Δένδιας: Προχωρούν οι αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις – Δεν με πτοεί το πολιτικό κόστος

«Οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στις οποί­ες προ­χω­ρά­με στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις δεν είναι μία δυ­νη­τι­κή επι­λο­γή της χώρας. Είναι όρος εθνι­κής επι­βί­ω­σης μετά τις τε­ρά­στιες αλ­λα­γές που έχουν συμ­βεί την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία τόσο σε γε­ω­πο­λι­τι­κό όσο και σε τε­χνο­λο­γι­κό επί­πε­δο», επι­σή­μα­νε ο υπουρ­γός Εθνι­κής Άμυ­νας, Νίκος Δέν­διας.

Όπως ανέ­φε­ρε, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην εφη­με­ρί­δα «Πα­ρα­πο­λι­τι­κά», οι προ­κλή­σεις της σύγ­χρο­νης επο­χής «δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με εκα­το­ντά­δες στρα­τό­πε­δα που φυ­το­ζω­ούν, αλλά με συγ­χω­νεύ­σεις και αύ­ξη­ση πλη­ρό­τη­τας. Το ίδιο ισχύ­ει και για τις υπό­λοι­πες αλ­λα­γές», για να το­νί­σει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Δεν με πτοεί το πο­λι­τι­κό κό­στος και είμαι πρό­θυ­μος να το ανα­λά­βω».

«Οφεί­λου­με», εξή­γη­σε ο κ. Δέν­διας, «να αντα­πο­κρι­θού­με στις νέες συν­θή­κες μέσω μίας ολι­στι­κής – και όχι απο­σπα­σμα­τι­κής – προ­σέγ­γι­σης, με μία σειρά με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων που ξε­κι­νούν από τη στολή και τον εξο­πλι­σμό του σύγ­χρο­νου μα­χη­τή και φτά­νουν στην ανά­πτυ­ξη και­νο­τό­μων μέσων και στο 20ετές ου­σια­στι­κά Εξο­πλι­στι­κό Πρό­γραμ­μα (12+8 ετών)».

Ξε­κα­θά­ρι­σε, δε, ότι «οι αλ­λα­γές θα προ­χω­ρή­σουν σε όλα τα επί­πε­δα», ενώ πρό­σθε­σε ότι ση­μα­ντι­κό μέρος των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων «αφορά τη μέ­ρι­μνα για το προ­σω­πι­κό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, τον κύριο πολ­λα­πλα­σια­στή ισχύ­ος μας», όπως το οι­κι­στι­κό πρό­γραμ­μα, οι αυ­ξή­σεις στις απο­δο­χές μετά από 15 χρό­νια, οι με­γά­λες βελ­τιώ­σεις στην υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη.

«Η συμ­με­το­χή μας στο πρό­γραμ­μα F-35, επι­χει­ρη­σια­κό άλμα προς το μέλ­λον»

Για την Πο­λε­μι­κή μας Αε­ρο­πο­ρία, επι­σή­μα­νε ότι «ανα­βαθ­μί­ζε­ται μέσω της έντα­ξης των Αε­ρο­σκα­φών Rafale, της συ­νέ­χι­σης της ανα­βάθ­μι­σης των F-16 Block 50 σε Viper και κυ­ρί­ως της έντα­ξης της Ελ­λά­δας στο πρό­γραμ­μα των F- 35».

Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, «η συμ­με­το­χή μας στο πρό­γραμ­μα των F-35 είναι ένα τε­χνο­λο­γι­κό και επι­χει­ρη­σια­κό άλμα προς το μέλ­λον. Δεν πρό­κει­ται απλώς για αε­ρο­σκά­φη. Πρό­κει­ται για πλατ­φόρ­μες μάχης, πλή­ρως ενταγ­μέ­νες σε δι­κτυο­κε­ντρι­κά συ­στή­μα­τα διοί­κη­σης, ελέγ­χου και επι­κοι­νω­νιών».

«Η επι­λο­γή αυτή», προ­σέ­θε­σε, «εντάσ­σε­ται στο νέο εθνι­κό δόγμα απο­τρο­πής, το οποίο έχει ως πυ­ρή­να την ‘Ασπί­δα του Αχιλ­λέα’ – έναν πο­λυ­ε­πί­πε­δο θόλο αντια­ε­ρο­πο­ρι­κής, αντι­βαλ­λι­στι­κής, anti-drone, αντι­πλοϊ­κής και αν­θυ­πο­βρυ­χια­κής προ­στα­σί­ας».

