­χα­ήλ Κό­λιας, ο Έπαρ­χος Κα­λύ­μνου κ. Ιω­άν­νης Θε­μέ­λα­ρος, και ο πρό­ε­δρος του ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ «Άρ­τε­μις» κ. Αντώ­νης Νταλ­λα­ρής, ο οποί­ος πα­ρου­σί­α­σε τα χο­ρευ­τι­κά συ­γκρο­τή­μα­τα.

 

Το εσπέ­ρας του Σαβ­βά­του 14 Ιου­λί­ου 2018, δεύ­τε­ρη ημέρα των εκ­δη­λώ­σε­ων, διε­ξή­χθη­σαν με με­γά­λη επι­τυ­χία τα εγκαί­νια της εκ­θέ­σε­ως φω­το­γρα­φί­ας με θέμα «ΙΜ­ΒΡΟΣ-ΜΝΗΜΗ», στο συ­νε­δρια­κό κέ­ντρο της Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως «Σχολή Σο­φί­ας» στα Άλι­ντα.

Την εκ­δή­λω­ση τί­μη­σαν με την πα­ρου­σία τους όλες οι Αρχές της Λέρου, πο­λι­τι­κές, στρα­τιω­τι­κές, εκ­πρό­σω­ποι Σω­μά­των Ασφα­λεί­ας, εκ­πρό­σω­ποι φο­ρέ­ων και συλ­λό­γων, ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη», εκ­παι­δευ­τι­κοί και πολύς κό­σμος, που κα­τέ­κλι­σε ασφυ­κτι­κά την αί­θου­σα του συ­νε­δρια­κού κέ­ντρου.

Τις ερ­γα­σί­ες της εκ­δή­λω­σης άνοι­ξε ο Μη­τρο­πο­λί­της Λέρου, Κα­λύ­μνου και Αστυ­πα­λαί­ας κ. Πα­ΐσιος, ως εκ­πρό­σω­πος της Αυτού Θειο­τά­της Πα­να­γιό­τη­τος του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριάρ­χου κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ου. Ο Μη­τρο­πο­λί­της ευ­χα­ρί­στη­σε όλους τους πα­ρι­στα­μέ­νους, τις Αρχές και τους προ­σκε­κλη­μέ­νους, σ’ αυτή την εκ­δή­λω­ση Ει­ρή­νης, συ­νε­χά­ρη τους διορ­γα­νω­τές και ευ­χή­θη­κε καλή ευό­δω­ση των ερ­γα­σιών για την επι­τυ­χή διε­ξα­γω­γή των εκ­δη­λώ­σε­ων.

Εν συ­νε­χεία ο Αρ­χιε­ρα­τι­κός Επί­τρο­πος Λέρου π. Νι­κό­δη­μος Φωκάς, πρω­το­πρε­σβύ­τε­ρος του Οι­κου­με­νι­κού Θρό­νου, ανέ­γνω­σε το Σε­πτόν Πα­τριαρ­χι­κόν Γράμ­μα επί τη ενάρ­ξει των εκ­δη­λώ­σε­ων. Στο μή­νυ­μά Του ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης ανα­φέ­ρει τα εξής:

 

«Ἱε­ρώτα­τε Μη­τρο­πο­λῖτα Λέρου, Κα­λύμνου καί Ἀστυ­πα­λα­ίας, ὑπέρ­τι­με καί ἔξαρ­χε Σπο­ράδων Νήσων, ἐν Ἁγίῳ Πνε­ύμα­τι ἀγα­πη­τέ ἀδελ­φέ καί συλ­λει­τουρ­γέ τῆς ἡμῶν Με­τρι­ότη­τος κύριε Πα­ΐ­σιε, χάρις εἴη τῇ ὑμε­τέρᾳ Ἱε­ρότη­τι καί εἰρήνη παρά Θεοῦ.

 

Ἀσμέ­νως χαι­ρε­τί­ζο­μεν τήν «Συ­νά­ντη­σιν Εἰρή­νης», ἡ ὁποία πραγ­μα­το­ποι-εῖται με­τα­ξύ 13ης καί 15ης Ἰου­λί­ου ἐ. ἔ. ἐν Λέρῳ ὑπό τήν αἰγί­δα τῆς ἡμῶν Με­τριό­τη­τος, ὡς καί τήν ἐν τῷ πλαι­σίῳ αὐτῆς ὀρ­γα­νου­μέ­νην Ἔκ­θε­σιν Φω­το­γρα­φί­ας μέ θέμα «Ἴμ­βρος – Μνήμη».

