ΝΔ: Αυτά είναι τα ψέμματα του Μαξίμου, αυτά λέει η συμφωνία

Σε ανα­λυ­τικό της σημεί­ωμα η ΝΔ «αντα­πα­ντά» στο non paper του Μαξίμου για τη συμ­φω­νία του Eurogroup και πέραν όλων των άλλων σημειώ­νει πως η κυβέρ­νηση πρέπει να απο­λο­γη­θεί γιατί στερεί από την χώρα  πόρους περίπου 15 δισ. ευρώ καθώς η Ελλάδα, μέχρι το τέλος του δεύ­τε­ρου τρι­μή­νου 2017, θα έπρεπε να λάβει από τους δανει­στές δόσεις ύψους 22,9 δις ευρώ.

Ειδι­κό­τερα η ΝΔ ανα­φέ­ρει

«Η Κυβέρ­νηση, με non-paper, μετά τη συνε­δρί­αση του Eurogroup, στις 15 Ιουνίου, πανη­γυ­ρί­ζει ότι «πήρε αυτά που ήθελε». Τι ήθελε όμως;

Τον Οκτώ­βριο 2016, στο 2ο Συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρω­θυ­πουρ­γός δεσμευό­ταν ότι η δεύτερη αξιο­λό­γηση, η διευ­θέ­τηση του χρέους και η ένταξη της Ελλάδας στο Πρό­γραμμα Ποσο­τι­κής Χαλά­ρω­σης (QE) της Ε.Κ.Τ. θα ολο­κλη­ρω­νό­ταν «όλα μαζί. Ταυ­τό­χρονα»!

Και τι πήρε; Τίποτα για το χρέος, τίποτα για την ποσο­τική χαλά­ρωση. Το μόνο που έγινε ήταν το κλεί­σιμο της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης, μετά από πολλούς μήνες καθυ­στέ­ρηση και αφού φόρτωσε τους Έλληνες με άλλα 5,1 δισ. ευρώ μέτρα, περι­κο­πής συντά­ξεων, μείωσης αφο­ρο­λο­γή­του ορίου, κατάρ­γη­σης κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των για τα φτω­χό­τερα νοι­κο­κυ­ριά, εξο­ντω­τι­κών εισφο­ρών για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, ανε­βά­ζο­ντας το συνο­λικό λογα­ρια­σμό μέτρων στα 14,5 δισ. ευρώ. Αυτός που έλεγε τον Ιανουά­ριο ότι η αξιο­λό­γηση θα κλείσει χωρίς ούτε ένα ευρώ μέτρα, όχι μόνο πήρε επι­πλέον μέτρα, αλλά ψήφισε και το τέταρτο Μνη­μό­νιο και δεσμεύ­τηκε σε θηριώδη πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% του Α.Ε.Π. για πολλά χρόνια.

Πανη­γυ­ρί­ζει επίσης η Κυβέρ­νηση γιατί, όπως λέει, «υπήρξαν ριζικές αλλαγές σε σχέση με την απόφαση του Eurogroup της 22ας Μαΐου». Τόσο ριζικές που δεν φαί­νο­νται …

Στα ειδι­κό­τερα σημεία του non – paper του Μαξίμου, η αλήθεια είναι η εξής:

1. Λέει η Κυβέρ­νηση ότι «το κυριό­τερο σημείο της σημε­ρι­νής από­φα­σης είναι η – για πρώτη φορά – σαφής δέσμευση του Eurogroup ότι θα υπο­στη­ρι­χθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές». Η Κυβέρ­νηση ζει σε άλλο, παράλ­ληλο σύμπαν! Δεν έχει καμία σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τητα και δεν διστά­ζει να εμφα­νί­ζει ως μεγάλη επι­τυ­χία ένα κολοσ­σιαίο ψέμα! Και αυτό γιατί η δια­τύ­πωση αυτή είναι επα­νά­ληψη αντί­στοι­χης που υπήρχε στη Δήλωση του Eurogroup του Νοεμ­βρίου 2012! [As was stated by the Eurogroup on 21 February 2012, we are committed to providing adequate support to Greece during the life of the programme and beyond until it has regained market access]. Ενώ είναι σαφές ότι η επα­νά­ληψη της ίδιας περίπου πρό­τα­σης, στο σημε­ρινό πλαίσιο, απο­μα­κρύ­νει την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές μέχρι, του­λά­χι­στον, λίγο πριν τη λήξη του τρίτου Μνη­μο­νίου.