Και εξή­γη­σε ότι «πρό­κει­ται για μια ενο­ποι­η­μέ­νη αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, που επι­τρέ­πει την πλήρη αξιο­ποί­η­ση των επι­χει­ρη­σια­κών δυ­να­το­τή­των κάθε συ­στή­μα­τος, σε ξηρά, θά­λασ­σα και αέρα. Τα νέα αε­ρο­σκά­φη και τα πο­λε­μι­κά πλοία απο­δε­σμεύ­ο­νται από την χω­ρι­κή υπε­ρά­σπι­ση, απο­κτώ­ντας πλέον στρα­τη­γι­κό ρόλο. Όλα τα πα­ρα­πά­νω λει­τουρ­γούν συν­δυα­στι­κά. Πρό­κει­ται για επέν­δυ­ση στη συ­νέρ­γεια».

«Μέχρι το 2030, να υπάρ­χει μια δύ­να­μη 150.000 ενερ­γών εθε­λο­ντών εφέ­δρων»

Ανα­φε­ρό­με­νος στη στρα­τιω­τι­κή θη­τεία, ο Νίκος Δέν­διας ανέ­φε­ρε ότι  «δη­μιουρ­γού­νται νέες απαι­τή­σεις σε έναν Στρα­τό που δεν είναι όπως σε άλλες χώρες αμι­γώς επαγ­γελ­μα­τι­κός και βα­σί­ζε­ται, ορθώς, στη συμ­με­το­χή του Έλ­λη­να πο­λί­τη – οπλί­τη».

«Η θη­τεία», εξή­γη­σε, «πρέ­πει να εξε­λι­χθεί, ώστε να υπη­ρε­τεί τις σύγ­χρο­νες ανά­γκες ασφά­λειας της πα­τρί­δας μας και πα­ράλ­λη­λα να είναι χρή­σι­μη για τους νέους. Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή, σχε­διά­ζε­ται η ανα­βάθ­μι­ση της βα­σι­κής εκ­παί­δευ­σης, όπως και της εκ­παί­δευ­σης ει­δι­κό­τη­τας. Θα απο­τε­λούν πλέον ολο­κλη­ρω­μέ­νες δια­δι­κα­σί­ες από­κτη­σης εκτε­τα­μέ­νων επι­χει­ρη­σια­κών γνώ­σε­ων».

«Μετά τη βα­σι­κή εκ­παί­δευ­ση», ση­μεί­ω­σε, «οι οπλί­τες που το επι­θυ­μούν, θα μπο­ρούν επί­σης να συμ­με­τέ­χουν σε πι­στο­ποι­η­μέ­να προ­γράμ­μα­τα από­κτη­σης γνώ­σε­ων και ανά­πτυ­ξης δε­ξιο­τή­των, που θα τους βοη­θή­σουν στη με­τέ­πει­τα ζωή τους και στην επαγ­γελ­μα­τι­κή τους πο­ρεία».

«Στό­χος», όπως ξε­κα­θά­ρι­σε, «είναι μέχρι το 2030 να υπάρ­χει μια δύ­να­μη 150.000 ενερ­γών εθε­λο­ντών εφέ­δρων, που να μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν άμεσα επι­χει­ρη­σια­κές ανά­γκες, αν χρεια­στεί».

Ανέ­φε­ρε, επί­σης, ότι «συ­νε­χί­ζε­ται ο σχε­δια­σμός της εθε­λο­ντι­κής θη­τεί­ας γυ­ναι­κών, η εφαρ­μο­γή της οποί­ας θα απο­τε­λέ­σει μία με­γά­λη τομή, πα­ρέ­χο­ντας πρό­σβα­ση των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων σε ένα ση­μα­ντι­κό­τα­το αν­θρώ­πι­νο κε­φά­λαιο».

«Οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις μας δεν θα είναι πλέον μόνο αγο­ρα­στές»

Ο υπουρ­γός Άμυ­νας μί­λη­σε και για την ενί­σχυ­ση της εγ­χώ­ριας αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νί­ας, την οποία χα­ρα­κτή­ρι­σε «στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή», ενώ πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι «η ση­με­ρι­νή συ­νει­σφο­ρά της εγ­χώ­ριας βιο­μη­χα­νί­ας στις ανά­γκες των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων είναι πολύ χα­μη­λή».

«Το νέο Μα­κρο­πρό­θε­σμο Πρό­γραμ­μα Αμυ­ντι­κών Εξο­πλι­σμών (ΜΠΑΕ) προ­βλέ­πει ρητά ότι οι εξο­πλι­στι­κές συμ­βά­σεις θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν με­σο­σταθ­μι­κά συμ­με­το­χή ελ­λη­νι­κής προ­στι­θέ­με­νης αξίας σε πο­σο­στό 25%. Στην κα­τεύ­θυν­ση της ανά­πτυ­ξης της αμυ­ντι­κής τε­χνο­λο­γί­ας στη χώρα μας, ση­μα­ντι­κός είναι επί­σης ο ρόλος του Ελ­λη­νι­κού Κέ­ντρου Αμυ­ντι­κής Και­νο­το­μί­ας (ΕΛΚΑΚ), το οποίο απο­τε­λεί τον δί­αυ­λο με το επι­χει­ρη­σια­κό πεδίο», υπο­γράμ­μι­σε.

«Στό­χος μας, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, είναι η Ελ­λά­δα να διεκ­δι­κή­σει πα­ρου­σία στις τε­χνο­λο­γι­κές εξε­λί­ξεις και η αμυ­ντι­κή μας βιο­μη­χα­νία να συμ­βάλ­λει στην ανά­πτυ­ξη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και στην αξιο­ποί­η­ση του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού της χώρας. Φι­λο­δο­ξού­με η Ελ­λά­δα να μην είναι πια μια χώρα που ξο­δεύ­ει δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια για την άμυνά της και δεν κρατά τί­πο­τα για την πα­ρα­γω­γή της», τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Δέν­διας.

Για να προ­σθέ­σει πως «οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις μας θα είναι πλέον όχι μόνο αγο­ρα­στές, αλλά και συ­ντε­λε­στές ανά­πτυ­ξης τε­χνο­λο­γί­ας. Άλ­λω­στε, η εγ­χώ­ρια πα­ρα­γω­γή δεν είναι μόνο οι­κο­νο­μι­κή επέν­δυ­ση. Δη­μιουρ­γεί τε­χνο­γνω­σία, εξω­στρέ­φεια και θέ­σεις ερ­γα­σί­ας υψη­λής εξει­δί­κευ­σης. Αυτό είναι το πραγ­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο της στρα­τη­γι­κής μας: Άμυνα με ελ­λη­νι­κή υπο­γρα­φή».

Για τη συμ­με­το­χή της Τουρ­κί­ας στην ευ­ρω­παϊ­κή άμυνα

Κλη­θείς να σχο­λιά­σει εάν έχει τη δυ­να­τό­τη­τα η Ελ­λά­δα να πεί­σει ευ­ρω­παϊ­κές χώρες να μην προ­μη­θεύ­ο­νται στρα­τιω­τι­κούς εξο­πλι­σμούς από την Τουρ­κία, ο Νίκος Δέν­διας επι­σή­μα­νε πως «το ζη­τού­με­νο δεν είναι να επι­βά­λου­με μία από­φα­ση σε μία άλλη χώρα, αλλά να ανα­δεί­ξου­με τις ευ­ρύ­τε­ρες συ­νέ­πειες μιας τέ­τοιας επι­λο­γής, οι οποί­ες εν­δε­χο­μέ­νως υπερ­βαί­νουν τα στενά οι­κο­νο­μι­κά ή τε­χνι­κά οφέλη».