Ποτέ εἰς τήν ἱστο­ρί­αν τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος ἡ εἰρή­νη δέν ὑπῆρ­ξεν αὐτο­νό­η­τος κα­τά­στα­σις, ἀλλά ἦτο πά­ντο­τε κα­τά­κτη­σις καί κα­τόρ­θω­μα, ἀπο­τέ­λε­σμα ἐμπνευ­σμέ­νων πρω­το­βου­λι­ῶν, θάρ­ρους, γεν­ναιό­τη­τος καί αὐτο­θυ­σί­ας, ἀντι­στά­σε­ως εἰς τήν βίαν καί ἀπορ­ρί­ψε­ως τοῦ πο­λέ­μου ὡς μέσου λύ­σε­ως δια­φο­ρῶν, διαρ­κής ἀγών διά τήν δι­καιο­σύ­νην καί τήν προ­στα­σί­αν τῆς ἀν­θρω­πί­νης ἀξιο­πρε­πεί­ας. Εἰς τήν ἐπο­χήν μας διε­τυ­πώ­θη ἡ ἄπο­ψις ὅτι ἡ εἰρή­νη θά ἐπι­κρα­τή­σῃ διά μέσου τῆς ἀνό­δου τοῦ βιο­τι­κοῦ ἐπι­πέ­δου, τῆς πα­γκο­σμιο­ποι­ή­σε­ως τῆς οἰκο­νο­μί­ας, τῆς κοι­νω­νί­ας τῆς πλη­ρο­φο­ρί­ας, τῆς ὑψη­λο­τέ­ρας μορ­φώ­σε­ως καί τῆς παι­δεί­ας. Ὅμως, αἱ προσ­δο­κί­αι αὗται δέν ἐξε­πλη­ρώ­θη­σαν. Νέαι προ­κλή­σεις, ὁ ἀγών κατά τῆς πα­γκο­σμιο­ποι­ή­σε­ως καί διά τήν διά­σω­σιν τῶν πο­λι­τι­σμι­κῶν ταυ­το­τή­των, ὁ ἐθνι­κι­σμός, ἡ λε­γο­μέ­νη «σύ­γκρου­σις τῶν πο­λι­τι­σμῶν», ὁ θρη­σκευ­τι­κός φο­ντα­με­ντα­λι­σμός καί ἡ τρο­μο­κρα­τία, τά ποι­κι­λώ­νυ­μα συμ­φέ­ρο­ντα τῶν ἰσχυ­ρῶν καί ἡ βιο­μη­χα­νία τῶν ὅπλων, ἡ κοι­νω­νι­κή ἀδι­κία καί ἡ ἐκ­με­τάλ­λευ­σις, δη­μιουρ­γο­ῦν καί τρο­φο­δο­το­ῦν νέας ἀντι­πα­ρα­θέ­σεις, βίαν καί πο­λε­μι­κάς συ­γκρού­σεις, πε­ριο­ρι­σμούς τῶν ἀν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των καί τῶν ἐλευ­θε­ρι­ῶν.

Ἡ ἡμε­τέ­ρα Με­τριό­της ἐπαι­νεῖ καί στη­ρί­ζει πᾶσαν εἰλι­κρι­νῆ πρω­το­βου­λί­αν διά τήν εἰρή­νην καί τήν κα­ταλ­λα­γήν, ἀγω­νί­ζε­ται δέ ἀδια­λεί­πτως διά τήν εἰρή­νην τῶν θρη­σκει­ῶν καί διά τήν ἐν­δυ­νά­μω­σιν τῆς συμ­βο­λῆς των εἰς τήν πα­γκό­σμιον εἰρή­νην καί τήν δι­καιο­σύ­νην, ἐν ἀκλο­νή­τῳ πε­ποι­θή­σει ὅτι αἱ θρη­σκε­ῖαι δύ­να­νται νά συ­νει­σφέ­ρουν με­γά­λως εἰς τήν ὑπό­θε­σιν τῆς εἰρή­νης καί ὅτι ἡ εἰρή­νη τῶν λαῶν καί τῶν πο­λι­τι­σμῶν εἶναι ἀνέ­φι­κτος ἄνευ τῆς εἰρη­νεύ­σε­ως τῶν θρη­σκει­ῶν.

Σή­με­ρον, ἡ ἀξιο­πι­στία τῶν θρη­σκει­ῶν κρί­νε­ται εὐρέ­ως ἐκ τῆς συμ­βο­λῆς αὐτῶν εἰς τήν εἰρή­νην, εἰς τήν οἰκο­δο­μήν ἑνός ἀν­θρώ­που, ὁ ὁπο­ῖος βλέ­πει εἰς τόν συ­νάν­θρω­πον αὐτοῦ τόν ἀδελ­φόν καί ὄχι τόν ἀντί­πα­λον, τόν ἐχθρόν ἤ τόν ἐπί­βου­λον ἐνα­ντί­ον τῆς ζωῆς καί τῆς ἐλευ­θε­ρί­ας του. Διό καί κη­ρύτ­το­μεν καί δρῶμεν κατά τοῦ θρη­σκευ­τι­κοῦ φο­ντα­με­ντα­λι­σμοῦ, ὁ ὁπο­ῖος ἐχα­ρα­κτη­ρί­σθη ὑπό τῆς ἐν Κρήτῃ κατά Ἰού­νιον τοῦ ἔτους 2016 συ­νελ­θού­σης Ἁγίας καί Με­γά­λης Συ­νό­δου τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας ὡς «ἔκ­φρα­σις νο­ση­ρᾶς θρη­σκευ­τι­κό­τη­τος» (Ἐγκύ­κλιος, § 17). Ὄντως, πρό­κει­ται περί ἐκ­πτώ­σε­ως τοῦ θρη­σκευ­τι­κοῦ βιώ­μα­τος καί οὐδό­λως περί συμ­φυο­ῦς τῇ πί­στει φαι­νο­μέ­νου, ὡς ὑπο­στη­ρί­ζουν, κακῶς εἰδό­τες, οἱ ἀμ­φι­σβη­τί­αι τῆς θρη­σκεί­ας. Διά τοῦτο, ἡ γνη­σία πί­στις εἰς τόν Θεόν εἶναι ὁ αὐστη­ρό­τε­ρος κρι­τής τοῦ φο­ντα­με­ντα­λι­σμοῦ καί τοῦ θρη­σκευ­τι­κοῦ φα­να­τι­σμοῦ. Εἴμε­θα δέ βέ­βαιοι ὅτι ὁ εἰλι­κρι­νής δια­θρη­σκεια­κός διά­λο­γος συμ­βάλ­λει οὐσια­στι­κῶς εἰς τήν ὑπό­θε­σιν τῆς εἰρή­νης, προ­ά­γει τήν ἀμοι­βαί­αν ἐμπι­στο­σύ­νην καί τήν ἀλ­λη­λεγ­γύ­ην, καί ὁδη­γεῖ εἰς τήν ἀνα­κά­λυ­ψιν καί προ­βο­λήν τῶν φι­λαν­θρώ­πων ἀξιῶν, αἱ ὁπο­ῖαι ἐνυ­πάρ­χουν εἰς τάς θρη­σκευ­τι­κάς πα­ρα­δό­σεις.

