Πόσο αύξησαν τους μισθούς τα ξενοδοχεία για να βρουν εργαζόμενους – Τι δείχνει έρευνα

Η «λύση» της εισα­γω­γής εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες απο­δεί­χθηκε «ανε­παρ­κής»

Σε αδιέ­ξοδο έχει περιέλ­θει ο του­ρι­στι­κός κλάδος και ο επι­σι­τι­σμός εξαι­τίας της τερά­στιας έλλει­ψης προ­σω­πι­κού – πάνω από 80.000 κενών θέσεων εργα­σίας –  με το οποίο ξεκινά η νέα του­ρι­στική σεζόν.

Για πολλούς είναι προ­φα­νές πως πρέπει να κατα­βλη­θούν πλέον υψη­λό­τε­ροι μισθοί προ­κει­μέ­νου να πείσουν τους εργα­ζο­μέ­νους να επι­στρέ­ψουν στον του­ρι­σμό. Να επι­στρέ­ψουν, διότι πρα­κτικά το πρό­βλημα δημιουρ­γή­θηκε κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας.

Ελλη­νι­κός του­ρι­σμός: «Ποιος θα στρώνει τα κρε­βά­τια;»

Σύμφωνα με στοι­χεία του Insete, για το 2023 σε όλο τον κλάδο του του­ρι­σμού, του­ρι­στικά γραφεία, αερο­πο­ρι­κές υπη­ρε­σίες, ενοι­κιά­σεις αυτο­κι­νή­των κλπ οι ελλεί­ψεις σε προ­σω­πι­κού φτάνουν ή και ξεπερ­νούν τις 100.000, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την ομαλή δρα­στη­ριο­ποί­ηση τους.

Η «λύση» της εισα­γω­γής εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες απο­δεί­χθηκε «ανε­παρ­κής», καθώς με την τελευ­ταία υπουρ­γική απόφαση εγκρί­θηκε η δυνα­τό­τητα μετά­κλη­σης 9.261 εργα­ζο­μέ­νων για τους κλάδους εστί­α­σης και κατα­λυ­μά­των για την περίοδο 2023 – 2024.

Του­ρι­σμός και μισθοί

Σε αυτό το κομβικό χρονικό σημείο, η Εθνική Τράπεζα προ­χώ­ρησε σε έρευνα πεδίου σε 200 ξενο­δο­χεια­κές ΜμΕ προ­κει­μέ­νου να αφου­γκρα­στεί τις προ­σλαμ­βά­νου­σες που δέχο­νται από την πλευρά της ζήτησης, καθώς και τις μεσο­πρό­θε­σμες προ­ο­πτι­κές και προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν.

Συγκε­κρι­μένα, όσον αφορά το 2023, τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία εμφα­νί­ζο­νται πιο αισιό­δοξα σε σχέση με τον λοιπό επι­χει­ρη­μα­τικό τομέα (σε όρους Δείκτη Εμπι­στο­σύ­νης), ανα­μέ­νο­ντας διπλά­σιο ρυθμό ανά­πτυ­ξης (10% έναντι 5%) και συνεπώς προ­χω­ρώ­ντας σε επι­θε­τι­κό­τε­ρες προ­σλή­ψεις και επεν­δύ­σεις.

Η επε­κτα­τική στρα­τη­γική τους στό­χευση επι­βε­βαιώ­νε­ται από την εκτί­μησή τους ότι η φετινή ανα­πτυ­ξιακή τους υπεροχή θα δια­τη­ρη­θεί σε ορί­ζο­ντα τριε­τίας.

Ως κρίσιμη εξωγενή παρά­με­τρο που στη­ρί­ζει τον επε­κτα­τικό τους σχε­δια­σμό ανα­γνω­ρί­ζουν τη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών που έχει επι­τευ­χθεί τα τελευ­ταία χρόνια (με το 58% του τομέα να ανα­γνω­ρί­ζει σημα­ντικό όφελος έναντι ⅓ για τις λοιπές επι­χει­ρή­σεις).