2. Λέει η Κυβέρ­νηση «έγινε δεκτή η γαλλική πρόταση για ρήτρα ανά­πτυ­ξης, που απο­τε­λούσε πάγια δια­πραγ­μα­τευ­τική θέση της Κυβέρ­νη­σης από το 2015». Παρα­κάτω όμως «καρ­φώ­νε­ται» η ίδια, καθώς παρα­δέ­χε­ται ότι «η γαλλική πρόταση … μετα­τρέ­πει τους ευρω­παί­ους εταί­ρους, σε συμ­μά­χους στο στόχο της ανά­πτυ­ξης, αφού όσο περισ­σό­τερο μεγε­θύ­νε­ται η ελλη­νική οικο­νο­μία, τόσο λιγό­τερο θα χρεια­στεί να απο­μειώ­σουν το χρέος». Δηλαδή, όσο περισ­σό­τερο αυξά­νε­ται το εθνικό εισό­δημα των Ελλήνων, το μέρισμα της ανά­πτυ­ξης να μην πηγαί­νει στους πολίτες, αλλά στους δανει­στές.

3. Λέει η Κυβέρ­νηση «απο­φα­σί­στηκε περί­ο­δος χάριτος και επέ­κταση της ωρί­μαν­σης μέχρι 15 χρόνια σίγουρα». «Ξεχνάει» το Μαξίμου να πει ότι η ακριβής φράση είναι από «0 έως 15 χρόνια». Από μηδέν! Αυτό είναι τραγικό. Είναι δυνατόν Ελλη­νική Κυβέρ­νηση να απο­δέ­χθηκε το ενδε­χό­μενο να μην εφαρ­μο­στούν καθόλου δύο από τα τρία δια­θέ­σιμα εργα­λεία για την ελά­φρυνση του χρέους, δηλαδή η επι­μή­κυνση της περιό­δου χάριτος και απο­πλη­ρω­μής;

4. Λέει η Κυβέρ­νηση «καθο­ρί­στη­καν τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα στο 2% από το 2023 και κατά μέσο όρο περίπου στο 2% ως το 2060». Αυτό, λέει η Κυβέρ­νηση, είναι επι­τυ­χία γιατί δια­φο­ρε­τικά η Ελλάδα με βάση τις υπο­χρε­ώ­σεις μας από το δημο­σιο­νο­μικό πλαίσιο της Ευρω­ζώ­νης «θα υπο­χρε­ού­νταν να έχει πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα ύψους 2,6% στο μακρο­πρό­θε­σμο διά­στημα και όχι 2%, όπως τελικά συμ­φω­νή­θηκε».

Καταρ­χήν, πρό­κει­ται για την επι­βε­βαί­ωση της αέναης λιτό­τη­τας, εξο­ντω­τι­κής για την περίοδο 2018 – 2022 και πολύ σκληρής μέχρι το 2060. Επι­πλέον, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η πρόταση της Νέας Δημο­κρα­τίας για πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 2% του Α.Ε.Π. – και όχι 3,5% του Α.Ε.Π. που υπέ­γραψε ο κ. Τσίπρας για πολλά χρόνια – ήταν απο­λύ­τως ρεα­λι­στική. Γιατί δεν έγινε νωρί­τερα πράξη; Γιατί ο κ. Τσίπρας, 2,5 χρόνια τώρα, δεν διεκ­δί­κησε την ελά­φρυνση του χρέους στη βάση της από­φα­σης του Eurogroup το Νοέμ­βριο 2012, ώστε αφού μειωθεί το χρέος να εξυ­πη­ρε­τεί­ται η βιω­σι­μό­τητά του με πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 2% του Α.Ε.Π. Όσο για την τήρηση των υπο­χρε­ώ­σεων από το Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας και Ανά­πτυ­ξης, έχει ανα­γνω­ρι­στεί, από το Νοέμ­βριο του 2012, ότι πρέπει να γίνει ελά­φρυνση του χρέους. Χωρίς αυτή, η Ελλάδα δεν μπορεί να επι­στρέ­ψει στην «κανο­νι­κό­τητα». Μην προ­σπα­θεί, λοιπόν, η Κυβέρ­νηση «να που­λή­σει» ως επι­τυ­χία το αυτο­νό­ητο.