Ἐν τῷ πνεύ­μα­τι τούτῳ, ἐπευ­λο­γο­ῦμεν τήν «Συ­νά­ντη­σιν εἰρή­νης» παρ᾿ ὑμῖν, διά νά ἠχήσῃ καί πάλιν τό μή­νυ­μα τῆς εἰρή­νης, τό ὁπο­ῖον, ἡ «κο­σμο­γυ­ρί­στρια αὔρα» τοῦ Αἰγαί­ου θά με­τα­φέ­ρῃ εἰς τά πέ­ρα­τα τῆς οἰκου­μέ­νης. Τό Αἰγα­ῖον Πέ­λα­γος, ἡ καλ­λί­στη τῶν θα­λασ­σῶν, εἶναι θά­λασ­σα ἡ ὁποία ἑνώ­νει λαούς καί πο­λι­τι­σμούς. Ἐδῶ, κρί­νε­ται σή­με­ρον, ἐν ὄψει τοῦ προ­βλή­μα­τος τῶν προ­σφύ­γων, τό βάθος καί ἡ ἐμ­βέ­λεια τῶν ἀν­θρω­πι­στι­κῶν ἀρχῶν τῆς πα­γκο­σμί­ου κοι­νω­νί­ας, ἀλλά καί τό δυ­να­μι­κόν ἀγά­πης, φι­λαν­θρω­πί­ας καί ἀλ­λη­λεγ­γύ­ης τῶν θρη­σκει­ῶν καί τῶν πι­στῶν αὐτῶν.

Ἰδιαι­τέ­ραν συ­γκί­νη­σιν καί χαράν αἰσθα­νό­με­θα διά τήν ὀρ­γά­νω­σιν ὑφ᾿ ὑμῶν τῆς Ἐκ­θέ­σε­ως Φω­το­γρα­φί­ας «Ἴμ­βρος – Μνήμη». Ἡ ἐρα­τει­νή Ἴμ­βρος εἶναι δι᾿ ἠμᾶς ὁ ἐπί­γειος Πα­ρά­δει­σος. Ἐκεῖ εἴδο­μεν τό φῶς τοῦ ἡλίου, ἐκεῖ ἐγα­λου­χή­θη­μεν καί ἠν­δρώ­θη­μεν. Εἰς τήν Ἴμ­βρον ὀφεί­λο­μεν τά πάντα, τήν πη­γαί­αν πί­στιν εἰς τόν Θεόν τῆς ἀγά­πης, τήν ἀφο­σί­ω­σιν εἰς τήν Ἐκ­κλη­σί­αν καί τήν λει­τουρ­γι­κήν ζωήν, τήν ἀγά­πην διά τόν ἄν­θρω­πον καί τήν φύσιν, τήν ἄδο­λον κοι­νω­νι­κό­τη­τα, τήν λι­τό­τη­τα τοῦ βίου καί τόν σε­βα­σμόν τῶν ἀγα­θῶν τοῦ Θεοῦ, τήν ἐμπι­στο­σύ­νην εἰς τό μέλ­λον καί τούς ἀνοι­κτούς ὁρί­ζο­ντας, τήν ἐμ­μο­νήν εἰς τό «εἶναι» καί ὄχι εἰς τό «ἔχειν». Δο­ξά­ζο­μεν τόν πα­νοι­κτίρ­μο­να Θεόν διά τήν ση­με­ρι­νήν ἀνα­γέν­νη­σιν τῆς Ἴμ­βρου καί τήν ἐλ­πι­δο­φό­ρον ἐπα­να­λει­τουρ­γί­αν τῶν σχο­λεί­ων μας. Εἴμε­θα εὐγνώ­μο­νες πρός τούς συ­ντε­λε­στάς αὐτῶν τῶν χαρ­μο­σύ­νων ἐξε­λί­ξε­ων.

Μέ αὐτάς τάς σκέ­ψεις, συγ­χαί­ρο­μεν τούς ὀρ­γα­νω­τάς καί τούς χο­ρη­γούς τῆς πα­ρού­σης ἐκ­δη­λώ­σε­ως, ἡ ὁποία ὑπη­ρε­τεῖ τό ὕψι­στον, τό κάλ­λι­στον καί τό ἥδι­στον ἀγα­θόν τῆς εἰρή­νης. Ἡ εἰρή­νη εἶναι τό ἀλη­θι­νόν συμ­φέ­ρον, τό «εἰς ἀγα­θόν φέρον», διά τόν ἄν­θρω­πον, διά τούς λαούς, διά τήν ἀν­θρω­πό­τη­τα ὁλό­κλη­ρον. Δι᾿ αὐτήν προ­σευ­χό­με­θα, δι᾿ αὐτήν ἀγω­νι­ζό­με­θα. Πρός ὑμᾶς, Ἱε­ρώ­τα­τε ἀδελ­φέ, ἐκ­φρά­ζο­μεν τήν εὐα­ρέ­σκειαν ἡμῶν διά τήν καλήν μαρ­τυ­ρί­αν σας εἰς τήν ἐμπε­πι­στευ­μέ­νην ὑμῖν ὑπό τοῦ Παν­σέ­πτου Οἰκου­με­νι­κοῦ Θρό­νου θε­ο­τή­ρη­τον Ἐπαρ­χί­αν Λέρου, Κα­λύ­μνου καί Ἀστυ­πα­λαί­ας, εὐχό­με­νοι τήν συ­νέ­χι­σιν τοιού­των ἀγα­θῶν πρω­το­βου­λι­ῶν, αἱ ὁπο­ῖαι συμ­βάλ­λουν εἰς τήν ἀλ­λη­λο­κα­τα­νό­η­σιν καί τόν ἀλ­λη­λο­σε­βα­σμόν, εἰς τήν συ­νερ­γα­σί­αν καί τήν ἀλ­λη­λεγ­γύ­ην, καί προ­ω­θο­ῦν τήν εἰρή­νην καί τήν ἀδελ­φο­σύ­νην.