Στον αντί­ποδα, ως βασικό εμπόδιο στο δρόμο τους ανα­γνω­ρί­ζουν τη δυσκο­λία εύρεσης προ­σω­πι­κού (ασκώ­ντας πίεση στα ⅔ του τομέα έναντι ½ των λοιπών ΜμΕ), οδη­γώ­ντας σε μισθο­λο­γι­κές αυξή­σεις που φθάνουν έως και 20% σε νησιω­τι­κές περιο­χές για το 2023.

Στρα­τη­γική

Όσον αφορά τη στρα­τη­γική πολι­τι­κής, ευρεία ήταν η κατα­νομή των απα­ντή­σεων για την προ­τε­ραιό­τητα που πρέπει να τεθεί, με ορι­σμέ­νες περιο­χές να θέτουν τις υπο­δο­μές ως βασική ευκαι­ρία για την ανά­πτυξή τους (π.χ. Κρήτη, Δωδε­κά­νησα), ενώ άλλες να προ­τε­ραιο­ποιούν την ενί­σχυση αερο­πο­ρι­κών συν­δέ­σεων (π.χ. Κυκλά­δες) ή την προ­ώ­θηση εναλ­λα­κτι­κών μορφών του­ρι­σμού (Πελο­πόν­νη­σος).

Καθώς λοιπόν το του­ρι­στικό προϊόν της χώρας μας δε δείχνει ομοιο­γε­νές, η χάραξη των προ­τε­ραιο­τή­των στρα­τη­γι­κής είναι σημα­ντικό να λαμ­βά­νει υπόψιν τις τοπικές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες καθώς και το δια­φο­ρε­τικό επίπεδο ωρι­μό­τη­τας του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος κάθε περιο­χής, ενώ κρίσιμη ανα­δει­κνύ­ε­ται η κατάρ­τιση συμπλη­ρω­μα­τι­κών σχεδίων ανά­πτυ­ξης ανά περι­φέ­ρεια.

Τι συμ­βαί­νει με την εστίαση;

Την ίδια στιγμή, προ­βλη­μα­τι­σμός επι­κρα­τεί και στον κλάδο της εστί­α­σης καθώς η έλλειψη εργα­τι­κού δυνα­μι­κού είναι ένας από τους παρά­γο­ντες που προ­βλη­μα­τί­ζουν τους εργα­ζό­με­νους.

Ωστόσο, το ερώτημα που γεν­νά­ται είναι γιατί λείπουν εργα­ζό­με­νοι όταν μάλιστα η Ελλάδα είναι «πρω­τα­θλή­τρια» στην ανεργία.

Όπως προ­κύ­πτει από τα πρό­σφατα στοι­χεία της Eurostat, η χώρα μας κατα­γρά­φει ποσοστό της τάξης του 29,7% στην ανεργία των νέων κάτω των 25 ετών, ενώ ακο­λου­θεί η Ισπανία με ποσοστό 29,3% και τρίτη η Ιταλία με ποσοστό 22,4%. Στον αντί­ποδα, το χαμη­λό­τερο ποσοστό σημειώ­νει η Γερ­μα­νία με 5,7%, ακο­λου­θεί η Τσεχία  με 7,2% και η Ισλαν­δία με 8,7%.

Οι επι­χει­ρη­μα­τίες επι­ση­μαί­νουν ότι οι περισ­σό­τε­ροι εργα­ζό­με­νοι βλέπουν τη δουλειά στην εστίαση ως μία μετα­βα­τική περίοδο, εξη­γώ­ντας τους λόγους που δεν βρί­σκουν προ­σω­πικό.

Συμπλη­ρώ­νουν δε ότι την περίοδο της παν­δη­μίας όταν και η εστίαση έμεινε κλειστή για πολλούς μήνες, πολλοί εργα­ζό­με­νοι άλλαξαν επάγ­γελμα και δεν επέ­στρε­ψαν στη συνέ­χεια στον κλάδο.

Από την πλευρά των εργα­ζο­μέ­νων επι­ση­μαί­νε­ται ότι τα χει­ρό­τερα είναι μπροστά, καθώς όσοι παρα­μέ­νουν στον τομέα της εστί­α­σης εξα­να­γκά­ζο­νται να δου­λεύ­ουν ακόμη περισ­σό­τε­ρες ώρες λόγω των ελλεί­ψεων.