5. Λέει η Κυβέρ­νηση «υπήρξε δέσμευση για ένα φιλό­δοξο πακέτο ανα­πτυ­ξια­κών δράσεων από ευρω­παϊκά κον­δύ­λια». Πράγ­ματι, μεγάλη επι­τυ­χία, δύο χρόνια μετά να εξα­κο­λου­θεί να είναι ζητού­μενο η δέσμευση του τρίτου Μνη­μο­νίου από τον Αύγου­στο 2015 για την κινη­το­ποί­ηση πόρων του ΕΣΠΑ, του Σχεδίου Γιούν­κερ και των λοιπών χρη­μα­το­δο­τι­κών οργα­νι­σμών (π.χ. ΕΤΕπ). Και αυτό επι­βε­βαιώ­νει ότι η Κυβέρ­νηση δεν έχει κανένα «Ανα­πτυ­ξιακό Σχέδιο», καθώς ούτε ξέρει, ούτε μπορεί να βάλει μπρος την παρα­γω­γική μηχανή της οικο­νο­μίας.

6. Λέει η Κυβέρ­νηση «έγινε αποδοχή του πάγιου αιτή­μα­τος της Κυβέρ­νη­σης για ίδρυση Ανα­πτυ­ξια­κής Τρά­πε­ζας». Ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο για τον τόπο μπορεί να μην έχει η Κυβέρ­νηση, αλλά σίγουρα έχει για την χρη­μα­το­δό­τηση των ημε­τέ­ρων …

7. Λέει η Κυβέρ­νηση «υπήρξε θετική εκτί­μηση του Δ.Ν.Τ. σε σχέση με τη βιω­σι­μό­τητα του χρέους». Καμία τέτοια αναφορά δεν υπάρχει στο σχέδιο συμπε­ρα­σμά­των του Eurogroup. Επι­πλέον, η Γενική Διευ­θύ­ντρια του Δ.Ν.Τ. στη συνέ­ντευξη Τύπου που ακο­λού­θησε τη συνε­δρί­αση του Eurogroup, τόνισε ότι πρώτα θα πρέπει να απο­σα­φη­νι­στούν οι θολές και πολλές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την υλο­ποί­ηση των μέτρων ελά­φρυν­σης του χρέους και μετά να υπάρξει θετική Έκθεση Βιω­σι­μό­τη­τας του Χρέους, ώστε να συμ­με­τά­σχει χρη­μα­το­δο­τικά το Δ.Ν.Τ. στο Ελλη­νικό Πρό­γραμμα. Προς το παρόν, θα πρέπει η Ελλάδα να υποστεί έναν ακόμη εξευ­τε­λι­σμό. Να υπο­βά­λει αίτημα για μια «κατ’ αρχήν έγκριση» (Standby Arrangement), ώστε να συμ­με­τά­σχει το Δ.Ν.Τ. χωρίς χρη­μα­το­δό­τηση στο Ελλη­νικό Πρό­γραμμα, δηλαδή μια δια­δι­κα­σία που έχει περι­πέ­σει σε αχρησία εδώ και δεκα­ε­τίας και έχει χρη­σι­μο­ποι­η­θεί απο­κλει­στικά σε μη – ανα­πτυγ­μέ­νες χώρες, όπως το Σουδάν και η Σομαλία …

8. Λέει η Κυβέρ­νηση «απο­φα­σί­στηκε η δόση να είναι μεγα­λύ­τερη από τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, αφού δίνει την δυνα­τό­τητα για πλη­ρω­μές ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών ύψους περίπου 1,6 δις». Μισή αλήθεια = μεγάλο ψέμα. Όπως εξήγησε ο επι­κε­φα­λής του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας, κ. Ρέγκλινγκ, κατά τη χθεσινή συνέ­ντευξη Τύπου, για τις χρη­μα­το­δο­τι­κές μας ανάγκες θα δια­τε­θούν 6,9 δισ. ευρώ από τα συνο­λικά 8,5 δισ. ευρώ της δόσης. Τα υπό­λοιπα 1,6 δισ. ευρώ, θα δοθούν τμη­μα­τικά, με τα μισά (0,8 δισ. ευρώ) να δια­τί­θε­νται για απο­πλη­ρωμή ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Δημο­σίου και τα άλλα μισά (0,8 δισ. ευρώ) για απο­κα­τά­σταση ταμεια­κών δια­θε­σί­μων, δηλαδή για την επι­στροφή σε Ασφα­λι­στικά Ταμεία και άλλους φορείς της Γενικής Κυβέρ­νη­σης κάποιων από τα δια­θέ­σιμα που «σκού­πισε» η Κυβέρ­νηση.