Ἐπί δέ τού­τοις, κα­τα­στέ­φο­ντες πά­ντας τούς με­τέ­χο­ντας εἰς τήν «Συ­νά­ντη­σιν Εἰρή­νης» διά τῆς πα­τρι­κῆς καί Πα­τριαρ­χι­κῆς ἡμῶν εὐχῆς καί εὐλο­γί­ας, ἐπι­κα­λού­με­θα ἐφ᾿ ὑμᾶς τήν ζω­ο­πά­ρο­χον χάριν καί τά ἀμέ­τρη­τα ἐλέη τοῦ Κυ­ρί­ου τῶν Ὅλων.        

,βιη’ Ἰου­λί­ου ς’»

 

Μετά τήν ανά­γνω­ση του Σε­πτού Πα­τριαρ­χι­κού Γράμ­μα­τος, τον λόγο έλαβε ο πρό­ε­δρος του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη» τ. πρέ­σβυς κ.Για­λίμ Εράλπ, ο οποί­ος είπε τα εξής:

 

«Σε­βα­σμιώ­τα­τε, αξιό­τι­με κύριε Δή­μαρ­χε, αξιό­τι­με κύριε Έπαρ­χε, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι.

Από την θέση του Προ­έ­δρου του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη» νοιώ­θω με­γά­λη τιμή που σή­με­ρα βρι­σκό­μα­στε εδώ για να εγκαι­νιά­σου­με την έκ­θε­ση φω­το­γρα­φί­ας «Ίμ­βρος». Η έκ­θε­ση πραγ­μα­το­ποιεί­ται υπό την αι­γί­δα του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριάρ­χου κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ου, του οποί­ου η στή­ρι­ξη είναι πο­λύ­τι­μη. Ευ­χα­ρι­στού­με επί­σης θερμά τον Σε­βα­σμιό­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη κ.Πα­ΐ­σιο, για την φι­λο­ξε­νία και την βο­ή­θειά του. Ευ­χα­ρι­στού­με και τον κ.Δή­μαρ­χο.

Οι Βαλ­κα­νι­κές Χώρες έχουν ένα τρα­γι­κό πα­ρελ­θόν σε ότι αφορά τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα των μειο­νο­τή­των τους. Οι μειο­νό­τη­τες θε­ω­ρή­θη­καν πρά­κτο­ρες. Οι Ιμ­βριώ­τες, οι Ίμ­βριοι, γεύ­τη­καν δυ­στυ­χώς μέρος αυτής της πι­κρί­ας. Με την Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης, η Ίμ­βρος και η Τέ­νε­δος, τέ­θη­καν υπό ει­δι­κή αυ­το­διοί­κη­ση. Αρ­γό­τε­ρα, το 1927, αυτή η κα­τά­στα­ση ακυ­ρώ­θη­κε από την πλευ­ρά της Τουρ­κί­ας. Στό­χος μας δεν είναι να φανεί κακή η Τουρ­κία, αλλά να αντι­κρύ­σου­με την αλη­θι­νή ιστο­ρία, έτσι ώστε να μην ξα­να­γί­νουν τα ίδια λάθη ξανά και ξανά ούτε στην Τουρ­κία, ούτε που­θε­νά αλλού. Ερ­γά­στη­κα στην Κο­μο­τη­νή ως δι­πλω­μά­της, ήμουν πρό­ξε­νος, γι’ αυτό γνω­ρί­ζω την ιστο­ρία και από τις δύο πλευ­ρές. Ελ­πί­ζω και άλλες μη κυ­βερ­νη­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, σαν την «Δάφνη» μας, να κά­νουν τέ­τοιες προ­σπά­θειες για την Ει­ρή­νη.

Οι Έλ­λη­νες, οι Ρω­μιοί της Ίμ­βρου, έχα­σαν τις πε­ριου­σί­ες τους και στε­ρή­θη­καν τα βα­σι­κά τους δι­καιώ­μα­τα. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι εγκα­τέ­λει­ψαν την πα­τρί­δα τους. Αλλά σή­με­ρα υπάρ­χει ελ­πί­δα για τις μειο­νό­τη­τες. Οι Ιμ­βριώ­τες γύ­ρι­σαν και γυ­ρί­ζουν στα σπί­τια τους και διεκ­δι­κούν πίσω τις πε­ριου­σί­ες τους. Επί­σης, μετά από 50 χρό­νια, ξα­νά­νοι­ξαν τα ελ­λη­νι­κά σχο­λεία στην Ίμβρο. Στην έκ­θε­σή μας, κά­ποιες φω­το­γρα­φί­ες ρί­χνουν φως σ’ αυτή την σκο­τει­νή πλευ­ρά του νη­σιού. Άλλες φω­το­γρα­φί­ες δεί­χνουν την ελ­πί­δα στην ση­με­ρι­νή Ίμβρο.

Ο διά­ση­μος φω­το­γρά­φος Κε­ρι­μπάρ, συ­νέ­βα­λε κα­θο­ρι­στι­κά σ’ αυτή την έκ­θε­ση. Σας οφεί­λου­με ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ Κε­ρι­μπάρ.

Τέλος θα ήθελα να ευ­χα­ρι­στή­σω από καρ­διάς την γραμ­μα­τέα της «Δάφ­νης» Νού­φα­ρο Τα­ρι­κά­χια, που δού­λε­ψε γι’ αυτή την έκ­θε­ση με όλες της τις δυ­νά­μεις. Χωρίς αυτήν «Δάφνη» δεν θα υπήρ­χε. Τώρα βέ­βαια είναι πιο πολύ Αθη­ναία, παρά Κων­στα­ντι­νου­πο­λί­τισ­σα, αλλά και λίγο Λεριά.

Και του χρό­νου, και καλή μας έκ­θε­ση».

