Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος υπέρ Ντογιάκου: Μπορεί να γνωμοδοτεί για το απόρρητο των επικοινωνιών

Υπέρ της δυ­να­τό­τη­τας του Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου Ισί­δω­ρου Ντο­γιά­κου να γνω­μο­δο­τεί επί θε­μά­των που πα­ρου­σιά­ζουν γε­νι­κό­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον, ερ­μη­νεύ­ο­ντας δια­τά­ξεις νόμων, τά­χθη­κε η Ένωση Ει­σαγ­γε­λέ­ων Ελ­λά­δος (ΕΕΕ).

Αφορ­μή για την ανα­κοί­νω­ση της Ένω­σης στά­θη­κε η πρό­σφα­τη γνω­μο­δό­τη­ση του Ισί­δω­ρου Ντο­γιά­κου για το απόρ­ρη­το των επι­κοι­νω­νιών και τις αρ­μο­διό­τη­τες της ΑΔΑΕ.

Μά­λι­στα η ΕΕΕ, στην ανα­κοί­νω­σή της, κάνει λόγο για «εξυ­πη­ρέ­τη­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων πο­λι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των» ανα­φο­ρι­κά με την επί­κλη­ση επι­στη­μο­νι­κών και άλλων από­ψε­ων που αξιο­λο­γούν ή πα­ρερ­μη­νεύ­ουν το πε­ριε­χό­με­νό της γνω­μο­δό­τη­σης Ντο­γιά­κου.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, η ανα­κοί­νω­ση της ΕΕΕ έχει ως εξής:

«Κατά το Σύ­νταγ­μα ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου και όλοι οι ει­σαγ­γε­λι­κοί λει­τουρ­γοί εντάσ­σο­νται στη δι­κα­στι­κή λει­τουρ­γία της Πο­λι­τεί­ας και απο­λαμ­βά­νουν προ­σω­πι­κής και λει­τουρ­γι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας.

Κα­θή­κον της ει­σαγ­γε­λι­κής Αρχής, με­τα­ξύ άλλων, είναι η τή­ρη­ση της νο­μι­μό­τη­τας, πα­ρέ­χε­ται δε από το νόμο και ει­δι­κό­τε­ρα από τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 29 παρ.2 Ν. 4938/2022 (ΚΟΚΔΛ), στον Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου, η αρ­μο­διό­τη­τα να γνω­μο­δο­τεί επί θε­μά­των που πα­ρου­σιά­ζουν γε­νι­κό­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον, ερ­μη­νεύ­ο­ντας δια­τά­ξεις νόμων.

Σχε­τι­κά δε με δια­τά­ξεις νόμων που αφο­ρού­σαν το απόρ­ρη­το των επι­κοι­νω­νιών, έχουν εκ­δο­θεί στο πα­ρελ­θόν οι με αριθ­μούς 9/2009, 12/2009 και 9/2011 γνω­μο­δο­τή­σεις Ει­σαγ­γε­λέ­ων του Αρεί­ου Πάγου.

Αμ­φι­σβη­τή­σεις ως προς το αντι­κεί­με­νο και τα όρια της γνω­μο­δο­τι­κής αρ­μο­διό­τη­τας του Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου, όπως και της με αριθ­μό 1/2023 γνω­μο­δό­τη­σής του, θα μπο­ρού­σαν να εγερ­θούν, εάν το πε­ριε­χό­με­νο αυτής, αφο­ρού­σε συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα για το οποίο είχαν επι­λη­φθεί τα αρ­μό­δια δι­κα­στι­κά όρ­γα­να, ώστε να απο­κλει­στεί κάθε εν­δε­χό­με­νο επη­ρε­α­σμού της κρί­σης τους, πε­ρί­πτω­ση που δεν συ­ντρέ­χει εν προ­κει­μέ­νω.

Η έκ­φρα­ση επι­στη­μο­νι­κών και άλλων από­ψε­ων που αξιο­λο­γούν ή πα­ρερ­μη­νεύ­ουν το πε­ριε­χό­με­νό της, δεν μπο­ρεί να απο­τε­λεί την αφορ­μή για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων πο­λι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των και αφε­νός μεν να βάλ­λε­ται ο θε­σμός και αφε­τέ­ρου δε να επι­χει­ρεί­ται να πα­ρε­μπο­δι­στεί η δι­καιο­δο­τι­κή κρίση και η έκ­φρα­ση γνώ­μης δι­κα­στι­κής Αρχής».