η Ελλάδα, μέχρι το τέλος του δεύ­τε­ρου τρι­μή­νου 2017, θα έπρεπε να λάβει από τους δανει­στές δόσεις ύψους 22,9 δις ευρώ

Επι­πλέον, θα πρέπει να απο­λο­γη­θεί η Κυβέρ­νηση γιατί στερεί από την Ελλάδα πόρους περίπου 15 δισ. ευρώ, καθώς με βάση τον χρη­μα­το­δο­τικό προ­γραμ­μα­τι­σμό του τρίτου και του Συμπλη­ρω­μα­τι­κού Μνη­μο­νίου, η Ελλάδα, μέχρι το τέλος του δεύ­τε­ρου τρι­μή­νου 2017, θα έπρεπε να λάβει από τους δανει­στές δόσεις ύψους 22,9 δις ευρώ.

Αλλά, πέραν όσων λέει η Κυβέρ­νηση, υπάρ­χουν και αυτά που δεν λέει.

Τι κρύβει λοιπόν η Κυβέρ­νηση;

Ότι ψήφισε το τέταρτο Μνη­μό­νιο (Ν. 4472/2017).

Ότι πήρε υπερ­βο­λικά, αχρεί­α­στα, μέτρα λιτό­τη­τας 14,5 δισ. ευρώ.

Ότι οι χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι χάνουν δύο έως και τρεις συντά­ξεις με την κατάρ­γηση της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς και τη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του.

Ότι οι χαμη­λό­μι­σθοι χάνουν ένα μηνιά­τικο με τη μεγάλη μείωση του αφο­ρο­λο­γή­του ορίου.

Ότι τα φτω­χό­τερα νοι­κο­κυ­ριά χάνουν οποια­δή­ποτε στήριξη για να βοη­θή­σουν τα άνεργα παιδιά τους και για να ζεστά­νουν τα σπίτια τους.

Ότι οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες καλού­νται να πλη­ρώ­σουν από 37% – 61% παρα­πάνω ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές για να πάρουν κου­τσου­ρε­μέ­νες συντά­ξεις.

Ότι δέσμευσε τη χώρα σε αέναη λιτό­τητα με θηριώδη πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% του Α.Ε.Π. του­λά­χι­στον για την επόμενη πεντα­ε­τία.

Ότι δεν υπάρχει άμεση ένταξη στην ποσο­τική χαλά­ρωση (QE), με απο­τέ­λε­σμα τη δια­τή­ρηση υψηλών επι­το­κίων και την έλλειψη ρευ­στό­τη­τας στην αγορά.

Ότι η έξοδος στις αγορές, που θα μπο­ρούσε να είχε γίνει μήνες πριν, αν είχε κλείσει στην ώρα της η δεύτερη αξιο­λό­γηση, απο­κλεί­ε­ται για το 2017 και απο­μα­κρύ­νε­ται για την περίοδο κοντά στη λήξη του τρίτου Μνη­μο­νίου, το 2018.

Ότι απο­δεί­χτη­καν τα ψέματά της, όχι μόνο σχετικά με τα μέτρα λιτό­τη­τας του τέταρ­του Μνη­μο­νίου, αλλά ακόμη και για αυτά που μέχρι χθες πανη­γύ­ριζε, καθώς υπέ­γραψε ότι για τις μεν συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις θα δια­τη­ρη­θεί το υφι­στά­μενο καθε­στώς, για δε το πλαίσιο των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων ότι θα ευθυ­γραμ­μι­στεί με τις βέλ­τι­στες ευρω­παϊ­κές πρα­κτι­κές, δηλαδή θα ελα­στι­κο­ποι­η­θεί περαι­τέρω.»