 

Στη συ­νέ­χεια τον λόγο πήρε ο Δή­μαρ­χος Λέρου κ. Μι­χα­ήλ Κό­λιας, ο οποί­ος κα­λω­σό­ρι­σε με την σειρά του τους προ­σκε­κλη­μέ­νους στην τόσο ση­μα­ντι­κή εκ­δή­λω­ση με ανα­φο­ρά στην Ει­ρή­νη και την Φιλία, καθώς και την έκ­θε­ση φω­το­γρα­φί­ας με θέμα την Ίμβρο.

Κα­λω­σό­ρι­σε όλους τους επι­σκέ­πτες που βρί­σκο­νται στην Λέρο, το νησί της Πα­να­γί­ας του Κά­στρου, το νησί της θεάς Αρ­τέ­μι­δος, όπως είπε, ένα νησί με με­γά­λη ιστο­ρία, πο­λύ­πα­θο, αλλά μα­γευ­τι­κό. Ένα νησί που δια­κρί­νει τους κα­τοί­κους του η πίστη στον Θεό, αλλά και η αγάπη και ο σε­βα­σμός στον συ­νάν­θρω­πό τους.

«Εκ μέ­ρους του Λε­ρια­κού λαού να ευ­χα­ρι­στή­σω τον Πα­να­γιώ­τα­το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριάρ­χη μας κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίο, τον Μη­τρο­πο­λί­τη μας κ. Πα­ΐ­σιο για την τόσο ση­μα­ντι­κή εκ­δή­λω­ση που γί­νε­ται με συν­διορ­γά­νω­ση με το Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κό Σω­μα­τείο «Δάφνη», του ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ «Άρ­τε­μις», και του Δήμου μας.

Έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία το τρι­ή­με­ρο αυτών των εκ­δη­λώ­σε­ων, όταν γί­νε­ται ανα­φο­ρά στην Ει­ρή­νη και την Φιλία. Και ανα­τρέ­χο­ντας στο πα­ρελ­θόν κτί­ζο­ντας και μα­θαί­νο­ντας από τα λάθη μας η πα­ρου­σία όλων μας σή­με­ρα που σας ευ­χα­ρι­στώ όλους, Σε­βα­σμιώ­τα­τε είναι ένα μή­νυ­μα χαράς και ελ­πί­δας, γιατί όλοι μαζί μπο­ρού­με να συμ­βά­λου­με στην Ει­ρή­νη και την Φιλία.

Η Δη­μο­τι­κή Αρχή της Λέρου, και τώρα και στο πα­ρελ­θόν, ανέ­πτυ­ξε σχέ­σεις φι­λί­ας με τα απέ­να­ντι πα­ρά­λια με τα σχο­λεία, όπως και ο Δήμος μας πριν τέσ­σε­ρα χρό­νια προ­χώ­ρη­σε σε αδελ­φο­ποί­η­ση με τον Δήμο Ντι­ντίμ. Όλες αυτές οι προ­σπά­θειες και οι αλη­θι­νές σχέ­σεις φι­λί­ας έχουν έναν και μο­να­δι­κό σκοπό, την Ει­ρή­νη και την Φιλία με­τα­ξύ των Λαών.

Εμείς θα εί­μα­στε η ασπί­δα, ούτως ώστε να περ­νά­με τα μη­νύ­μα­τα και στα παι­διά μας και όλοι μαζί να αγω­νι­ζό­μα­στε για την Ει­ρή­νη και την Φιλία.

Σας ευ­χα­ρι­στώ».

 

Μετά τον Δή­μαρ­χο, τον λόγο έλαβε ο Έπαρ­χος Κα­λύ­μνου κ. Ιω­άν­νης Θε­μέ­λα­ρος, ως εκ­πρό­σω­πος του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χου Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γε­ωρ­γί­ου Χα­τζη­μάρ­κου, ο οποί­ος είπε τα εξής:

«Σε­βα­σμιώ­τα­τε, εξο­χώ­τα­τε κύριε Πρέ­σβη, πρό­ε­δρε του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη», κε Δή­μαρ­χε, αγα­πη­τοί κα­λε­σμέ­νοι, φίλες και φίλοι,

Με με­γά­λη χαρά βρί­σκο­μαι σή­με­ρα εδώ, στο νησί μας, στη Λέρο, να κα­λω­σο­ρί­σου­με μία ξε­χω­ρι­στή συ­νά­ντη­ση σε έναν ξε­χω­ρι­στό τόπο. Η Λέρος, όπως γνω­ρί­ζε­τε, έχει υπάρ­ξει τόπος μαχών σε πολ­λούς πο­λέ­μους, αλλά και στην απου­σία επι­βου­λών, διεκ­δι­κή­σε­ων και δε­σμεύ­σε­ων και υπήρ­ξε πάντα ένας τόπος ει­ρή­νης, φι­λο­ξε­νί­ας και ένας τόπος συ­να­ντή­σε­ων λαών και ιδεών. Αυτό απο­δει­κνύ­ει η πο­ρεία του τόπου μας και η ευ­η­με­ρία που προ­σφέ­ρει αυτό το ευ­λο­γη­μέ­νο νησί, όποτε οι κά­τοι­κοι αφή­νο­νται ελεύ­θε­ροι και ήσυ­χοι να απο­λαύ­σουν τους καρ­πούς της ερ­γα­σί­ας τους. Το ίδιο ισχύ­ει και για όλα τα νησιά του Αι­γαί­ου.  Ένα πα­ρά­δειγ­μα νη­σιού όπως είναι ή άρση των εξω­τε­ρι­κών πιέ­σε­ων, άφησε την φιλία με­τα­ξύ των λαών να αν­θί­σει, είναι και η Ίμ­βρος, που τι­μού­με ει­δι­κά σε αυτή μας την συ­νά­ντη­ση. Η Ίμ­βρος είναι ένα πο­λύ­πα­θο νησί με ιδιαί­τε­ρη θέση στις διε­θνείς συν­θή­κες. Δυ­στυ­χώς σε επο­χές όχι μα­κρι­νές αυτή η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα έκανε το νησί θύμα γε­νι­κό­τε­ρου κακού κλί­μα­τος με σο­βα­ρό­τα­τες συ­νέ­πειες. Όμως, όπως απο­δεί­χτη­κε πρό­σφα­τα ακόμα και το κά­κι­στο κλίμα μπο­ρεί να αντι­στρα­φεί όταν υπάρ­χει θέ­λη­ση και κυ­ρί­ως όταν πρυ­τα­νεύ­ει η διά­θε­ση για συ­νύ­παρ­ξη και ο σε­βα­σμός για τον άλλον. Βλέ­που­με λοι­πόν εκεί ένα μικρό θαύμα, όπου κά­τοι­κοι εκ­διω­χθέ­ντες επέ­στρε­ψαν, σχο­λεία ξα­νά­νοι­ξαν, φίλοι ξα­να­βρέ­θη­καν, νέες φι­λί­ες δη­μιουρ­γή­θη­καν, εκεί που πα­λαιό­τε­ρα αυτό φά­ντα­ζε σχε­δόν αδύ­να­τον. Απο­τέ­λε­σμα είναι πλέον να απο­λαμ­βά­νουν όλες τις ομορ­φιές του νη­σιού τους και να ζουν οι κά­τοι­κοι σε μία αξιέ­παι­νη αρ­μο­νία. Αυτή είναι και η έν­νοια της συ­νά­ντη­σης Ει­ρή­νης εδώ στην Λέρο. Να δεί­ξει ότι με τον σε­βα­σμό στην ύπαρ­ξη του άλλου και στην ιδιαι­τε­ρό­τη­τα των νη­σιών η Ει­ρή­νη έρ­χε­ται και μαζί της φέρ­νει την φιλία, την ευ­η­με­ρία και την ομό­νοια των λαών. Ακόμη κι εκεί που έχουν υπάρ­ξει νη­σιω­τι­κές αδι­κί­ες.

