Ρέτσος: Ο πλούτος που παράγεται από τις επιχειρήσεις δεν διαχέεται στην κοινωνία

«Ο πλού­τος που πα­ρά­γε­ται από τις επι­χει­ρή­σεις δεν δια­χέ­ε­ται στην κοι­νω­νία», είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο Γιάν­νης Ρέ­τσος, πρό­ε­δρος του ΙΟΒΕ και CEO  της Electra Hotels & Resorts στο πλαί­σιο συ­ζή­τη­σης που είχε στο συ­νέ­δριο που διορ­γά­νω­σε ο Κύ­κλος Ιδεών με θέμα: «Η Ελ­λά­δα Μετά VIIΙ: Η Ευ­ρώ­πη, η Ελ­λά­δα και ο κα­ται­γι­σμός των νέων προ­κλή­σε­ων. Ανα­ζη­τώ­ντας πλαί­σιο ανα­φο­ράς».

Ο κ. Ρέ­τσος ση­μεί­ω­σε ότι οι επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού δεν θα μπο­ρού­σαν να που­λή­σουν το προ­ϊ­όν τους όταν μια χώρα ειναι σε κοι­νω­νι­κή ανα­τα­ρα­χή όπως για πα­ρά­δειγ­μα συ­νέ­βη την πε­ρί­ο­δο των μνη­μο­νί­ων, και όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, θέ­λου­με την κοι­νω­νία ικα­νο­ποι­η­μέ­νη και τους ερ­γα­ζό­με­νους ευ­χα­ρι­στη­μέ­νους, επι­ζη­τού­με την κοι­νω­νι­κή ηρε­μία.

Ο κ. Ρέ­τσος υπεν­θύ­μι­σε ότι ο ΣΕΤΕ ήταν ίσως ο μόνος ερ­γο­δο­τι­κές σύν­δε­σμος που ακόμα και στην εποχή των μνη­μο­νί­ων όπου κα­τα­λύ­θη­καν τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, συ­νέ­χι­σε να υπο­γρά­φει κλα­δι­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις δια­τη­ρώ­ντας ση­μα­ντι­κά θε­σμι­κά δι­καιώ­μα­τα για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους

Ανα­φε­ρό­με­νος στους μι­σθούς τον κλάδο του του­ρι­σμού, ο κ. Ρέ­τσος υπεν­θύ­μι­σε ότι ο ΣΕΤΕ ήταν ίσως ο μόνος ερ­γο­δο­τι­κές σύν­δε­σμος που ακόμα και στην εποχή των μνη­μο­νί­ων όπου κα­τα­λύ­θη­καν τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, συ­νέ­χι­σε να υπο­γρά­φει κλα­δι­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις δια­τη­ρώ­ντας ση­μα­ντι­κά θε­σμι­κά δι­καιώ­μα­τα για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους. Όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, «οι μι­σθοί είναι απο­τέ­λε­σμα προ­σφο­ράς και ζή­τη­σης», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι στον κλάδο του του­ρι­σμού δί­νο­νται υψη­λοί μι­σθοί καθώς υπάρ­χει έλ­λειμ­μα ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Σχε­τι­κά με την ηλε­κτρο­νι­κή κάρτα ερ­γα­σί­ας, ο κ. Ρέ­τσος υπεν­θύ­μι­σε ότι ήταν αί­τη­μα του ΣΕΤΕ από το 2010, πριν από την πτώ­χευ­ση. Όπως είπε, ο κλά­δος του­ρι­σμού ζη­τού­σε όλες οι επι­χει­ρή­σεις να πλη­ρώ­νουν μι­σθούς και ει­σφο­ρές μέσω τρα­πε­ζών και να γί­νο­ντα έλεγ­χοι στους χρό­νους ερ­γα­σί­ας. Από την άλλη ση­μεί­ω­σε την ανά­γκη η κυ­βέρ­νη­ση να ακού­ει τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε κλά­δου, να υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις ως προς την εφαρ­μο­γή του μέ­τρου. Ωστό­σο επι­σή­μα­νε ότι στον επι­χει­ρη­μα­τι­κό χώρο πάντα θα υπάρ­χουν και οι «πο­νη­ροί» που θα επι­διώ­κουν να πα­ρα­κάμ­ψουν τον νόμο, και ανα­φέρ­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να σε πε­ρι­πτώ­σεις επι­χει­ρη­μα­τιών που ζη­τά­νε πο­σο­στά από τα φι­λο­δο­ω­ρή­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων για να ισο­φα­ρί­σουν το κό­στος από την εφαρ­μο­γή του μέ­τρου της ηλε­κτρο­νι­κής κάρ­τας ερ­γα­σί­ας!

Ο πρό­ε­δρος του ΙΟΒΕ έθιξε όμως και την ανά­γκη το κρά­τος να τηρεί τις υπο­χρε­ώ­σεις του και τό­νι­σε ότι «πρέ­πει να τε­λειώ­νου­με με νο­μο­θε­τή­μα­τα του ‘ 60», ζη­τώ­ντας με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία και υπέρ­βα­ση δια­φό­ρων ανα­χρο­νι­σμών, όπως π.χ. την αλ­λα­γή του κα­θε­στώ­τος με τα ρεπό που πρέ­πει ακόμα σή­με­ρα να δί­νο­νται την ίδαι εβδο­μά­δα, όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Πα­γκό­σμια έκρη­ξη πλού­του σε λι­γό­τε­ρα χέρια

Ο κ. Ρέ­τσος ανα­φέρ­θη­κε και στην πα­γκό­σμια έκρη­ξη πλού­του που συ­νο­δεύ­ε­ται με έκρη­ξη και των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των, λέ­γο­ντας ότι κα­νο­νι­κά όσο αυ­ξά­νε­ται ο πλού­τος, θα έπρε­πε να ζούμε όλοι κα­λύ­τε­ρα, αλλά αυτό δεν ισχύ­ει, ει­δι­κά τα τε­λευ­ταία 20 χρό­νια όπου πα­ρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­με­νο όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρος πλού­τος να συσ­σω­ρεύ­ε­ται σε όλο και λι­γό­τε­ρα χέρια, οι ελίτ έχουν πε­ριο­ρι­στεί και έχουν γίνει ακόμα λι­γό­τε­ροι σε Αμε­ρι­κή, Ευ­ρώ­πη και Ασία. Εκανε δε την αντι­στοι­χία με άλλες πα­ρό­μοιες επο­χές όπου πα­ρό­μοια φαι­νό­με­να οδή­γη­σαν σε πο­λέ­μους και κα­τα­στρο­φές της αν­θρω­πό­τη­τας.

Κλεί­νο­ντας ο κ. Ρέ­τσος δή­λω­σε γε­νι­κά αι­σιό­δο­ξος αφού όπως είπε, «έχου­με ζήσει την χρε­ο­κο­πία της πε­ρα­σμέ­νης δε­κα­ε­τί­ας, την παν­δη­μία όπου μέσα σε μία μέρα πή­γα­με στο μηδέν και μετά κα­τα­φέ­ρα­με και επα­νήλ­θα­με». Ωστό­σο σε αυτή την αι­σιο­δο­ξία του έβαλε “αστε­ρί­σκους” όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, το­νί­ζο­ντας ότι σε συν­θή­κες δύ­σκο­λες, και σε μια εποχή απαι­τη­τι­κή όπως η ση­με­ρι­νή, απαι­τεί­ται η ανά­λη­ψη ρί­σκου.

Πηγή: ot.gr