«Οφεί­λου­με», όπως τό­νι­σε, «να κι­νη­θού­με με πειθώ και να κα­τα­στή­σου­με σαφές ποιος είναι ο βα­θύ­τε­ρος κίν­δυ­νος μιας τέ­τοιας από­φα­σης. Όταν μια χώρα ει­σά­γει οπλι­κά συ­στή­μα­τα από κράτη που δεν συμ­με­τέ­χουν στην ΕΕ και δεν εν­στερ­νί­ζο­νται τις ίδιες αξίες και αρχές και τον ίδιο σε­βα­σμό στο Διε­θνές Δί­καιο, τότε δια­τρέ­χει τον κίν­δυ­νο όχι μόνο να λει­τουρ­γή­σει υπο­νο­μευ­τι­κά απέ­να­ντι στο σύ­στη­μα αξιών που εκ­φρά­ζει σή­με­ρα η ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη, αλλά και να βρε­θεί αντι­μέ­τω­πη με πο­λι­τι­κή ή στρα­τη­γι­κή πίεση».

«Ο κύ­ριος κίν­δυ­νος πίσω από αυτό είναι η με­τα­φο­ρά εξε­λιγ­μέ­νου know-how στην Τουρ­κία. Δεν πρέ­πει επί­σης να ξε­χνά­με τον στόχο της στρα­τη­γι­κής αυ­το­νο­μί­ας της ΕΕ στον τομέα της Άμυ­νας και της στή­ρι­ξης της εγ­χώ­ριας αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νί­ας των κρα­τών-μελών της. Η ασφά­λεια στην Ευ­ρώ­πη είναι συλ­λο­γι­κή υπό­θε­ση», υπο­γράμ­μι­σε.

Και ξε­κα­θά­ρι­σε πως η Ελ­λά­δα, «ως κρά­τος που βρί­σκε­ται στα εξω­τε­ρι­κά σύ­νο­ρα της Ένω­σης και φέρει ση­μα­ντι­κό αμυ­ντι­κό βάρος, έχει το θε­σμι­κό και ηθικό έρει­σμα να ζη­τή­σει από τους εταί­ρους της να ενι­σχύ­ουν, και όχι να δια­βρώ­νουν, το ευ­ρω­παϊ­κό σύ­στη­μα ασφά­λειας».

«Η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να πεί­σει για τα Τέμπη»

Για το ζή­τη­μα της τρα­γω­δί­ας των Τε­μπών, ο Νίκος Δέν­διας ση­μεί­ω­σε ότι «σαφώς αφορά και τη Δι­καιο­σύ­νη», ενώ επα­νέ­λα­βε πως «είναι εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νο αν η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία πάψει να έχει εμπι­στο­σύ­νη σε αυτήν».

«Είναι ένα ζή­τη­μα, όμως, από το οποίο κρί­νε­ται και το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα στο σύ­νο­λό του. Ως κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λου­με να πεί­σου­με ότι θα χυθεί άπλε­το φως και θα διε­ρευ­νη­θεί κάθε πτυχή των αι­τί­ων που οδή­γη­σαν στο δυ­στύ­χη­μα, δια­λύ­ο­ντας άπαξ δια πα­ντός τα επι­χει­ρή­μα­τα περί δήθεν συ­γκά­λυ­ψης. Είναι το ελά­χι­στο χρέος μας στις οι­κο­γέ­νειες των θυ­μά­των, όπως και στην ιστο­ρία της πα­ρά­τα­ξής μας, ως δια­χρο­νι­κής πο­λι­τι­κής δύ­να­μης υπευ­θυ­νό­τη­τας», τό­νι­σε.

Για να κα­τα­λή­ξει πως «η τρα­γω­δία αυτή που συ­γκλό­νι­σε και εξα­κο­λου­θεί να συ­γκλο­νί­ζει την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία συ­μπυ­κνώ­νει δια­χρο­νι­κές πα­ρα­λεί­ψεις και αστο­χί­ες της λει­τουρ­γί­ας του κρά­τους. Με αυτή την οπτι­κή οφεί­λει να αντι­με­τω­πί­ζει τη διε­ρεύ­νη­ση του δυ­στυ­χή­μα­τος και η αντι­πο­λί­τευ­ση. Όχι σαν αί­τη­μα για την πτώση της κυ­βέρ­νη­σης. Ο ελ­λη­νι­κός λαός είναι σαφές ότι δεν ανέ­χε­ται μια από­πει­ρα τυχόν συ­γκά­λυ­ψης, αλλά δεν συ­νυ­πο­γρά­φει και την από­πει­ρα ερ­γα­λειο­ποί­η­σης».

Πηγή: in.gr