Σας κα­λω­σο­ρί­ζου­με λοι­πόν στην Λέρο, στην Ελ­λά­δα, για να απο­λαύ­σου­με μαζί μία εκ­δή­λω­ση αφιε­ρω­μέ­νη στα αγαθά της Ει­ρή­νης.

Ευ­χα­ρι­στώ».

 

Στη συ­νέ­χεια η γραμ­μα­τέ­ας του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη» κα Νού­φα­ρο Τα­ρι­κά­χια, πλη­ρο­φό­ρη­σε τους πα­ρι­στα­μέ­νους και επι­σκέ­πτες για την έκ­θε­ση φω­το­γρα­φί­ας. Όπως εξή­γη­σε η έκ­θε­ση είναι χω­ρι­σμέ­νη σε τρεις ενό­τη­τες:  Α) την πα­λαιά Ίμβρο (κα­θη­με­ρι­νή ζωή, σχο­λεία ανοι­χτά, κλπ), Β) την Ίμβρο της με­τα­νά­στευ­σης (σπί­τια και σχο­λεία κλει­στά, δεν υπάρ­χει ζωή) και Γ) την Ίμβρο του σή­με­ρα (υπάρ­χει ξανά ελ­πί­δα, οι Ιμ­βριώ­τες γύ­ρι­σαν πίσω, τα σπί­τια κα­τοι­κή­θη­καν, τα σχο­λεία ξα­νά­νοι­ξαν, η ζωή επα­νήλ­θε).

 

Άξιον ανα­φο­ράς θε­ω­ρεί­ται το γε­γο­νός ότι τόσον το Σε­πτόν Πα­τριαρ­χι­κόν Γράμ­μα, αλλά και όλες οι ομι­λί­ες και χαι­ρε­τι­σμοί, πλη­ρο­φο­ρί­ες για την έκ­θε­ση, ανα­κοι­νώ­σεις, κλπ., με­τα­φρα­ζό­ταν πα­ράλ­λη­λα και στην ελ­λη­νι­κή, τουρ­κι­κή, και γαλ­λι­κή γλώσ­σα.

 

Μετά τους χαι­ρε­τι­σμούς, ακο­λού­θη­σε ωριαίο μου­σι­κό πρό­γραμ­μα (μίνι συ­ναυ­λία), που επι­με­λή­θη­κε ο μου­σι­κο­λο­γιό­τα­τος κ. Στυ­λια­νός Μπερ­μπέ­ρης, με την συμ­με­το­χή μου­σι­κών του ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ «Άρ­τε­μις».

Ο κ. Στ. Μπερ­μπέ­ρης με την συ­νο­δεία της δίδας Κα­τε­ρί­νας Νταλ­λα­ρή στο τρα­γού­δι, και των μου­σι­κών Νίκου Μήλα (βιολί), Χρι­στί­νας Κουκή (σα­ντού­ρι) και Γιώρ­γου Δρά­κου (λα­γού­το), ερ­μή­νευ­σαν τα τρα­γού­δια:

ΕΙ­ΣΑ­ΓΩ­ΓΗ ΤΑ­ΞΙ­ΜΙΩΝ ΣΑ­ΝΤΟΥ­ΡΙ – ΒΙΟΛΙ ΟΥΣΑΚ

ΜΟ­ΝΑ­ΧΟ­ΓΙΟΣ Ο ΚΩ­ΣΤΑ­ΝΤΗΣ

ΑΠΟ ΞΕΝΟ ΤΟΠΟ

ΒΙΟΛΙ ΤΑ­ΞΙ­ΜΙ – ΟΜΟΡ­ΦΗ ΓΛΥ­ΚΙΑ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙΣ­ΣΑ ΜΟΥ

ΚΑ­ΡΟ­ΤΣΕ­ΡΗ ΤΡΑΒΑ

ΣΑ­ΝΤΟΥ­ΡΙ ΤΑ­ΞΙ­ΜΙ – ΣΑΝ ΤΑ  ΜΑΡ­ΜΑ­ΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΜΕ­ΝΕ­ΞΕ­ΔΕΣ & ΜΠΕ­ΚΛΕ­ΝΤΙΜ

Σ’ ΑΓΑΠΩ

ΤΖΙ­ΒΑ­Ε­ΡΙ

ΕΧΕ ΓΕΙΑ ΠΑΝΤΑ ΓΕΙΑ

ΜΙΚΡΑ ΤΑ­ΞΙ­ΜΑ­ΚΙΑ ΠΑ­ΡΟΥ­ΣΙΑ­ΣΗ ΜΟΥ­ΣΙ­ΚΩΝ

BIS ΚΑΙ­ΚΤΣΗΣ

Μετά το πέρας του μου­σι­κού προ­γράμ­μα­τος ο Μη­τρο­πο­λί­της κ. Πα­ΐσιος, ευ­χα­ρί­στη­σε όλους όσους συμ­με­τεί­χαν στην διορ­γά­νω­ση των εκ­δη­λώ­σε­ων και ανα­φέρ­θη­κε με συ­γκί­νη­ση στην Ίμβρο, «την πο­λυ­πό­θη­τη και πο­λυ­πα­θή Ίμβρο», όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά την απο­κά­λε­σε.

«Σή­με­ρα η αρι­στο­τό­κος και εύ­αν­δρος νήσος Ίμ­βρος ανε­βαί­νει ψηλά, και πάλι ξα­να­βρί­σκει την πο­ρεία της, και αυτό οφεί­λε­ται εις το πρώ­τον τέ­κνον της αρι­στο­τό­κου και ευάν­δρου νήσου Ίμ­βρου, εις τον Οι­κου­με­νι­κόν Πα­τριάρ­χην μας, τον Ίμ­βριον Πα­τριάρ­χην, τον κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ον, ο οποί­ος προ­σπα­θεί πραγ­μα­τι­κά προς όλες τις κα­τευ­θύν­σεις να φέρει μπρο­στά το νησί της Ίμ­βρου. Και σή­με­ρα όπως ακού­σα­με δη­μιουρ­γού­με με το άνοιγ­μα των σχο­λεί­ων της Ίμ­βρου, με την ελευ­θε­ρία της Ίμ­βρου, με τους αγώ­νες και τις προ­σπά­θειες του Μη­τρο­πο­λί­του Ίμ­βρου κ. Κυ­ρίλ­λου, πραγ­μα­τι­κά σή­με­ρα η Ίμ­βρος αλ­λά­ζει ιστο­ρία, πνευ­μα­τι­κή, πο­λι­τι­στι­κή, κοι­νω­νι­κή πα­ρου­σία στον σύγ­χρο­νο κόσμο, και φαί­νε­ται κα­θα­ρά πλέον ότι οι αγώ­νες και η ελ­πί­δα των όπου γης τέ­κνων της, ανα­βιώ­νουν το αθά­να­το πνεύ­μα προς την πα­τρί­δα τους την «Ιθάκη».

Και πάλι ευ­χα­ρι­στώ το Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κό Σω­μα­τείο «Δάφνη», τον κύριο Πρέ­σβη, τον κύριο Δή­μαρ­χο, τον πρό­ε­δρο του ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ «Άρ­τε­μις» και ευ­χα­ρι­στώ όλους εσάς πραγ­μα­τι­κά που εί­σα­στε σή­με­ρα κοντά μας και ιδιαι­τέ­ρως ευ­χα­ρι­στώ τον εκ­πρό­σω­πο του κ. Τα­ξιάρ­χου τον διοι­κη­τή του συ­ντάγ­μα­τος των νη­σιών μας κο Συ­νταγ­μα­τάρ­χη, που είναι σή­με­ρα κοντά μας σ’ αυτήν την ωραία εκ­δή­λω­ση. Στρα­τός, Εκ­κλη­σία, Δήμος και Επαρ­χείο εδώ στην Δω­δε­κά­νη­σο εί­μα­στε πραγ­μα­τι­κά ενω­μέ­νοι. Και αυτό προ­σπα­θού­με να κά­νου­με, ούτως ώστε όλοι μαζί να μπο­ρέ­σου­με να δούμε τον λαό μας αυτόν τον ευ­λο­γη­μέ­νο, να ζει σε κα­λύ­τε­ρες ημέ­ρες με ει­ρή­νη, αγάπη, πρό­ο­δο και ομό­νοια.

Ευ­χα­ρι­στώ ιδιαι­τέ­ρως την κα γραμ­μα­τέα του Σω­μα­τεί­ου κα Νού­φα­ρο Τα­ρι­κά­χια, αλλά και τον Γιώρ­γο τον Γραμ­μα­τέα της Μη­τρο­πό­λε­ώς μας, ο οποί­ος πραγ­μα­τι­κά αυτές τις μέρες κου­ρά­στη­κε.

Σας ευ­χα­ρι­στώ και πάλι».

 

Κα­τό­πιν η Ιερά Μη­τρό­πο­λις δε­ξιώ­θη­κε τους προ­σκε­κλη­μέ­νους με πα­ρα­δο­σια­κά γλυ­κί­σμα­τα, τα οποία συν­δέ­ουν την νήσο Λέρο με την νήσο Ίμβρο, εις την γλυ­κύ­τη­τα και εις την πα­ρου­σί­α­ση «μέλι Ίμ­βρου – μέλι Λέρου».

 

Οι εκ­δη­λώ­σεις για την Ίμβρο ολο­κλη­ρώ­θη­καν το εσπέ­ρας της Κυ­ρια­κής 15 Ιου­λί­ου, τρίτη ημέρα των εκ­δη­λώ­σε­ων, στην πλα­τεία Πλα­τά­νου, μπρο­στά στο Δη­μαρ­χια­κό Μέ­γα­ρο.

Στην αρχή πα­ρου­σιά­στη­κε ολι­γό­λε­πτο βί­ντεο, προ­σφο­ρά των Ιμ­βρί­ων Ατ­τι­κής, το οποίο προ­ξέ­νη­σε πα­τριω­τι­κή και εθνι­κή συ­γκί­νη­ση, καθώς ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης μας, ο Ίμ­βριος, μιλά στους συ­μπα­τριώ­τες του, νέους της Ίμ­βρου, για την πε­ρι­καλ­λή νήσο των ονεί­ρων τους, και τους καλεί σε μία παν­στρα­τιά επι­στρο­φής εις τα ίδια.

Κα­τό­πιν προ­βλή­θη­κε ένα 15λεπτο ντο­κι­μα­ντέρ από τον διά­ση­μο κι­νη­μα­το­γρα­φί­στα κ. Ενίς Ριζά Σα­κιζ­λί, με θέμα «η Ίμ­βρος στο πα­ρελ­θόν, στο παρόν και στο μέλ­λον».

 

Εντυ­πω­σια­κή και ιδιαί­τε­ρα συ­γκι­νη­σια­κή ήταν η στιγ­μή κατά την οποία με πα­ρό­τρυν­ση του κ. Στυ­λια­νού Μπερ­μπέ­ρη, μέ­λους του Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού Σω­μα­τεί­ου «Δάφνη», οι εκα­το­ντά­δες κό­σμου που βρι­σκό­ταν στην πλα­τεία Πλα­τά­νου και φο­ρού­σαν στα χέρια κορ­δέ­λες στα χρώ­μα­τα του Αι­γαί­ου, πιά­στη­καν χέρι με χέρι και τα ύψω­σαν στο όνομα της ΕΙ­ΡΗ­ΝΗΣ, ανα­φω­νώ­ντας το μή­νυ­μα «Ει­ρή­νη στο Αι­γαίο»!!!

 

 

 

Αμέ­σως μετά ακο­λού­θη­σε μου­σι­κο­χο­ρευ­τι­κή βρα­διά, αφιε­ρω­μέ­νη στην ΕΙ­ΡΗ­ΝΗ, που επι­με­λή­θη­κε ο κ. Στυ­λια­νός Μπερ­μπέ­ρης και το ΚΕ­ΠΕ­ΑΛ «Άρ­τε­μις», με την συμ­με­το­χή του χο­ρευ­τι­κού Συλ­λό­γου «ΚΥ­ΚΛΟΣ» Έντμο­ντον Αλ­μπέρ­τα Κα­να­δά.

Ο κ. Στυ­λια­νός Μπερ­μπέ­ρης, με την συ­νο­δεία της δίδας Κα­τε­ρί­νας Νταλ­λα­ρή στο τρα­γού­δι, και των μου­σι­κών Νίκου Μήλα (βιολί), Χρι­στί­νας Κουκή (σα­ντού­ρι) και Γιώρ­γου Δρά­κου (λα­ού­το), ερ­μή­νευ­σαν τα τρα­γού­δια:

ΕΜ­ΒΑ­ΤΗ­ΡΙΟ ΣΜΥΡ­ΝΗΣ ΟΡ­ΓΑ­ΝΙ­ΚΟ

ΒΙΟΛΙ ΤΑ­ΞΙ­ΜΙ – ΟΜΟΡ­ΦΗ ΓΛΥ­ΚΙΑ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙΣ­ΣΑ ΜΟΥ

ΧΑ­ΡΗ­ΚΛΑ­ΚΙ

ΚΑ­ΡΑ­ΜΠΙ­ΠΕ­ΡΙΜ & ΚΑ­ΡΟ­ΤΣΕ­ΡΙ

ΤΙΚ ΤΑΚ – ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ & ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΩ ΓΥ­ΝΑΙ­ΚΑ & ΓΚΑΡ­ΣΟ­ΝΑ & ΑΜΑΝ ΚΑ­ΤΕ­ΡΙ­ΝΑ ΜΟΥ & ΕΧΕ ΓΕΙΑ ΠΑ­ΝΑ­ΓΙΑ

ΒΑΛΕ ΜΕ & ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΛΙΓΟ

ΠΙΝΩ ΚΑΙ ΜΕΘΩ

ΡΑΜΠΙ ΡΑΜΠΙ & ΑΡΑ­ΜΠΑΣ ΠΕΡΝΑ & ΔΗ­ΜΗ­ΤΡΟΥ­ΛΑ & ΣΥΡΕ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑ ΣΟΥ & ΑΣ ΒΑ­ΣΤΑ­ΞΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΠΑΛ­ΛΟΣ & ΗΘΕΛΑ ΝΑΡΘΩ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΓΚΟΥΛ­ΜΠΑ­ΧΑΡ

ΤΙ ΣΕ ΜΕΛΕΙ ΕΣΕ­ΝΑ­ΝΕ & ΑΡ­ΜΕ­ΝΑ­ΚΙ & Η ΤΡΑΤΑ ΜΑΣ & ΜΗ ΜΕ ΣΤΕΛ­ΝΕΙΣ ΜΑΝΑ

ΚΟ­ΝΙΑ­ΛΗ ΤΟΥΡ­ΚΙ­ΚΑ

ΜΙΑ ΣΜΥΡ­ΝΙΑ ΣΤΟ ΠΑ­ΡΑ­ΘΥ­ΡΙ  & ΠΕΡ­ΒΟ­ΛΑ­ΡΙΑ

 

Η έκ­θε­ση φω­το­γρα­φί­ας, που φι­λο­ξε­νεί­ται στην αί­θου­σα του συ­νε­δρια­κού κέ­ντρου της Ιεράς μας Μη­τρο­πό­λε­ως «Σχολή Σο­φί­ας», στα Άλι­ντα Λέρου, θα λει­τουρ­γεί κα­θη­με­ρι­νά 6 με 8 το από­γευ­μα, έως τις 27 Ιου­λί­ου.

 

 

Επι­μέ­λεια-Φω­το­γρα­φί­ες-Βί­ντεο:  Γε­ώρ­γιος Ι.Χρυ­σού­λης, Γραμ­μα­τεύς Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως